Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Викерс Вильдебист және оған ұқсас Викерс Винсент – екі үлкен, екі-үш орындық, бір қозғалтқышты британдық бипландары. Олар Викерс компаниясымен жобаланып, құрастырылған және жеңіл бомбалаушы, торпеда тасушы және әскермен өзара іс-қимыл үшін қолданылған. 1928 жылы алғаш рет ұшқан бұл ұшақтар Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда да қызметте болды, ал соңғы Вильдебистер 1942 жылы Сингапур және Ява үстіндегі жапон күштеріне қарсы күресті.
The Vickers Vildebeest and the similar Vickers Vincent were two very large two to three seat single engined British biplanes designed and built by Vickers and used as light bombers, torpedo bombers and in army cooperation roles. First flown in 1928, it remained in service at the start of the Second World War, with the last Vildebeests flying against Japanese forces over Singapore and Java in 1942.
Вильдебист
Корольдік әуе күштері (RAF) үшін әуе министрлігінің 24/25 нөмірлі талабына сәйкес, Хокер Хорслиді алмастыратын құрлықтағы торпедалық бомбалаушы үшін жасалған прототип Вильдебист – бір қабатты металл фюзеляжы, қанаттары мен құйрығы матамен жабылған, бір қанатты ұшақ, 1928 жылдың сәуір айында Викерс 132 типті ұшақ ретінде, Бристоль Юпитер VIII радиалды қозғалтқышымен алғашқы рет ұшты. Бастапқы бағалаудан кейін Вильдебист Блэкберн Бигль және Хэндли Пейдж Харрмен салыстыру үшін іріктеуге алынды. Jupiter VIII қозғалтқышы дірілге бейім болғандықтан, екінші прототип, Vickers Type 204, Armstrong Siddeley Panther IIA қозғалтқышымен жабдықталды. Қосымша сынақтардан кейін Vickers дизайны конкурстың жеңімпазы деп танылды, бірақ қозғалтқыш проблемалары шешілмей тұрды, содан кейін Jupiter қозғалтқышының жаңа нұсқасымен сынақтан өткізілді, ол кейін Бристоль Пегасус деп аталды. 1931 жылы тоғыз ұшақтан алғашқы тапсырыс берілді, ал алғашқы өндірістік ұшақ 1932 жылдың қыркүйегінде ұшты. Mark IV нұсқасында 825 а.к. (615 кВт) қуаты бар, NACA қаптамасымен жабдықталған, әлдеқайда қуатты Бристоль Персейс радиалды қозғалтқышы қолданылды, бұл өнімділікті айтарлықтай жақсартты, максималды жылдамдықты 156 миль/сағ (251 км/сағ) және көтерілу жылдамдығын 840 фут/мин (4.3 м/с) дейін арттырды. Бұл нұсқада Персейс қозғалтқышы қызып кету проблемасына тап болды және тропикалық аймақтарда пайдалануға жарамсыз деп танылды, өндіріс 18 ұшақпен шектелді, олардың барлығы отандық эскадрильяларда қызмет етті.
Designed against Air Ministry Specification 24/25 for the Royal Air Force (RAF), for a land based torpedo bomber to replace the Hawker Horsley, the prototype Vildebeest, an all metal fuselage aircraft with single bay unstaggered fabric covered wings and tail, was first flown in April 1928 as the Vickers Type 132, powered by a Bristol Jupiter VIII radial engine. After initial evaluation, the Vildebeest was shortlisted for comparison with the Blackburn Beagle and Handley Page Hare. As the Jupiter VIII was prone to vibration, a second prototype, the Vickers Type 204 was fitted with an Armstrong Siddeley Panther IIA engine and after further testing, the Vickers design was confirmed as the winner of the contest but engine problems persisted until the type was tested with a new version of the Jupiter, which later became known as the Bristol Pegasus. An initial production order was placed in 1931 for nine aircraft, with the first production aircraft flying in September 1932. The Mark IV introduced the much more powerful 825 hp (615 kW) Bristol Perseus sleeve valve radial engine enclosed in a NACA cowling which significantly improved performance, increasing maximum speed to 156 mph (251 km/h) and rate of climb to 840 ft/min (4.3 m/s). In this version, the Perseus had overheating problems and was deemed unsuitable for tropical service with production limited to 18 aircraft, all of which served with the home based squadrons.
