Львов-Сандомир операциясы: Украинаны және Шығыс Польшаны азат ету
Lvov-Sandomierz Offensive
Львов-Сандомир операциясы: 1944-тегі Украина мен Шығыс Польшаны неміс әскерлерінен босату. Багратион операциясынан кейінгі маңызды шайқас, стратегиялық мақсаты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қызыл Армияның ірі операциясы
Львов қаласы үшін болған басқа шайқастар
Major Red Army operation
other battles fought for the city of Lvov
Львов-Сандомир шабуылы немесе Львов-Сандомир стратегиялық шабуыл операциясы (Львовско-Сандомирская стратегическая наступательная операция) – Қызыл Армияның Украина мен Шығыс Польшадан неміс әскерлерін ығыстыруға бағытталған ірі операциясы. 1944 жылдың шілде айының ортасында басталған операция тамыздың соңында сәтті аяқталды. Львов-Сандомир шабуылы көбінесе Армиялар тобының орталығын жойған Багратион операциясының айқын табыстарымен қабылдана берді. Алайда, Қызыл Армия мен Қызыл Әуе күштерінің басым бөлігі Багратионның Белоруссия операцияларына емес, Львов-Сандомир операцияларына жұмсалды. Кампания «Маскировка» ретінде жүргізілді. Оңтүстік Польша мен Украинада шоғырланған күштермен кеңес әскерлері неміс мобилді резервтерін оңтүстікке тартты, Армиялар тобының орталығын шоғырланған шабуылға осал қалдырды. Кеңес әскерлері Багратион шабуылын бастағанда, ол шығыс неміс майданында дағдарыс тудырып, қуатты неміс танк күштерін орталық майданға қайтаруға мәжбүр етті, содан кейін кеңес әскерлері батыс Украинаны басып алу, Висладағы көпірбастарды иелену және Румынияда бекініп алу мақсатына қол жеткізе алды. Шабуыл үш кішігірім операциядан тұрды:
Львов шабуыл операциясы (13–27 шілде 1944 ж.)
Станислав шабуыл операциясы (13–27 шілде 1944 ж.)
Сандомир шабуыл операциясы (28 шілде – 29 тамыз 1944 ж.)
The Lvov–Sandomierz offensive or Lvov–Sandomierz strategic offensive operation (Львовско Сандомирская стратегическая наступательная операция) was a major Red Army operation to force the German troops from Ukraine and Eastern Poland. Launched in mid July 1944, the operation was successfully completed by the end of August. The Lvov–Sandomierz offensive is generally overshadowed by the overwhelming successes of the concurrently conducted Operation Bagration that led to the destruction of Army Group Centre. However, most of the Red Army and Red Air Force resources were allocated, not to Bagration's Belorussian operations, but the Lvov Sandomierz operations. The campaign was conducted as Maskirovka. By concentrating in southern Poland and Ukraine, the Soviets drew German mobile reserves southward, leaving Army Group Centre vulnerable to a concentrated assault. When the Soviets launched their Bagration offensive against Army Group Center, it would create a crisis in the eastern German front, which would then force the powerful German Panzer forces back to the central front, leaving the Soviets free to then pursue their objectives in seizing western Ukraine, the Vistula bridgeheads, and gaining a foothold in Romania. The offensive was composed of three smaller operations:
Lvov offensive operation (13–27 July 1944)
Stanislav offensive operation (13–27 July 1944)
Sandomierz offensive operation (28 July – 29 August 1944)
Кеңес үгітінде бұл шабуыл Сталиннің он соққысының бірі ретінде тізілген.
In Soviet propaganda, this offensive was listed as one of Stalin's ten blows.
