Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аралас пайдаланылатын ғимараттар кешені Чикаго, Иллинойс, АҚШ.
Mixed use building complex in Chicago, Illinois, United States
Марина Сити – архитектор Бертран Голдберг жобалаған Солтүстік Америкадағы Чикаго, Иллинойс, АҚШ-тағы аралас тұрғын және коммерциялық ғимараттар кешені. Бұл көп ғимаратты кешен 1963 және 1967 жылдар аралығында ашылды және Чикаго өзенінің солтүстік жағалауындағы Стейт-стриттегі дерлік толық қалалық кварталды алып жатыр, сондай-ақ ол Loop-қа тікелей қарсы орналасқан. Кешеннің бір бөлігі 2016 жылы Чикагоның тарихи ескерткіші деп жарияланды. Бұқаралық ақпарат құралдарында мұнаралардың сыртқы түрінің ауылдық Иллинойс штатының жүгері шабақтарына ұқсас екені жиі айтылады. Кешенге 1963 жылы ашылған екі 587 фут (179 м) биіктіктегі, 65 қабаттан тұратын пәтерлік мұнаралар кіреді, олардың ішінде инженерлік жабдықтармен жабдықталған пентхаустар бар. Сонымен қатар, 1964 жылы ашылған 10 қабатты кеңсе ғимараты (қазіргі кезде қонақ үй) және бастапқыда кинотеатр ретінде пайдаланылған аттың жалағы тәрізді аудитория ғимараты да бар. Төрт ғимарат, кіреберіс жолдары және бастапқыда мұз айдыны болған шағын алаң Чикаго өзенінің жанындағы биік платформаға салынған. Платформаның астында, өзен деңгейінде, жеке кемелерді тікелей тоқтатуға арналған шағын марина орналасқан, осының арқасында ғимараттар осылай аталған.
Marina City is a mixed use residential commercial building complex in Chicago, Illinois, United States, North America, designed by architect Bertrand Goldberg. The multi building complex opened between 1963 and 1967 and occupies almost an entire city block on State Street on the north bank of the Chicago River on the Near North Side, directly across from the Loop. Portions of the complex were designated a Chicago Landmark in 2016. The towers' symbolic similarity to rural Illinois corncobs has often been noted in media. The complex consists of two 587 feet (179 m), 65 story apartment towers, opened in 1963, which include physical plant penthouses. It also includes a 10 story office building (now a hotel) opened in 1964, and a saddle shaped auditorium building originally used as a cinema. The four buildings, access driveways, and a small plaza that originally included an ice rink are built on a raised platform next to the Chicago River. Beneath the platform, at river level, is a small marina for pleasure craft, giving the structures their name.
Тарих
Марина Сити кешені 1959 жылы архитектор Бертран Голдберг жобалаған және 1961-1968 жылдар аралығында 36 миллион долларға салынған. Құрылыстың қаржыландырылуына көбінесе ғимараттарды күтүшілер мен лифт операторларының кәсіби одағы – Building Service Employees International Union үлкен үлес қосты, олар қала орталығынан халықтың көшіп кетуіне қарсы тұруды мақсат еткен. Салынысымен бірге екі мұнара әлемдегі ең биік тұрғын үйлер және ең биік темірбетонды құрылыстар болып есептелді. Кешен "қала ішінде қала" ретінде салынды, онда театр, спорт залы, бассейн, мұз айдыны, боулинг залы, дүкендер, мейрамханалар және, әрине, жағалау сияқты көптеген нысандар бар. Марина Сити Брайтон құрылыс компаниясы (иесі: Томас Дж. Боулер) және Джеймс МакХью құрылыс компаниясының бірлескен кәсіпорны ретінде салынды. Джеймс МакХью құрылыс компаниясы кейіннен 1976 жылы Water Tower Place және 2009 жылы Trump Tower құрылыстарын салды, олар да сол кездегі әлемдегі ең биік темірбетонды құрылыстар еді. Марина Сити – Америка Құрама Штаттарында Линденнің шығару мұнаралы крандарымен салынған алғашқы ғимарат. WLS TV (ABC Channel 7) телеарнасы Виллис мұнарасы (бұрынғы Сирс мұнарасы) салынып біткенге дейін Марина Ситидегі антеннадан хабар таратты. Жергілікті WCFL радиостанциясы кешеннің кеңсе ғимаратынан Марина Ситиде орналасқан. Жергілікті WFLD телеарнасы (FOX Channel 32) 18 жыл бойы студиясы мен хабар таратушысын Марина Ситиде орналастырды, содан кейін оны Metromedia сатып алды. Марина Сити – соғыстан кейінгі АҚШ-тағы алғашқы жоғары қабатты тұрғын үй кешені және американ қалаларының тұрғын үй саласын жаңаруына үлкен үлес қосты деп есептеледі. Оның тұрғын үй және кеңселік үй-жайларды біріктіру моделі, сондай-ақ тұрақпен жабдықталған жоғары мұнаралар АҚШ және бүкіл әлемде қала құрылысының негізгі моделіне айналды және көптеген халықаралық қалаларда кеңінен қолданылды.
