Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джеки Чанның ата-анасы
Parents of Jackie Chan
Сенімсіз дереккөз: дата=апрель 2024
Unreliable source: date=April 2024
Чарльз Чан (18 желтоқсан 1914 – 26 ақпан 2008) және Ли Ли Чан (1916 – 28 ақпан 2002) – актер, режиссер және әнші Джеки Чанның ата-анасы, актер, әнші және композитор Джейси Чанның әжесі мен атасы болған. Чарльз, Джеки Чанның әкесі болғандықтан, оның кейбір фильмдерінде эпизодтық рөлдерде ойнады, мысалы, «Полиция тарихы 2» фильмінде. Сондай-ақ, бір компания оны Джеки Чанның фильмі деп жарнамалауға тырысқан өз фильмінде де түсті. Олардың өмірі 2013 жылы Мейбел Ченг режиссерлік еткен «Үш қаланың әңгімесі» көркем фильміне айналды.
Charles Chan (18 December 1914 – 26 February 2008) and Lee lee Chan (1916 – 28 February 2002) were the parents of actor/director/singer Jackie Chan and the grandparents of actor/singer/composer Jaycee Chan. Due to being the father of Jackie Chan, Charles made cameos in some of Chan's films such as Police Story 2 and also starred in his own film once made by a company trying to advertise it as a Jackie Chan film. Their story was made into a 2013 feature film A Tale of Three Cities directed by Mabel Cheung.
Ұлттық ұлан
Чарльздің әкесінің айтуынша, 20 жасында Нанкинге келген Чарльзге әлі де тәртіп қажет болған. Оның әкесі Қытай Ұлттық революциялық армиясының генералы Ку Чутунмен (Gu Zhutong, Chinese: 顧祝同) жақын дос болған. Чарльз жекпе-жек өнерінің шеберлігін көрсеткен соң, генерал Гудың жеке күзетшісіне айналды, Чарльздің өзінің айтуынша, бұл жеке қарауылға ұқсас қызмет болған. Кейін генерал Гу генерал Чан Кайшектың штаб бастығы болды. Генерал Гудің көптеген қарулы күзетшілері болды және Чарльзға да жеке мылтық берілді. Ол автоматты мылтығының ілмегін қателесіп тартып алғаннан кейін күзетші қызметінен босатылды, бұл оны қорқытып, мылтықты түсіріп алды. Мылтық жерде айналып, оқтарды атқылап жатты. Чарльз үйіне қайтып, ақырында Ухань қаласында Mitsubishi жүк кемесінде жұмыс тапты.
According to Charles' father, he still needed discipline when Charles returned to Nanjing at the age of 20. His grandfather was a good friend of Chinese National Revolutionary Army General Ku Chu tung (Gu Zhutong, Chinese: 顧祝同) and after displaying his martial arts skills, Charles became General Gu's orderly which was similar to being a personal guard according to Charles. General Gu later became Chief of Staff to General Chiang Kai shek. General Gu had many armed guards and Charles was also given a rifle of his own. He lost his job as an orderly when he accidentally pulled the trigger of his automatic rifle which startled him causing him to drop it. The rifle continued to fire rounds as it spun on the ground. Charles returned home and eventually found employment on a Mitsubishi cargo ship in Wuhan.
Mitsubishi компаниясы
Ол өзінің тобындағы жеті жалпы техникалық қызметкердің басшысы болды. Бұл жеті адамнан тұратын топ ресми рұқсатсыз ашық сауда жасады. Нанкинде зығыр өте қымбат болғандықтан, олар зығырды Ухудан сатып алып, Нанкинге жеткізді. Нанкинге жеткен соң, зығыр тұзға айырбасталды. Чарльздің айтуынша, жапон жұмысшылары Нанкинге жұмыс іздеуге келгенде, ешқандай жеңілдік алмайтындарын сезініп, Чарльз бен оның тобын контрабандамен айыптады және жапон билігі оларды тұтқындады. Төртінші күні олардың қолдары артына байланып, өлім жазасын орындауға куә болу үшін алып кетілді. Олар көрген көрініс оларды әлсіздіктен құлатып, тамақтан бас тартып, ұйқысыздыққа ұшыратты. Бір аптадан кейін оларды тағы бір өлім жазасын орындауға алып барды. Чарльз, "Аждаһаның іздері: Джеки Чан және оның жоғалған отбасы" деректі фильмінде осы қорқынышты оқиғаны еске түсіріп, өзі мен оның тобындағы қалған алты жұмысшы тағы бір өлім жазасын көргеннен кейін зомбидей болып кеткенін айтты.