Өмірбаян
1944 жылдың маусым айының басында фельдмаршал Уолтер Модельдің Солтүстік Украина армиялар тобы Днепрден шегініп, Украинаның солтүстік-батыс бөлігінде бекініп қалды. Иосиф Сталин Украинаны толық азат етуге бұйрық берді, ал Ставка, Кеңес Жоғарғы Бас қолбасшылығы, Львов-Сандомир операциясына айналатын жоспарларды іске қосты. Жоспарлаудың бастапқы кезеңінде шабуыл Львов-Пшемысль операциясы деп аталды. Шабуылдың мақсаты маршал Иван Коневтің 1-Украина майданының Львовты азат етуі, неміс әскерлерін Украинадан тазалауы және Висла өзенінде бірнеше плацдармдарды басып алуы болды. Ставка сонымен қатар Коневтің шабуылымен бір уақытта өтетін, "Багратион" кодолық атымен тағы да ірі шабуылды жоспарлап отырды. "Багратион" операциясының мақсаты – Беларусьті толық азат ету, сондай-ақ Вермахтты Польшаның шығысынан ығыстыру еді. Львов-Сандомир стратегиялық шабуыл операциясы ОКХ-ның Орталық армиялар тобына қосымша күштер жіберуіне кедеріс келтіру үшін жүзеге асырылуы керек еді, осылайша ол 1944 жылғы жазда екінші деңгейдегі қолдау рөлін атқарды.
By early June 1944, the forces of Field Marshal Walter Model's Army Group North Ukraine had been pushed back beyond the Dnieper and were desperately clinging to the north western corner of Ukraine. Joseph Stalin ordered the total liberation of Ukraine, and Stavka, the Soviet High Command, set in motion plans that would become the Lvov Sandomierz Operation. In the early planning stage, the offensive was known as the Lvov Przemyśl Operation. The objective of the offensive was for Marshal Ivan Konev's 1st Ukrainian Front to liberate Lvov and clear the German troops from Ukraine and capture a series of bridgeheads on the Vistula river. Stavka was also planning an even larger offensive, codenamed Operation Bagration to coincide with Konev's offensive. The objective of Operation Bagration was no less than the complete liberation of Belarus, and also to force the Wehrmacht out of eastern Poland. The Lvov–Sandomierz strategic offensive operation was to be the means of denying transfer of reserves by the OKH to Army Group Centre, thus earning itself the lesser supporting role in the summer of 1944.
Қарсылас күштер
Ставка шабуыл жоспарларын аяқтаған кезде, фельдмаршал Модель Солтүстік Украина армиялар тобының басшылығынан алынып, оның орнына генерал-полковник Йозеф Харп тағайындалды. Харптың құрамында екі танк армиясы болды: генерал-полковник Готтард Генричи басқаратын 1-ші танк армиясы және генерал Вальтер Неринг басқаратын 4-ші танк армиясы. 1-ші танк армиясына Венгрияның 1-ші армиясы қосылды. Харптың әскерлерінде 420 танк, штурмдік зеңбіректер (StuG) және басқа да бронетехника болды. Оның армиялар тобы шамамен 400 000 адамнан тұратын және оны Luftflotte 4 әуе флотының 700 ұшағы (соның ішінде 8-ші әуе корпусының тәжірибелі әуе бөлімдері) және жақын орналасқан Luftflotte 6 әуе флотының 300-400 ұшағы қолдады. Дегенмен, күрделі басқару тізбегіне байланысты Харп әуе күштерін тікелей бақылай алмады. Коневтің 1-ші Украина майданының күштері Солтүстік Украина армиялар тобынан салмақты басып өтті. 1-ші Украина майданының құрамында 1 002 200-ден астам әскер болды. Бұған қоса, Украинадағы жақыңғы жеңістерден кейін Конев әскерлерінің рухы жоғары болды. Олар шамамен бір жылдан бері шабуылда болып, солтүстіктегі Орталық армиялар тобының күйреуін көрді. 1-ші Украина майданының шабуылы екі бағытта жүргізілуі керек еді. Біріншісі, Рава Рускаға қарай бағытталған, 3-ші гвардия, 1-ші гвардиялық танк және 13-ші армиялармен басқарылатын. Екінші бағыт Львов қаласына қарай болды, оны 60-шы, 38-ші, 3-ші гвардиялық танк және 4-ші танк армиялары бастап келер еді. Қызыл Армия шабуылдық шебін 26 шақырымға дейін шектеу арқылы немістерге қарсы айқын басымдыққа ие болды. Конев майданның әр километріне 240-қа жуық зеңбірек пен миномет жинақтады.
