Кіріспе
Royal Liverpool Philharmonic – Ливерпульде орналасқан, кәсіби симфониялық оркестрді, концерт алаңын және музыка арқылы білім берудің кең ауқымды бағдарламаларын басқаратын музыкалық ұйым. Оның оркестрі, Royal Liverpool Philharmonic Orchestra, Ұлыбританиядағы үздіксіз жұмыс істеп келе жатқан ең көне кәсіби симфониялық оркестр. Оркестрден өзге, ұйым Royal Liverpool Philharmonic хорын, Ливерпуль филармониясының жастар тобын және басқа да хорлар мен ансамбльдерді басқарады. Ол Ливерпуль және оның айналасындағы аймақтағы білім беру және қоғамдық жобаларға қатысады. Ұйым 1930 жылдардың соңында салынған Ар-Деко стиліндегі Liverpool Philharmonic Hall концерт залында орналасқан.
the concert venue
Royal Liverpool Philharmonic is a music organisation based in Liverpool, England, that manages a professional symphony orchestra, a concert venue, and extensive programmes of learning through music. Its orchestra, the Royal Liverpool Philharmonic Orchestra, is the UK's oldest continuing professional symphony orchestra. In addition to the orchestra, the organisation administers the Royal Liverpool Philharmonic Choir, the Liverpool Philharmonic Youth Company and other choirs and ensembles. It is involved in educational and community projects in Liverpool and its surrounding region. It is based in the Liverpool Philharmonic Hall, an Art Deco concert hall built in the late 1930s.
19 ғасыр
Ұйымның бастауы 19-ғасырдың басында музыкалық әуесқойлар тобынан басталған. Олар 1830 жылдары Уильям Судлоудың басшылығымен Сент-Мартин шіркеуінде кездесетін. Ливерпуль филармониялық қоғамы 1840 жылдың 10 қаңтарында "музыка ғылымы мен практикасын" дамыту мақсатымен құрылды. Оның оркестрі көбінесе әуесқой музыканттардан тұрды. Бұл қоғам өз түрінде екінші болып құрылды, алғашқысы – 1932 жылы таратылған лондондық Корольдік филармониялық қоғам. Оның алғашқы концерті 1840 жылдың 12 наурызында Грейт-Ричмонд көшесіндегі би академиясының артқы бөлмесінде өтті, дирижерлік жасаған Джон Расселл, ал Уильям Судлоу органшы болды. Бағдарламада Обер, Россини, Спор, Генри Бишоп және Джордж Онслоудың шығармалары, сондай-ақ Томас Морли мен Джон Уилбидің мадригалдарынан құралған 13 қысқа оркестрлік және хорлық туындылар болды. Қоғам бұл бөлмеден өсіп, Шоу көшесіндегі Колледждік институттың залында өнер көрсете бастады. 1843 жылы қоғам алғашқы бас дирижерін – швейцариялық Ж. Зейгер Херманды тағайындады, ол 1865 жылы қайтыс болғанға дейін осы қызметте болды. 1844 жылы қоғам Ливерпуль архитектор Джон Каннингхэмды Хоуп көшесі мен Мертл көшесінің қиылысында концерт залының жоспарын дайындауға шақырды. Залда 2100 көрермен мен 250 музыканттан тұратын оркестрге арналған орын болды. Құрылысқа қаржы жинау үшін акциялар шығарылды және Ливерпуль қоғамының мүшелері залға қораптарда орын сатып алуға шақырылды. Іргетасы 1846 жылы қаланды, ал құрылыс келесі жылы басталды. 