Винсент
1931 жылы Vickers компаниясы жеке бастамамен Вильдебисттің жалпы мақсатында қолданылатын нұсқасын жобалады. Ол RAF-тің Westland Wapitis және Fairey IIIF ұшақтарын ауыстыруға арналған, сонымен қатар Таяу Шығыстағы әскерге көмек көрсетуге тиіс болды. 1932–1933 жылдары Таяу Шығыс, Судан және Шығыс Африкада жалпы мақсатында қолданылатын ролде Вильдебист I ұшағында сәтті сынақтар жүргізілді. Осы үшеуінен тұратын Вильдебист негізінде 16/34 спецификациясы жасалды, бұл ұшақ Vickers Vincent деп аталды: Вильдебисттен айырмашылықтар өте аз болды (алғашқы сериялық Vincent Вильдебист MkII-ден өзгертілген), бастысы торпедалық жабдықтары алынып тасталды, қосымша жанармай бакі, хабарлама қабылдау және пиротехникалық сигнал беру құралдары қосылды. 660 а.к. (490 кВт) қуаты бар Bristol Pegasus IIM3 қозғалтқышымен жабдықталған Vincent алғаш рет 1935 жылы Хендон қаласында өткен RAF авиашоуында көпшілік назарына ұсынылды, бірақ 1934 жылдың соңында No. 8 эскадрильясына Аденде алғашқы жеткізілімдер жасалған болатын. 1934 және 1936 жылдар аралығында RAF үшін 197 Vincent ұшағы жасалды немесе Вильдебист ұшақтарынан қайта жабдықталды.
In 1931, Vickers designed as a private venture a General Purpose version of the Vildebeest to replace the RAF's Westland Wapitis and Fairey IIIFs, supporting the Army in the Middle East. Successful trials were conducted in the Middle East, Sudan and East Africa with a converted Vildebeest I in the General Purpose role during 1932–1933, and Specification 16/34 was drawn up based on the three man Vildebeest, which was named the Vickers Vincent: differences from the Vildebeest were minimal (the first production Vincent was, converted from a Vildebeest MkII), principally removal of torpedo equipment, provision for an auxiliary fuel tank, message pick up and pyrotechnic signalling gear. Powered by a 660 hp (490 kW) Bristol Pegasus IIM3 the Vincent was unveiled to the general public for the first time at the 1935 RAF flying display at Hendon, but deliveries had already been made to No. 8 Squadron at Aden in late 1934. Between 1934 and 1936, 197 Vincents were built for or converted from Vildebeests for the RAF.
Ұлыбритания
Вильдебист 1931 жылдан бастап Корольдік әуе күштері үшін сатып алынып, торпедалық бомбалаушы ретінде пайдаланылды. 1932 жылдың қазанында RAF Донибристл қаласындағы (Шотландия) 100-ші эскадрильясы Hawker Horsley ұшақтарын алмастырып, қызметке кірді. Төрт фронттық торпедалық бомбалаушы эскадрильясы Вильдебистпен жабдықталды: екеуі Сингапурда (1933 жылы Ұлыбританиядан келген 100-ші эскадрилья және 1935 жылы Horsley ұшақтарын ауыстырған 36-шы эскадрилья), және тағы екеуі Ұлыбританияда. "Винсент" 1934 жылдың желтоқсанында RAF-тің 84-ші эскадрильясымен (Ирак, Шейба) қызметке кіріп, Таяу Шығыс және Африкадағы жалпы мақсаттағы эскадрильяларды қайта жарақтандырды. 1937 жылға қарай ол Ирак, Аден, Кения, Судан және Египеттегі алты эскадрильяны жарақтандырды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде RAF-те әлі де 101 Вильдебист қызметте болды. Екі британдық эскадрилья 1940 жылға дейін жағалауды күзетіп, конвойлерді сүйемелдеді. Сингапурдағы екі эскадрилья Бофорт ұшақтарын күтіп тұрғанда, 1941 жылдың желтоқсанында Жапония Малайзияны басып алды, соның салдарынан ескірген бипландар жапондық шабуылшыларға қарсы жұмылдырылды. 8 желтоқсанда Кота-Бару маңындағы жапондық крейсерге сәтсіз торпедалық шабуыл жасалды. Вильдебистер Малайзия бойынша жапондық күштердің ілгерілеуіне қарсы шабуыл жасады, жапондық истребителдерден ауыр шығыс шекті, әсіресе эскорт ұшақтары болмаған кезде. 