Антон Генрих Шпрингер: Неміс өнер тарихшысы және жазушысының өмірі мен қызметі
Anton Heinrich Springer
Антон Шпрингер (1825-1891) – неміс сурет тарихшысы, жазушы. Прагада философия мен тарихты зерттеді, Италия, Мюнхен, Берлин саяхаттары жасады. Сурет өнеріне арналған зерттеулер жүргізді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс өнер тарихшысы және жазушысы Антон Генрих Шпрингер (13 шілде 1825 – 31 мамыр 1891) – неміс өнер тарихшысы және жазушысы.
German art historian and writer
Anton Heinrich Springer (13 July 182531 May 1891) was a German art historian and writer.
Ерте өмір
Спрингер Прагада дүниеге келді, онда ол Карл университетінде философия мен тарихты оқып, философия докторы ғылымын қорғады. Өнерге қызығушылық танытып, ол бірнеше танымдық сапар жасады, Мюнхенге, Дрезденге және Берлинге барып, Италияда бірнеше ай болды. Докторлық диссертациясын қорғағаннан кейін ол өнер тарихын зерттеуге кірісті. Ол Гейгельдің тарих теориясы бойынша екінші диссертациясын Тюбингенде жазды, сонымен қатар 1848 жылғы революцияның саяси қозғалысына қатысты.
Springer was born in Prague, where he studied philosophy and history at Charles University, earning a Ph. D. Taking an interest in art, he made several educational journeys, travelling to Munich, Dresden and Berlin, and spent some months in Italy. After his Ph. D. he addressed himself to art history. He wrote a second Ph. D. thesis on Hegel's theory of history in Tübingen, where he also was involved in the political activities of the Revolution of 1848.
Жұмыс
Ол Тюбингенде қоныстанды, бірақ 1848 жылы Прагаға оралды және университетте революциялық дәуір тарихы бойынша дәріс оқуға кірісті. Бұл дәрістердің либералды сипаты оны үкімет билігімен келіспеушілікке алып келді, сол себепті 1849 жылы ол Богемиядан кетіп, Англияда, Францияда және Нидерландта біраз уақыт өткізді. 1852 жылы ол Боннда қоныстанды, онда өнер тарихы бойынша лектор және профессор (1860 жылдан бастап) болды. 1872 жылы ол Страсбург университетіне, ал 1873 жылы Лейпциг университетіне өтті, онда жаңадан құрылған Өнер тарихы институтында орта ғасырлық және заманауи өнер профессоры болды. Журналист және публицист ретінде Спрингер Австрия императорының билігіндегі мемлекеттердің федералдық одағын қолдады және Пруссияның Германияға жетекшілік ету құқығын жақтады; Қырым соғысы кезінде ол Оңтүстік-Шығыс Еуропадағы кіші мемлекеттердің түрік үстемдігінен азат болуын қолдады. Көп жылдық денсаулығының нашарлауынан кейін, ол 1891 жылдың 31 мамырында Лейпцигте қайтыс болды. Шаршын мінезді тұлға, ол өнер тарихшысы Герман Гриммді кемсітті, Кесслердің сөзіне сүйенсек, ол оны бай оқырмандарға арналған төмен сапалы роман жазушы деп айыптады. Сондай-ақ ол өнер тарихшысы Герман Кнакфусты "Герман Кнаквурст" деп атады. Спрингердің өзіне деген адіздігін жақсы білген Якоб Буркхардт, Спрингердің студенті Густав Паули Базельде оған оқуға түсуге өтініш білдіргенде, оған қатал қабылдады. Спрингер өнер тарихын академиялық пән ретінде қалыптастыруда маңызды рөл атқарды. Ол Герман Гримм немесе Герман Кнакфусс сияқты әріптестерінің әдеби немесе импрессионистік көзқарастарын қабылдамады. Оның өзінің еңбектерінің ішінде батыс өнеріне арналған бірнеше трактаттар бар: христиандық орта ғасырлар сәулеті туралы жинақ (1854), өнер тарихы бойынша нұсқаулық (1855), 19 ғасырдағы бейнелеу өнері тарихы (1858), иконографиялық зерттеулер (1860), қазіргі заманғы бейнелеу өнері туралы еңбек (1875), Рафаэль және Микеланджело туралы кітаптар (1878) және (авторы қайтыс болғаннан кейін) Альбрехт Дюрер туралы кітап (1892).
He settled at Tübingen, but in 1848 returned to Prague and began to lecture at the university on the history of the revolutionary epoch. The liberal tone of these lectures brought him into disfavour with the ruling authorities, and in 1849 he left Bohemia and passed some time in England, France and the Netherlands. In 1852 he settled at Bonn, where he was lecturer and professor (from 1860) for art history. In 1872 he went to the University of Strasbourg, and in 1873 to Leipzig University, where he became Professor for Medieval and Modern Art at the newly founded Institute for Art History. As a journalist and a publicist Springer advocated the federal union of the states ruled by the Austrian emperor, and asserted the right of Prussia to the headship of Germany; during the Crimean War he favored the emancipation of the small states in southeast Europe from Turkish supremacy. After many years of feeble health, he died at Leipzig on 31 May 1891. A fiery personality, he disparaged the art historian Herman Grimm, whom, according to Kessler, he attacked from the lectern as a writer of dime novels for wealthy readers. Likewise he berated the art historian Hermann Knackfuß as "Hermann Knackwurst." Jacob Burckhardt, fully cognizant of Springer's enmity toward him, reportedly gave Springer's student Gustav Pauli a rough reception when Pauli applied to study under him in Basel. Springer played an important role in establishing art history as an academic subject. He rejected the more literary or impressionistic approaches of his colleagues like Herman Grimm or Hermann Knackfuß. Among his own works are several treatises on occidental art: a Compendium on the Architecture of the Christian Middle Ages (1854), a Handbook on Art History (1855), a History of Fine Arts in the 19th Century (1858), Iconographical Studies (1860), a work on Contemporary Fine Arts (1875), books on Raphael and Michelangelo (1878) and (posthumously) a book on Albrecht Dürer (1892).