Кіріспе
Американдық бейсболшы Питер Джеймс Грей (Peter James Gray; 6 наурыз 1915 - 30 маусым 2002) - 1945 жылы бір маусым бойы Үлкен бейсбол лигасының (Major League Baseball) «Сент-Луис Браунс» клубында ойнаған американдық кәсіби бейсбол ойыншысы (аутфилдер). Ол бала кезіндегі оқиғада оң қолын жоғалтса да, бейсболмен айналысқанымен танымал болды.
Peter James Gray (né Wyshner; March 6, 1915 – June 30, 2002) was an American professional baseball outfielder who played for the St. Louis Browns of Major League Baseball for one season in 1945. He was notable for playing despite having lost his right arm in a childhood accident.
Ерте өмір
Питер Грей (кейде Питер Грей деп те жазылады) 1915 жылдың 6 наурызында Пенсильвания штатының Нантикок кентінде Питер Дж. Уайшнер болып дүниеге келді. Ол литвалық иммигранттар Антуанетта мен Питер Уайшнердің бес баласының бірі еді. Оның әкесі Пенсильванияның солтүстік-шығысындағы көмір шахталарында жұмыс істеп, отбасын асырады. Оның үлкен ағасы орта салмақта боксшы болды және Уайти Грей (1921–1928 жылдары боксшы) деген атпен танылды. Боксшы мамандығымен айналысқан кезінде Уайти Грей алты жекпе-жекте нокаутпен жеңіске жетті, бесеуінде жеңіліске ұшырады (оның үшеуі нокаутпен), үш жекпе-жекті газет шешімімен жеңіп алды және екеуі тең түсті. Барлығында Уайти 37,5% нокаут көрсеткішімен 16 жекпе-жекке қатысып, 45 раунд бокспен айналысты. Уайшнер оң жақтан қолданушы еді, бірақ 1923 жылы болған арба апатынан кейін жеті немесе сегіз жасында оң қолын жоғалтты. Оның қолы шыбықтан жоғары кесілді. Бірақ Уайшнер бейсболға деген құштарлығы соншалық, бір қолмен соққы беруді және алаңда допты ұстауды үйренді, допты қолғабымен ұстап, содан кейін қолғабын жылдам шешіп, допты қолына ауыстырып алды. Апаттан жеті жыл өткен соң, Уайшнер 13 жасында мектеп бітіріп, Трусдейл шахтасында су тасушы болып жұмыс істеуге кірісті.
Кіші лигалық мансап
Грейдің жылдамдығы мен орынмен соққы беру қабілеті оны кіші лигадағы табысты ойыншыға айналдырды. Ол .333 орташа ұпай жинап, 63 база ұрлады; нәтижесінде, 1944 жылы Оңтүстік лигасының ең құнды ойыншысы атанды. Карьерасы барысында Грей Канада-Америка лигасының «Труа-Ривьер Ренардс», Оңтүстік лигасының «Мемфис Чикс» және Бруклин Бушвикс командаларында ойнады. 1942 жылы Грей Канада-Америка лигасының «Үш өзен клубы» деп аталатын кіші лига командасымен келісім шарт жасасты. Оның алғашқы ойынында көптеген жанкүйерлер оны көруге келді. Грейдің өзін көрсету мүмкіндігі тоғызыншы иннингтің соңында келді. Екі аут болған еді және базалар толы еді. Ол соққы алаңына жақындағанда, жанкүйерлер қызығушылықпен шу көтерді. Грей оң алаңға тік сызықпен соққы берді, нәтижесінде екі команда теңесті және жеңіске жетті. Жанкүйерлер осыншалықты қуанғандықтан, алаңға барлығы шамамен 700 доллар ақша лақтырды. Сол маусымда Грей команда үшін .381 орташа көрсеткішті көрсетті. Желқауын сындырып, байланыстырғыш тінін жыртып алғаннан кейін, ол тек 42 ойында ғана қатыса алды. Грейдің жетістігі мен жанкүйерлерді тарту қабілеті «Мемфис Чикс» командасының назарын аударды, олар оны өздеріне шақырып алды. Грей кіші лигада өсіп келе жатқанда, спорт журналистері оны «Бір қолды керемет» деп атады. Грей бас лигаға бір маусымға қатысу алдында кіші лигада алты сәтті маусым өткізді. Ол тағы төрт маусымға саяхатшы ретінде кіші лигаға оралды. 1944 жылы, әлі де «Чикс» командасында ойнап жүргенде, ол .333 орташа ұпай жинап, лигадағы ең көп база ұрлау рекордтарын (68) жасады. Сол жылы ол Оңтүстік лигасының ең құнды ойыншысы атанды, ал Филадельфия спорт жазушылары Пит Грейді «Ең батыл спортшы» деп мойындады. Грей дереу: «Балалар, мен төбелес жасай алмаймын, сондықтан менде батылдық жоқ. Батылдық бейсбол алаңында емес, шайқас даласында болуы керек» деді.
