Британдық филармониялық қоғамның тарихы

Кіріспе

Британдық музыкалық қоғам

Корольдік филармониялық қоғам (RPS) – 1813 жылы құрылған британдық музыкалық қоғам. Оның бастапқы мақсаты Лондонда аспаптық музыка орындауды дамыту болды. Көптеген композиторлар мен орындаушылар оның концерттеріне қатысқан. Қазіргі таңда бұл мүшелік қоғам, енді өзінің оркестрі болмаса да, композиторлар мен жас музыканттарға бағытталған, сондай-ақ болашақ ұрпақтардың бай және жанды музыкалық өмірге ие болуы үшін тыңдарманды қызықтыруға арналған кең ауқымды бағдарламаны жалғастыруда. 1989 жылдан бері RPS Ұлыбританиядағы тікелей музыка орындау үшін жыл сайынғы Корольдік филармониялық қоғамның музыкалық сыйлығын (Royal Philharmonic Society Music Awards) табыстап келеді. RPS – Ұлыбританияда тіркелген қайырымдылық қоры, нөмірі 213693, Лондон қаласындағы Ұлы Марлбороу көшесі, 48-ші үй орналасқан. Қазіргі уақытта RPS-тің бас директоры – Джеймс Мерфи, ал төрағасы – Джон Гилхули.

Тарих

Лондонда, тұрақты Лондон оркестрлерінің болмаған және камералық музыка концерттерінің ұйымдастырылмаған кезде, 6 ақпан 1813 жылы отыз музыкалық маманнан тұратын топ Лондон филармониялық қоғамын құрды. Олардың ойынша, бір-бірімен бәсекелесуге қарағанда, бірлесе жұмыс істеу арқылы, олар күшті оркестр құра алады. Дегенмен, ұйымның концерттерін Аргилл бөлмелерінде өткізуді таңдағанын ескерсек, қоғамның Джон Нэштің Реджент көшесін қайта жаңартуының нәтижесінде құрылған болуы мүмкін. Осылайша, қоғам Регент көшесі жоспарына байланысты ескі Аргилл бөлмелерін қайта құру қажет болғанда әсерлі орындалу алаңына ие болар еді, ал регент принці Джордж IV классикалық музыканы британдық институт ретінде насихаттап, осы арқылы өзінің беделін жақсартар еді. 1830 жылы өртенгенге дейін Аргилл бөлмелерінде концерттер өткізілді. Қоғамның мақсаты "ең жақсы және ең көп мақұлданған аспаптық музыканы орындауды мүмкіндігінше кемелді түрде насихаттау" болды. 8 наурыз 1813 жылғы алғашқы концертті Иоганн Петер Соломон басқарды, фортепианода Муцио Клементи, ал скрипкадағы дарынды Николас Мори жетекші скрипкашы ретінде Джозеф Хайдн мен Людвиг ван Бетховеннің симфонияларын орындады. Құрылтайшылардың арасында пианист және скрипкашы Уильям Дэнс (1840 жылы қайтыс болғанға дейін қоғамның бірінші директоры және қазынашысы болды), композитор Генри Бишоп және Бетховеннің музыкасын қоғамға таныстырған пианист және Бетховеннің досы Чарльз Нит болды. Қоғам Бетховенді Лондонға шақырды, бірақ композитордың денсаулығы оның шақыруды қабылдауына кедергі келтірді. Алайда, қоғамның одан жаңа симфония сұрауы Хорлық симфонияның тууына себеп болды. 1827 жылы Бетховен қоғамға өзінің қиын жағдайларын баяндап жазды; арнайы жалпы жиналыста қоғам композиторға дереу 100 фунт стерлинг жіберуге шешім қабылдады (1827 жылы 100 фунт стерлинг соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең; Джордж Бернард Шоу бірде мұны "Англия тарихындағы жалғыз толыққанды мақтауға лайық оқиға" деп атады). Қоғам үшін жазылған басқа да шығармаларға Феликс Мендельсонның "Италиялық симфониясы" кіреді. Белгілі дирижерлердің қатарында Людвиг Спор, эстафетаны алғаш қолданған дирижерлердің бірі, 1853 жылы өз шығармаларының концертін өткізген Гектор Берлиоз, 1855 жылғы оркестрлік концерттердің барлық маусымын жүргізген Рихард Вагнер, келесі он жыл бойы Уильям Стерндейл Беннетт, 1888 және 1893 жылдары өз шығармаларын орындаған Артур Салливан және Чайковский болды. 1830 жылдан 1869 жылға дейін Қоғам концерттерін 800-ге жуық адам отыратын "Хановер-сквер-рум" концерт залында өткізді. Қоғам Сент-Джеймс залына тұрақты түрде көшуді шешті, ал 1868-69 жылғы маусымның соңында залда қосымша концерт өткізіліп, абоненттеріне сыйлық ретінде ұсынылды. Чарльз Сантли, Чарльз Хале, Тереза Тиетженс және Кристина Нильсон солистер болды. Көшкеннен кейін, Қоғам кеңірек аудиторияға қол жеткізу және Кристалл сарайымен және басқа да ірі орындармен бәсекелесу үшін бағаларын қайта қарастырып, түсіндірмелі бағдарламаларды енгізді. Қоғам 1894 жылдың 28 ақпанына дейін залда болды, содан кейін Король залына көшірілді. 1912 жылы 100 жылдық концерттік маусымында қоғам Корольдік филармониялық қоғамға айналды және екі дүниежүзілік соғыс кезеңінде концерттер ұйымдастыруды жалғастырды. Қазір ол "жаратқыштықты ынталандыру, үздікті тану және түсіністікті насихаттау арқылы музыканың болашағын құруға тырысатын" мүшелік қоғам. Корольдік филармониялық қоғам тапсырыс берген немесе оған арналған шығармалар тізімі үшін RPS тапсырыс берген шығармаларды қараңыз.