1847 жылы қоғам Феликс Мендельсонды Милтонның "Комус" поэмасының сөздеріне негізделген кантата жазуға шақырды, бұл туынды залының ашылуын тойлауға арналған еді. Мендельсон бұл тапсырманы орындауға үлкермей қайтыс болды. Залдың құны 30 000 фунт стерлингті құрады және ол 1849 жылдың 27 тамызында ресми түрде ашылды. Алғашқы концертте 96 музыканттан тұратын оркестр мен 200-ден астам адамнан тұратын хор өнер көрсетті. Концертте өнер көрсеткендердің қатарында оркестрдің болашақ үш дирижері – Альфред Меллон, Джулиус Бенедикт және Чарльз Холле болды. Органды В. Т. Бест орындады. Бірінші қойылымға зал толмады, бұл кіру билеттерінің жоғары бағасымен және орталық тірек бағаналары жоқ ғимараттың қауіпсіздігіне қатысты алаңдаушылықпен байланысты болды. Көп ұзамай қиындықтар туындады. 1850 жылы хор Ливерпуль филармониялық қосымша қоғамын құрды және дирижермен қақтығысқа түсті. Херман отставкаға кететінін ұсынды, бірақ ол қабылданбады. 1852 жылы қоғамның қаржылық жағдайы нашарлай бастады. Мүшелік құпиялы болды және ұсынылған барлық орындар сатылмады. Мүшелік талаптарын жеңілдету туралы ұсыныстар қабылданбады. 1852 жылы қоғам музыкадан басқа, Чарльз Диккенстің труппасы мен Уильям Макеписс Такерэйдің қатысуын қамтитын театрлық қойылымдарды ұйымдастыру арқылы қызметін кеңейтті. 1855 жылы құрметті хатшы Уильям Судлоу қоғамнан ақша ұрлағаны анықталды, ұрланған сома 2424 фунт стерлингтен асты. Судлоу қоғамдан кетті. Оның орнына ақылы хатшы тағайындалды, бұл лауазым Уильямның алыс туысы Генри Судлоуға берілді. Генри 30 жылдай қоғамға осындай мәселелерсіз қызмет етті. 1856 жылы қоғам үшін өнер көрсеткен танымал орындаушылар Дженни Линд, Клара Шуман және Чарльз Холле болды. Диккенс 1858 жылы қайтып келді, сол жылы қоғам залдағы ипотеканы төлей алды. Бұл келесі бас дирижердің қызметі кезінде, оның кейінгі атақ-даңқына қарамастан, жалғастырылмады. Макс Брух 1880 жылдың 23 ақпанында тағайындалды және үш жылдан аз уақыт қызмет етті. Осы уақыт ішінде ол қоғам комитетімен қақтығысқа түсіп, көрермендердің мінез-құлқына шағымданды. Ол 1883 жылдың қаңтарында отставкаға кетті, сол кезде оркестр мен хордың деңгейі төмендеді және комитет мүшелерінің арасында келіспеушіліктер туды. Бұл мәселені шешу үшін тағайындалған адам Чарльз Холле болды, ол осы уақытқа дейін Манчестерде Холле оркестрін құрған еді. Холле 1895 жылы қайтыс болғанға дейін бас дирижер болып қызмет етті. Осы кезеңде оркестр мен хор гүлденді. Бұл уақытта қоғаммен бірге өнер көрсеткендердің қатарында Падеревски, Хьюберт Парри, Нелли Мелба және Клара Батт болды. 1883 жылы хатшы Генри Судлоу қайтыс болды, оның орнына Джордж Бродбент келді.
