Кіріспе

Бірмингемдегі оркестр, Англия. Бирмингем қаласының симфониялық оркестрі (CBSO) – Англияның Бирмингем қаласында орналасқан британдық оркестр. 1991 жылдан бері оның негізгі концерт алаңы болып табылатын Бирмингемдегі Симфониялық залда тұрақты оркестр ретінде танылады. Оркестрдің әкімшілік және репетициялық базасы жақын орналасқан CBSO орталығында, онда оркестр мүшелері мен шақырылған орындаушылардың камералық концерттері де ұйымдастырылады. Жыл сайын CBSO Бирмингемде, Ұлыбританияда және әлемнің түкпір-түкпірінде 150-ден астам концерт өткізеді. Көптеген қоғамдық бағдарламаларымен, хорлары мен жастар тобымен ол Мидлендс аймағындағы музыка жасаудың барлық саласына қатысады. Оның құрамында 90 кәсіби музыкант бар, және Бирмингемнің ортасында 100 жылдан астам музыкалық дәстүрді сақтайды. CBSO-да төрт хор жұмыс істейді: CBSO хоры, Жастар хоры, Балалар хоры және SO Vocal (іріктеусіз қауымдық хор), оларды Люси Холлинс басқарады. Қазіргі бас дирижері және көркемдік кеңесшісі – Кадзуки Ямада, ол 2023 жылдың сәуірінен бастап қызмет етеді.

Негізгі деректер

Бірмингемдегі ең алғашқы оркестрлік концерттер 1740 жылы Мур-стрит театрында Барнабас Ганн ұйымдастырған. Сол уақыттан бастап 1920 жылы қазіргі CBSO құрылғанға дейін қалада 20-дан астам жеке оркестр болғандығы тіркелген. Бұл оркестрлер көбінесе Бірмингемнің халықаралық деңгейдегі хор музыкасы дәстүріне қарыз болды, осы дәстүр Мендельсонның «Илия» және Эльгардың «Геронтийдің арманы» сияқты туындыларды дүниеге әкелді. 1834 жылы Еуропаның ең ірі концерт залдарының бірі – Бірмингем қалалық залы салынды. Бірмингемнің ең танымал ерте оркестрі – Бірмингем фестивальдік оркестрі, ол 1768 жылы 25 музыканттан тұратын топ ретінде құрылды, бірақ 1834 жылға қарай 147 музыканттан тұратын оркестрге дейін өсті. 1849 мен 1909 жылдар аралығында Майкл Коста мен Ханс Рихтер басшылығымен оркестрде Ұлыбритания мен Еуропаның сол кездегі жетекші музыканттары болды. CBO-ның алғашқы концерті 5 қыркүйек 1920 жылы Корольдік театрда, жексенбілік серия аясында Мэтьюстің жетекшілігімен өтті. Оркестрді екі ай бойы танымал концерттерге дайындағаннан кейін, 10 қараша 1920 жылы қалалық залда Симфониялық концерттер сериясының тұсаукесері болды. Эдвард Элгар өзінің шығармаларынан концерт орындады, оның ішінде Феликс Салмондты солист ретінде шақырып, виолончель концертін қосты. Бірінші маусымда Ральф Вон Уильямс өзінің «Лондон симфониясын», Гамильтон Харти Берлиоздың «Фантастикалық симфониясын», Адриан Боулт Рахманиновтың «Екінші симфониясын», Лэндон Рональд Брамстың «Екінші симфониясын» және Жан Сибелиус өзінің «Үшінші симфониясын» дирижерлік етті. Оркестр үшін ұзақ жылдарға созылатын дәстүрге айналатын екі ерекшелік осы жылы қалыптасты: Холст, Вон Уильямс және Бакстың жаңа туындыларын орындау оркестрдің бағдарламаларында жаңа музыканың маңызды орын алуын қамтамасыз етті; ал 1921 жылдың ақпанынан бастап оркестрдің музыкалық білім беруге деген міндеті қалалық мектеп оқушылары үшін қалалық залда сенбі күндері өткізілетін концерттер сериясымен нығайтылды. Мэтьюс бастапқыда 30 концертке 450 фунт стерлинг гонорармен дирижер болып тағайындалған, бірақ ол комитетті дирижер, хатшы және менеджердің біріктірілген лауазымын жылына 1000 фунт стерлинг төлеуге көндірді. Алайда, ол осы лауазымдардың ешқайсысы бойынша жеткілікті тәжірибесі болмады және CBO комитетінің құрамына кіретін саясаткерлер мен бизнесмендермен қиын қарым-қатынас жасады. Оның оркестрдің құрамын