Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нью-Йорк корольдік полкі, сондай-ақ Джонсонның Нью-Йорк корольдік полкі, Корольдік полк, Корольдік йоркерлер және Корольдік жасылдар деп те аталатын бұл полк, 1776 жылдың 19 маусымында Британдық Канадада Америка революциялық соғысы кезінде құрылған алғашқы лоялист полктерінің бірі болды. Нью-Йорк корольдік полкі, американдық босқындардан – көшпелі лоялист көшбасшысы сэр Джон Джонсон құрды, олар көтерілісшілердің қуғынынан қашып келген. Полк соғыс бойында ерекше көзге түсіп, Нью-Йорктің Мохок аңғарына шабуылдар мен көмек көрсету миссияларын жүргізді. 1777 жылдың жазында полковник Барри Сент-Легердің Мохок өзені аңғарындағы экспедициясы кезінде Форт-Стенвикс қоршауында полк маңызды рөл атқарды, сондай-ақ сол жылы Саратога науқанында, Орискани шайқасында, 1778 жылы Карлтонның шабуылында және 1780 жылы Шохари аңғарындағы қирату шабуылында қатысты. Америкалық үндістермен және Бутлер рейнджерлері сияқты басқа провинциялық полктермен бірге, полк Мохок аңғары арқылы бірнеше шабуылдық науқандар жүргізді. Бұл аймақ Нью-Йорктің маңызды ауыл шаруашылығы өңірі болды, сондықтан шабуылдардың мақсаты генерал Джордж Вашингтон армиясына азық-түлік жеткізілімін тоқтату және аймақтағы революциялық саяси көшбасшыларға қысым көрсету болды, олар британдық әскерге көмектесіп, құдалаған лоялист тұрғындарын сатқындар деп қудалаған. Полк ақырында екі батальоннан құралды. Соғыстан кейін бірінші батальон 1783 жылы, ал екінші батальон 1784 жылы таратылды. Полк мүшелері британдық Квебек провинциясына қоныс аударды. Оларға Сент-Лоуренс өзенінің аңғары мен Куинт шығанағында жер берілді, қазіргі Канаданың Онтарио провинциясы.
The King's Royal Regiment of New York, also known as Johnson's Royal Regiment of New York, King's Royal Regiment, King's Royal Yorkers, and Royal Greens, were one of the first Loyalist regiments, raised on June 19, 1776, in British Canada, during the American Revolutionary War. The King's Royal Regiment of New York was formed by exiled Loyalist leader, Sir John Johnson, from American refugees, fleeing rebel persecution, the regiment served with distinction throughout the war, launching raids and relief missions into the Mohawk Valley of New York. The regiment was instrumental in the siege of Fort Stanwix, during the expedition of Colonel Barry St. Leger, down the Mohawk River Valley, in the summer of 1777, and saw action, that same year, in the Saratoga Campaign, at the Battle of Oriskany, Carleton' s Raid, in 1778, and the devastating raid on the Schoharie Valley, in 1780. Along with American Indian allies and fellow provincial regiments, such as Butler's Rangers, the regiment fought a series of low level raiding campaigns, through the Mohawk Valley. This region was a major agricultural area of New York, and these raids were intended to interdict the supply of foodstuffs to General George Washington's army while pressuring the Revolution's political leaders in the region, who were actively persecuting Loyalist residents as traitors aiding and supplying British troops. The regiment eventually comprised two battalions. Following the war, the first battalion was disbanded in 1783 and the second battalion in 1784. Members of the regiment relocated to the British province of Quebec. They were granted land along the St. Lawrence River valley and Bay of Quinte, today within the province of Ontario in Canada.
