Кіріспе

Сэр Клемент Ле Нев Фостер (23 наурыз 1841 – 19 сәуір 1904) – ағылшын геологы және минералогы болған.

Өмір және жұмыс

Ле Нев Фостер Камбервелл қаласында Петер Ле Нев Фостердің (көп жылдар бойы Өнер қоғамының хатшысы болған) және Джорджина Шевальедің екінші ұлы ретінде дүниеге келді. Алғашқы білімін Булонь мен Амиенде алғаннан кейін, ол Лондондағы Корольдік тау-кен мектебінде және Саксониядағы Фрайбург тау-кен колледжінде оқыды. 1860 жылы Англияның Геологиялық қызметіне қосылып, Уэлден аймағында, содан кейін Дербиширде жұмыс істеді. Уильям Топлимен (1841–1894) бірлесіп, ол 1865 жылы Лондонның Геологиялық қоғамына «Медуэй аңғарының беткі шөгінділері туралы» қазір классикалық саналатын мақаласын, сонымен қатар «Велдтің денудациясы» туралы ойларын жеткізді. Бұл мақалада Уэлден аймағының жаңбыр мен өзендердің әсерінен қалай қалыптасқаны туралы нақты мәліметтер келтірілді. 1865 жылы Геологиялық қызметтен зейнеткерлікке шыққан Фостер Корнуолл, Египет және Венесуэладағы минералогия мен тау-кен өнеркәсібіне назар аударды, Тау-кеншілер қауымдастығының лекторы және Корольдік Корнуолл политехникалық қоғамының хатшысы болды. 1872 жылы Англияның оңтүстік-батысы бойынша үй кеңсесінің кен инспекторы болып тағайындалды, ал 1880 жылы өзінің тілегімен Солтүстік Уэльс аймағына ауыстырылды. 1890 жылы сэр Уоррингтон Смит қайтыс болғаннан кейін, ол Корольдік ғылым колледжінде тау-кен ісінен профессор болып тағайындалды және өмірінің соңына дейін бұл қызметте болды. Оның кейінгі еңбектері үй кеңсесі жыл сайын жариялайтын шахталар мен карьерлер туралы есептерде кеңінен қамтылған. Ол металл кендерін өндіру және тас қазу саласындағы терең ғылыми және тәжірибелік білімімен ерекшеленді. 1892 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды және 1903 жылы рыцарь атағын алды. 1901–1902 жылдары Корольдік Корнуолл Геологиялық қоғамының президенті болды. 1897 жылы Мэн аралындағы Снейфелл кенішіндегі кен апатының себебін зерттеу кезінде көміртек оксиді газынан денсаулығына зиян келді және одан толыққанды қалпына келе алмады. 1904 жылдың 19 сәуірінде Лондонда қайтыс болды. 1872 жылы София Шевалье Томпсонға үйленді. Олардың үш баласы болды: Итон колледжінде мұғалім болған Вивиан ұлы, және дін қызметкерлеріне үйленген Ольга мен Хелен есімді екі қызы. Ол 1894 жылы жарық көрген «Кен және тас өндіру» (5-басылымы, 1904 ж.) және 1903 жылы жарық көрген «Кен және карьер ісінің негіздері» атты еңбектерін жариялады.