Бірмингем қалалық полиция оркестрінің музыканттарымен толықтыру жоспары оркестрдің тіпті концерт өткізбей тұрып ереуілге шығуына әкеліп соқты, соның салдарынан 1920 жылдың желтоқсанында Парламентте сұрақтар туды. Мэтьюстің дирижерлігі мен басқаруы Бірмингемдегі сыншылар тарапынан жағымсыз бағаланды, бірақ қала сыртындағы сын-пикирлер жағымды болды, «Daily Telegraph» жоғары баға берді, ал «Manchester Guardian» «Манчестер өзінің қалалық музыкасына Бірмингемді қызғана алады» деген қорытынды жасады. Мэтьюстің симфониялық сериясының бағдарламалары өте амбициялы және табысты болды, ол «Симфониялық концерттерге жазылған сома осы қаладағы ұқсас концерттер сериясы үшін рекордтық көрсеткіш құрады» деп мәлімдеді, бірақ жексенбілік концерттер зиян келтірді, қымбат орындар көбінесе сатылмады. 1922 жылы Мэтьюс оркестрдің қаржылық басқаруынан шеттетілді, танымал концерттер қала маңындағы және қаладан тыс жерлерге көшірілді, ал 1923 жылдың мамырына қарай 3000 фунтқа дейін жеткен тапшылықты жою үшін даму және маркетингтік жоспарлар жасалды. Шілдеде оркестр де, Мэтьюс та адвокаттармен айналысты, ал қазан айында Мэтьюске келісімшарты бұзылатыны туралы хабарланды. Оның соңғы CBO концерті 1924 жылдың 30 наурызында болды, ал қарым-қатынас қымбат және ұзақ сот процесімен аяқталды.

Боулт пен алғашқы "алтын кезең"

CBO комитетінің назарында Мэтьюстің орнына екі үміткер болды: Юджин Гуссенс және Адриан Боулт. Біраз уақыт бойы комитет екеуін де бірлескен дирижерлер етіп тағайындау мүмкіндігін қарастырды, бірақ Эрнест де Селинкур осы идеяның іске аспайтынына көндірді. Боулт жақында Генри Вудты Бірмингем фестивальдік хор қоғамының дирижері қызметінен алмастырды – мүмкін, қалалық оркестрде жақын арада бос орын болады деп есептеп, 1924 жылдың наурыз айында ол баспасөз беттерінде CBO-ның жаңа директоры және дирижері ретінде таныстырылды. 35 жасында ол Лейпциг консерваториясында Артур Никиштің басшылығымен оқыған, 25 жасында Холсттың «Планеталар» операсының әлемдік премьерасын өткізген және Сергей Дягилевтің «Ресей балетінің» бас дирижері болып жұмыс істеген. Оксфордта білім алған Боулт жергілікті беделді азаматтармен де оңай тіл табысты, оркестрдің қажетті қаржылық қолдауын сақтауға көмектесті. Оның CBO-дағы қызметі оркестр үшін «алтын дәуірдің» басталуын білдірді, ол оркестрдің ұлттық деңгейде танылуына, күресіп жатқан Лондон оркестрлерін басып өтуіне және Боултты британдық музыкалық өмірдің маңызды тұлғасы ретінде қалыптастыруға мүмкіндік берді. Боулт оркестрдің болашағы үшін кең көзқарас ұсынды, Мэтьюстің негізін нығайтып, одан әрі дамытты. Еуропаның жетекші дирижерлерінің кейбіреулері қонақ дирижерлер ретінде шақырылды, олардың ішінде Бруно Вальтер, Пьер Монте, Эрнест Ансермет және Эрнё Дохнаньи болды. Боулт қала әкімшілігінің бастамасымен түскі концерттер ұйымдастырды, симфониялық концерттерге дейін бейсенбі күндері болатын музыка туралы лекцияларды ашты, Бирмингем университетінің студенттерін ашық репетицияларға шақырды және мектеп сағаттарында балаларға арналған тегін концерттер ұйымдастырды. 