19001939 жыл
Келесі бас дирижер Фредерик Коуэн болды, ол 1913 жылға дейін осы лауазымда қалды. Осы кезеңде көбірек романтикалық музыка орындалды, оның ішінде Эльгардың шығармалары да болды, бірақ бұл көрермендердің бәріне ұнамады. Қоғам эксклюзивті болып қала бергенімен, концерттер кезінде мүшелерінің мінез-құлқына қатысты сын айтылды. Осы уақытта Фриц Крайслер және Рахманинов сияқты орындаушылар өнер көрсетті, соңғысы 1911 жылы өткен концертте өзінің үшінші фортепиано концертін орындап, басқа да шығармаларды дирижерлік етті. Фредерик Коуэн отставкаға кеткеннен кейін, қоғам 1942 жылға дейін басқа бас дирижерді тағайындамады. Осы кезеңде оркестрді Вильгельм Фуртвенглер, Джордж Сзелл, Пьер Монте, Серж Куссевицкий және Бруно Вальтер сияқты қонақ дирижерлер жүргізді. Солистер қатарында Пабло Касалс, Джон МакКормак, Элизабет Шуман, Ехуди Менухин (оның алғашқы өнері 15 жасында болған), Соломон, Бенно Моисеевич және Мэгги Тейте болды. Осы кезеңде оркестрге үлкен әсер еткен британдық дирижерлер – сэр Генри Вуд және сэр Томас Бичем. 1930 жылдардың басында қоғамның қаржылық жағдайы нашарлап бара жатқанына алаңдаушылық туды. Орындықтарды толтыру қиын болды және концерттерде кешкі киім кию талабын жеңілдету ұсынылды, бірақ ол қабылданбады. 1933 жылдың 5 шілдесінде Филармония залы өртеніп, қоғам үшін үлкен қайғы болды. Жаңа зал салынып біткенше концерттер негізінен Орталық залда өтті, ал ірі шығармалар Сент-Джордж залында орындалды. Жаңа залдың қаржыландырылуы және дизайны талқыланды. Қала әкімдігінен көмексіз қоғам өз қаражатымен салуға шешім қабылдады. Герберт Роузи сәулетші болып тағайындалды және ол арт-деко стилінде залды жобалады, оның құны 120 000 фунт стерлингтен астам болды (£). Сэр Томас Бичем 1939 жылдың 20 маусымында ашылу концертін дирижерлік етті. Залда Rushworth және Dreaper компаниясы жасаған орган орнатылды, оның құбырлары оркестр платформасының екі жағындағы декоративтік торлардың артына жасырылған. Орган консолі төменнен көтеріледі және бастапқыда айналмалы үстелге орнатылған, бұл органшыға көрермендерге, дирижерге немесе хорға қарауға мүмкіндік берді. Қазір консоль дөңгелектерге орнатылған және платформаның кез келген жерінде ойнатуға болады. Платформаның астында Walturdaw киноэкраны орналасқан, бұл әлемдегі соңғы жұмыс істеп тұрған экран.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін оркестрдің концерттерін тоқтатуға қысым түсті. Басқару комитетінің төрағасы Дэвид Вебстер бұған қатысты күшті қарсылық көрсетіп, музыканың адамдардың рухын көтерудегі маңызды рөлін баса айтты. Ол зауыт жұмысшылары мен қарулы күштердің әскери қызметкерлері үшін төмен бағалы концерттер ұйымдастырды. Қонақ дирижерлердің қатарында сэр Генри Вуд және Чарльз Мюнх болды. Соғыс жылдары басқа оркестрлердің таратылуы, әсіресе 1942 жылдың 11 шілдесінде бір айлық хабарламамен BBC Салондық оркестрінің таратылуы, Вебстер мен Сарджентке Энтони Пини және Реджинальд Келл сияқты жетекші музыканттарды шақыруға мүмкіндік берді. Осының нәтижесінде бірнеше жыл бойы Ливерпуль филармониясы елдегі ең жақсы оркестр деп есептелді. Вебстер төрағалық еткен кезеңде оркестрдің концерттері жылына 32-ден 148-ге дейін артты және 1942 жылы тұрақты ұйым ретінде алғаш рет құрылды. Сол сияқты, уақытша негізде жұмыс істеген Hallé оркестрі келесі жылы Ливерпульдің үлгісін қабылдап, Джон Барбиролли басшылығымен тұрақты ансамбльге айналды. 