1942 жылдың 26 қаңтарында жапондықтар Сингапурдан 250 миль қашықтықтағы Эндауға десант түсірді. Брюстер Буффало және Хокер Ураган истребителдерінің эскортымен қатар, бес Вильдебист жоғалып кетті. Сол күні 36-шы эскадрильяның сегіз Вильдебисті және үш Fairey Albacore ұшағы шабуылды қайталады, нәтижесінде тағы алты Вильдебист және екі Albacore атып түсірілді. Қалған Вильдебистер 31 қаңтарда Яваға қайтарылды және Рембанг маңындағы жапондық десанттық күшіне шабуыл жасады, сегіз кеме батып кеткенін мәлімдеді, бірақ одан әрі шығыс шекті. 36-шы эскадрильяның соңғы екі Вильдебисті 6 наурызда Бирмаға қашып кетуге тырысты, бірақ Суматрада жоғалып кетті. Корольдік әуе күштері 273-ші эскадрильясы (Цейлон) 1942 жылдың наурыз айында соңғы Вильдебистерді қызметтен шығарды. "Винсент" Vickers Wellesley және Bristol Blenheim сияқты жаңа ұшақтармен алмастырыла бастаған кезде, 84-і Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда RAF-те қызметте болды. Соңғы "Винсент" 1943 жылдың қаңтарында зейнеткерлікке шықты, ал 1944 жылға дейін екінші бағыттағы қызметін жалғастырды (оның ішінде Иранда шегірткелерге қарсы пестицидтерді шашыру).
The Vildebeest was purchased in moderately large numbers by the Royal Air Force from 1931 and used as a torpedo bomber. It entered service with No. 100 Squadron at RAF Donibristle in Scotland in October 1932, replacing the Hawker Horsley. Four frontline torpedo bomber squadrons were equipped with the Vildebeest, two at Singapore (100 Squadron, which moved from the United Kingdom in 1933 and 36 Squadron, which replaced its Horsleys in 1935), and two more in the United Kingdom. The Vincent entered service with No. 84 Squadron RAF at Shaibah, Iraq in December 1934, re equipping General Purpose squadrons throughout the Middle East and Africa. By 1937, it equipped six squadrons in Iraq, Aden, Kenya, Sudan, and Egypt. At the outbreak of the Second World War, 101 Vildebeests were still in service with the RAF. The two British based squadrons flew coastal patrol and convoy escort missions until 1940 when their Vildebeests were replaced by the Bristol Beaufort. The two Singapore based squadrons were still waiting for their Beauforts when Japan invaded Malaya in December 1941 and the obsolete biplanes had to be deployed against the Japanese attackers, making an abortive torpedo attack on a Japanese cruiser off Kota Bharu on 8 December. The Vildebeests continued to attack the Japanese as their forces advanced down Malaya, sustaining heavy losses from Japanese fighters, particularly when no fighter cover could be provided. On 26 January 1942, the Japanese landed at Endau, 250 miles from Singapore, and 12 Vildebeests of 100 and 36 Squadrons were sent to attack the landings. Despite an escort of Brewster Buffalo and Hawker Hurricane fighters, five Vildebeests were lost. The attack was repeated later that day by eight Vildebeests of 36 Squadron and three Fairey Albacores, resulting in six more Vildebeests and two Albacores being shot down. The surviving Vildebeests were withdrawn to Java on 31 January and attacked another Japanese landing force off Rembang, claiming eight ships sunk but sustaining further losses. The final two Vildebeests of 36 Squadron attempted to escape to Burma on 6 March but were lost over Sumatra. The last Vildebeests in RAF service, operated by 273 Squadron at Ceylon were retired in March 1942. While the Vincent had started to be replaced by more modern aircraft such as the Vickers Wellesley and Bristol Blenheim bombers, 84 remained in service with the RAF on the outbreak of the Second World War. The last frontline Vincents retired in January 1943, with the type continuing in second line service (which included pesticide spraying against locusts in Iran) until 1944.