1925 жылы оркестр алғашқы коммерциялық жазбасын жасады. Сол жылы Сент-Сенстің екінші фортепиано концерті қалалық залда Гарольд Бауэрдің орындауында берілді, бірақ оның өзі емес, алдын ала жазылған фортепиано ролі пайдаланылды. Боулттың басты мәселесі – жазғы үзілістің әсерін азайту болды, себебі Лондонның Корольдік залы оркестрі мен Манчестердің Hallé оркестрі сияқты CBO музыканттары жазды теңіз жағалауындағы курорттарда жұмыс істеп, көбінесе теңіз жағалауындағы оркестрлерде еркін жұмыс істеу арқылы жаман әдеттерге ие болды. Комитет сол кезде Боулттың музыканттарға жыл бойы тұрақты келісімшарттар ұсыну тілегін қанағаттандыра алмады, бірақ Боулт Мидлендс айманындағы мемлекеттік мектептерде өнер көрсетулер ұйымдастыру арқылы үзілістің ұзақтығын қысқартуға тырысты және оркестрдің қала сыртындағы концерттер тізімін дамытты. Боулттың келуінің тікелей әсерін оның алғашқы маусымын қарастырған «Бирмингем Пост» газеті былай деп баялады: «Ең күшті әсер – ноталардың жоғары дәлдігі, жақсарған ансамбль және скрипка тобының жоғары деңгейде орындауы. Бір маусым ішінде жасалған прогресс өте айтарлықтай». Оркестр сонымен қатар батыл репертуарға көшті, мысалы, Бартоктың билік сюитасын композитордың Англияда танымал емес кезінде, жазылғаннан бір жыл өткен соң орындады. 1926 жылы CBO-ның Малердің Төртінші симфониясын орындауы Ұлыбританияда Малер симфониясының үшінші орындалуы болды, ал «Жер туралы ән» Англияда екінші рет орындалды. Екеуі де көп ұзамай Лондон оркестрлерінің орындауымен жалғасты, бұл Ұлыбританияда Малердің шығармашылығына қызығушылықтың біртіндеп артуының басталуын білдірді. 1926 жылға қарай оркестрдің қаржылық жағдайы жақсарды, бұл 1924 жылы қалалық кеңестің Бірмингем қалалық залын Симфония концерттері үшін тегін пайдалануға рұқсат беруіне және 1925 жылы CBO грантын жылына 2500 фунт стерлингке екі есеге арттыруына көмектесті. 1925 жылдың қазан айында қалалық залының төбесінің құлауы оркестрді концерттерін уақытша Корпорация көшесіндегі Орталық залына көшіруге мәжбүр етті. Қалалық залының жөндеуіне жұмсалған шығындар Боултқа уәде етілген жаңа концерт залының перспективаларын кейінге шегерді, ал залдың бір галереядан екіге қайта құрылуы – Лондондық сәулетші Чарльз Аллом жергілікті музыканттармен кеңеспей жасаған – алты онжылдықтан кейін оркестрдің Симфониялық залына көшуіне дейін акустикалық проблемаларды туғызды: «Бирмингем Пост» газеті «бәрі жат естілетінін» және жер қабатындағы және төменгі галереядағы акустикалық өлі аймақтарға шағымданды. Боулттың CBO-дағы қызметінің бір қыры – жақында құрылған BBC-мен маңызды қарым-қатынасты дамыту болды. 1924 жылдың 7 қазанында Бирмингем қалалық залында өткен CBO концерті әлемдегі алғашқы оркестрлік концерт болды, ол сыртқы эфирде таратылды, ал 1924 және 1925 жылдың басында CBO Лондонның Ковент-Гарденінде төрт «Халықаралық симфониялық концерттерді» өткізу үшін пайдаланылды, BBC-нің өзінің «Сымсыз орындаушыларын» толықтырып, «Сымсыз симфониялық оркестрін» құрды, ол BBC симфониялық оркестрінің алдағысы болды. 1927 жылы қарым-қатынас қиындыққа тап болды, өйткені BBC музыканттар одағымен болған ұлттық дауға байланысты CBO концерттерін таратуды тоқтатты, ал 1928 жылы Бирмингемдегі оркестрін жаңартты, CBO-ның ең маңызды 16 музыкантын толық жұмыспен қамту шартымен тартып алды. 1929 жылдың мамырында BBC одан да әрі барып, өзінің музыкалық директоры Перси Питтің зейнетке шығуына байланысты Боултке оның орнына ұсыныс жасады. Боулт Бирмингемде бақытты болды және кем дегенде тағы он жыл қалуды жоспарлаған, бірақ Генри Вуд оны BBC қызметін қабылдауға ынталандырды. Ол Джон Рейттің BBC қызметіне дереу кірісуіне жасаған қысымын тойтарды және CBO-мен тағы бір соңғы маусым өткізуге келісті. Кейін ол Бирмингемді тастағанына өкіндінін айтты, ол оның мансабында өзінің бағдарламаларын толық бақылауға мүмкіндік берген жалғыз орын болды.

