Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
ату сайысы
the shooting contest
Папинго (Πάπιγκο, сондай-ақ Папигко, Папиго деп транскрипцияланады) – Грекияның Эпир аймағындағы Иоаннина облыстық бірлігіндегі бұрынғы қауым (1919–2010). 2011 жылғы жергілікті басқару реформасы (Каликратис заңы деп аталады) бойынша ол Загори муниципалитетінің құрамына кірді, оның муниципалдық бөлімшесі болып табылады. Муниципалдық бөлімшенің ауданы 34,131 км². Ол Викос-Аоос ұлттық паркінде орналасқан. Папинго екі ауылдан тұрады: Мегало Папинго (грек тілінде: Μεγάλο Πάπιγκο) және Микро Папинго (грек тілінде: Μικρό Πάπιγκο), үлкен және кіші Папинго. Бір ғана жол бар, ол алдымен Мегало Папингоға, ал одан кейін Микро Папингоға бір шақырым қашықтықта жетеді.
Papingo (Πάπιγκο, also transcribed as Papigko, Papigo) is a former community (1919 2010) in the Ioannina regional unit, Epirus, Greece. Since the 2011 local government reform (the so called Kallikratis Law) it has become part of the municipality of Zagori, of which it is a municipal unit. The municipal unit has an area of 34.131 km2. It is located in the Vikos–Aoös National Park. Papingo consists of two villages: Megalo Papingo (Greek: Μεγάλο Πάπιγκο) and Mikro Papingo (Greek: Μικρό Πάπιγκο), greater and lesser Papingo. There is a single road that provides access first to Megalo Papingo and a kilometre further to Mikro Papingo.
География
Папинго ауылы Викос шатқалының солтүстік жағына жақын орналасқан және Викос-Аоос ұлттық паркінің ішінде жатыр. Оған бүкіл әлемнен көптеген туристер мен таушылар келеді. Викос шатқалы – Грекиядағы және, мүмкін, барлық Еуропадағы ең үлкен каньон: 1997 жылғы Гиннес рекордтар кітабы бойынша, тереңдігінің еніне қатынасы ең жоғары шатқал. Папинго ауылы жапырақты ормандармен қоршалған және Тимфе тауының қарлы Астрака шыңымен көмкерілген, ол ауылдың үстінен биіктейді. Мұнда қарапайым жатақханалар, сондай-ақ дәстүрлі тағамдар, кофе және спирттік сулар ұсынатын мейрамханалар бар. Аймақтың климаты Жерорта теңізінен континенттікке өтеді, қыста күшті қар жауады, ал жылдың қалған уақытында жауын-шашын мен ылғалдылық жоғары болады. Көптеген микроорталардың болуына байланысты өте алуан түрлі флора мен фауна бар, мысалы, ағындар, өзендер, көлдер, ормандар, егістік жерлер, аралас ормандар, жайылымдар, альпілік шөптесін далалар және Викос шатқалының бірегей биотопы. Ауылдан Тимфе тауының альпілік жазықтары арқылы 2000 метр биіктіктегі Драколимни (Аждаһа көлі) мұздық көліне дейін жаяу жол салынған. Көлге саяхат шамамен 5 сағатқа созылады. Жол бойында 1950 метр биіктікте Тимфе немесе Астрака таушаңы орналасқан. Ол әдетте мамырдан қазанға дейін жұмыс істейді, бірақ жыл бойы пайдалануға мүмкіндік беретін күн панельдерімен жабдықталған. Қыс айларында пайдалану алдын ала келісім бойынша ұйымдастырылуы мүмкін. Тағы бір көрікті орын – Колимбетрес (гр. "крещение шұңқыры" деген мағынада) немесе Роговостың овиралары, олар Тимфе тауынан төмен ағып жатқан Роговос ағысымен әктаста қалыптасқан бірнеше тас ойыстар.
The village of Papingo is located very near the northern end of the Vikos Gorge and is inside the Vikos–Aoös National Park. It attracts many hikers and mountaineers from around the world. The Vikos Gorge is the largest canyon in Greece and arguably in all of Europe: it is the gorge with the greatest depth to width ratio, according to the Guinness Book of Records 1997. The village of Papingo is surrounded by deciduous forests and topped by the snowcapped Astraka peak of Mt Tymphe, that towers over the village. It has modest lodging provisions as well as tavernas serving traditional food, coffee, and spirits. The climate of the region is Mediterranean transitioning to Continental with heavy snowfalls in the winter and considerable rainfall and humidity also during the other seasons of the year. There is a very diverse flora and fauna, because of the many microenvironments, such as streams, rivers, lakes, forests, agricultural land, coppices, pasture, sub alpine grassland and the unique biotope of the Vikos Gorge. A footpath leads up from the village through the sub alpine plateaus of Mt Tymphe to Drakolimni (Dragonlake), a glacial lake at an altitude of 2000 m. The trek to the lake lasts about 5 hours. Along the way, at an altitude of 1950 m, there is a mountain refuge, the Mountain Hut of Tymphe or of Astraka. It normally operates from May to October although it has solar panels that enable its use throughout the year. Use during the winter months can be arranged by appointment. Another landscape attraction is a series of rock pools known as the Kolymbethres (Gr. term for "baptismal fonts") or the Ovires of Rogovos, which have been formed in the limestone by the so called stream of Rogovos running down Mt Tymphe.