Of the seven general maintenance workers in his group, he became the leader. This group of seven also openly traded merchandise without official permits. Linen was especially very expensive in Nanjing, so they bought the linen in Wuhu and shipped it to Nanjing. Once the linen was in Nanjing, it was traded for salt. According to Charles, when Japanese workers arrived in Nanjing to seek employment, they felt they were not given any benefits and accused Charles and his group of smuggling and they were arrested by Japanese authorities. Upon the fourth day of their imprisonment, he and his group had their hands tied behind their backs and were taken to witness an execution. What they saw caused them to literally faint, lose their appetites and experience restless sleep. One week later, they were taken again to witness another execution. Charles, while recalling this horrific experience in the film documentary, Traces of a Dragon: Jackie Chan and his Lost Family, said that he and the other six workers in his group, upon witnessing another execution, became like zombies.
Екінші қытай-жапон соғысы
1937 жылы шілдеде Екінші Қытай-Жапон соғысы басталды. Көп ұзамай, "Ұлы Шығыс Азияның өркендеу аймағын" құру сылтауымен Жапон императорлық армиясы Оңтүстік-Шығыс Азияға толыққанды шабуыл жасады, бірақ олардың басты мақсаты әрқашан Қытай болды. Саяси байланыстар арқылы Чарльздің туысы жапон билігінен түрмеден босатуды өтінді. Жеті жұмысшының бесеуі ғана тірі қалды, солардың арасында Чарльз та болды. Чарльз жүк кемесіндегі жұмысынан бас тартып, Дай Лидің бастығы генерал Гуге көмек сұрап оралды. Генерал Гу оған Бірінші соғыс аймағының барлау бюросында құпия агент ретінде жұмысқа орналастырды. Чарльз айтуынша, Ұлттық үкімет жемқорлыққа батқан, ақшаның құны төмендеп, тіпті бір кеспек қуырылған нанның (Ютияо) бағасы да ақылға сыймас деңгейге жеткен. Содан кейін Чарльз 38 адамдық толық бөлімін Шанхай штаб-пәтеріне алып барды, барлығы ресми түрде отставкаға кетуді жоспарлады. Бірақ бөлім басшысы болғандықтан, ол екі рет қастандыққа ұшырады, бірі Шанхай штаб-пәтеріне бара жатқан жолда болды. Баспалдақтан түсіп бара жатқанда біреу оған "Сен тым көп билікке иесің" деп айқайлап, оқ атты. Оқ оның жоғарғы санынан өтті. Кейін Чарльзға артынан оқ тиді, бұл жолы оқ оның басының жоғарғы бөлігінен етті жыртып алды. Чарльз өзін өлтіруге тырысқандардың коммунистер екеніне сендірді, өйткені ол ұлтшыл болған. Осы уақытта жапон армиясы Қытайдың жағалау қалаларын күшпен басып алып, қытай халқының ішкі аймақтарға қарай көшуіне себеп болды. Чарльз Анхуйге қашып кетті, бірақ жапондық авиашабуылдардан қирағандықтан, онда тұру мүмкін болмады. Оның ата-анасы мен әпкесі осы авиашабуылдарда қаза тапты. Содан кейін ол Чунцинге (Чункинге) қашып кетті, бірақ үш-төрт айдан кейін қайтып келді. Анхуйдағы қираған үйлердің арасында жалғыз өмір сүрген ол өзінің бірінші әйелімен танысты, олардың екі ұлы болды – Фан Шиде (房仕德) және Фан Шишенг (房仕勝). Ақырында олар Вухуға көшіп кетті. Үлкен ұлы Шиде жетіге толғанда, кіші ұлы Шишенг екіге толғанда, Чарльздің әйелі жатыр мойны қатерлі ісігіне шалдығып, үш жыл бойы төсекте ауырсынумен күресті. Опиум, егер билік органдарына жақын болмаса, контрабандалық жолмен әкелінетін болса, ауырсынуды басу үшін жиі қолданылды, бірақ Чарльз оны қалай дайындауды білмеді және осы үшін біреуді жалдады. Бұл оның банкротқа ұшырауына себеп болды. Оның бірінші әйелі 1947 жылы аурудан қайтыс болды. Коммунистер мен ұлтшылдардың қақтығысы салдарынан Қытайда Азамат соғысы басталды, және коммунистер жеңіске жетті. Осы аралықта Чарльз бұрынғы ұлтшылдардың құпия агенты болғандықтан, өміріне қауіп төнді және екі кішкентай ұлын қалдырып, Вухудан қашудан басқа жолы қалмады деп сезінді. Чарльз оларға қоштаспай, қайда бара жатқанын айтпай кетіп қалды. Ол 29 жасында Шанхайға келді. Оның екі ұлының айтуынша, ертесіне таңертең оянғанда, әкесі жоқ болды. Ата-анасы жоқ болғандықтан, оларды полиция қызметкері тауып алды, ал екі ұлын Чарльздің достары жасырын түрде күтімге алды. Бұл достар егер олар бұрынғы ұлтшыл құпия агенттің ұлдарына көмектесіп жатқаны анықталса, коммунистер тұтқындауы мүмкін деп қорқыды. Чарльз сол күннен бастап 1985 жылы олармен қайта кездескенше дейін, ұлдарының жай-күйінен уайымдап, олардың тірі ме екеніне күмәнданды.