1942 жылы жергілікті билік, Ливерпуль қалалық корпорациясы, залды 35 000 фунт стерлингке сатып алғанда, қоғамның қаржылық жағдайы жақсарды. Корпорация қоғамға жыл сайын 4000 фунт стерлинг мөлшерінде аннуитет төлеуге және жыл сайын белгіленген концерттер санын өткізген және тұрақты оркестрді ұстаған жағдайда залды тегін пайдалануға міндеттенді. Қоғам Ливерпуль және оның айналасында музыкалық білім беруді дамытуға келісім берді. Сардженттің алғашқы маусымында оркестр алғашқы жазбасын жасады, алғашқы эфирлік хабарламасын берді және мектеп оқушылары үшін алғашқы концертін өткізді. Оның басшылығымен концерттер мен жазбалар саны күрт өсті. 1944 жылы оркестр Лондонның Корольдік Альберт залында алғаш рет өнер көрсетті. "Таймс" газеті былай деп жазды: "Егер Ливерпуль өзінің оркестріне, оның залының тамаша акустикасына үйренген болса, Альберт-холлдың қиын жағдайында бағын сынауға рұқсат беру туралы қандай да бір күмәні болса, ол күмән орынсыз еді, себебі бірден көзге түскен нәрсе – бұл Лондонның өзінің жағдайына қызғанарлық ансамбль және тондық үйлесімділік болды". Сарджент және оркестр Типпеттің Бірінші симфониясының, Бартоктың оркестрге арналған концертінің және 1946 жылдың қазан айында Бриттеннің "Жас адамның оркестрге нұсқаулығы" атты концерттік премьерасын орындады. Соғыстан кейінгі жылдары қонақ дирижерлердің қатарында Бичем, сэр Адриан Болт, жас Чарльз Гроувс және Карл Ранкл болды, ол өте жақсы әсер қалдырды және Ковент-Гарден опера компаниясының музыкалық директоры болып тағайындалды.
1940-жылдардың аяғы-1960-жылдар
1948 жылы Сарджент бас дирижер қызметінен кетті. 1949 жылғы 2 қазанда Ехуди Менухин мен Ливерпуль филармониясы (дирижері Малкольм Сарджент) Манчестердегі Белл Вьюде өнер көрсетті. Сардженттің ізбасары Уго Ринольд бастапқыда қиындыққа тап болды, себебі ол бұрын джаз және би тобында ойнаған. 1955 жылдан бастап қоғамда екі бас дирижер болды: Джон Притчард пен Ефрем Курц. Соңғысы 1957 жылы отставкаға кетті, ал Притчард 1963 жылға дейін жалғыз бас дирижер болып қызмет етті. 1957 жылы қоғам мен оркестрге «Royal» мәртебесі берілді және осы сөзді атауына қосуға рұқсат алды. Келесі жылы патшайым оркестрдің меценаты болды. 1958 жылы қоғам жас дирижерлер арасында байқау ұйымдастырды. Бірінші жүлде Зубин Мехтаға бұйырды. Притчардтың ізбасары кезінде байқау жас дирижерлерге арналған семинарға айналды, оған Эндрю Дэвис, Марк Эльдер, Джон Элиот Гардинер, Джеймс Джадд және Барри Вордсворт қатысты. Притчард заманауи музыканы қолдады және Дэвид Ллойд Джонстың көмегімен жаңа шығармаларды таныстыратын «Musica Viva» атты концерттер циклын ұсынды. Притчардтың кезінде қоғам Уолтонға екінші симфониясын жазуды тапсырды, ол 1960 жылы Эдинбург фестивалінде тұңғыш рет орындалды. Притчардты Чарльз Гроувз алмастырды, ол 1977 жылға дейін 14 жыл бойы бас дирижер болып қызмет етті. Гроувз оркестрдің жоғары деңгейін сақтауға көмектесті және қазіргі заман композиторларының еңбектерін қолдады. Ол Малер симфонияларының толық циклын орындаған алғашқы британ дирижері болды. Оркестр 1966 жылы Германия мен Швейцарияда өнер көрсетіп, алғашқы шетелдік гастрольдік сапарына шықты. 1968 жылы Гроувз Мессианның «Турангалила» симфониясын композитордың өзінің қатысуымен, ал Мессианның әйелі Ивонн Лориод концертант пианино бөлігін орындап, дирижерлік етті.