The Marina City complex was designed in 1959 by architect Bertrand Goldberg and constructed between 1961 and 1968 at a cost of $36 million, financed to a large extent by Building Service Employees International Union, a union of building janitors and elevator operators, who sought to reverse the pattern of white flight from the city's downtown area. When finished, the two towers were both the tallest residential buildings and the tallest reinforced concrete structures in the world. The complex was built as a "city within a city", featuring numerous on site facilities including a theater, gym, swimming pool, ice rink, bowling alley, stores, restaurants, and, of course, a marina. Marina City was built in a joint venture with Brighton Construction Company (owner: Thomas J. Bowler) and James McHugh Construction Company. James McHugh Construction Co. subsequently built Water Tower Place in 1976 and Trump Tower in 2009, both of which were also the tallest reinforced concrete structures in the world at the times they were built. Marina City was the first building in the United States to be constructed with the Linden climbing tower cranes. WLS TV (ABC Channel 7) transmitted from an antenna atop Marina City until the Willis Tower (formerly known as Sears Tower) was completed. Local radio station WCFL operated out of Marina City in the office building of the complex. Local television station WFLD (FOX Channel 32) had its studios and transmitter at Marina City for 18 years until they were bought by Metromedia. Marina City was the first post war urban high rise residential complex in the United States and is widely credited with beginning the residential renaissance of American inner cities. Its model of mixed residential and office uses and high rise towers with a base of parking has become a primary model for urban development in the United States and throughout the world, and has been widely copied throughout many cities internationally.
Сәулет
Екі мұнараның қабат жоспарлары бірдей. Төменгі 19 қабат шамамен 896 орындық спиральді тұрақпен жабдықталған, валет қызметі көрсетілетін тұрақ ретінде құрылған. Әр мұнараның 20-шы қабатында Loop көрінісімен кір жуатын бөлме мен спорт залы орналасқан, ал 21-ден 60-қа дейінгі қабаттарда 450 пәтерден тұрады. Мұнаралардың 61-ші және соңғы қабатында 360 градусқа айналатын ашық төбелік платформа бар. Ғимараттарға жеке вестибюльдер арқылы кіріледі, олар ортақ төменгі қабатты мезонин және House of Blues жанындағы жер деңгейіндегі алаңға шығады. Алғашқыда жалға берілетін пәтерлер 1977 жылы кондоминиумға айналдырылды, бірақ әлі де жалға берілетін бірнеше пәтер бар. Марина-Сити пәтерлері ішкі тік бұрыштардың жоқтығымен ерекшеленеді. Әр тұрғын үй қабатында диаметрі 10 метр болатын лифт шахтасын қоршап тұратын дөңгелек дәліз орналасқан. Пәтерлер осы бөліктерден құралған. Ванна бөлмелері мен ас үйлер ғимараттың ішкі жағына орналасқан, ал тұрғын аймақтары әрбір пәтердің ең шеткі бөлігін алып жатыр. Әрбір пәтер жартылай дөңгелек балконмен аяқталады, ол еденнен төбеге дейінгі әйнек қабырғасы арқылы тұрғын бөлмелерден бөлінген. Осылайша, Марина-Ситидегі әрбір қонақ бөлмесі мен жатын бөлмесінде балкон бар. Пәтерлердің тағы бір ерекшелігі – олар тек электр қуатымен жұмыс істейді, табиғи газ бен пропан қолданылмайды. Мұнаралар салынған кездегідей, пәтерлерге орталықтандырылған жылумен, ыстық сумен және кондиционермен жабдықталмайды. Оның орнына, әрбір пәтерде жеке су жылытқыштары, жылыту және салқындату жүйелері, электр плиталары орналасқан, ал тұрғындар осы құрылғыларды пайдалану үшін электр энергиясын жеке төлейді. Бұл ғимарат иелерінің қаржылық шешімі болуы мүмкін, өйткені бұл мұнаралар салынған кездегі жергілікті электр желісі Commonwealth Edison барлық ғимараттарды электрмен жабдықтаса, қымбат трансформаторларды аз немесе мүлдем тегін берген. Сонымен қатар, тұрғын үй мұнаралары лифттерінің жоғары жылдамдығымен де ерекшеленеді. Төменгі қабаттың вестибюлінен 61-ші қабаттағы төбелік платформаға дейін шамамен 33 секундта жете аласыз. 1965 жылы мұнаралар инновациялық шешімдері үшін Америка Сәулетшілер Институтының Нью-Йорк бөлімшесінен жүлде алды. Мұнаралардың сыртқы түрі Нью-Йорктегі Коринф мұнарасының дизайнына ұқсас болуы мүмкін деп есептеледі. 2007 жылы кондоминиум кеңесі ғимараттардың 20-шы қабатынан төмен орналасқан тұрақ бөлігіне иелік етпесе де, ғимараттардың атауы мен бейнесіне авторлық құқық пен тауарлық белгіге ие екенін мәлімдеді. Олар ғимараттардың суреттерін немесе «Марина-Сити» атауын рұқсатсыз коммерциялық мақсатта пайдалану (мысалы, фильмдерде немесе веб-сайттарда) олардың зияткерлік меншік құқықтарын бұзу болып табылады деп санайды. 2018 жылы Иллинойс штатының екі жүз жылдық мерейтойына орай, Марина-Сити Америка Сәулетшілер Институтының Иллинойс бөлімшесі (AIA Illinois) таңдауы бойынша Иллинойс штатының 200 ұлы орнының бірі ретінде таңдалды.