While the Stavka was concluding its offensive plans, Field Marshal Model was removed from command of the Army Group North Ukraine and replaced by Colonel general Josef Harpe. Harpe's force included two Panzer armies: the 1st Panzer Army, under Colonel general Gotthard Heinrici and the 4th Panzer Army under General Walther Nehring. Attached to the 1st Panzer Army was the Hungarian First Army. Harpe could muster only 420 tanks, StuG's and other assorted armoured vehicles. His army group comprised around 400,000 men and was supported by the 700 aircraft of Luftflotte 4 (including the veteran air units of 8th Air Corps) and the 300 400 aircraft of the nearby Luftflotte 6. However, due to the complicated inter service chain of command, Harpe could not directly control the Luftwaffe units. The 1st Ukrainian Front forces under Konev considerably outnumbered the Army Group North Ukraine. The 1st Ukrainian Front could muster over 1,002,200 troops, In addition the morale of Konev's troops was extremely high following the recent victories in Ukraine. They had been on the offensive for almost a year, and were witnessing the collapse of Army Group Centre to their North. The 1st Ukrainian Front attack was to have two axes of attack. The first, aiming towards Rava Ruska, was to be led by 3rd Guards, 1st Guards Tank and 13th Armies. The second pincer was aimed at Lvov itself, and was to be led by 60th, 38th, 3rd Guards Tank and 4th Tank Armies. The Red Army achieved massive superiority against the Germans by limiting their attacks to a front of only 26 kilometres. Konev had concentrated some 240 guns and mortars per kilometer of front.
Шабуыл басталады
Рава Рускаға қарай солтүстік шабуыл 1944 жылдың 13 шілдесінде басталды. 1-ші Украина майданының әскерлері Хорохов маңында оңай басып өтті. Әлсіреген Вермахттың XLII армия корпусы күшейтілген артқы жасақ бөлімдерін пайдалана отырып, салыстырмалы түрде ізі қалмай кері шегінуге үлкерді. Түнгі уақытта 1-ші Украина майданының 13-ші армиясы неміс шебін 20 километрге дейін теріп өтті. 1-ші Украина майданының шабуылы XIII армия корпусының солтүстігінде болды. 1944 жылдың 14 шілдесінде Львовты азат ету мақсатымен шабуыл, соғыстың басында Қызыл Армия сәтсіздікке ұшыраған Броди қаласының жанында орналасқан XIII армия корпусының оңтүстігінде басталды. Қызыл Армия бөлімдері солтүстікте Хорохов маңында және оңтүстікте Нище маңында шепті бұзып өтіп, XIII корпусты қауіпті түрде әлсіз қалдырды. Рава Рускаға қарай соққан солтүстік топ енді бөлініп, XIII армия корпусын қоршауға тырысу үшін 13-ші армияның бірнеше бөлімдерін оңтүстікке бұра бастады. Солтүстік күштері көп ұзамай 291-ші және 340-шы жаяу әскер дивизияларының әлсіз бөлімдеріне кездесті, бірақ олар тез жеңіліп қалды. 15 шілдеде Неринг өзінің 4-ші танкілік армиясының қиын жағдайда екенін түсініп, өзінің екі резервтік дивизиясына – 16-шы және 17-ші танкілік дивизияларына, советтердің солтүстік шабуылын тоқтату үшін Хорохов пен Дружкопил маңында қарсы шабуыл жасауға бұйрық берді. Екі дивизияның барлығында 43 танк болды. Бар күштерін салса да, неміс қарсы шабуылы көп ұзамай тоқтап қалды. Көп басымдыққа ие Қызыл Армия күштері екі танкілік дивизияны кері шегініп жатқан жаяу әскер дивизияларымен біріктіруге мәжбүр етті. Конев Mobile Group Baranov тобын жарылымды пайдалану үшін шабуылға жіберді. Мобильді топ әуе көмегімен жылдам ілгерілеп, келесі үш күн ішінде Камионка Струмилова қаласын басып алып, Оңтүстік Буг өзенінің батыс жағалауындағы көпір басын басып алып, бекітті, осылайша XIII армия корпусының байланыс жолын кесіп, олардың қашу жолын тоқтатты.