Полкты көтеру: 1776
1776 жылғы 19 мамырда сэр Джон Джонсон Мохок аңғарындағы Джонсон Холл үйінен шығып, отбасымен және шамамен 200 адамымен Адирондак таулары арқылы Квебек штатының Монреаль қаласына сапар шекті. Олар 15 маусымда келді, бұл губернатор сэр Гай Карлтонның әскері қаланы қайта басып алғаннан кейінгі бірнеше күн еді. Джонсон Монреальден көп ұзамай Ришелиеу аңғары арқылы Шамплен көліне қарай шегініп бара жатқан Континенталдық армияны қуу үшін аттанды. Ол Форт-Чемблиде Карлтонмен кездесті, онда губернатор Джонсонға Нью-Йорк корольдік полкін құруға рұхсат берді. Полктің алғашқы құрамы Джонсонның Мохок аңғарындағы иеліктерінен келген босқындарынан тұрды, бірақ Монреальге қашып келген лоялист босқындарының үздіксіз ағыны Корольдік Йоркерлер полкіне жаңа сарбаздардың мол көзін ұсынды.
On 19 May 1776, Sir John Johnson left his home at Johnson Hall in the Mohawk Valley and travelled with his family and approximately 200 retainers through the Adirondack Mountains to Montreal, Quebec. They arrived on 15 June, just days after Governor Sir Guy Carleton's army recaptured the city. Johnson soon left Montreal to chase the retreating Continental Army southwards down the Richelieu Valley towards Lake Champlain. He met Carleton at Fort Chambly, where the Governor authorized Johnson to raise the King's Royal Regiment of New York. Initially, the members of the regiment comprised Johnson's refugee retainers from his estates in the Mohawk Valley, but the steady stream of Loyalist refugees fleeing to Montreal provided a ready source of recruits for the King's Royal Yorkers.
Сент-Лежер экспедициясы: 1777
Британ армиясының генерал Вашингтонның басқаруындағы континенттік әскерлерді жеңу стратегиясының бір бөлігі – Нью-Йоркке Канададан Шамплейн көлі мен Джордж көлі су жолы арқылы шабуыл жасау еді. Канаданың негізгі әскері, сэр Джон Бургойннің басшылығымен, осы жолмен оңтүстікке қарай Албаниге қарай жылжыды. Полковник Барри Сент-Легердің басқаруындағы екінші армия Сент-Лоуренс өзеніндегі Карлтон аралынан Мохок өзенінің аңғарына түсу ниетімен Освегоға қарай жылжыды. Сент-Легердің әскеріне британдық әскерлердің шағын тобы, алты ұлт пен канадалық үнді жауынгерлерінен құралған үлкен американдық үнді контингенті, Джозеф Бранттың басшылығындағы еріктілер және Джонсонның басшылығындағы Корольдік Йоркерлер кірді. Сент-Легер әскері Континенттік армияның айтарлықтай күштері қорғаған Стэнвикс бекінісін (қазіргі Нью-Йорк штатындағы Рим қаласында орналасқан) қоршап алды. Қоршау кезінде генерал Николас Геркимердің басқаруындағы 800 адамнан тұратын көмекші колонна және Нью-Йорк ополчениесі Стэнвикс бекінісіне қарай жылжыды. 1777 жылдың 6 тамызында бұл көмекші күш Орискани шайқасында американдық үндістер мен Корольдік Йоркерлердің шабуылына ұшырады. Шайқас барысында көмекші колонна қырылып, 400-ден астам адам қаза тапты, оның ішінде Геркимер де жараларынан көз жұмды. Жеңілген американдық ополчение Орисканиден шегінді. Орискани шайқасы кезінде Стэнвикс бекінісінің гарнизоны Корольдік күштердің лагеріне шабуыл жасады. Джонсон мен оның отбасы тұтқындалуға асығып қалды, ал көптеген заттар тәркіленді. Шайқаста ауыр шығынға ұшыраған Сент-Легердің американдық үнді одақтастары лагерінің жоғалуынан көңілі түсіп қалды. Корольдік және үнді күштері Бенедикт Арнольд басқаратын тағы бір көмекші күш туралы хабарламалар келіп түскен кезде Онтарио көліне қарай шегінді.
