Кіріспе

Британдық бөлшек сауда банкі National Provincial Bank Англия мен Уэльсте жұмыс істейтін бөлшек сауда банкі болды. Ол 1833 жылы Англияның Ұлттық провинциялық банкі ретінде құрылды және көптеген басқа банктерді қосып алу арқылы кеңейді. 1918 жылы Лондонның Юнион Банкін сатып алғаннан кейін, ол өзінің атын Англияның Ұлттық провинциялық және Юнион банкіне өзгертті, ал 1924 жылы оны тағы да қысқартып, Ұлттық провинциялық банк деп атады. Содан кейін 1920 жылы Кутс Банкін, 1924 жылы Гриндлейс Банкін, 1961 жылы Мэн аралы Банкін, 1962 жылы Дистрикт Банкін сатып алды, осылайша 20-шы ғасырдың көп бөлігінде Ұлыбританияның банк секторында үстемдік құрған "Үлкен Бестіктің" біріне айналды – Барклейс Банкі, Ллойдс Банкі, Мидленд Банкі және Вестминстер Банкімен бірге. Ол Вестминстер Банкімен бірігуді аяқтап, Ұлттық Вестминстер Банкін құрды. Тарихының көп бөлігінде Ұлттық провинциялық банк Лондонда Бишопскейтте, Треднидл көшесімен қиылыста орналасқан болатын.

Шығуы және ерте өсімі

1826 жылғы Заңға дейін ағылшын банктерінде алтыдан аспайтын серіктес болуға рұқсат берілетін, соның салдарынан «жеке банктер» деген атау пайда болды. Акционерлік банктерге рұқсат етілген жалғыз банк – Англия банкі және Шотландия банктері болды, олар өзге де заң жүйесінде жұмыс істеді. Өзгерістерді ілгерілетуші басты тұлға Томас Джоплин болды, ол Ньюкаслдегі ағаш саудагері, «банктік құлдыраулар туралы жергілікті тәжірибесі бар» және жақын орналасқан шотланд банктерінің тұрақтылығын байқаған адам. 1826 жылғы Заң акционерлік банктер құруға мүмкіндік берді, бірақ банкнот шығару Лондоннан 65 миль радиусынан тыс жерлерде ғана рұқсат етілді. 1826 жылғы Заңнан кейін жаңа провинциялық акционерлік банктер құрылды және бар болған жеке банктер акционерлік банктерге айналдырылды. Лондон аймағында банкнот шығаруға тыйым салынғандықтан, Заң акционерлік банктердің өзіне де тыйым салынған деген жаңылыс пікір қалыптасты, бұл екіұштылық 1833 жылғы Банк жарғысы заңымен жойылды. Томас Джоплин 1824 жылы Ирландияда акционерлік банктер құруға қатысты заңдардың күшін жойғанын білген соң, Лондонға негізделген, бірақ Дублиннен тыс Ирландияның барлық маңызды қалаларында бөлімшелері бар Ирландия провинциялық банкін құруға ынталанды; бұл Джоплиннің ағылшын үлгісінің алғы күші болды. 1828 жылы Джоплин ирландиялық банк басқаруын тастады. 1829 жылы ол кузені Джордж Ангастан қаржылық қолдау алатынын уәде алды және 1830 жылы компания құрылды. Алғашқы отырыста «Лондондағы орталық кеңестің бақылауымен банк жүйесін құру» және «елдегі банк ісіне басшылық ету» туралы шешім қабылданды. Көптеген кешігулер болды, бірақ Англияның Ұлттық провинциялық банкі 1833 жылы іске қосылды. Осылайша, Ұлттық провинциялық банк провинциялық банк ретінде құрылды, бірақ Лондонда бас кеңсесі болды. Бұдан өзге, ол филиалдық банк ретінде құрылды, көптеген шағын шоттарға назар аударуға дайын, аз ғана үлкен шоттарға емес. Тридцать жылдан астам уақыт бойы банк өзінің бас кеңсесі Лондонда орналасқан, бірақ банктік қызметті астанада жүзеге асырмайтын елдік банк ретінде жұмыс істеді. 1834 жылдың басында ашылған алғашқы бөлімше Глостерде болды, одан кейін Брекон, Уолсолл, Бирмингем, Воттон-андер-Эдж, Бостон және Уисбич орналасты. 1836 жылға қарай 32 бөлімше болды. Біраз уақыттан кейін филиалдық жүйенің құрылымына қатысты маңызды келіспеушіліктер туды және жергілікті жартылай тәуелсіз банктер желісін жақтаған Джоплин кетіп қалды. Филиалдық жүйенің үлгісі шотландық жүйе болды, ал Банк оны Шотландияның Одақтық банкінен Даниэль Робертсонды жұмысқа алып, нығайтты; ол тридцать жыл бойы бас менеджер болып қызмет етті. Қосымша сатып алулар болған жоқ, бірақ филиалдық желі NatWest Heritage Hub мәліметтері бойынша өсуін жалғастырды, 1900 жылы 200 бөлімше болды, ал 1918 жылғы бірігу кезінде 450-ден астам (бірақ 1900 жылдан кейінгі өсімнің көлемі таңқаларлықтай үлкен және соңғы көрсеткіш кіші бөлімшелерді де қамтуы мүмкін).