The Second Sino Japanese War broke out in July 1937. Soon, under the pretext of creating a "Greater East Asia Co prosperity Sphere", the Japanese Imperial Army launched an all out invasion of South East Asia, but their primary target was always China. Through political connections, a relative of Charles pleaded with the Japanese authorities to release him from prison. Of the seven workers, only five came out alive, among them was Charles. Deciding to quit his job on the cargo ship, Charles returned to General Gu, who was Dai Li's boss, to ask for help. This time, General Gu got Charles a job in the Intelligence Bureau of the Administration Office as a Secret Agent of the First War Zone. According to Charles, the Nationalist Government was corrupt and currency became less and less usable as even the price of a stick of fried bread (Youtiao) skyrocketed into extremely unreasonable prices. Charles then led his entire unit of 38 men to the headquarters in Shanghai where they all intended to formally hand in their resignations. However, being the leader of this unit made him the target of two assassination attempts, one of which occurred on the way to the headquarters in Shanghai. While descending down some stairs, someone shouted that he had too much power and shot him. The bullet went through the upper calf of his leg. Later, someone shot Charles from behind and this time the bullet took off a piece of his scalp near the crown of his head. Charles expressed that he believes it was Communists who tried to kill him as he was a Nationalist. In the meantime, the Japanese Army were taking the coastal cities of China with overwhelming force causing the Chinese population to continually move further and further inland. Charles fled to Anhui, but it was too devastated from the Japanese air raids for him to stay. Both of his parents and his sister were killed in these air raids. He then fled to Chongqing (Chungking), but returned three or four months later. Living alone among the ruins in Anhui, he met his first wife and they had two sons, Fang Shide (房仕德) and Fang Shisheng (房仕勝). Eventually, they moved to Wuhu. When the older son, Shide, was seven, and the younger son, Shisheng, was two, Charles' wife was diagnosed with cervical cancer and was bed ridden for three years while in constant pain. Opium, when it could be smuggled undetected by authorities, was often used as a pain killer, but Charles did not know how to prepare it and hired someone for this task. This caused him to eventually go bankrupt. His first wife died of her illness in 1947. As the Communists and Nationalists clashed, the Chinese Civil War broke out and the Communists eventually won. In the meantime, due to Charles having been a former Secret Agent for the Nationalists, his life was in danger and he felt he had no other choice but to leave his two young sons behind and flee Wuhu. Charles left without telling them good bye or where he was going. He ended up in Shanghai at the age of 29. According to his two sons, when they woke up the next morning, their father was simply gone. Without parents, a policeman found them and the two sons were taken care of secretly by Charles' friends. These friends feared that if they were discovered to be helping the sons of a former Nationalist Secret Agent, they could be arrested by the Communists. Charles expressed that from that day until the day he met them again in 1985, he worried about his sons and wondered if they were still alive.
Өлім
Чарльз Чан 2008 жылғы 26 ақпанда Гонконгта 93 жасында дүние салды. Оның отбасы мүшелері, соның ішінде немересі Джейси Чан, оның қасында болды. Ұлы Джеки түсірілімдерге байланысты қатыса алмады, бірақ ол Қытай Жаңа жылында әкесімен бірге болды және жеке сайтында бұл оның әкесін соңғы рет көруі мүмкін екенін білгенін айтты. Чарльз Чан 2008 жылғы 8 наурызда Канберрадағы Гунгалин зиратында әйелінің қасына жерленді. Джеки Чан, АҚШ елшісі Роберт Маккаллум, және бұрынғы ACT бас министрлері Кейт Карнелл мен Гэри Хамфри қатысты.