The northern attack towards Rava Ruska began on 13 July 1944. The 1st Ukrainian Front forces easily broke through near Horokhiv. The weakened Wehrmacht XLII Army Corps managed to withdraw relatively intact using reinforced rearguard detachments. By nightfall, the 1st Ukrainian Front's 13th Army had penetrated the German lines to a depth of 20 kilometers. The 1st Ukrainian Front's breakthrough occurred to the north of the XIII Army Corps. On 14 July 1944, the assault with the objective of liberating Lvov was begun to the south of the XIII Army Corps, which had positions near the town of Brody, an area of Red Army failure earlier in the war. Red Army units had punched through the line near Horokhiv to the north and at Nysche in the south, leaving the XIII Corps dangerously exposed in a salient. The northern pincer towards Rava Ruska now began to split, turning several units of the 13th Army south in an attempt to encircle XIII Army Corps. The northern forces soon encountered weak elements of the 291st and 340th Infantry Divisions, but these were quickly swept aside. On 15 July, Nehring, realising his 4th Panzer Army was in serious jeopardy, ordered his two reserve divisions, the 16th and 17th Panzer Divisions to counterattack near Horokhiv and Druzhkopil in an attempt to halt the Soviet northern assault. The two divisions could muster only 43 tanks between them and despite their best efforts, the German counterattack soon bogged down. The massively superior Red Army forces soon forced the two Panzer divisions to join the retreating infantry divisions. Konev ordered Mobile Group Baranov into the breach to help exploit the breakthrough. The Mobile Group advanced quickly, under cover of air support, and over the next three days managed to capture the town of Kamionka Strumilowa and to seize and hold a bridgehead on the western bank of the Southern Bug River, thus cutting the XIII Army Corps' line of communication and cutting off their path of retreat.
Броддидегі қоршау (Бродди қазандығы)
Оңтүстікке қарай, 1-ші және 4-ші танк армияларының қосылысына бағытталған Қызыл Армияның күшті шабуылын 14 шілдеде Korpsabteilung C дивизиясы тоқтата алмады. Оны негізінен 349-шы жаяу әскер дивизиясы кері қайтарды. 1-ші Украина майданы шабуылын оңтүстікке жылжытты және үлкен артиллериялық және әуе шабуылынан кейін әлсіреген 349-шы және 357-ші жаяу әскер дивизияларына шабуыл жасады. 349-шы жаяу әскер дивизиясы шабуылға төтеп берді, бірақ ауыр зардап шекті және аман қалғандары уақытша дүркіреп тарады. Оның соғыс күндегісіне қарап тұрсақ, бұл дивизия 14-19 шілде аралығында белсенді шабуылға қатысқандығын көруге болады. Korpsabteilung C бастапқыда кеңес әскерінің өтуіне қарсы тұруға ешқандай қатысы болған жоқ. 357-ші жаяу әскер дивизиясы, 349-шы жаяу әскер дивизиясы, SS Freiwillige дивизиясы "Galizien" және III. Panzer Korps, әсіресе 8-ші танк дивизиясы, өтуді тоқтатуға және оны 3-4 шақырымдық аралыққа дейін шектеуге көмектесті. 