Лондонның Юнион Банкі

Лондонның Юнион Банкі 1839 жылы құрылды және ғасыр соңына дейін қалалық банк ретінде қызмет етті; ол сол кезеңде аса ірі емес еді, Лондон орталығында онға жуық филиал ашып, кейбір шағын жергілікті банктерді сатып алды. Провинцияларда филиалдар ашудан бас тартса да, шетелде кең ауқымды бизнес жүргізді. Ғасырдың басында саясат өзгерді және Юнион Банкі 1900 жылы жекеменшік Крипплегейт Банкін, 1902 жылы Смит Банкін және 1903 жылы Прескотт Банкін сатып алып, кеңейтуге кірісті, осылайша Лондон және Смит Банкі одағы құрылды. Алайда, 1891 жылы бірнеше бірігулер Банктің масштабын түбегейлі өзгертті. Прескотт Банкі ұзақ жылдар бойы Лондонның жеке банкі болған Димсдейлді, 1750 жылы құрылған Бристольдің Майлз, Кейв, Бейли және Баттың Тугуэлл Бримерін сатып алды; кеңейтілген фирма Прескотт, Димсдейл, Кейв, Тугуэлл және Компания деп аталды. Кейін тағы бірнеше шағын ауылдық банктер сатып алынды және 1903 жылы Банктің атауы Прескотт және Компания деп қысқартылды, одан аз уақыт өткен соң Юнион Банкі оны сатып алды. 1918 жылы Ұлттық провинциялық банк Лондон және Смит Банкі одағын сатып алды. Ұлғайтылған банк Англияның Ұлттық провинциялық және Юнион Банкі деп аталды. 1844 жылдан бастап Юнион Банкі Банк Джанкшндегі Принц-стритте, Англия Банкінің қарсы бетінде орналасқан. Осы жерде банк Филип Чарльз Хардвик жобалаған және 1865 жылы аяқталған, 1887 жылы қайта жаңартылған жаңа бас кеңсе ғимаратын салды. Бұл ғимараттың орнына сол жерде Эдвин Купер жобалаған және 1932 жылы аяқталған Ұлттық провинциялық банк филиалы салынды.

Соғыс аралығы және кейінгі даму

1918 жылғы бірігуден кейін одан әрі сатып алулар жасалды, әсіресе 1920 жылы Лондонда орналасқан беделді Коутс Банкі. Маңызды аймақтық банктердің қатарына Брэдфорд округтік банкі (1919), Шеффилд банктік компаниясы (1919) және Нортгемптоншир Юнион банкі (1920) кірді. 1924 жылы шағын Гернси банкі 1961 жылға дейін Банктің соңғы отандық сатып алуы болды, ал Ұлттық провинциялық банктің дамуы филиалдарды ашу арқылы жалғасты, әсіресе Лондон аймағында. Ұлттық провинциялықтың шетелде Ллойдс және Париждегі Ұлттық провинциялық шетелдік банктің 50 пайыз үлесі түрінде шағын операциясы болды, ол 1917 жылы сатып алынған және 1955 жылы Ллойдс банкіне жартылай сатылды. Дегенмен, оның шетелдегі маңызды қадамы 1924 жылы Үндістанда кеңсесі бар және Үнді армиясына қызмет көрсетуге маманданған Grindlays Bank-ті сатып алумен болды. Grindlays бәсекелес банктердің банкроттығына ұшырап, үлкен серіктес іздеді. Grindlays тәуелсіз жұмыс істеуге рұқсат алды және 1948 жылы Лондонға негізделген Үндістан Ұлттық Банкіне сатылды. 1961 жылы Ұлттық провинциялық Мэн аралы банкін сатып алды, бірақ ең ірі сатып алу 1962 жылы Аудандық банк сатылып алынғанда болды, нәтижесінде активтері 1,4 миллиард фунт стерлингтен астам және 2100 филиалы бар компания құрылды. Бұрынғы Манчестер және Ливерпуль округтік банк компаниясы болған Аудандық банк, Ұлттық провинциялыққа солтүстік-батыс аймағына қол жеткізуге мүмкіндік берді. Ол Вестминстер банкімен бірігуге дейін Манчестерде жеке кеңесін сақтап келді. Біріккен ұйым енді 3600 филиалдан тұрады.