1970 жылдар - қазіргі күн
Гровстың он төрт жыл бас дирижер болып қызмет еткеннен кейін, оның үш ізбасары әлдеқайда қысқа мерзімге қызмет етті: Уолтер Веллер 1977 жылдан 1980 жылға дейін, Дэвид Атертон 1980 жылдан 1983 жылға дейін және Марек Яновски 1983 жылдан 1987 жылға дейін. 1983 жылы Эдвард Коуи британдық ірі оркестрде тұңғыш рет композитор болып тағайындалды. Музыкалық жағынан алғанда, қоғам 1987 жылы Либор Пешектің бас дирижер болып тағайындалуымен үлкен тұрақтылық кезеңіне енді. Пешек он жыл бойы осы лауазымда болды және осы уақыт ішінде оркестрдің деңгейі мен танымалдылығы артты. Пешектің алғашқы маусымында қоғам директоры Стивен Грей 23 жыл қызмет еткен соң зейнеткерлікке шықты. Бұл оқиға Гровс, Веллер, Атертон, Яновски, Пешек және бұрынғы қосымша дирижер Саймон Ратлдың қатысуымен өткен концертпен белгіленді. 1990 жылы Ливерпуль филармониясы құрылғанына 150 жыл толуын тойлады. 1992 жылы залға артқы жағынан қосымша бөлім салынды. Зал 1995 жылы 10,3 миллион фунт стерлинг сомасында қайта жаңартылды; осы кезеңде концерттер Ливерпуль соборында өтті. Бұл жөндеудің аясында бастапқыда талшықты гипстен жасалған иілген интерьер бетонмен ауыстырылды. 1997 жылы Либор Пешек бас дирижер лауазымынан кетіп, лауреат дирижер атағын алды. 1997 жылдан 2001 жылға дейін Петр Альтрихтер келесі бас дирижер болды. Альтрихтердің орнын 2001 жылдан 2006 жылға дейін Жерар Шварц басты. 2006 жылы Василий Петренко 29 жасында бас дирижер болып тағайындалды, ол осы лауазымды атқарған ең жас дирижер болды. Осы серіктестіктің нәтижесінде классикалық репертуардан "көбірек танымал және қол жетімді" туындылар орындалды, ал радиостанция осы концерттердің кейбіреулерін эфирге берді. 2008 жылдың басына қарай станция 25 концерт көрсетті, ал серіктестік шарты 2012 жылға дейін ұзартылды. 2008 жылы Ливерпуль Еуропаның мәдени астанасы болды және қоғам осы мерекелік шараларда маңызды рөл атқарды. 2009 жылы Петренконың лауазымы бас дирижерден бас дирижерге өзгертілді және ол Ливерпульдің Корольдік филармониясымен келісімшартын 2015 жылға дейін ұзартты. 2018 жылдың шілдесінде Ливерпульдің Корольдік филармониялық оркестрі Петренконың 2020–2021 жылғы маусымның соңында бас дирижерліктен қанағаттандырып, оркестрдің лауреат дирижері болатынын жариялады. 2019 жылдың маусымында Доминго Хиндоян алғаш рет Ливерпульдің Корольдік филармониялық оркестріне қонақ дирижер ретінде жетекшілік етті. 2020 жылдың маусымында Корольдік Ливерпуль филармониясы Хиндоянды 2021–2022 жылғы маусымнан бастап келесі бас дирижері етіп тағайындағанын жариялады. 2023 жылдың шілдесінде RLPO Хиндоянның бас дирижерлігіне арналған келісімшарты 2028 жылдың шілдесіне дейін ұзартылғанын хабарлады.
Корольдік Ливерпуль филармониялық хоры
Хор Ливерпуль филармониясының құрылған сәтінен бастап ажырамас бөлігі болды. Бастапқыда Ливерпуль филармониялық хоры деп аталған хордың атына 1990 жылы "Royal" сөзі қосылды. Оның ең ұзақ қызмет еткен хормейстері доктор Дж. Е. Уоллес болды, ол 1929 жылдан 1970 жылға дейін, Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі үзілістен басқа, осы лауазымды атқарды.