1-ші Украина майданының барлық жағынан басымдылығы болғандықтан ғана Золочив және Сасив қалаларына қарай жылжып, XIII армия корпусы мен көршілес XLVIII танк корпусының арасына енді. Екі корпусқа қарасты неміс артиллериясы және 18-ші артиллерия дивизиясы Koltiv дәлізі деп аталған тар өту аймағын қанықтыруға тырысты, бірақ биік жерде тым кең жайылғандықтан тиімді от шоғырландыра алмады. 1-ші және 8-ші танк дивизиялары шапшаң қарсы шабуыл жасады, оларға SS Galicia дивизиясының бөлімдері қосылды. Жаяу әскер жақсы соғысқанмен, 1-ші және 8-ші танк дивизиялары ауыр әуе шабуылына ұшырады. 8-ші танк дивизиясының жағдайы нашар болды, өйткені оның командирі генерал Фрибе нақты бұйрықтарды орындамай, танкілерін ашық және қауіпті жолмен жылжытты. Неміс басшылығы бұл кешірілмейтін қателікке «Фрибе ауырған» деп жариялап, оны дивизия командирі лауазымынан алды. Бастапқы жетістіктерге қарамастан, 1-ші Украина майданы 2-ші әуе армиясының көмегімен неміс шабуылын тоқтатуға қол жеткізді, ол шабуылдаған неміс танктеріне 17 200 бомба тастады. 8-ші танк дивизиясының болмауы шабуылдың сәтсіз аяқталатынын білдірді. 8-ші танк дивизиясының командирі нақты бұйрықтарды елемеді және күштерін қысқа жолмен алып кетуге тырысты. Нәтижесінде дивизия Львов-Тернополь тас жолының Золочив-Зборив бөлігінде созылып, Қызыл Әуе Күштерінің Ил-2 ұшақтарынан ауыр зардап шекті. Осыған қарамастан, оңтүстік шабуыл баяулады. 16 шілдеде Конев үлкен тәуекелге барып, генерал-лейтенант Павел Рыбалконың 3-ші гвардиялық танк армиясын оңтүстік шабуылына жіберді. Бұл армия тар Колтив дәлізінен өтуі керек болды, ол үнемі артиллерия отына және неміс қарсы шабуылдарына ұшырады. 3-ші гвардиялық танк армиясы Львов бағытындағы жағдайды өзгертіп, кеңес әскерінің батысқа қарай жылжуы жаңғырды. XIII армия корпусының командирі корпустың қоршаудан сақтау үшін кері шегінуі керек екенін түсінді. Корпустың барлық бөлімшелеріне 1944 жылдың маусымында салынған, Тернопольден батысқа қарай 35 км жердегі Стрипа өзені бойымен өтетін, Принц-Евген позициясы деп аталатын, адамсыз қорғаныс позицияларына кері шегінуге бұйрық берілді. 17 шілдеде 1-ші Украина майданының күшті шабуылы Prinz Eugen Stellung-тің бір бөлігін басып алуға мүмкіндік берді. 349-шы жаяу әскер дивизиясы, SS Galicia дивизиясы және Korpsabteilung C-нің фузильер батальоны жоғалған позицияны қайтарып алу үшін шайқасқа қосылды, бірақ кейбір жетістіктерге қарамастан, кеңес әскерінің басымдығына байланысты сәтсіз аяқталды. XLVIII. Pz. Kps басшылығы III. Panzer Korps неміс майданын қалпына келтіре алады деп сенді, сондықтан корпус командирі генерал Артур Хауффе үш XIII армия корпусының дивизияларын және Korps Abteilung C-ді өздерінің тағдырына тастап, одан әрі шегінуге бұйрық бермеді. 18 шілдеде 1-ші Украина майданының қайтадан бастаған шабуылы Львов операциялық бағытындағы өтуге әкелді. Күннің соңында 1-ші Украина майданының алғы шебі Буск қаласының маңында кездесті. Қоршау толыққанды болды. 13 армия корпусының 45 000 әскері Бродидің маңында тұтқындалды және Солтүстік Украина армия тобының майданында 200 км үзіліс пайда болды.
