Кіріспе
Гюстав Фридрих Вааген (11 ақпан 1794 – 15 шілде 1868) – неміс сурет өнері тарихшысы. Оның пікірлері Англияда жоғары бағаланды, осыған байланысты ол Ұлттық галереяның жағдайы мен болашағын зерттеу үшін құрылған патшалық комиссияның алдында куәлік беруге шақырылды және галерея директоры лауазымына басты үміткер саналды. Ол 1868 жылы Копенгагенге сапар барысында қайтыс болды.
Gustav Friedrich Waagen (11 February 1794 – 15 July 1868) was a German art historian. His opinions were greatly respected in England, where he was invited to give evidence before the royal commission inquiring into the condition and future of the National Gallery, for which he was a leading candidate to become director. He died on a visit to Copenhagen in 1868.
Өмірбаян
Вааген Гамбургте суретшінің ұлы және ақын Людвиг Тиктің туысы мен жақыны ретінде дүниеге келді. Силезияның (қазіргі Еленя-Гура) Хиршберг гимназиясын бітіргеннен кейін, 1813–1814 жылдардағы Наполеон жорығына ерікті болып қатысты. Оралғаннан кейін Бреслау университетінде лекция тыңдады. Ол өнерді зерттеуге өмірін арнады, оны ең алдымен Германияда, содан кейін Нидерланды мен Италиядағы ірі еуропалық галереяларда жалғастырды. Ван Эйк ағайындылары туралы жазба 1832 жылы жаңадан құрылған Берлин мұражайының (қазіргі Берлин мемлекеттік мұражайлары ретінде кеңейтілген) директоры қызметіне тағайындалуына себеп болды, бірақ оның басты қызығушылығы қазіргі Берлиндегі Gemäldegalerie-дегі картиналарға еді. Лондон мен Парижге жасаған саяхатының нәтижесінде үш томдық маңызды еңбек жарық көрді – Kunstwerke und Künstler in England und Paris (Берлин, 1837–39), ол оның одан да маңызды «Ұлыбританиядағы өнер қазыналары» (Elizabeth Eastlake аударған, 4 том, Лондон, 1854 және 1857) еңбегінің негізі болды. Бұл сол кездегі ағылшыз коллекцияларындағы картиналардың тарихын зерттеу үшін маңызды дерек көзі болып табылады. Ваагенді қазіргі заманғы стандарттар бойынша «әуесқой және тұрақсыз сарапшы» деп сынға алғанымен, оның еңбегі келесі жарты ғасыр бойына өте беделді деп есептелді. 1844 жылы ол Берлин университетінде өнер тарихы профессоры болып тағайындалды, ал 1861 жылы Санкт-Петербургке патшалық коллекциядағы картиналарды реттеу және атау жөніндегі кеңесші ретінде шақырылды. Оралғаннан кейін Эрмитаж коллекциясы туралы кітап жариялады (Мюнхен, 1864). Оның басқа жарияланымдарында Рубенс, Мантенья және Синьорелли туралы мақалалар, «Германиядағы Kunstwerke und Künstler» және «Венадағы ең маңызды өнер ескерткіштері» бар. 1849 жылы Вааген Нидерланд Корольдік институтының шетелде тұратын корреспондент-мүшесі болды. 1861 жылы Санкт-Петербургтегі Императорлық өнер академиясының құрметті академигі болып сайланды.