Қолданылған әдістер
Пит Грей алаңға шыққанда, қаптамасыз қолғап киген. Егер доп оның бағытына соққы тисе, ол қолғапты тікелей өзінің алдына, шамамен иық биіктігіне қоятын. Доп қолғапқа тигенде, ол допты солдан оңға қарай көкірегі арқылы домалатып жіберетін. Осы қимыл кезінде ол қолғапты оң жағындағы кемістігінің астына қоюды үйренді, сосын доп сол қолына домалап түсер еді. Жерге сырғанап келетін доптарды ұстағанда, ол оны тізе биіктігінде қолғаптан секіріп, қолғапты толығымен түсіріп, доп әлі ауада тұрғанда ұстап алатын. Ол осы қимылдар мен техникада екі қолы бар ойыншылардан да жылдам болды. Ойын кезінде басқа сыртқы ойыншыға көмектескенде, ол қолғапты толығымен тастап, допты жалаңаш қолымен ұстауға дайын тұратын. Ойын барысында толық салмақты таяқ қолданды. Оның тақтадағы орны мен қалыпы басқа кез келген ойыншыныкі сияқты еді. Ол қолын таяқтың тұтқасынан шамамен алты дюйм жоғары қойды. Допты соғу үшін, таяқтың ұшын денесіне тіреп, содан кейін қолын таяқтың тұтқасынан үштен бір бөлігіне дейін жылжытатын. Спорт журналистері мен ойыншылар оны тек соққы беретін ойыншы ретінде сипаттады.
Кейінгі жылдар және өлім
Грейдің жоғары лигадағы мансабы сол жылы аяқталды, себебі бейсбол жұлдыздарының көпшілігі соғыстан оралып, алмастағы бұрынғы орындарын иеленді. 1946 жылдан 1949 жылға дейін ол «Толедо Мад Хенс», «Эльмира Пионеерс» және «Даллас Старс» командаларында кезбе ойыншы ретінде өнер көрсетті. Грей туған жері Нантикокқа оралды, онда ол жергілікті батыр/танымал болғанымен, құмар ойындары мен алкогольге тәуелділікпен күресіп, жақырып қалған кедейлікте өмір сүрді. Жоғары лигада тек бір жыл ойнаған ол, қалған өмірін өзінің онда ойнауға лайықты болған-болмағанын немесе иелерінің ақша табу үшін пайдаланған бір ғана ойын-сауық болған-болмағанын ойлап өткізді. Бейсболдан кеткеннен кейін құмар ойындары мен ішімдікке тәуелділігіне осы жеке күресі себеп болуы мүмкін. Бірақ, өмірінің соңында ол телефильм мен өмірбаянының сәтті шығуы арқасында өзінің жетістіктеріне деген құрметін қайта тапты. 1986 жылғы «Жеңімпаз ешқашан бас тартпайды» телефильмі, Кит Каррадин мен Маре Уиннингемнің қатысуымен түсірілген, және Уильям К. Кашатус жазған «Бір қолды керемет: Пит Грей, соғыс кезіндегі бейсбол және американ арманы» атты Грейдің өмірбаяны, 1995 жылы «McFarland & Company» баспасынан жарық көрді, Грейге деген қызығушылықты жаңартты. Грей бейсболдан кейін өмірінің көп бөлігінде жұртшылық назарынан жалтарып өтті. Ол 2002 жылдың 30 маусымында 87 жасында қайтыс болды және Пенсильвания штатының Хановер қалашығындағы Сент-Мэри зиратына жерленді. 2003 жылдың 24 тамызында Пенсильвания штатының тарихи және музейлік комиссиясы оның туған қаласындағы жол жиегіне белгі қойып, Грейді еске алды. Белгі орналасқан жері – Фронт-Ст., Хановер бөлімі, Нантикок, Лузерн округі, Поконос/Ендесс-Маунтинс аймағы.