Ливерпуль филармониясының жастар тобы
Ливерпуль филармониясының жастар тобы Ливерпуль қаласы аймағынан келген түрлі деңгейдегі жас музыканттармен жұмыс істейді. Жастар тобы төрт ансамбльден тұрады: Ливерпуль филармониясының жастар оркестрі, Ливерпуль филармониясының жастар академиясы оркестрі, Ливерпуль филармониясының жастар сессиялық оркестрі және Ливерпуль филармониясының мыс оркестрі. Жастар тобына сондай-ақ төрт хор кіреді: Ливерпуль филармониясының жастар хоры, Ливерпуль филармониясының Кабията хоры, Ливерпуль филармониясының балалар хоры және Ливерпуль филармониясының «Мелодия жасаушылар» хоры. Ұйымның жастар оркестрі 1951 жылы Мерсисайд жастар оркестрі ретінде құрылған. Оның алғашқы 22 жылында дирижері Уильям Дженкинс болды. 2014 жылдан бері бас дирижері – жергілікті Ливерпульдің Blue Coat мектебінің музыка директоры Саймон Эмери. Оркестр алғаш рет Моцарттың «Солғай флейта» операсының увертюрасын орындады. Оркестр 2006 жылы қазіргі атауын алды. Оның меценаты – 1965 жылдан 1972 жылға дейін оркестрде соқпалы аспаптарда орындаған сэр Саймон Раттл.
Жиын 10: 10
Бұл топ 1997 жылы оркестрдің екі мүшесі, бас кларнетші Ник Кокс және қосалқы бас виолончельші Хиллари Браунинг, қазіргі заманғы музыка туындыларын орындау арқылы бағдарламадағы кемшілікті жою мақсатымен құрылды. Бастапқыда мүшелері өздері басқарған, солтүстік-батыс өнер кеңесінен қаржыландыру алған. Кейіннен қоғамға қарасты болды және одан бері Кларк Рунделл басшылық етеді, көптеген әлемдік премьералар ұйымдастырылды.
Білім беру бағдарламасы
Royal Liverpool Philharmonic 1940 жылдардан бері мектептер мен қоғамға бағытталған шараларды ұйымдастырып келеді, ол кезде Сарджент мектептер үшін концерттерді енгізді. Бұл концерттер бүгінге дейін сақталып келеді, ұйым әр жылы 13 мектептік концерт сериясын өткізеді, оған өңірдің түкпір-түкпірінен 18000-ге жуық жас адам қатысады. 2003 жылы қоғам қаланың ең кемқор аймақтарындағы адамдармен жұмыс істейтін, бастауыш мектептер мен олардың қауымдастықтарымен байланыс құратын «Өмір үшін музыка» жобасын іске қосты. Жобаға музыкалық аспаптарды ұсыну, балалар оркестрі мен халық хорын қолдау кіреді. Ливерпуль филармониясы 2009 жылы «In Harmony Liverpool» оқу бағдарламасын құрды – бұл бағдарлама Солтүстік Ливерпульдегі балалардың өмірлік мүмкіндіктерін жақсарту үшін оркестрлік музыканы пайдаланады. Бағдарламаға қатысушылар өздерінің сенімділігін, денсаулығын және дағдыларын арттыруға бағытталған ансамбльдер мен музыкалық сабақтарға қатысады, сондай-ақ кәсіби музыканттармен, халықаралық өнер шеберлерімен және басқа да жастармен саяхаттауға, білім алуға, өнер көрсетуге және ынтымақтастық жасайтын мүмкіндік алады. Ливерпуль филармониясы бұрын Ливерпуль Хоуп университетінің жоғары білім берудегі негізгі серігі болды, оркестр мүшелерін олардың музыкалық факультетінде оқыту үшін қамтамасыз етті және семинарлар мен шеберлік сабақтарын ұйымдастырды. Солтүстік Корольдік музыкалық колледжінің студенттері оркестрмен және «10:10» ансамблімен репетиция жасап, тәжірибе жинауға шақырылады. Ливерпуль филармониясы сонымен қатар Ливерпуль өнерін жаңарту консорциумының құрамына кіреді. Ливерпуль филармониясы Ливерпуль университетімен бірлесіп