Кейт О’Хара: Социалистік белсенді және түрмедегі күрескер

Кіріспе

Американдық саясаткер (1876–1948)

Кэрри Кэтрин "Кейт" Ричардс О'Хар (26 наурыз 1876 – 10 қаңтар 1948) – американдық Социалистік партиясының белсендісі, редакторы және шешен, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі даулы түрмеге қамалуымен ең көп танылған.

Алғашқы жылдар

Кэрри Кэтрин Ричардс 1876 жылғы 26 наурызда Канзас штатының Оттава округінде дүниеге келді. Оның әкесі Эндрю Ричардс (шамамен 1846–1916) – құл иелерінің ұлы болғанмен, құлдыққа қарсы болды және 1861 жылы Америка Азамат соғысы басталғанда Одақ армиясына мүйізші және барабаншы болып қатысты. Соғыс аяқталған соң ол балалық шақтағы сүйіктісіне үйленді және Канзастың батыс шекарасына көшіп, әйелі Люсимен бірге Кейт пен оның төрт бауырларын тәрбиеледі, балаларын ерте жасынан социалисттік рухта өсірді. 1909 жылы О’Харэлер Канзас-Ситиге қайта оралды.

Саяси мансап

Ол 1910 жылы Канзаста АҚШ Конгресіне социалистік тізім бойынша кандидат ретінде сәтсіз қатысты. 1910 жылдарда Сент-Луисте шығатын социалистік журнал «National Rip Saw» беттерінде О’Хар жұмысшы табының мүддесін қорғайтын реформаларды жақтады және ел бойынша лектор ретінде саяхаттады. 1916 жылы Миссури штатының Социалистік партиясы О’Харды АҚШ Сенатына кандидат етіп көрсетіп, штаттың социалистік тізімін басқарды. Америка 1917 жылы Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін О’Хар Социалистік партиясының Соғыс және милитаризм комитетіне жетекшілік етті. Солтүстік Дакота штатының Боумен қаласында соғысқа қарсы сөз сөйлегені үшін О’Хар федералды билік органдары тарапынан 1917 жылғы тыңшылық актісін бұзғаны үшін сотталып, түрмеге жіберілді. Аталған акті әскери қызметке шақыру және қабылдау процесіне кедергі келтіруді қылмыс деп есептейді. Ол кезде әйелдерге арналған федералдық түрмелер болмағандықтан, 1919 жылы ол бес жылға сотталып, Миссури штатының түрмесіне жіберілді, бірақ 1920 жылы оны босату үшін өткізілген жалпыұлттық науқаннан кейін кешірілді. Түрмеде О’Хар анархистер Эмма Голдман және Габриелла Сегата Антолинимен танысып, олармен бірге түрме жағдайларын жақсарту үшін жұмыс істеді. Ол босатылғаннан кейін және соғыс аяқталғаннан кейін, амнистия қозғалысына қолдау азайды. 1922 жылдың сәуір айында Американың «саяси тұтқындарын» босату мақсатында О’Хар «Балалар крест жорығын» ұйымдастырды – елді шарлап өтетін науқан, президент Хардингті осы акті бойынша сотталған басқа да адамдарды босатуға итермелеу үшін. Жас құрылған ACLU ұйымының қолдауымен әйелдер мен балалар екі айға жуық Ақ үйдің қақпалары тұрды, содан кейін Хардинг олармен кездесіп, көптеген саналы тұтқындарды босатты. О’Хар, Социалистік партияның жетекшісі Юджин В. Дебс және сол кездегі басқа да көрнекті социалистерден өзгеше, афроамерикандықтардың ақ американдықтармен тең екеніне сенбеді. Ол нәсілдік теңдікке ұмтылмады және ақ американдық әйелдермен тығыз байланыста жұмыс істейтін афроамерикандық ерлер туралы алаңдады. Дегенмен, ол американдықтардың қиын жағдайына көңіл бөлді, бірақ олардың әлеуметтік-мәдени дамуы АҚШ-та өркендеу үшін тым баяу деп санады. Ол еврей халқын ақ нәсілділермен тең санады және достарымен бірге еврей мерекелеріне қатысты.

She unsuccessfully ran as a candidate for the United States Congress in Kansas on the Socialist ticket in 1910. In the pages of the National Rip Saw, a St. Louis based socialist journal in the 1910s, O'Hare championed reforms in favor of the working class and toured the country as an orator. In 1916 the Socialist Party of Missouri named O'Hare its candidate for U. S. Senate, heading the Socialist ticket in the state. After America's entry into World War I in 1917, O'Hare led the Socialist Party's Committee on War and Militarism. For giving an anti war speech in Bowman, North Dakota, O'Hare was convicted and sent to prison by federal authorities for violating the Espionage Act of 1917, an act criminalizing interference with recruitment and enlistment of military personnel. With no federal penitentiaries for women existing at the time, she was delivered to Missouri State Penitentiary on a five year sentence in 1919, but was pardoned in 1920 after a nationwide campaign to secure her release. In prison, O'Hare met the anarchists Emma Goldman and Gabriella Segata Antolini, and worked with them to improve prison conditions. After her release and the war's end, support for the Amnesty movement waned. In April 1922, to free America's "Political Prisoners" she led the "Children’s Crusade", a cross country march, to prod President Harding to release others convicted of the same 1917 Espionage act she had been convicted. With support of the fledgling ACLU, the women and children stood at the gates of the White House for almost two months before Harding met with them, ultimately releasing many of the prisoners of conscience. O'Hare, unlike Socialist Party leader Eugene V. Debs and other prominent socialists at the time, did not believe African Americans were equal to white Americans. She did not work toward racial equality, and was concerned about African American men working in close contact with white American women. However, she was sympathetic to the plight of Native Americans, even though she felt that their sociocultural evolution was too slow for them to thrive in the US. She considered Jewish people to be largely equal to whites, and she occasionally participated in Jewish holiday celebrations with her friends.

Кейінгі жылдар

Кейт О'Хар 1928 жылғы маусымда Франк О'Хардан ажырасып, сол жылдың қарашасында Калифорнияда инженер және бизнесмен Чарльз Куннингхамға тұрмысқа шықты. Саясатқа қатысымына қарамастан, О'Хардың даңқы біртіндеп сарқыла бастады. О'Хар 1934 жылы Калифорния губернаторы сайлауында Аптон Синклердің радикалды халықшылдық науқанына жұмыс істеді, ал 1937-1938 жылдары Висконсин прогрессивті партиясының саясаткері Томас Р. Амлидің штабында қысқа мерзім қызмет етті. Қылмыстық реформа жақтасы ретінде құрметке ие болған ол 1939-1940 жылдары Калифорния штатының пенология департаментінің директорының орынбасары болып жұмыс істеді.

Өлім және мұра

О'Хэр 1948 жылдың 10 қаңтарында Калифорния штатындағы Бенисия қаласында қайтыс болды.

Шығармалары

Америкашылдық пен большевизм. Сент-Луис, МО: Ф. П. О'Хар, 1919 жыл. "Мен қалай социалистік агитатор болдым", Социалистік әйел [Жирард, КС], 1908 жылдың қазаны, 4–5 беттер. Түрмеде. Нью-Йорк: А. А. Кнопф, 1923 жыл. "Негр" теңдігі. Сент-Луис, МО: Ұлттық арақ, 1912 жыл. Социализм және бірінші дүниежүзілік соғыс. Сент-Луис, МО: Ф. П. О'Хар, 1919 жыл. "Купидонның қайғысы". Сент-Луис, МО: Ұлттық арақ, 1912 жыл.