Хьюардтың басқаруындағы біріктіру

Төрт дирижер – Лесли Хьюард, Стэнли Чаппл, Джулиус Харрисон және Базил Камерон – Боултты алмастыруға үміткер ретінде іріктеліп алынып, сынақ концерттері өткізді, бірақ Боулт кейіннен «Хьюард оңай жеңіске жетті» деп еске алды. Хьюард Корольдік музыка колледжінде Боулттан дирижерлік өнерді оқыған, ал Хьюберт Парри оны «бір ғасырда бір рет туатын құбылыс» деп сипаттаған. Ол Оңтүстік Африка радио хабар тарату корпорациясының музыкалық директоры және Кейптаун оркестрінің дирижері ретіндегі өте табысты кезеңнен кейін Бирмингемге келді. Ол оркестрдің ойнау деңгейін 1925 жылы Империя көрмесінде Англияда өнер көрсетуге шақырыларлықтай деңгейге көтерді. Дегенмен, оның тағайындалуы CBO комитеті үшін тәуекелді қадам болды, өйткені ол ағылшын тыңдаушыларына онша таныс емес еді. Бірақ Хьюард өзінің көрнекті музыкалық шеберлігімен оркестр музыканттарының және Бирмингем көрермендерінің құрметіне ие болды. Оның ноталарды оқу қабілеті ерекше болды және ол репетиция кезінде проблемаларды дереу анықтай алатын. CBO флейтисі «өз музыканттарының құрметіне ие дирижерді білмегенін» айтты. Ол адалдығымен және турашылдығымен де белгілі болды, кейде өнер көрсетудің сапасы төмен болса, ортасынан қайта бастап, «Кешіріңіздер, біз одан да жақсы орындай аламыз» дейтін. Бирмингемдегі репертуары батыл болды: оның алғашқы маусымында орындалған 41 туындының 28-і Бирмингемде алғаш рет орындалды, ал оркестр Дворак, Сибелиус және заманауи британ композиторларының туындыларын орындауымен ерекше көзге түсті. Хьюардтың басшылығымен оркестр де алдыңғы қатардағы солистерді тартты: 1931 жылы Артур де Гриф және Николай Орлов, 1933 жылы Артур Шнабель Бетховеннің Төртінші фортепиано концертін, 1934 жылы Эрнст Вольф, Артур Каттералл, Эгон Петри, Фредерик Ламонд, 1936 жылы Адольф Буш және Соломон, ал 1938 жылы Бела Барток өзінің фортепиано концерттерінің бірін орындады. Ассистент-дирижер Джозеф Льюис 1931 жылы Боултпен бірге BBC симфониялық оркестріне көшті. Оның орнын басатын Харольд Грей 1924 жылдан бастап Боулттың хатшысы және музыкалық көмекшісі ретінде оркестрмен байланысын орнатқан, ал 1930 жылы Саттон Колдфилдте, ол шіркеудің органшысы болған жерде, оркестрді алғаш рет дирижерлік еткен. Хьюард көрермендермен сөйлесуге құлшынбады және балаларға концерт беруді ұнатпады, сондықтан Грей 1931 жылы балалар концерттерін өз міндетіне алды және 1932 жылы дирижердің орынбасары болып тағайындалды. Хьюардтың симфониялық концерттеріне көптеген тыңдаушылар келді, бірақ радио мен киноның бос уақытты өткізуге деген бәсекелестігі артып, танымал классикалық концерттерге келетін көрермендер азайды. Соның салдарынан туған қаржылық қиындықтарды жеңу үшін BBC-мен бірқатар келісімдер жасалды. 1930 жылы телерадиокомпания Бирмингем оркестрін октетке дейін азайтуға келісті, ал бос қалған музыканттар CBO-ға қабылдауға жарысатын болды, бұл CBO-ның әр маусымда 13 студиялық концерт өткізуіне мүмкіндік берді, бұл CBO музыканттары үшін жыл бойы тұрақты жұмысқа ие болудың маңызды қадамы болды. 