Кіріспе
Дэвид Хиксон (30 қазан 1929 – 8 шілде 2013) – ағылшын футболшысы. Ол «Эвертон», «Астон Вилла», «Хаддерсфилд Таун», «Ливерпуль», «Кембридж Сити», «Бьюри» және «Транмир Роверс» командаларында шабуылшы ретінде ойнаған.
David Hickson (30 October 1929 – 8 July 2013) was an English professional footballer who played as a forward for Everton, Aston Villa, Huddersfield Town, Liverpool, Cambridge City, Bury and Tranmere Rovers
Мансап
Хиксон футболдық мансабын жасөспірім кезінде лигадан тыс «Эльсмир Порт Таун» клубында бастады. Ол 1948 жылы «Тоффиге» (Эвертон) қол қойды, бірақ Әскери қызметте болғандықтан дебюті тағы үш жылға кешікті. Осы кезеңде ол Чешир армиясының кадеттер командасында ойнады және олармен бірге оны Эвертонның аңызы Дикси Дин жаттықтырды. Дэйв осы кезеңде ойынның физикалық жағын дамытты деп болжауға болады. Хиксон Эвертон үшін дебютін 1951 жылдың қыркүйегінде «Лидс Юнайтедке» қарсы өткізді, бұл «көкшілдердің» (Blues) тарихында екінші дивизиондағы екінші маусымы болды. Хиксон көп ұзамай Эвертон командасының тұрақты ойыншысы болды. Мүмкін, Дейвтің мансабындағы ең маңызды сәт – 1952–1953 жылдары Эвертонның ФА кубогындағы жолы болды. «Көкшілдер» әлі де Екінші дивизионда болды, ал «Ипсвич Таун» мен «Ноттингем Форест» командаларына қарсы үйдегі жеңістер Эвертонды бесінші раундқа жіберді, онда олар «Манчестер Юнайтед» командасымен тең түсті. «Гуддисон Паркке» жиналған көпшілік алдында Хиксон ұшқыр буттар арасында бас соғып, бір маңдайдан жоғары үлкен жарамен шықты. Хиксонды туннельден алып кетті, ал көрермендер Эвертонның қалған ойынды 10 адаммен ойнайтынын күтті, себебі алмастыруға рұқсат етілмеген еді. Ол екінші жартысында туннельден шықты, көпшіліктің зор алғысымен қарсы алды, жараны біріктіріп тұрған жаңа тігістермен. Бірнеше минуттан кейін Хиксон жеңіске жету үшін гол соқты, содан кейін бағанаға тиіп, жараны қайта ашты. Төреші мен капитаны алаңнан кетуді өтінгеніне қарамастан, Хиксон ойынның соңына дейін қалды, оның сары шашы енді қызыл, ал жейдесі «Юнайтедтің» түсіне ұқсас болды. Хиксон сондай-ақ «Астон Виллаға» қарсы ширек финалда ойынды жеңіп алды, алаңның шетінен найзағайдай соққы берді, бұл голға дейін ол өзі бастаған шабуылдың нәтижесі болды. Бұл кубокты жеңіп алуға байланысты эпикалық жыл болды, себебі Эвертон келесіде «Мэн Роудта» «Болтон Уондерерстің» қабылдады. Хиксон осы ойында тағы да бас жарақат алды және ойынның аяқталуына 15 минут қалғанда зейнеткерлікке шығуға мәжбүр болды. Бұл оның жартылай уақыттан кейін 0:4 есебімен ұтылып жатқанда гол соққаннан кейін ғана болды. Соңғы есеп 4:3 болды, ал «Болтон» «Мэттьюс финалында» «Блэкпулге» дәл осындай есеппен жеңілді. Эвертон көп ұзамай Бірінші дивизионға оралды, өйткені Хиксонның 1953–1954 маусымдағы 25 голы оларға жоғары лигаға көтерілуге көмектесті. Эвертонмен жоғары лигаға бір маусымнан кейін Хиксон 17 500 фунт стерлингке «Астон Виллаға» сатылды. Ол «Вилла Паркте» жайғаса алмады және қысқа уақыт ішінде 12 ойын өткізді. Ол келесіде «Хаддерсфилд Таунға» көшіп, онда тағы екі жыл өткізді. «Хаддерсфилдтегі» көрсеткіштері жақсы болғанымен, Хиксон қанағаттанбады және 1957 жылы 7 500 фунт стерлингке Гуддисонға екінші рет оралғаннан қуанышты болды. Басқарма осы келісімдер арқылы жақсы пайда тапты. Хиксонның екінші кезеңі алғашқысы сияқты нәтижелі болмады, бірақ оның құштарлығы мен табандылығы сақталды, ал «Гуддисон Парк» жанкүйерлері оған әлі де табынып жүрді. 