Part of the British Army's strategy to defeat the Continental forces under General Washington involved invading New York from Canada along the traditional Lake Champlain and Lake George water route. A main army from Canada, under the command of Sir John Burgoyne, advanced southwards along this route towards Albany. A second army, under the command of Colonel Barry St. Leger, advanced from Carleton Island in the Saint Lawrence River to Oswego with the intention of descending the Mohawk River valley. St. Leger's army included a small force of regular British soldiers, a large American Indian contingent comprising Six Nations and Canadian Indian warriors, a contingent of Hessian soldiers, volunteers under Joseph Brant's command, and the King's Royal Yorkers under Johnson's command. St. Leger's army besieged Fort Stanwix (located in modern Rome, New York), which was defended by a sizable contingent of Continental Army troops. During the siege, a relief column of 800 men under the command of General Nicholas Herkimer and comprising New York militia advanced towards Fort Stanwix. On 6 August 1777, this relief force was ambushed by American Indian and King's Royal Yorkers at the Battle of Oriskany. During the battle, the relief column was decimated and suffered over 400 casualties, including Herkimer himself, who eventually died of wounds. Routed, the surviving American militia retreated from Oriskany. During the Oriskany engagement, the garrison of Fort Stanwix attacked the encampment of the Crown forces. Johnson and his family were nearly captured, and large quantities of material were seized. Having suffered heavy casualties during the battle, St. Leger's American Indian allies were demoralized by the loss of their camp. The Crown and Indian forces retreated back towards Lake Ontario when reports of another relief force under the command of Benedict Arnold was received.
Нью-Йорк аңғарларына арналған науқандар: 17781782
Революцияның қалған бөлігінде Корольдің Корольдік йоркерлері Канада гарнизонының маңызды бір бөлігі болды. Бірақ, әр жыл сайын полк Мохок және көршілес аңғарларға шабуылдар жасау үшін топтар жіберіп, қиын жағдайдағы лоялистерді құтқаруға, сондай-ақ Континенттік армияның Вашингтон армиясын азықтандыру үшін аймақтың егіндерін пайдалануына бөгет жасады. Бұл шабуылдар көбінесе Шамплейн көлінен немесе Освегодан ұйымдастырылды және үлкен бұзылыстарға себеп болды. Солтүстік Нью-Йорк ополчениесі Орисканидегі апаттан толыққанды қалпына келе алмады, ал аймақ әлсіз қалды. 1780 жылы сэр Джон Джонсон басқарған Шохари аңғарындағы ірі шабуыл көптеген шаруашылықтардың қирауына және шабуыл жасаушылар мен рухсыз американдық ополчение арасындағы қақтығыстарға әкелді. (Клок өрісі шайқасы)
For the remainder of the Revolution, the King's Royal Yorkers formed an integral part of Canada's garrison. However, each year the regiment sent parties on raids into the Mohawk and neighbouring valleys for the purposes of rescuing beleaguered Loyalists and interfering with the ability of the Continental Army forces to use the region's crops as a source of food for Washington's army. These raids were generally launched from the Lake Champlain corridor or from Oswego, and caused a great deal of disruption. The militia of Northern New York never recovered from the disaster at Oriskany, and the region stood relatively defenseless. In 1780, a large raid in to the Schoharie Valley led by Sir John Johnson gave rise to the destruction of large numbers of farms and pitched battles between the raiders and the demoralized American militia. (Battle of Klock's Field)
Соғыстан кейінгі
