Кіріспе
Британдық оператор (1913–2016)
Ральф Дуглас Владимир Слокомб OBE, BSC, ASC, GBCT (10 ақпан 1913 – 22 ақпан 2016) – британдық оператор, ең әйгілісі 1940-1950 жылдардағы Ealing Studios-тағы жұмыстарымен және алғашқы үш «Индиана Джонс» фильмімен танымал. Ол 1964, 1975 және 1979 жылдары BAFTA сыйлығын жеңіп алды және үш рет «Үздік операторлық жұмыс» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығына ие болды.
Ерте өмір
Slocombe Путниде дүниеге келді. Оның әкесі Daily Herald газетінің Париж тілшісі болғандықтан, Slocombe өзінің балалық шағының бір бөлігін Францияда өткізді және 1933 жыл шамасында Ұлыбританияға оралды. Сорбонна университетін математика мамандығы бойынша бітірді. Slocombe бастапқыда фотожурналист болуды жоспарлаған, жас фотограф ретінде ол Екінші дүниежүзілік соғыстың басталуына әкелген алғашқы оқиғалардың куәсі болды. 1939 жылы Данцигке сапар шеккен кезде ол еврейлерге қарсы сезімнің күшеюін суретке түсірді. Осының нәтижесінде, американдық кинорежиссер Герберт Клайн оны «Lights Out» атты деректі фильм үшін түсірілімдер жасауға шақырды, ол Геббельстің митингісі мен синагогтың өртелуін қамтыды, осы үшін ол қысқа мерзімге қамауға алынды. 1939 жылдың 1 қыркүйегінде Германия Варшаваға басып кірген кезде Slocombe кинокамерамен қалада болды. Клайнмен бірге ол қашып құтылды, бірақ олардың пойыз неміс ұшағынан автоматты түрде атылды. 2014 жылы ол осы оқиға туралы былай деді: «Мен жарылыс соғысының мәнін түсінбедім. Мен қиындықтарды күткенмін, бірақ олар Бірінші дүниежүзілік соғыстағы траншеяларда болатынын ойладым. Немістер шекараны үлкен жылдамдықпен кешіп өтті. Біз түнде елді мекендер арқылы жүріп бара жатқанбыз. Біз ешқандай себепсіз жиі тоқтап тұратынбыз, бірақ неміс ұшағы бізді бомбалағандықтан кенеттен тоқтадық. Бірінші рет өтіп кеткеннен кейін терезенің ішінде шығып, вагондардың астына тығылып алдық. Ұшақ қайта оралып, автоматтан атуды бастады. Біздің алдымызда жас қыз қаза тапты». Slocombe кейіннен «Champagne Charlie» (1944) фильміндегі алғашқы жұмысын әуесқойлық деп сипаттады, бір жағдайда эпизодты қайта түсіруге тура келді. Кейіннен Slocombe Ealing студиясының сценарийді дамыту мәдениетін мақұлдады. Алайда, ол Майкл Балкон басқарған студияның шектеулі жүйесі, онда сырттан жұмыс істеуге рұқсат берілмейтін, режиссерлік мансапты бастауды оған қиын еткенін де атап өтті, ол осы мүмкіндікті қарастырған болатын. Кинооператор ретінде оның алғашқы фильмдері классикалық Ealing комедияларын қамтыды, атап айтқанда «Kind Hearts and Coronets» (1949), «The Man in the White Suit» (1951), «The Lavender Hill Mob» (1951) және «The Titfield Thunderbolt» (1953). Ол әсіресе «Dead of Night» (1945) қорқынышты фильміндегі икемді, жоғары контрастты түсірілімдері және «The Titfield Thunderbolt» фильміндегі Батыс Англияның жарқын, түрлі-түсті жазғы пейзаждары үшін жоғары бағаланды. Technicolor түсірілген «Saraband for Dead Lovers» (1948) үшін түсірілім тобы сол кездегі ерекше, күңгірт стильге келісім берді, оны 2015 жылы Slocombe осы кезеңдегі ең жақсы жұмыстарының бірі деп санады. Ол жасаған арнайы эффекттің бірі – «Kind Hearts and Coronets» фильміндегі көрініс, онда Алек Гиннес сегіз түрлі кейіпкерді сомдап, бір кадрда олардың алтауы бірдей пайда болды. Ол кең экранды жабдықты кейде шектеуші деп тапты, «Davy» (1958) фильмінде қолданылған Technirama камера жүйесін «тұрғын үйлер блогы» деп сипаттап, түсірілімдерді құрастыру қиын болды.