1959 жылы Эвертон оны «Мерсисайд дербиіндегі» қарсыластары «Ливерпульге» сатқанда, көп қарсылық болды. Хиксонды Эвертон жанкүйерлері құрметтегенімен, қаланың «қызыл» жартысы оны жек көретін. Екінші дивизионда күресіп жүрген «қызылдардың» жақтастары көп ұзамай қанағаттандырылатын болды. Хиксон «Ливерпульдің» дебютінде «Энфилдте» екі гол соқты, бұл маусымдағы орташа көрермен санынан 15 000-ға жоғары болды. Бірнеше күннен кейін «Ливерпульдің» жаңа басқарушысы Билл Шенкли тағайындалды. Шенкли бұрын Хиксонды «Хаддерсфилдте» басқарған болатын және қайтадан оның стилін тиімді пайдаланды. Сол маусымда 27 ойында 21 гол соққан ол «Ливерпульді» жоғары лигаға қайтаруға жақын болды. Келесі жылы тағы бір жоғарылауға талпыныс жасалып, 33 ойында 16 гол соғылды, бұл Хиксонның «Ливерпульмен» жұмысының аяқталуын білдірді. Хиксон енді 32 жасқа таяп, Шенклидің жаңа ойыншыларына орын беруге мәжбүр болды. Хиксон «Кембридж Ситиден» «Бьюриге» қысқа мерзімге ауысты, онда бірнеше ойын өткізді. Ол карьерасының соңында Мерсисайдқа оралды, «Транмир Роверсте» екі маусым бойы нәтижелі өнер көрсетті. Ол 1962/63 маусымда 34 жасында 23 голмен «Роверс» клубының үздік бомбардирі болды. Дейв одан кейін Футбол лигасынан тыс жерде «Эльсмир Порт Таун» және «Баллимена Юнайтед» (екеуінің де ойыншысы/басқарушысы) үшін ойнады, сондай-ақ «Винсфорд», «Нортвич Виктория» және «Флитвуд ФК» клубтарында ойыншы ретінде өнер көрсетті. Хиксон туралы «үш Мерсисайд клубы үшін де» ойнаған жалғыз ойыншы деп жиі айтылады. Бұл дұрыс емес, себебі тағы екі ойыншы, Джон Хейдон және Фрэнк Митчелл, «Эвертон», «Ливерпуль» және «Транмир Роверс» клубтарының барлығы үшін де ойнаған. Бірақ «Нью Брайтон» клубы 1923 жылдан 1951 жылға дейін Футбол лигасының мүшесі болды және Билл Лейси мен Нил Макбейн «Эвертон», «Ливерпуль» және «Нью Брайтон» клубтарының барлығы үшін де ойнады. Сонымен қатар, Джон Уайтхед «Ливерпуль», «Эвертон» және «Бутль» клубтары үшін де ойнады, «Бутль» бір жыл ғана лига командасы болды (1892/93), содан кейін оның орнына «Ливерпуль» командасы екінші дивизионға қосылды.
It is often said of Hickson that he is the only player to have played "for all three Merseyside clubs". This is wrong for several reasons: two other players, John Heydon and Frank Mitchell, also played for all three of Everton, Liverpool and Tranmere Rovers. But New Brighton were Football League members from 1923 to 1951 and Bill Lacey and Neil McBain played for all three of Everton, Liverpool and New Brighton. In addition, John Whitehead played for Liverpool, Everton and also for Bootle in their one year as a league team (1892/93), before they were replaced in Division 2 by Liverpool.
Ойын стилі
Оның орталық шабуылшы ретіндегі физикалық тәсілі және оның талпынысы көп ұзамай оны жанкүйерлердің сүйіктісіне айналдырды. Ал жасынан Хиксон тыныш, қарапайым адам болды, бірақ әр сенбі сайын көк жейде киіп, күреске түсетін Дейв Хиксон агрессивті мінезді болды, ешкімге жеңілдік бермейтін. Осы агрессиясының нәтижесінде ол карьерасында бірнеше рет төрешілермен келіспеушіліктерге ұшырады және үш рет алаңнан қуылды, бірақ бұл оның стилі еді және жанкүйерлер оны осы үшін жақсы көретін. Сол кездегі сәндерге сай, сары шашын жоғарылатып, жарқыратып тастаған жас Хиксонның ерекше келбеті Гудисон паркінің трибуналарында қызығушылық тудырды. Дейв Хиксон Джон Вилли Паркермен жемісті серіктестік құрды, Хиксон шабуылдың басты нысаны болды. Ол әуедегі қауіпті ойыншы ретінде танымал болғанымен, Хиксон жерде де қиын қарсылас еді және күшті соққы бере алатын, осының арқасында "Cannonball Kid" деген лақап атқа ие болды.
Өлім
2013 жылдың 8 шілдесінде Хиксон 83 жасында қысқа аурудан кейін дүние салды. Оның қоштасу рәсімі 2013 жылдың 25 шілдесінде Ливерпуль соборында болды.