Charles Chan died at the age of 93 on 26 February 2008 in Hong Kong. Family members, including his grandson Jaycee Chan, were at his bedside. His son Jackie was unable to be there due to filming commitments, but he was with his father during the Chinese New Year period and said on his website that he knew that might be the last time he saw his father. Charles Chan was interred next to his wife in the Gungahlin Cemetery in Canberra on 8 March 2008. Jackie Chan, the US ambassador Robert McCallum, and former ACT chief ministers Kate Carnell and Gary Humphries were in attendance.
Ерте өмір
Ли Ли Чан (陳莉莉; Чэнь Юэроң (Chén Yuèróng) ретінде туған), Лили Чан ретінде де белгілі, шамамен 1916 жылы туған. Ли Лидің ата-анасы азық-түлік дүкенінің иесі болды, ал оның бірінші күйеуі аяқ киім жасаушы болып жұмыс істеді, кейін теміржол станциясында жұмыс істеді. Оның бірінші күйеуі Уханьдағы әуе шабуылынан бомбаға ұшырап қаза тапты. 28 жасында ол екі қызын, Юланды (әкесі қайтыс болғанда 12 жаста) және Гуйланды (сол кезде төрт жаста) жалғыз өзі бағып-қағуға мәжбүр болды. Ли Ли ақша таппағандықтан Уханнан 29 жасында Шанхайға кетті. Пойыз станциясында ол қыздарына қайтып келетінін айтты. Гуйланның айтуынша, ол оларды ренжітпеу үшін осы өтірікті айтқан. Юлан 12 жасында әжесіне және қарындасына көмектесу үшін балалар фабрикасында жұмыс істеуге мәжбүр болды.
Lee lee Chan (陳莉莉; born as 陳月榮 (Chén Yuèróng)), also known as Lily Chan, was born circa 1916. Lee lee's parents owned a grocery store and her first husband worked as a shoe maker, then later worked at a railroad station. Her first husband was killed from bombs from air raids in Wuhan and at the age of 28, she was left to single handedly raise her two daughters, Yulan (who was 12 years old when her father died) and Guilan (four at the time). Lee lee left Wuhan for lack of money, went to Shanghai at the age of 29 and at the train station, she told her daughters that she would be back. According to Guilan, she told this lie so that they would not feel sad. Yulan, at 12 years old, had to work in a child labour factory to help her grandmother to care for herself and her sister.
Шанхай
Шанхайда Ли Ли опиум саудасының пайдалы екенін естіп, тәуекел етіп, одан сатып алды. Сол күні портта тексеру жүргізіліп жатты. Әрбір жолаушыны тексеруге жауапты офицер Чарльз болды, ол Ли Ли жасырып жүрген опиумды тапты. Ол оны тәркілеп, қамауға алуға дайын тұрған еді, бірақ шашындағы көк гүлді байқағанда, оған аянып қалды. "Мен – Джеки Чанмын; Менің өмірлік оқиғаларым" автобиографиясында айтылғандай, Қытайдағы соғыс кезінде шаштағы ақ гүл – ата-анасынан айырылғанды, ал көк гүл – баласынан немесе күйеуінен айырылғанды білдірген. Чарльз Ли Лиден жағдайын сұрады, оның айтқанын естіп, оны босатып, опиумды қайтарып берді. Ли Ли құмар ойнауға бет бұрды және сәттілікке ие болды. Ол Шанхайдың барлық жерінде "Апа" деп танылып, зор құрметпен қабылданды. Бірақ бақыты соңында өзгерді, ол барлық әшекейлерін мен киімдерін кепілге қойды. Осы уақытта ол Чарльзбен жақын дос болып кетті, ол оның кепілге салғанын білгенде, барлығын қайтарып алды. Ол сонымен қатар "Шандонг тобы" деп аталатын көшелік банданың мүшесі болды. Ли Ли енді құмар ойнамады, бірақ Чарльзбен достығы одан да мықты болды. Ағылшын тілін үйреніп, Ли Ли шетелдік үйдің қызметшісі болып жұмыс істеді және тырысқандық танытты.