<blockquote>I had no understanding of the concept of blitzkrieg. I had been expecting trouble but I thought it would be in trenches, like WW1. The Germans were coming over the border at a great pace We were trundling through the countryside at night. We kept stopping for no apparent reason, but we came to a screeching halt because a German plane was bombing us. After its first pass we climbed out the window and crawled under the carriage. The plane came back and started machine gunning. A young girl died in front of us. Slocombe later described his early work on Champagne Charlie (1944) as amateurish, in one case resulting in a sequence having to be reshot. Slocombe would later speak approvingly of Ealing's culture of script development. However, he also noted that its restrictive studio system headed by Michael Balcon, in which outside work was not normally permitted, made it impractical for him to attempt to begin a career as a director, something which he had considered. His early films as a cinematographer included such classic Ealing comedies, notably Kind Hearts and Coronets (1949), The Man in the White Suit (1951), The Lavender Hill Mob (1951), and The Titfield Thunderbolt (1953). He was particularly praised for his flexible, high contrast cinematography for the horror film Dead of Night (1945), and for his bright, colourful West Country summer landscapes on The Titfield Thunderbolt. For Saraband for Dead Lovers (1948), shot in Technicolor, the production team settled on a muted, gloomy style unusual for the time, which Slocombe in 2015 considered as among his best work of the period. A special effect shot he created was a scene in Kind Hearts and Coronets, in which Alec Guinness, playing eight different characters, appeared as six of them simultaneously in the same frame. He found widescreen equipment sometimes restrictive, finding the Technirama camera system used on Davy (1958) "a block of flats" and difficult to compose shots with.
Еленгеннен кейін
Қаржылық қиындықтар 1955 жылдан бастап Ealing Studios студиясын жұмылдыруға мәжбүр етті және он жылдықтың соңында ол жабылды. 2015 жылы Слокомб осы кезең туралы: «Біз мансабымызды жалғастыруға тиіспіз – сезімталдыққа уақыт жетпеді» деді. Ол бес рет Британдық кинематографистер қоғамының сыйлығын жеңіп алды және 1996 жылы өмір бойы жеткен жетістіктері үшін марапатталды. Ол сондай-ақ 1993 жылы BAFTA-ның арнайы сыйлығына ие болды. Оның кейінгі түсті жұмыстарына қатысты барлық сын-пікірлер жағымды болған жоқ: бір автор оның «Never Say Never Again» (1983) фильміндегі операторлық жұмысын «жай, сәл басылған [ол] тыныш көңіл-күйді тудырады» деп сипаттаса, оны «шатасқан және қоңыр» деп бағалаушылар да болды. Оның кейінгі фильмдерінің ішінде «Роллербол» (1975) ерекше көзге түседі. 1989 жылы ол осы фильм туралы: «Экшн фильмдерін түсіруде бір қызығу бар. Мен оларды, шамасы, скауттар деңгейінде ұнатамын» деген пікір білдірді. «Индиана Джонс және Кристалл бас сүйегінің патшалығы» фильмінің операторы Януш Камински бұл фильмді Слокомбтың визуальдық стиліне ұқсатып түсіргенін, бұл алдыңғы фильмдермен байланыстылықты қамтамасыз ету үшін жасалғанын айтты.
Жеке өмір
1980 жылдан бастап Slocombe-ның көру қабілеті нашарлап, бір көзінің торы қабығы ажырап, екінші көзіне жасалған лазерлік операция сәтті болмағандықтан қосымша қиындықтар туды. Өмірінің соңында ол көру қабілетін толығымен жойды. Соқырлығына қарамастан, Slocombe өмірінің соңғы жылдарына дейін сұхбат беруді жалғастырды. Ол 2011 жылы Дэвид А. Эллиспен «Операторлармен әңгімелер» кітабы үшін, 2014 жылы Польшаға жасалған шабуыл туралы, ал 2015 жылы британдық фильмдер тарихы туралы француз тілінде француз теледидарына, BBC-ге сұхбат берді.
Өлім
Slocombe 103 жасында, 2016 жылдың 22 ақпанында Лондондық ауруханада құлау салдарынан туған асқынулардан көз жұмды.