1934 жылы Перси Эдгар мен Виктор Хели Хатчинсон BBC Мидленд оркестрін құруға келісті, ол аптасына 2-3 концерт өткізеді, ал Хьюард дирижерлік етеді және оның 35 музыканты 12 айлық келісімшарт бойынша CBO-мен бөліседі. Бұл тұрақтылық Хьюардтың алдыңғы 15 жылдағы жетістіктерін арттыруға мүмкіндік берді және 1930 жылдардың соңына қарай CBO континенттік Еуропаның ірі қалаларының оркестрлерімен салыстырмалы деңгейде ойнай бастады. 1939 жылы CBO-ның қаржысы жақсы болды және болашағы жарқын көрінді. Бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, BBC Мидленд оркестрін таратып, музыканттарын жұмыстан босатты, олардың көптегені CBO-ның жетекші музыканттары болды. Бирмингем қалалық залы соғысқа жұмылдырылды және CBO барлық келісімдерін тоқтатты, Хьюардқа алты ай бұрын жұмыстан босату туралы хабарлады. Оркестр қазан айында «Бирмингем қаласының (төтенше) оркестрі» ретінде Бирмингем және Мидленд институтында қайтадан өнер көрсетуді бастады және Хьюардты уақытша келісімшарттар сериясымен қайта қалпына келтіре алды, бірақ ол соғысқа дейінгі көптеген музыканттарын жоғалтты және соғыстың көп бөлігінде тек жартылай штаттан тұратын музыканттардан құралды. Қиындықтарды Хьюардтың ауруы да күшейтті. Ол Оңтүстік Африкада болған кезінде туберкулезбен ауырып, 1934 жылдан бастап ауруға байланысты концерттерден қалысты. Ауыр еңбек, темекі шегу және ішімдік ішудің салдарынан денсаулығы нашарлап, 1939 жылдың қыркүйегінен 1940 жылдың мамырына дейін алты ай санаторияда жатты. Ол 1940 жылдың 20 қазанында бір жылдан астам уақыттан кейін алғашқы өнер көрсетуін берді, бірақ содан кейін концерттерді үнемі тоқтатуға мәжбүр болды, ал CBO-ның көптеген концерттерін сол кезеңде Виктор Хели Хатчинсон дирижерлік етті. 1942 жылдың 26 желтоқсанында Хьюардқа Манчестердегі Hallé оркестрінің дирижері лауазымы ұсынылды, ол маусым соңында кететінін хабарлады, бірақ ол келісімшартының аяқталуын көре алмады, 1943 жылдың мамырында Эджбастон үйінде қайтыс болды.

Рингольдтың басқаруындағы қайта құру

1960 жылдың басында CBSO комитеті Боулттың орынбасары Мередит Дэвисті оны бас дирижер ретінде алмастыруды жоспарлап отырды, бірақ Дэвис Бенджамин Бриттенмен тығыз қарым-қатынас орнатқаннан кейін, Бриттеннің шығармаларының CBSO концертінде дирижерлік міндеттерді өз мойнына алғаннан бастап, олардың арасындағы байланыс күшейді. 1960 жылдың наурыз айында ол Бриттеннің «Ағылшын опералық тобымен» жұмыс істеу үшін оркестрден кетті. Екі айдан кейін Хьюго Ринольд CBSO-ның жаңа бас дирижері болып жарияланды. Ринольд алты жыл бойы Ливерпуль филармониялық оркестрінде елдің жетекші дирижерлерінің бірі ретінде танылды, содан кейін Корольдік балеттің музыкалық директоры қызметін атқарды және Ұлыбритания, Еуропа және Американың ірі оркестрлерімен қонақ дирижер ретінде жұмыс істеді. 1955 жылдан бері ол CBSO-ны көп рет дирижерлік еткен және кәсібилігімен және техникалық білімімен көзге түскен. Ол оркестрді оқытуда ерекше дағдыға ие болды және оның басшылығымен соғыстан кейінгі алғашқы рет оркестрдің әлеуетінің айқын белгілері көріне бастады. 1990 жылы Рэтл CBSO-ның музыкалық директоры болып тағайындалды. Сол жылы «Радклиф композиторы» лауазымы құрылып, оны Марк Энтони Тернадж атқарады. 