To the south, a major Red Army assault aimed at the juncture of the 1st and 4th Panzer Armies was not repulsed on 14 July by the division sized Korpsabteilung C. It was repulsed primarily by the 349 Infantry Division. The 1st Ukrainian Front shifted their attack further south, and after an immense artillery and air bombardment assaulted the already weakened 349th and 357th Infantry Divisions. The 349th Infantry Division did not collapse under the assault, although it was hit very hard and the survivors temporarily fell back in disarray. Even a cursory glance at its War Diary demonstrates that this division continued to take part in active offensive operations form 14 19 July. Korpsabteilung C initially played virtually no part in opposing the Soviet breakthrough. The 357th Infantry Division, 349 Infantry division, the SS Freiwillge Division 'Galizien' and the III. Panzer Korps in particular the 8 Panzer Division helped to contain the breakthrough and limit it to a gap 3 4 kilometers wide. Only because of their massive overwhelming superiority in every respect was the 1st Ukrainian Front able to advance towards the towns of Zolochiv and Sasiv, driving a wedge between XIII Army Corps and the neighboring XLVIII Panzer Corps. German artillery from both Corps and the 18th Artillery Division tried but failed to saturate the narrow breakthrough area dubbed the Koltiv Corridor because it was too spread out on the high ground to be able to concentrate its fire to be effective. A hasty counterattack by the 1st Panzer and 8th Panzer Divisions took place, accompanied by elements of the SS Division Galicia. While the infantry fought well, the 1 Panzer Division and the 8th Panzer division got hit by a massive air assault. The 8 Panzer Division fared worse as its commander General Friebe disobeyed specific orders and moved his tanks on an open and exposed road. The German command responded to this unforgivable mistake by declaring 'Friebe was sick' and replacing him as the divisional commander. Despite initial gains, the 1st Ukrainian Front finally managed to halt the German attack, with the help of the 2nd Air Army, which dropped 17,200 bombs on the attacking German tanks. The absence of 8th Panzer Division meant that the attack was doomed to fail. The commander of 8th Panzer had ignored explicit orders, and attempted to lead his force on a short cut. Instead, the division was strung out on the Zolochiv – Zboriv section of the Lvov Ternopil road, and suffered immense losses from Red Air Force Il 2s. Despite this, the southern attack was slowing. On 16 July, Konev took a great risk and committed Lieutenant General Pavel Rybalko's 3rd Guards Tank Army to the southern assault. This meant that the Army would have to travel through the narrow Koltiv Corridor, constantly under artillery fire and fierce German counterattacks. The 3rd Guards Tank tilted the balance in the Lvov direction, and soon the Soviet advance resumed its advance west. The commander of the XIII Army Corps realised that his Corps needed to retreat if it were to avoid encirclement. The order was given for all Corps units to fall back to the Prinz Eugen Stellung, a series of unmanned defensive positions built in June 1944 which ran partly along the Strypa river about 35 km west of Ternopil. Strong 1st Ukrainian Front attacks throughout 17 July succeeded in capturing parts of the Prinz Eugen Stellung. The 349 infantry Division, the SS Division Galicia and the fusilier Battalion of Korpsabteilung C joined the combat in an attempt to recapture these lost positions, but after some success failed due to overwhelming Soviet superiority. XLVIII. Pz. Kps command still believed that its III. Panzer Korps could restore the German front and so the Corps commander, General Arthur Hauffe, did not order further withdrawal, condemning the three XIII Army Corps divisions and Korps Abteilung C in the Brody salient to their fate. On 18 July, renewed 1st Ukrainian Front attacks resulted in a breakthrough in the Lvov operational direction. Late in the day, the 1st Ukrainian Front spearheads met near the town of Busk. The encirclement was complete. 45,000 men of the XIII Army Corps were trapped around Brody, and a 200 km breach had been created along the Army Group North Ukraine's front.