While in Shanghai, Lee lee heard that trafficking opium was lucrative, so she took a risk and bought some opium. That day, the port was under inspection and the officer in charge of inspecting every passenger was Charles who found the opium Lee lee was concealing. He confiscated it and was about to arrest her however, he took pity on her when he noticed the blue flower in her hair. According to the autobiography, I Am Jackie Chan; My Life in Action, during the war in China, a white flower in one's hair signified that one had lost their parents, a blue flower meant that they lost their children and/or husband. Charles asked Lee lee about her situation and on hearing it, he let her go, returning the opium back to her. Lee lee turned to gambling, successfully. She won so many times, that all over Shanghai, she was known as "Big Sister" and was treated with utmost respect. However, her luck eventually changed and she resorted to pawning all of her jewellery and clothes. Meanwhile, she and Charles had become great friends, and when he found out about her pawning her belongings, he got them all back for her. He also belonged to a street gang called the "Shandong Gang". Lee lee never gambled again, but her friendship with Charles grew stronger. By studying English, Lee Lee found employment as a maid in a foreigner's home and worked extremely hard.
Өлім
Ли Ли Чан 2002 жылдың 28 ақпанында Австралияның Канберра қаласында 85 шамасында қайтыс болды және Гунгалин зиратында жерленді.
Lee lee Chan died on 28 February 2002, in Canberra, Australia, aged around 85, and was buried in the Gungahlin Cemetery.
Қытайдан қашу
Қытай Халық Республикасы 1949 жылы Мао Цзэдун құрды. Көптеген ұлтшылдар Тайваньға немесе Гонконгқа қашып кетті. Коммунистерден жасыру үшін Чарльз өзінің атын Фан Даолонгтан Чан Жипингке өзгертті, Чан тегі көбірек таралған және Ли Лидің де тегі болды. Ол Гонконгқа көшіп кетуге қосылды. Ли Ли 1951 жылы бірнеше жылдан кейін Гонконгқа келді. Чарльздің досы оған Гонконгтағы француз консулдығында жұмыс тауып берді. Чарльз сол кезде тамақ пісіруді білмейтін, сондықтан түрлі жұмыстар істеді: тазалаудан бастап бау-бақшаға дейін. Біраз уақыт аз жалақымен физикалық еңбек еткеннен кейін, ол тамақ пісіруге үйретуді сұрады. Чарльз француз елшілігінде аспазшы болып, жоғары жалақы алды. Чарльз бен Ли Ли Гонконгта бір-бірін тауып алды және 1954 жылдың 7 сәуірінде "Гонконгта туған" Чан есімді ұлдары дүниеге келді, ол Джеки Чан ретінде танымал болды. Үш адамнан тұратын отбасы француз елшілігінің қызметшілерінің пәтерінде тұрды. Ли Ли сол жерде қызметші болып жұмыс істеді. Көптеген деректерге сәйкес, Джеки мектепті ұнатпайтын, тәлкек болатын бала болған. 7 жасында ол Диккенс сияқты қатал басшы, Ю Джим Юэннің басшылығымен Қытай драма академиясына 10 жылға түсті. Мұнда ол әскери өнер, акробатика, ән салу және билеу сияқты қытай операсының дағдыларын оқыды, бірақ академиялық білімге көңіл аз болды. 1960 жылдары Гонконгта қаржылық қиындықтар болды. Чарльз француз елшілігінің маршалы Чарльз Гринмен бірге Австралиядағы АҚШ елшілігінде аспазшы болуға мүмкіндік алғанда, ол жаңа қызметке келуден тартынбады. Ли Лиге әуе билетіне жеткілікті ақша жиғаннан кейін, ол оны шақырды. Ли Ли Австралияға келгеннен кейін АҚШ елшілігінде қызметші болып жұмысқа орналасты, ал Джеки Ю Джим Юэннің қамқорлығында қалды. Джеки Қытай драма академиясын бітіргеннен кейін Чарльз оған Гонконгте пәтер сатып алды. Чарльз айтуынша, бұл оған және Ли Лиге барлық жинаған ақшалары мен сыйлықтарына шығын тигізді. Джеки мұны естігенде, Гонконгта қалдырып кеткен ата-анасына деген реніші жойылды, өйткені олардың өз ұлы мен оның болашағы үшін қаншалықты еңбек еткенін түсінді. 