The two towers contain identical floor plans. The bottom 19 floors form an exposed spiral parking ramp operated by valet with approximately 896 parking spaces. The 20th floor of each contains a laundry room and gym with panoramic views of the Loop, while floors 21 through 60 contain apartments (450 per tower). A 360 degree open air roof deck lies on the 61st and top story. The buildings are accessed from separate lobbies that share a common below grade mezzanine level as well as ground level plaza entrances beside the House of Blues. Originally rental apartments, the complex converted to condominiums in 1977, but still contains a number of rental units. Marina City apartments are unusual in containing almost no interior right angles. On each residential floor, a circular hallway surrounds the elevator core, which is 32 feet (10 m) in diameter, with 16 sector shaped units arrayed around the hallway. Apartments are composed of these units. Bathrooms and kitchens are located towards the inside of the building. Living areas occupy the outermost areas of each unit. Each unit terminates in a semi circular balcony, separated from living areas by a floor to ceiling window wall. Because of this arrangement, every single living room and bedroom in Marina City has a balcony. The apartments are also unusual in that they function solely on electricity; neither natural gas nor propane serves any function. The apartments are not provided with hot water, air conditioning, or heat from a central source, as was the common practice at the time the towers were built. Instead, each unit contains individual water heaters, heating and cooling units, and electric stoves; residents pay individually for the electricity needed to run these appliances. This might have been a financial decision on the part of the building owners; at the time these towers were constructed, local electric utility Commonwealth Edison provided expensive building transformers at little or no charge, provided the buildings were made all electric. In addition, the residential towers are noted for the high speed of their elevators. It takes approximately 33 seconds to travel from the lower level lobby to the 61st floor roof decks. The towers were awarded a prize by the New York Chapter of the American Institute of Architects in 1965 for their innovation. The appearance of the towers is said to have inspired a similar design for the Corinthian Tower in New York. In 2007, the condominium board controversially claimed to own the common law copyright and trademark rights to the name and image of the buildings, although they do not own the parking garage portion of the buildings located below the 20th floor. They have claimed that any commercial use (such as in film or other media, such as on web sites) of pictures of the buildings or of the name "Marina City" without permission is a violation of their intellectual property rights. In celebration of the 2018 Illinois Bicentennial, Marina City was selected as one of the Illinois 200 Great Places by the American Institute of Architects Illinois component (AIA Illinois).
Қазіргі қолданылуы
Комплексте House of Blues концерт залы, мейрамхана және бар, Чикаго қонақ үйі, 10Pin Боулинг салоны және төрт мейрамхана (Yolk, Smith and Wollensky, Katana және Dick's Last Resort) орналасқан. House of Blues концерт залы бұрын ұзақ уақыт пайдаланылмаған кинотеатрдың құрылысының ішінде салынды. Сол сияқты, қонақ үй де бұрынғы Марина Сити кеңсе ғимараты болған жерде салынған. Smith and Wollensky орналастыру үшін бұрынғы шана тебу алаңы бұзылды. Тұрғын үй мұнараларына және биік орналасқан ортақ алаңға жаяу және көлікпен кіру жолдары қайта жобаланды. 2006 жылы әр мұнараның үстіндегі механикалық ғимараттардың дөңгелек шатырларына әсем жарықтандыру орнатылды; бұл мұнараларда 1960 жылдардан бері болмаған.
The complex houses the House of Blues concert hall, restaurant and bar, the Hotel Chicago, 10Pin Bowling Lounge, and four restaurants (Yolk, Smith and Wollensky, Katana, and Dick's Last Resort). The House of Blues concert hall was built in the shell of the complex's long disused movie theater. Similarly, the hotel was built in what was once the Marina City office building. In order to accommodate Smith and Wollensky, the former skating rink was demolished. Pedestrian and vehicular access to the residential towers and the raised common plaza were redesigned. In 2006, decorative lighting was installed around the circular roofs of the mechanical sheds that top each tower; the towers had not contained any such lighting since the 1960s.