Антон Александр фон Вернер: Пруссия тарихының суретшісі

Кіріспе

Неміс суретшісі (1843–1915)

Антон Александр фон Вернер (9 мамыр 1843 – 4 қаңтар 1915) – Пруссия Корольдігіндегі маңызды саяси және әскери оқиғаларды суреттеген неміс суретшісі.

Өмірбаян

Вернер Франкфурт-на-Одере қаласында, Пруссияның Бранденбург провинциясында, ағаш шеберінің ұлы ретінде дүниеге келді. Оның отбасы Шығыс Пруссиядан шыққан және 1701 жылы дворян титулы алған (фон). 1857 жылы ол декоративті суретшінің шәкірті болып түсті, ал 1860 жылдан бастап Берлиндегі Пруссия өнер академиясында сурет өнерін оқыды. Бір жылдан кейін ол Карлсруэдегі Көркемсурет академиясында оқыды, онда Иоганн Вильгельм Ширмер, Людвиг де Кудрес, Адольф Шредер және Карл Фридрих Лессингпен бірге білім алды. Карлсруэде Вернер Эдуард Девриент, Йоханнес Брамс және Клара Шуман, Пол Хейзе, сондай-ақ норвегиялық суретші Ханс Гуде сияқты суретшілермен танысты. Жазушы Жозеф Виктор фон Шеффель оны Баденнің Ұлы герцогы Фридрих I-ге таныстырды, және Вернер Шеффельдің бірнеше кітаптарының иллюстрациясын жасады. Вернер 1865 жылы Парижге сапар шекті, ал 1867 жылдың наурыз айынан 1868 жылдың шілдесіне дейін 1867 жылғы Халықаралық көрмені дайындады. Ол Жан-Огюст Доминик Ингрес, Эжен Делакруа, Эрнест Мейсонье және Леон Когниенің тарихи картиналарымен күшті әсерленді, сонымен қатар олармен жеке кездесті. Халықаралық көрмеде оның ерте туындыларының көрмесінен кейін саяхат стипендиясын алған Вернер 1868 жылы Италияға көшіп, 1869 жылдың қарашасына дейін Римде Ансельм Фейербахпен бірге тұрды. Баденге оралғаннан кейін ол бірнеше мемлекеттік тапсырыстар алды. Франко-пруссия соғысы басталғанда, Вернер 1870 жылдың қазанында Пруссия князі Фредерик Вильгельмнің басшылығындағы 3-ші армия корпусының штабымен бірге жіберілді. 1871 жылдың қаңтарында ол Версальдегі пруссиялық штаб-пәтеріне шақырылып, Германия империясының жариялануын Айналар залында бейнелеу тапсырылды. Бұл картина Вернер үшін маңызды табыс болды, ол көптеген неміс федералды князьдерімен танысты, канцлер Отто фон Бисмарк пен фельдмаршал Гельмут фон Мольтке, сондай-ақ император Вильгельм I-мен кездесті. Содан кейін ол Берлинге, қазіргі Германия астанасына оралды және 1871 жылдың тамызында өзінің ұстазы Адольф Шредердің қызы Малвин Шредерге үйленді. Берлинде Вернер жеңіске жеткен неміс әскерлерінің салтанатты түрде қарсы алынуына арналған Антер-ден-Линден бульварының үстінен созылған үлкен велариумды жобалады. Ол Жеңіс бағанасының портигіндегі қабырғалық безендірулерді жасау үшін қосымша мемлекеттік тапсырыстар алды, өзінің велариумын инновациялық боялатын мозаиканың эскизі ретінде пайдаланды. Ол Франко-пруссия соғысын бейнелейтін бірнеше тапсырыс бойынша картиналар жасауды жалғастырды. 1873 жылы Вернер Берлин академиясының профессоры болып тағайындалды. Ол 1915 жылы Берлинде қайтыс болды және Берлиндегі Шенеберг ауданындағы Alter Zwölf Apostel Kirchhof қабірстанында жерленді.

Werner was born in Frankfurt (Oder) in the Prussian Province of Brandenburg, the son of a carpenter. His family originally came from East Prussia and was ennobled (von) in 1701. He began an apprenticeship as a decorative painter in 1857 and from 1860 onwards studied painting at the Prussian Academy of Arts in Berlin. One year later, he pursued his studies at the Academy of Fine Arts in Karlsruhe, where he studied with Johann Wilhelm Schirmer, Ludwig des Coudres, Adolf Schroedter, and Karl Friedrich Lessing. In Karlsruhe, Werner met with artists like Eduard Devrient, Johannes Brahms and Clara Schumann, Paul Heyse, and the Norwegian painter Hans Gude. The author Joseph Victor von Scheffel, who became a close friend, introduced him to Grand Duke Frederick I of Baden, and Werner illustrated several printed editions of Scheffel's works. Werner visited Paris in 1865 and again from March 1867 to July 1868, preparing the International Exposition of 1867. He was strongly influenced by the history paintings of Jean Auguste Dominique Ingres, Eugène Delacroix, Ernest Meissonier, and Léon Cogniet whom he also met personally. Having obtained a travelling scholarship upon the exhibition of his early works at the International Exposition, he moved to Italy in 1868 and stayed with Anselm Feuerbach in Rome until November 1869. On his return to Baden, he received several state commissions. Upon the outbreak of the Franco Prussian War, Werner was sent with the staff of the 3rd Corps d'Armée under the command of Prince Frederick William of Prussia in October 1870. In January 1871, he was summoned to the Prussian headquarters in Versailles and commissioned to immortalize the proclamation of the German Empire at the Hall of Mirrors. This painting marked Werner's final breakthrough, he became acquainted with numerous German federal princes he portrayed, met with Chancellor Otto von Bismarck and Field Marshal Helmuth von Moltke, as well as with Emperor Wilhelm I. Afterwards he returned to Berlin, now the German capital, and married Malwine Schroedter, daughter of his tutor Adolf Schroedter in August 1871. In Berlin, Werner designed a large velarium stretching over the Unter den Linden boulevard at the triumphant arrival of the victorious German troops. He received further public commissions to create the mural decorations in the portico of the Victory Column, whereby he used his velarium as a cartoon for an innovative stained glass mosaic. He continued to commemorate the Franco Prussian War in several commissioned paintings. In 1873 Werner was appointed professor at the Berlin Academy. He died in Berlin in 1915 and was interred at the Alter Zwölf Apostel Kirchhof in the Schöneberg neighborhood of Berlin.

Шығармалары

Вернердің маңызды еңбектері: Седанның капитуляциясы, Версальдегі Германия империясының жариялануы, Париж алдындағы Мольтке, Версальдегі Мольтке, Бисмарк пен Наполеон III кездесуі, Мәсіх және салық ақшасы, Вильгельм I қабірлерді зиярат ету, Берлин конгресі және Берлин жеңіс бағанасы үшін мозаикамен жасалған әр түрлі әшекейлер. Вернердің туындылары Франко-пруссия соғысы оқиғаларын бейнелейтін тарихи құндылығымен ерекше. Гуде 1873 жылы Вернер туралы былай жазды:

"Ол осы кезде өте дарынды және жан-жақты талант иесі екенін көрсетті, сонымен қатар еңбекқорлығымен және қабілетімен көзге түсті; ол біздің жақтағы ең үздік суретшілердің бірі болды. Ол сондай-ақ, барлық топ жиналған кезде, жексенбі күндері түстен кейін бізді көңілді ету үшін түрлі ойын-сауықтар ойлап табудан шаршаған жоқ." Ганс Гуденің басқа да достары болды, мысалы, Август фон Брандис; сондай-ақ Жак Бунимович.