Тарих
Папинго алғаш рет 1325 жылғы Византия императоры Андроник III Палеологтың бұйрығында еске алынады. 1399 жылы Үлкен Загори мен Папингоның грек халқы Эпир деспоты Исаудың түрлі албан және аромандар тайпаларына қарсы жорығына қосылды. 15 ғасырдың басында Токконың жылнамасында Леонардо Токко Папинго халқын түрік шабуылынан құтқару үшін келгені жазылған. 1430 жылдан кейін, аймақ Осман империясының бақылауына өткен соң, Папинго Загоридің астанасы болды. 15-17 ғасырларда Загори аймағы Осман сұлтанынан алған ерекше жеңілдіктерінің арқасында ауыл гүлденді. 15 ғасырдан кейін Мегало Папингоға "арваниттер" деп аталатын православие албандар қоныстанды, олар кейіннен жергілікті халыққа сіңісіп кетті. Саракацанилар 20 ғасырдың басында Мегало және Микро Папингоға қоныс аударды. 17-18 ғасырларда жергілікті тұрғындардың арасында халық емшілері, Викос дәрігерлері пайда болды, олар түрлі ауруларды емдеу үшін жергілікті шөптерді қолданды. 1780 жылы Америка Құрама Штаттарында тұратын бай экспат Майкл Анагностопулос қаржысымен Каллинеос аталған грек мектебі салынды. Ауылдың гүлденуі 19 ғасырда әкімшілік жеңілдіктер алынып тасталған кезде аяқталды. Халық санының төмендеуі 20 ғасырда да жалғасты, тіпті Балқан соғыстарынан кейін Эпир Грекиямен біріккеннен кейін де тоқтамады. Соңғы онжылдықтарда, әсіресе Калликратис заңы жобасынан кейін, екі ауыл туристік орталыққа айналғаннан кейін халық саны аздап өсті.
Papingo is first mentioned in a bull of Byzantine emperor Andronikos III Palaiologos from 1325. In 1399, the Greek population of great Zagori and Papingo joined the Despot of Epirus, Esau, in his campaign against various Albanian and Aromanian tribesmen. At the beginning of the 15th century, the Chronicle of the Tocco reports that Leonardo Tocco Leonardo was on hand to rescue the people of Papingo from a Turkish attack. After 1430 when the region came under Ottoman control Papingo became the capital of Zagori. The village enjoyed a period of prosperity from the 15th to the 17th centuries due to the special privileges that the region of Zagori had secured from the Ottoman Sultan. Orthodox Albanians locally called "Arvanites", have settled in Megalo Papingo after the 15th century, later assimilating into the local population. Sarakatsani have settled in both Megalo and Mikro Papingo at the beginning of the 20th century. During 17th 18th century various locals became folk healers, known as Vikos doctors, who used local herbs for various diseases. A Greek school called the Kallineios School was built in 1780 with funds by Michael Anagnostopoulos, a wealthy expatriate living in the United States of America. The village's prosperity ended in the 19th C when the administrative privileges were withdrawn. A demographic decline ensued that continued through the 20th C, even after the union of Epirus with Greece following the Balkan Wars. There has been a small increase in the population of the two villages in recent decades, after they became a tourist attraction, especially following the Kallikratis Law project.
Ғимараттар
1780 жылы құрылған Каллинейос мектебінде оның негізін қалаушы Михаил Анагностопулостың кітапханасы да орналасқан. Мегало Папингодағы шіркеулердің арасында, Әулие Блаз (Агиос Блазиос) шіркеуі 1852 жылы салынған, бірақ 912 жылға дейін соққан ескі шіркеудің іргесінде тұрғызылған. Әулие Георгий шіркеуі (Агиос Георгиос) 1774 жылы салынды және 1880 жылы жаңартылды. Панагия шіркеуі де 1774 жылға салынған деп есептеледі. Папингодан тыс, ауылға қарайтын басты жолдың жанында Византия дәуірінде салынған Әулие Параскеви (Агия Параскеви) монастыры орналасқан. Микро Папингодағы 18-шы ғасырға жататын Михаил және Габриэль бас періштелер шіркеуі (Таксиархтар деп те аталады), Эпирот шеберлері жасаған әдемі ағаш қоршауға ие. Бұл шіркеу бастапқыда монастырьдің шағын ғибадатханасы болған және қазірде монастырьдің жалғыз сақталған ғимараты.
The Kallineios School, founded in 1780, houses also the library of its founder, Michael Anagnostopoulos. Among the churches of Megalo Papingo, the church of Saint Blaise (Agios Blasios) dates from 1852 but is built on top of the foundations of an older church from 912. The church of St George (Agios Georgios) dates from 1774 and was renovated in 1880. The church of Panagia is also said to date from 1774. Outside Papingo near the main road that leads to the village is the Monastery of St Paraskevi (Agia Paraskevi), a Byzantine foundation. The 18th century church of the Archangels Michael and Gabriel (known also as the Taxiarchs) in Mikro Papingo has a wonderful wooden screen made by Epirotan craftsmen. It was originally the chapel of a monastery and its only remaining building.
Папингоның танымал адамдары
Майкл Анагнос немесе Майкл Анагностопулос (1837–1906), қайырымды және Перкинс институтының және Массачусетс соқырларға арналған оқу орнының директоры. Георгиос Анагностопулос (1884–1936), тіл білімі маманы. Захарий Сарделис (1830–1913), ғалым және журналист.
Michael Anagnos or Michael Anagnostopoulos (1837–1906), philanthropist and director of Perkins Institution and Massachusetts Asylum for the Blind. Georgios Anagnostopoulos (1884 1936), linguist. Zacharias Sardelis (1830–1913), scholar and journalist.