Кіріспе
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Clemson класындағы эсминшісі
USS Farquhar (DD 304) – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін салынған эсмин.
Сипаттама
Клемсон класы алдыңғы класты қайталады, бірақ отын сыйымдылығы арттырылды. Кемелер стандартты жүктемеде және толық жүктемеде суды ығыстырды. Олардың жалпы ұзындығы 314 фут (96 м), ені 30 фут (9 м) және суға бату тереңдігі 10 фут (3 м) болды. Олардың экипажы 6 офицер және 108 сарбаздан тұрды. Сыныптағы кемелердің өнімділігі радикалды түрде өзгеше болды, көбінесе нашар сапалы жұмыс жасаудың нәтижесінде. Клемсон класы екі бу турбинасымен қоздырылды, әрқайсысы бір жетекті білікпен, төрт су түтікті қазандықтан алынған буды пайдаланды. Турбиналар жалпы қуаты жобаланған, мақсаты сағатына жылдамдыққа жету болды. Кемелерде максималды мөлшерде жанармай бар еді, бұл оларға шамамен тең қашықтықта жүруге мүмкіндік берді. Кемелер бір тұғырлы 4 дюймдік (102 мм) төрт зеңбірекпен қаруланды және әуе шабуылынан қорғану үшін екі 1 фунттық зеңбірекпен жабдықталды. Көптеген кемелерде 1 фунттық зеңбіректердің жетіспеушілігі оларды 3 дюймдік (76 мм) зеңбіректермен алмастыруға әкелді. Бірақ олардың басты қаруы – он екі 21 дюймдік (533 мм) торпедалық түтіктерден тұратын торпедалық батареясы, төрт үштік орналымда орналасқан. Олар сонымен қатар тереңдік бомбаларының екі рельсін де алып жүрді. Көптеген кемелерге "Y" қаруы сияқты тереңдік зарядтарын лақтыратын құрылғы қосылды.
The ships were armed with four 4 inch (102 mm) guns in single mounts and were fitted with two 1 pounder guns for anti aircraft defense. In many ships a shortage of 1 pounders caused them to be replaced by 3 inch (76 mm) guns. Their primary weapon, though, was their torpedo battery of a dozen 21 inch (533 mm) torpedo tubes in four triple mounts. They also carried a pair of depth charge rails. A "Y gun" depth charge thrower was added to many ships.
Құрылыс және мансап
Фаркуар, Норман фон Хелдрайх Фаркуардың құрметіне аталған, 1919 жылдың 18 қаңтарында Сан-Францискодағы Union Iron Works компаниясымен суға түсірілді; миссис Дж. Ридтің қолдауымен; және 1920 жылдың 5 тамызында қолданысқа енгізілді. 1920 жылдың 26 тамызында алғаш рет келген Сан-Диего портынан Фаркуар Вашингтон штатының жағалауынан Панама каналы аймағына дейін батыс жағалауда жаттығулар, маневрлер және соғыс есептерін шешу үшін Тынық мұхиты флотымен бірге жұмыс істеді. 1921 жылдың тамыз айында ол Мексика жағалауында қиын жағдайда қалған SS San Jose кемесінің 42 жолаушысын құтқарып алды. 1924 және 1927 жылдары Кариб теңізіндегі флоттық жиындарға қатысты. Екінші круиз кезінде ол солтүстікке қарай Нью-Йорк, Ньюпорт, Род-Айленд және Норфолк қалаларын аралап, содан кейін Сан-Диегоға оралды. 1925 жылдың сәуір айында Фаркуар маневрлер үшін Гавайиге жүзіп, Самоа, Австралия және Жаңа Зеландияға круизге үлкен күштерге қосылды, қыркүйекте батыс жағалауға қайтып келді. 1928 жылдың сәуірінен маусымға дейін ол толыққанды соғыс флотының жаттығулары үшін Гавай аралдарында болды. 1929 жылдың шілдесінде ол резервтегі әскерилерді оқытуға жіберді, ал келесі айда Сан-Диегода деактивацияланды. Фаркуар 1930 жылдың 20 ақпанында қызметтен босатылды, ал уақытша су асты мекемелері үшін казарма кемесі ретінде пайдаланғаннан кейін, теңіз қарулануын шектеу туралы Лондон шартына сәйкес, жаратылды. Қалған материалдар 1932 жылдың 23 сәуірінде сатылды.