Бродидегі жойылу: мақсаттар қайта анықталды
Броддыда қоршауға түскендерге көмек келмеді. XLVIII және XXIV танк корпустарының шаршаған және жеткіліксіз күштерінің бірнеше қаһарлы шабуылдарына қарамастан, 1-ші Украина майданының қоршауы нығайып түсті. 1-ші Украина майданының үздіксіз шабуылдары астында, Харпе өзінің күштеріне қоршауда қалған XIII армия корпусын тастап, кері шегінуге бұйрық берді. Ұдайы артиллериялық және әуе шабуылдары кезінде қиын жағдайдағы күштер бірнеше рет жарылыс жасауға тырысты, бірақ олар 1-ші Украина майданының бронетранспорттық күштерімен оңай жеңіліске ұшырады және немістер ауыр шығынға ұшырады. 22 шілдеде 1-ші Украина майданының шабуылы қоршауды екіге бөліп, түнде қарсылықтың көбісі жойылды. Шашыраған аман қалғандар кіші топтарға бөлініп, жарылыс жасауға тырысты. Немец соғыс күнделіктері шамамен 15 000 адамның неміс шебіне жеткенін, оның ішінде СС дивизиясы «Галичинаның» 3 500 шамасындағы әскерлерінің бар екенін көрсетеді. Операция алдында дивизияда 11 000 адам болған. Конев операцияның күтпеген табысына риза болды. Харпенің армия тобы кері шегінді; 4-ші танк армиясы Висла өзеніне, ал 1-ші танк армиясы 1-ші венгр армиясымен бірге Карпат таулары маңындағы аймаққа. Львов 26 шілдеде кеңес әскерлерімен қайтадан басып алынды, алғаш рет 1939 жылдың қыркүйегінде. Бұл жолы қала 1-ші Украина майданы, кеңес күштері, салыстырмалы түрде оңай басып алды. Немістер Батыс Украинадан толығымен ығыстырылды. Осы жетістікті көріп, Ставка 28 шілдеде жаңа бұйрықтар берді. Конев Висла өзенінен өтіп, нацистік оккупациядағы Оңтүстік Польшадағы Сандомирж қаласын басып алуы керек еді. Украинаның тәуелсіздік үміті Эстония, Латвия және Литвадағыдай, кеңес күштерінің күшті ықпалымен жойылды. Украиналық көтеріліс армиясы (УПА) 1950 жылдарға дейін кеңес үкіметіне қарсы партизандық соғысын жалғастырды.
For the men trapped at Brody, help would not come. Despite several desperate attacks by the exhausted and under strength forces of XLVIII Panzer Corps and XXIV Panzer Corps, the 1st Ukrainian Front cordon continued to tighten. Under continued 1st Ukrainian Front attacks, Harpe ordered his forces to fall back, abandoning the trapped XIII Army Corps. Under constant artillery and aerial bombardment, the beleaguered forces made several breakout attempts, but these were easily repulsed by the 1st Ukrainian Front armoured forces and the Germans suffered heavy casualties. On 22 July, a 1st Ukrainian Front attack cut the pocket in two, and by nightfall almost all resistance had been eliminated. The scattered survivors broke up into small groups and attempted to break out. The German War Diaries evidence that approximately 15,000 men reached German lines including about 3,500 men of the SS Division Galicia. Before the operation, the division had numbered 11,000 men. Konev was elated at the unexpected success of the operation. Harpe's Army Group was falling back; the 4th Panzer Army to the Vistula River and the 1st Panzer Army along with 1st Hungarian Army to the area around the Carpathian Mountains. Lvov itself was occupied again by the Soviets on 26 July, the first time being in September 1939. This time, the city was retaken by the 1st Ukrainian Front, a Soviet force, relatively easily. The Germans had been completely forced out from Western Ukraine. Seeing this success, Stavka issued new orders on 28 July. Konev was to attack across the Vistula and to capture the city of Sandomierz, in Nazi occupied southern Poland. Ukrainian hopes of independence were squashed amidst the overwhelming force of the Soviets, much like in Estonia, Latvia, and Lithuania. The Ukrainian Insurgent Army, UPA, would continue waging a guerrilla war against the Soviets well into the 1950s.