1985 жылы Австралиядағы Қытай елшілігінде жұмыс істейтін, Шандун провинциясынан шыққан досының көмегімен Чарльз Қытайдағы екі ұлын тапты. Олар Хубэй провинциясының Ухан қаласында тұрды. Олардың кездесуі Қытайдың Гуанчжоу қаласында өтті. Ұлдары оны көргенде жылап, көп қиындық көргендерін айтты. Үлкен ұлы Шиде пошта қызметкері, ал кіші ұлы Шишенг шошқа фермасында жұмыс істейді. Чарльз екі ұлы мен олардың отбасыларын Анхуйда мүмкіндігінше жиі (2005 жылы 89 жасында) барып, Фанг отбасының патриархы ретінде беделін қайта орнатты және ата-бабалар зиратын жаңартуға ақша берді. Ол сондай-ақ Джекидің нақты атын 房仕龍 (Фанг Шилонг немесе Фонг Си Лунг) деп жазып, шежірені жаңартты. Фанг тайпасының барлық мүшелері қайта байланысты. Джеки, "Аждаһаның іздері: Джеки Чан және оның жоғалған отбасы" фильмі түсірілген кезде, әлі де әкесінің ұлдарымен, жартылай бауырларымен кездеспеген, бірақ ол Ли Лидің қыздарымен, әпкелерімен кездесті, өйткені олар аналарына Австралияда жиі баратын, Джеки де ата-анасы сол жерде тұрғанда баратын.
The People's Republic of China was founded in 1949 by Mao Zedong. Many Nationalists fled to Taiwan or Hong Kong. Charles, to further hide from the Communists, changed his name from Fang Daolong to Chan Zhiping, the surname Chan was much more common and was also Lee lee's surname, and he joined the exodus to Hong Kong. Lee lee arrived in Hong Kong a couple of years later in 1951. A friend of Charles found him employment at the French Consulate in Hong Kong. Charles did not know how to cook at that time, and became an odd job man; doing things from cleaning to gardening. After a while of physical labour with little pay, he asked to be taught how to cook. Charles became a chef at the French Embassy which earned him a higher salary. Charles and Lee Lee had since found each other in Hong Kong and on 7 April 1954, they had a son named, Kong sang Chan (which means, "born in Hong Kong" Chan), better known as Jackie Chan. The family of three lived in the servants quarters of the French Embassy. Lee lee had found employment there as a maid. According to countless sources, Jackie was a mischievous child who did not like school. At the age of 7, he was enrolled for the maximum 10 years at the China Drama Academy under the cruel Dickensian head teacher, Master Yu Jim Yuen where he learned the skills of Chinese Opera such as martial arts, acrobatics, singing and dancing with very little emphasis on academics. The 1960s were still financially challenging in Hong Kong and when Charles had the opportunity to leave there with Charles Greene, the Marshall of the French Embassy, to become a chef at the US Embassy in Australia, he did not hesitate to take the new position. After he had earned enough money for an airline ticket for Lee lee, he sent for her which meant that after she joined him Australia and also found employment at the US Embassy as a maid, Jackie was left in the care of Master Yu Jim Yuen. After Jackie graduated from the China Drama Academy, Charles bought him an apartment in Hong Kong. According to Charles, it cost him and Lee lee all of their savings plus tips. When Jackie learned of this, his resentment towards his parents for leaving him behind in Hong Kong disappeared as he realised they were working so hard for their son and his future. In 1985, through the help of a friend who worked at the Chinese Embassy in Australia, who was also from Shandong, China, Charles found his two sons in China. They were living in Wuhan in Hubei province. Their reunion took place in Guangzhou, China, and the sons cried upon seeing their father again, and they said that they had suffered a lot. The older son, Shide, is a postman, and the younger son, Shisheng, works on a pig farm. Charles visited his two sons and their families in Anhui as often as he was able to (at 89 years old in 2005) and he re established his position as the patriarch of the Fang family and provided money to renovate the ancestral hall there. He also updated the genealogy by adding Jackie's real name into the records as 房仕龍 (Fáng Shìlóng or Fong Si Lung). The entire Fang clan has been reconnected. Jackie, at the time Traces of a Dragon: Jackie Chan and his Lost Family was made, had still not met his half brothers, his father's sons, but he has met his half sisters, Lee lee's daughters as they would often visit their mother in Australia as did Jackie when his parents used to live there.