Нью-Йорк қаласы соғыстың соңына дейін британдықтардың бақылауында қалды, оның үлкен гарнизоны мен Корольдік теңіз күштерінің қорғауында болды. Алайда, британдық қолбасшылардың Революцияны жеңе алмауы соғыстың сегіз жылға созылуына себеп болды. Нәтижесінде, Континентальдық және француз армиялары екі ірі британдық әскерін (Саратога шайқасы, Йорктаун шайқасы) тұтқынға алды, бұл британдықтардың әскери шешім табуға деген саяси ықыласын әлсіретті. Осының салдарынан Лорд Норттың үкіметі құлап, жаңа британдық үкімет келіссөздер арқылы бейбітшілікке жақтас парламенттік саяхатшылардан құрылды. 1783 жылғы Париж шарты соғысты аяқтады, бірақ лоялистерге бұрынғы үйлеріне оралуға шамалы мүмкіндік берді. Жаңа Құрама Штаттардағы муниципалитеттер мен штаттық үкіметтер Конгресс қолдаушыларының қолында болды. Бұрынғы көтерілісшілердің көптегені Канададағы лоялистер полкінің жасаған жазалау шабуылдарын ұмытуға, тіпті кешіруге дайын емес еді. Басқа да Конгресске адал жандар лоялистерден тартып алынған жерлерді, үйлерді және шаруашылықтарды сатудан пайда тапты. Шартына сәйкес, лоялистерге АҚШ үкіметінің төрелігімен штаттық үкіметтер олардың шығындарын өтеуі тиіс еді. Алайда, бұл өтемақы ешқашан төленбеді. Оның орнына, британдық үкімет соғыс кезінде үйлерін тастап кеткен және кейіннен кеткен босқындарға Канадада жер берді. 1783 жылы Корольдік Йоркерлердің 1-ші батальоны таратылып, қазіргі Стормонт және Дундас округтеріндегі Корнуолл маңындағы Сент-Лоуренс аңғарында қоныстанды. Келесі жылы 2-ші батальон таратылып, қазіргі Фронтенак, Леннокс және Аддингтон округтеріне орналасты. Сэр Джон Джонсон Монреальде қоныстанды, сонымен қатар Уильямстаун, Онтарио және Квебек провинциясындағы Моннуар мен Аргентейль иеліктерінде шаруашылықтары болды. Ол Квебек штатының Мон-Сен-Грегуар жеріндегі отбасылық мазарда жерленді. Полктің басқа да офицерлерінің жерленген жерлері белгілі. Екінші батальонның лейтенанты Джеремая Френч Онтарионың Корнуолл қаласының батысындағы Мейпл Гроув зиратында жерленді. 2004 жылы Френчтің бірнеше ұрпақтары мен қайта құрылған Корольдік Йоркерлердің мүшелерінің қатысуымен оған жаңа қабір тасы орнатылды.
New York City remained in British hands until the end of the war, behind the protection of its large garrison and the Royal Navy. However, the inability of British commanders to defeat the Revolution led the war to drag on for eight years, resulting in the Contintenal and French armies' capture of two major British field armies (Battle of Saratoga, Battle of Yorktown) and eroding the British political will to attempt a military solution. As a result, the government of Lord North collapsed and the new British government was formed from parliamentary advocates of a negotiated peace. The Treaty of Paris of 1783 ended the war but left little opportunity for Loyalists to return to their former homes. Municipal and state government in the new United States were held by supporters of Congress. Few of the former rebels were prepared to forget, no less forgive, the punishing raids by the Loyalist regiments in Canada. Still other Congressional sympathizers had enjoyed profit by selling land, homes and farms seized from Loyalists. Under the Treaty, the Loyalists were to be compensated for their losses by the State governments under the arbitration of the United States government. This compensation was never paid. Instead, the British government offered land grants in Canada to the refugees who had fled their homes during the War and those who left afterwards. In 1783, the 1st Battalion of the King's Royal Yorkers was disbanded and settled along the St. Lawrence Valley in the vicinity of Cornwall in modern Stormont and Dundas counties. The following year, the 2nd Battalion was disbanded and settled in modern Frontenac and Lennox and Addington counties. Sir John Johnson settled in Montreal and also held farms in Williamstown, Ontario and the seigneuries of Monnoir and Argenteuil in Quebec. He was buried in a family vault at Mont Saint Gregoire, Quebec. Other officers of the regiment have known graves. Jeremiah French, a lieutenant in the second battalion, was buried at the Maple Grove Cemetery, west of Cornwall, Ontario. In 2004, a new gravestone was dedicated for French in the presence of several of his descendants and members of the recreated King's Royal Yorkers.
Мұра
1975 жылы Онтариода Корольдің Корольдік Йорккерлерін сомдайтын тірі тарих полкі құрылды. Қайта жаңғыртушы Корольдік Йорккерлер Канададағы ең ірі және ең белсенді тірі тарих жасаушылар тобы болып табылады.
In 1975, a living history regiment reenacting the King's Royal Yorkers was raised in Ontario. The reenactment King's Royal Yorkers are the largest and most active living history unit in Canada.