1995 жылы Джудит Вейр Ассоциациядағы Фэрберн композиторы атанды, ал 2001 жылы Джулиан Андерсон осы лауазымды иеленді. Ратл кеткеннен кейін Сакари Орамо 1998 жылы бас дирижер, ал 1999 жылы музыкалық директор болып тағайындалды. Оның CBSO-дағы жұмысына «Флуф!» қазіргі заманғы музыка фестивалі кірді. Ол сондай-ақ Джон Фолдстың музыкасын концерттерде және жазбаларда насихаттады. 2001 жылы музыканттар CBSO-дағы қаржылық дағдарысқа байланысты хабар тарату және жазбалар үшін қосымша төлемдерді тоқтату туралы келісімшартты қабылдаудан бас тартты. Сонымен қатар, CBSO-ның басқа британдық оркестрлерге қарағанда беделіне байланысты, өнер кеңесінен консорциумның тұрақтандыру қорының үлкен үлесін талап етуіне байланысты дау туды. 2008 жылы Орамо музыкалық директор лауазымынан кетіп, 2008–2009 жылғы маусымда бас қонақ дирижер атағын алды. 2007 жылдың қазанында CBSO Андрис Нельсонды өзінің келесі музыкалық директоры етіп тағайындады, ол 2008–2009 жылғы маусымнан бастап қызмет етті. Нельсонның бастапқы келісімшарты 3 жылға жасалды. Бұл тағайындау ерекше болды, өйткені Нельсон тағайындалғанға дейін CBSO-ны ашық түрде дирижерлік етпеген, тек жеке концертте және жазба сессиясында ғана дирижерлік еткен. 2009 жылдың шілдесінде оркестр Нельсонның келісімшартын тағы 3 жылға, 2013–2014 жылдарға дейін ұзартты. 2012 жылдың тамызында CBSO Нельсонның келісімшартын 2014–2015 жылдарға дейін, содан кейін жыл сайынғы жаңару негізінде келесі маусымдарға дейін ұзарту туралы жариялады. 2013 жылдың қазанында CBSO 2014–2015 маусымы аяқталғаннан кейін Нельсонның музыкалық директор лауазымынан кетуін жариялады. 2015 жылдың шілдесінде Мирга Гражините-Тайла CBSO-ны алғаш рет дирижерлік етті. 2016 жылдың ақпанында CBSO оны өзінің келесі музыкалық директоры етіп тағайындады, ол 2016 жылдың қыркүйегінен бастап 3 жылдық келісімшартпен қызмет етті. Ол CBSO-ның музыкалық директоры атанған алғашқы әйел дирижері болды және 2016 жылдың 26 тамызында CBSO музыкалық директоры ретінде алғашқы концертін өткізді. Ол CBSO-дағы қызметін 2021–2022 маусымының соңында аяқтады және 2022–2023 маусымда бас қонақ дирижер атағын алды. Кадзуки Ямада 2012 жылы CBSO-ны алғаш рет дирижерлік етті. 2018 жылдың мамырында CBSO 2018–2019 жылғы маусымнан бастап Ямаданы келесі бас қонақ дирижер ретінде тағайындағанын жариялады. 2021 жылдың қаңтарында CBSO Ямаданың келісімшартын 2023 жылға дейін CBSO-мен бас қонақ дирижер ретінде ұзарту туралы жариялады. 2021 жылдың қыркүйегінде CBSO Ямаданы 2023 жылдың 1 сәуірінен бастап 4,5 жылдық бастапқы келісімшартпен өзінің келесі бас дирижері және көркемдік кеңесшісі етіп тағайындағанын жариялады. 2024 жылдың мамырында CBSO Ямаданың атағын музыкалық директорға көтерді. CBSO-ның қазіргі директордың орынбасары Майкл Сил. 2022 жылдың ақпанында CBSO алты жаңа көмекші дирижер тағайындалғанын жариялады – Берти Байгент, Оливия Кларк, Отис Енокидо Линехам, Джек Ловелл Хакл, Шарлотта Полити және Константинос Терзакис. CBSO-ның қазіргі бас атқарушы директоры Эмма Стеннинг, 2023 жылдың сәуірінен бастап Стивен Мэддоктың орнын басады. CBSO EMI Classics, Warner Classics және Orfeo сияқты лейблдерге көптеген жазбалар жасады. Оркестр өз лейблінің астында да жазбалар шығарды.