In London, at a time when there were no permanent London orchestras, nor organised series of chamber music concerts, a group of thirty music professionals formed the Philharmonic Society of London on 6 February 1813. The idea was that by cooperating, they could build a stronger orchestra than by competing against one another. However, given the organization's choice to hold its concerts at the Argyll Rooms, it is likely that the society was initiated because of John Nash's bold urban redesign of Regent Street. In this way, the society would gain an impressive performing space once the old Argyll Rooms had to be rebuilt due to the Regent Street plan, and Prince regent George IV could promote classical music as a British institution and thereby improve his reputation. Concerts were held in the Argyll Rooms until it burned down in 1830. The Society's aim was "to promote the performance, in the most perfect manner possible of the best and most approved instrumental music". The first concert, on 8 March 1813, was presided over by Johann Peter Salomon, with Muzio Clementi at the piano and the violin prodigy Nicolas Mori as lead violinist, performing symphonies by Joseph Haydn and Ludwig van Beethoven. Among the founders were the pianist and violinist William Dance (who became the society's first director and treasurer until his death in 1840), composer Henry Bishop, and Charles Neate, a pianist and friend of Beethoven, who publicised Beethoven's music at the Society. The Society asked Beethoven to come to London, but the composer's health prevented his accepting the invitation. However the society's request for a new symphony from him resulted in the Choral Symphony. In 1827 Beethoven wrote to the society outlining his straitened circumstances; at a special general meeting the society resolved to send the composer £100 immediately (100.0 in 1827 is equivalent to about <calculated amount> in recent years; George Bernard Shaw once referred to this as "the only entirely creditable incident in English history"). Other works written for the Society include the Italian Symphony by Felix Mendelssohn. Distinguished conductors included Ludwig Spohr, one of the first conductors to use a baton, Hector Berlioz, who conducted a concert of his works in 1853, Richard Wagner, who conducted the whole 1855 season of orchestral concerts, William Sterndale Bennett for the following ten years, Arthur Sullivan, and Tchaikovsky, who conducted his own works in 1888 and 1893. From 1830 to 1869, the Society gave its concerts in the concert hall of Hanover Square Rooms, which had seating for only about 800. The Society decided to move permanently to St James's Hall, and a complimentary additional concert, held at the hall, was given to its subscribers at the end of the 1868–69 season. Charles Santley, Charles Hallé, Thérèse Tietjens and Christina Nilsson were the soloists. When the move was made, the Society remodelled its charges to obtain a wider audience and compete with the Crystal Palace and other large venues, and introduced annotated programmes. The Society remained at the hall until 28 February 1894, when it moved to the Queen's Hall. The society became the Royal Philharmonic Society during its 100th concert season in 1912, and continued organising concerts through the two world wars. It is now a membership society which "seeks to create a future for music through the encouragement of creativity, the recognition of excellence and the promotion of understanding." See Works commissioned by the RPS for a list of works commissioned by or dedicated to the Royal Philharmonic Society.

Алтын медаль

Алтын медаль алғаш рет 1871 жылы табыс етілді. Медальде Иоганн Непомук Шалердің (1777–1842) жасаған Бетховеннің бюстінің профилі бейнеленген, ол 1870 жылы Бетховеннің туғанына 100 жыл толуына орай қоғамға сыйға тартылған. Ол "ерекше музыкалық шеберлік" үшін беріледі және өте сирек табыс етіледі – 2015 жылы медаль жүзінші рет табыс етілді.

Құрметті мүшелік

Құрметті мүшелік беру арқылы қоғам музыкаға сіңірген еңбекті мойындайды. Алтын медаль сияқты, құрметті мүшелік та сирек беріледі; алғаш рет 1826 жылы табысталған, 2006 жылға дейін барлығы 117 құрметті мүше тағайындалған.