классикалық музыка индустриясы бойынша магистратура бағдарламасын ұйымдастырады, бұл классикалық музыка индустриясында мансабын дамытқысы келетін немесе өнерді басқару саласына енгісі келетін адамдарға арналған. Ливерпуль филармониясы 2021 жылы Royal Liverpool Philharmonic Orchestra жас музыканттарына арналған шәкіртақыны құрды. Жыл сайын өткізілетін бұл бағдарлама төрт жас оркестр музыкантын кәсіби оркестрдің күнделікті өміріне енгізеді, оларға репетиция жасауға, өнер көрсетуге, оқуға және білім беру бағдарламаларын Royal Liverpool Philharmonic Orchestra музыканттарымен бірге жүргізуге мүмкіндік береді. 2015 жылы Ливерпуль филармониясы Кристофер Брукс сыйлығын құрды, қазір ол Рашворт композициясы сыйлығы деп аталады, ол жаңадан бастаған композиторларға Ливерпуль филармониясымен бірлесіп жұмыс істеу мүмкіндігін ұсынады. Сыйлықтың иегері Ливерпуль филармониясымен байланысты композиторлармен, орындаушылармен, дирижерлермен және басқа да сала мамандарымен семинарлар мен шеберлік сабақтарына қатысады және «10:10» ансамблі орындайтын жаңа туынды жазуға тапсырыс алады.
Денсаулық
2008 жылдан бері Ливерпуль филармониясы «Музыка және психикалық денсаулық» бағдарламасын іске асырып келеді. Өзін-өзі танытуға және дағдыларды дамытуға мүмкіндік бере отырып, бағдарлама жергілікті ауданда психикалық денсаулығына қатысты мәселелерге тап болған кез келген адамға музыка арқылы қалпына келуіне және әл-ауқатын жақсартуға қол жеткізуге мүмкіндік береді. Mersey Care NHS Foundation Trust, басқа да NHS серіктестері және психикалық денсаулықты қолдайтын қайырымдылық ұйымдарымен бірлесе жұмыс істеп, бағдарлама іске қосылғаннан бері 14 000-нан астам пациенттер мен олардың отбасыларына стационарлық және қоғамдық жағдайларда көмек көрсетті. Бағдарлама аясында Корольдік Ливерпуль филармониялық оркестрінің музыканттары қатысушылармен түрлі шеберханалар мен концерттерде жұмыс істейді, оның ішінде музыка жасау, композиция және ән жазу, импровизация, қатысушылар ұйымдастырған топтық өнер көрсетулер, деменциямен ауыратындарға арналған және жайлы концерттер, сондай-ақ ересектерге білім беру мүмкіндіктері бар.
Жазбалар
Оркестрлік қоғам алғашқы жазбаларын Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін Моисеивичтің Рахманиновтың №2 фортепиано концертін (1937, Уолтер Гёрмен бірге) және Паганини вариацияларын (1938, Базиль Камерон) орындауымен жасады. 1943 жылғы ерте туындылардың арасында Уолтонның «Белшазар мейрамы» және Артур Блисстің B-bemol мажордағы фортепиано концерті болды, онда Соломон солист ретінде, ал Боулт дирижерлік етті. Жазу оркестрі ретінде Корольдік Ливерпуль филармониялық оркестрінің дискографиясы әртүрлі және сыншылар тарапынан жоғары бағаланған. Атақты Гендельдің «Мессиясы», Мендельсонның «Илиясы» және Эльгардың «Геронтий арманы» Саргентпен бірге жазылған алғашқы LP-лер, сондай-ақ Фредерик Делиус және Артур Блис сияқты британдық туындылардың алғашқы жазбалары Гроувз бен Хэндлидің орындауында, екеуі де оркестрмен бірге кең британдық репертуарды қалдырды. Атап айтқанда, жақында Либор Пешек Корольдік Ливерпуль филармониялық оркестрімен чех композиторларының, Антонин Дворжак пен Йозеф Суктың симфониялары мен оркестрлік