Сатып алулар кестесі

Күні Сатып алу Құрылған1834 Rotton & Co., Бирмингем 18061835 Bloxsome & Player, Durham 18131835 Бристоль Сити Банкі Солтүстік және Орталық Банктің филиалы1836 Vye & Harris, Ilfracombe 18071836 Уильям Скиннер & Co., Стоктон 18151836 Пайк, Заң & Co., Барнстапл 18071838 Личфилд, Ругели және Тамворт Банктік Компаниясы 18361839 Күйеуші & Co., Девонпорт 18101840 Фрайер, Эндрюс & Co., Уимборн шамамен 17901840 Харрис & Co., Дартмут 18061840 Хулк & Сон, Дил 18081841 Минет & Фектор, Довер 17001842 Коул, Холройд & Co., Эксетер 18221843 Питер Пью & Co., Шерборн 18001843 Лавбенд & Co., Торрингтон 18081843 Лей & Co., Бидефорд шамамен 17901844 Уайт аралы Біріккен Акционерлік Банкі, Ньюпорт, Уайт аралы 18421855 Томас Киннерсли & Ұлдары, Ньюкасл-андер-Лайм шамамен 17801846 Стоктон және Дарем Каунти Банкі, Стоктон 18381858 Уильям Мур, Стоун 18001868 Кроушей, Бейли & Co., Абергавенни 18371868 Бейли & Co., Ньюпорт 18371871 Дэвид Моррис & Ұлдары, Кармарфен шамамен 17901878 Лидс Банкі 18641891 Майлс, Кейв, Бейли & Co 17501899 Стаффорд Каунти Банкі 18361903 Кнаресборо және Кларо Банктік Компаниясы 18311918 Уильям және Джон Биггерстафф, Лондон шамамен 1830 жылдары1919 Шеффилд Банктік Компаниясы 18311919 Брэдфорд Аудандық Банкі 18621920 Нортгемптоншир Біріккен Банкі 18361920 Ричардс & Co., Лланголлен 18541920 Шилсон, Куд & Co., Сент-Остелл 17931922 Динглей & Co., Лаунсестон 18551922 Динглей, Пирс & Co., Окемптон 18561924 Гернси Банктік Компаниясы ЖШҚ 1847

Брендтеу

Банк эмблемасындағы епископ қақпасы банктің Лондон қаласындағы 15 Bishopsgate мекенжайын көрнекі бейнелеудің бір бөлігі болды. Оның үстінде ақыл-ой мен алғырлықты білдіретін (Қоғамдық қару колледжі ұсынған) екі батпақшы қорек жинап, урнаны ұстап тұр; бұл бастапқыда қалалық кеңсеге кіретін жерде орналасқан The Flower Pot Inn мейрамханасына сілтеме жасайды.

Турнье қарсы Англияның Ұлттық провинциялық және одақтық банкі

1924 жылы банк маңызды сот ісіне қатысты. Англияда және құпиялылық міндеттемесін келісім-шарт негізінде қарастыратын, ағылшын құқығының тәсіліне сәйкес келетін ортақ құқық юрисдикцияларындағы классикалық авторитет – Апелляциялық соттың Турньеге қарсы Ұлттық провинциялық және Англияның Біріккен банкі жөніндегі шешімі болып табылады. Бұл міндеттеме ең болмағанда шот операциялары туралы ақпаратты қамтиды және банктік клиенттік келісім-шарт аяқталғаннан кейін де сақталады. Кредиттік анықтама агенттігі сияқты басқа көздерден алынған ақпарат та қамтылады. Банк заңмен міндеттелген жағдайда, қоғамның мүддесі үшін, банк мүддесі талап ететін жағдайда және клиенттің тікелей немесе жанама келісімімен ақпаратты жариялауға болатындықтан, бұл міндеттеме абсолютті емес.