Жауынгерлер қайта шабуыл жасап, Сандомиржді басып алды
Кеңес әскерінің жаңа шабуылы 29 шілдеде басталды, Коневтің алғы шебі тез арада Вислаға жетіп, Баранув-Сандомерский маңында берік көпір басын орнатты. Алайда, Сандомер маңындағы неміс әскерінің күшті қарсы шабуылдары кеңес көпір басын одан әрі кеңейтуге кедергі келтірді. Тамыз айының басында Харпке демалыс келді. Оңтүстік Украина армиялар тобынан бес дивизия, оның ішінде бір танкілік дивизия көшірілді. Олар дереу Сандомер маңындағы шайқасқа тартылды. Көп ұзамай, тағы бес неміс дивизиясы, үш венгр дивизиясы, алты StuG бригадасы және 501-ші ауыр танк батальоны (Tiger II танктерімен жабдықталған) Харптың басқаруына берілді. Неміс әскері кең ауқымды қарсы шабуылдар жасап, кеңес әскерін Висладан кері ығыстыруға тырысты. Өзеннің шығыс жағалауындағы Милец және Тарнобжег қалаларын база ретінде пайдаланып, олар кеңес әскеріне ауыр шығын келтірді. Тамыздың ортасына қарай Коневтің 6-шы гвардиялық танк корпусының құрамында 67 танк қалды. Немістер 501-ші ауыр танк батальоны мен 16-шы танкілік дивизиясымен, барлығы 140 танкпен, оның ішінде 20 Tiger II танктерімен қарқынды қарсы шабуылға шықты. Көптеген артықшылықтарына қарамастан, 6-шы гвардиялық корпус 10 Tiger II танкін жойып, көпір басын ұстап тұрды. 16 тамызға қарай неміс қарсы шабуылдары әлсіреп, көпір басының командирі Рыбалко кеңес әскері бақылайтын аумақты 120 километрге дейін кеңейтіп, Сандомер қаласын басып алды. Екі тарап та шаршағандықтан, шайқас баяулады және Львов-Сандомер шабуылы аяқталды деп жарияланды.
The renewed Soviet offensive got underway on 29 July, with Konev's spearheads quickly reaching the Vistula and establishing a strong bridgehead near Baranów Sandomierski. However, strong German counterattacks near Sandomierz prevented further expansion of the Soviet bridgehead. In early August, Harpe gained some respite. Five divisions, including one Panzer division, were transferred from Army Group South Ukraine. These were immediately thrown into action around Sandomierz. Soon after, another five German divisions, three Hungarian divisions, six StuG brigades and the 501st Heavy Tank Battalion (equipped with Tiger II tanks) were placed under Harpe's command. Large scale German counterattacks were launched in an attempt to throw the Soviets back across the Vistula. Using the towns of Mielec and Tarnobrzeg on the eastern bank of the river as bases, these attacks caused heavy casualties to the Soviet forces. By mid August, Konev's spearhead, the 6th Guards Tank Corps had only 67 tanks remaining. The Germans launched a fierce counterattack with the 501st Heavy Tank Battalion and the 16th Panzer Division, totaling around 140 tanks including 20 Tiger IIs. Despite being heavily outnumbered, the 6th Guards held the bridgehead, knocking out 10 Tiger IIs. By 16 August, the German counterattacks were beginning to lose steam, and Rybalko, the commander of the bridgehead, was able to expand the Soviet controlled area by a depth of 120 kilometers, capturing the city of Sandomierz. With both sides exhausted, the fighting died down and the Lvov–Sandomierz offensive was deemed complete.
Жарақаттардың саны
Вермахттың есептері Фрайзердің бағалауымен сәйкес келіп, бірнеше күштің сәтті шығарылғанын көрсетті. Кеңес тарапының бағалаулары одан әлдеқайда жоғары болды: 1944 жылғы тамыздағы Кеңес ақпарат бюросының мәліметі бойынша, неміс әскерлері 350 000 адамдық шығынға ұшырады. Оның ішінде 140 000 адам қаза тапты және 32 360 адам тұтқынға алынды, көбінесе Броди қапшығында. Бұдан өзге, Кеңес әскері шабуыл барысында 1 941 неміс танкысын және 687 ұшақты жойғанын хабарлады.
Wehrmacht reports stressed the successful withdrawal of several forces, in line with the Frieser estimate. Soviet estimates were considerably higher: according to an August 1944 report by the Soviet Information Bureau, German forces suffered 350,000 casualties. Of these, 140,000 were killed and 32,360 captured, primarily in the Brody pocket. Additionally, the Soviets claimed to have taken out 1,941 German tanks and 687 aircraft during the offensive.