музыкасының бірнеше марапатталған жазбаларын жасады. Корольдік Ливерпуль филармониясының каталогына Бетховеннің толық симфониялық циклы және басқа да шығармалары, Шварц, Пешек және Маккерраспен Бриттен мен Малер симфониялары, сондай-ақ Рахманинов, Сметана және Рихард Штраустың көптеген туындылары кіреді. Вернон Хэндлидің орындауындағы Вон Уильямстың толық симфониялық циклы мен басқа да шығармалары жазылды, олардың бірнешесі «Граммофон» журналының «Категориядағы үздік жазба» ұсыныстарын алды. Бұл жазбалардың көптегенінде Корольдік Ливерпуль филармониялық хоры өнер көрсетеді. Даниялық композитор Карл Нильсеннің барлық алты симфониясының толық циклы жаңа редакцияда Корольдік Ливерпуль филармониялық оркестрі мен Дуглас Бостокпен жарық көрді. Петренко Шостакович симфонияларының толық циклын жазды. Оның Чайковскийдің «Манфред» симфониясы мен «Воевода» туындысының жазбасы 2009 жылғы «Граммофон» сыйлығында «Үздік оркестрлік жазба» аталымын жеңіп алды, ал Шостаковичтің №10 симфониясы 2011 жылы осы сыйлықты иеленді. Петренко Рахманинов симфонияларын және Саймон Трпческимен бірге фортепиано концерттерін де жазды, ал 2017 жылы Чайковский симфониялары циклын аяқтады, «BBC Music Magazine» журналының «2017 жылдың жазбасы» сыйлығын 1-ші, 2-ші және 5-ші симфониялардың орындауы үшін жеңіп алды. Британдық репертуарды дамыту жалғасуда, атап айтқанда Дэвид Ллойд Джонстың дирижерлігімен Алвин симфониялық циклы мен оркестрлік туындылары; сондай-ақ Петренко Эльгар симфонияларын және оркестрлік туындыларын алды, ал Эндрю Манзенің жаңа Вон Уильямс циклы екі серияны да 2019 жылы аяқтады. Бұл жазбалар мұрасының көп бөлігі залдың жазбалар мен репетициялар үшін қолжетімділігіне байланысты, қазір «The Friary» репетициялық студиясымен толықтырылды, ол қаланың Батыс Эвертон ауданындағы «In Harmony» әлеуметтік бағдарламасының орны болып табылады.
Құрметтер мен марапаттар
1989 жылы қоғам мен оркестр Ливерпуль Джон Мурс университетінің құрметті мүшелігін алды, ал 1991 жылы Ливерпуль қаласының бостандығымен марапатталған алғашқы ұйымдардың бірі болды. 1997 жылы Ливерпуль қаласы оларға еңбегі үшін құрмет көрсетті. 2007 жылы Classic FM Gramophone Awards жүлдесінде Василий Петренко «Жылдың жас артисі» деп танылды. 2009 жылы оркестр мен Ensemble 10/10 Royal Philharmonic Society Music Awards жүлдесінде «Жылдың ансамблі» атағын бірлесіп жеңіп алды, ал Ensemble 10/10 «Жылдың концерттік сериясы» номинациясында жеңімпаз атанды. Зал 2006 және 2009 жылдары The Mersey Partnership жылдық туризм сыйлықтарында «Ең жақсы өнер орталығы» атағын жеңіп алды.
Қазіргі күн
Жыл сайын қоғам оркестрдің 60-тан астам классикалық музыка концерттерін ұйымдастырады. Ол залда басқа да шараларды өткізеді, оның ішінде поп, рок, халық және джаз музыкасының орындалуымен, сондай-ақ комедиялық шоуларды. Фильмдер Уолтурдау экранында көрсетіледі (экран салмақты жүйе арқылы сахнадан көтеріледі), көрсетілімдерге дейін резидент киноорганшысы Дэйв Николас сүйемелдейді. Қоғам сонымен қатар Санкт-Джордж залының концерт залында концерттер ұйымдастырады. Залды корпоративтік немесе жеке шараларға жалға алуға болады. Оркестр Фрайридегі Ливерпуль филармониясында репетиция жасайды және жазулар түсіреді.