Герман геологі Ханс Бруно Гейнитц және оның ғылыми еңбектері
Hanns Bruno Geinitz
Германиялық геолог Ханс Бруно Гейниц (1814-1900) өмірі мен ғылыми еңбектері. Тюрингияның мушелькальгі, геология және минералогия саласындағы зерттеулер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс геологы Ханс Бруно Гейниц (16 қазан 1814 – 28 қаңтар 1900) – неміс геологы, Саксе-Алтенбургтың Алтенбург қаласында туған.
German geologist
Hanns Bruno Geinitz (16 October 1814 – 28 January 1900) was a German geologist, born at Altenburg, the capital of Saxe Altenburg.
Өмір
Ол Берлин және Йена университеттерінде білім алды, геологиялық білімінің негізін Фридрих Август фон Квенштедтпен бірге қалады. 1837 жылы Тюрингияның мушкелькальк тау жыныстары туралы диссертация қорғап, философия докторы ғылымын бітірді. 1850 жылы Дрездендегі Корольдік политехникалық мектепте геология және минералогия профессоры болды, ал 1857 жылы Корольдік минералогиялық және геологиялық мұражайдың директоры тағайындалды; ол бұл лауазымдарды 1894 жылға дейін атқарды. Ол Саксонияның карбон және бор дәуіріндегі тау жыныстары мен қазбалары, әсіресе Перм немесе сол кездегі "Диас" формациясының фаунасы мен флорасы туралы зерттеулерімен ерекше көзге түсті. Ол сонымен қатар жергілікті силур қабаттарының граптолиттерін, Алтай таулары мен Небрасканың көмір формациясының флорасын сипаттады. 1863 жылдан 1878 жылға дейін "Neues Jahrbuch" журналының редакторларының бірі болды. 1878 жылы Лондон геологиялық қоғамының Мерчисон медалімен марапатталды. Ол Дрезденде қайтыс болды. Оның ұлы Франц Юген Гейниц (1854–1925), Росток университетінің геология профессоры, Саксония, Мекленбург және басқа аймақтардың геологиясы бойынша зерттеулерімен танымал болды. Г. Б. Гейництің жарияланымдары:
Германиядағы Квадерс-Санштейн таулары немесе бор таулары (1849–1850). Саксониядағы тас көмірдің қазбалары (1855). "Диас немесе кешкі тас және ротхлигендік формациялар" (1861–1862). Саксониядағы Эльбталь таулары. "Палеонтография" (1871–1875).
He was educated at the universities of Berlin and Jena, and gained the foundations of his geological knowledge under Friedrich August von Quenstedt. In 1837 he took the degree of Ph. D. with a thesis on the Muschelkalk of Thuringia. In 1850 he became professor of geology and mineralogy in the Royal Polytechnic School at Dresden, and in 1857 he was made director of the Royal Mineralogical and Geological Museum; he held these posts until 1894. He was distinguished for his researches on the Carboniferous and Cretaceous rocks and fossils of Saxony, and in particular for those relating to the fauna and flora of the Permian or, at that time, 'Dyas' formation. He described also the graptolites of the local Silurian strata; and the flora of the coal formation of the Altay Mountains and of Nebraska. From 1863 to 1878 he was one of the editors of the Neues Jahrbuch. He was awarded the Murchison Medal by the Geological Society of London in 1878. He died at Dresden. His son Franz Eugen Geinitz (1854–1925), professor of geology in the university of Rostock, became distinguished for researches on the geology of Saxony, Mecklenburg, and other places. H. B. Geinitz's publications include:
Das Quadersandsteingebirge oder Kreidegebirge in Deutschland (1849–1850). Die Versteinerungen der Steinkohlenformation in Sachsen (1855). Dyas oder die Zechsteinformation und das Rothliegende (1861–1862). Das Elbthalgebirge in Sachsen. Palaeontographica'' (1871–1875).