Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жапон адмиралы (1836–1904)
Japanese admiral (1836 1904)
Кавамура Сумиёси (川村 純義) графы, Жапон Императорлық Әскери-теңіз флотының адмиралы болған. Кавамураның әйелі Хару, Саиго Такаморидің жеңшесі еді.
Count Kawamura Sumiyoshi (川村 純義), was an admiral in the Imperial Japanese Navy. Kawamura's wife Haru was the aunt of Saigō Takamori.
Өмірбаян
Сацумадан шыққан Кавамура Нагасакидегі Токугава бакуфу әскери-теңіз мектебінде, Нагасаки әскери-теңіз оқу орталығында навигация мамандығы бойынша білім алған. 1868 жылы ол өзінің Сацума кланы мүшелеріне қосылып, Мейдзи қалпына келтіруінің Бошин соғысында армия генералы ретінде император жағында шайқасты. Ол әсіресе Айдзу Вакамацу шайқасындағы рөлімен ерекше көзге түсті. Мэйдзидің жаңа үкіметі кезінде ол Жапон императорлық әскери-теңіз флотының офицері болды және шендерді бірте-бірте өрледі. 1870 жылы Жапон императорлық әскери-теңіз академиясының бірінші директоры, ал 1872 жылы әскери-теңіз флотының тайфу (аға вице-министрі) болды. Ол 1874 жылғы Тайвань экспедициясы кезінде жапон теңіз күштеріне басшылық етті. Сацума көтерілісі кезінде 1877 жылдың қыркүйегінде Кумамото маңындағы Широяма шайқасында Сайго Такамори қаза тапқан (немесе сеппуку жасаған) кезде ол барлық императорлық әскерлерге қолбасшылық етті. Бұл шайқас Сайгоның Мейдзи үкіметіне қарсы соңғы тұғыры болды және 2003 жылғы «Соңғы самурай» фильмі үшін тарихи негіз құрады. 1878 жылы Кавамура санги (кеңесші) және екінші әскери-теңіз министрі болды. Ол 1885 жылға дейін осы лауазымда қалды, бірақ уақытша Еномото Такеакимен ауыстырылды. Осы кезеңде ол Сацумадан шыққан адамдардың теңіз күштеріндегі ықпалын кеңейтті. 1884 жылы Кадзоку жүйесінде хакушаку (граф) атағымен марапатталды. Кейіннен сарай кеңесшісі және құпия кеңесші қызметтерін атқарғаннан кейін, 1901 жылы ол жаңа туған ханзада Мичиге (болашақ император Хирохито) және оның кіші інісі ханзада Чичибуға (Ясухито) тәрбие беруге жауапкершілік алды. 1904 жылы Кавамура қайтыс болғаннан кейін адмирал шеніне көтерілді, бұл осындай құрмет көрсетудің үлгісі болды. Оның өлімінің себебі әлі де белгісіз, осылайша құпиясын сақтап тұр.
A native of Satsuma, Kawamura studied navigation at Tokugawa bakufu naval school at Nagasaki, the Nagasaki Naval Training Center. In 1868, he joined his Satsuma clansmen, and fought on the imperial side in the Boshin War of the Meiji Restoration as an army general. He was especially noted for his role in the Battle of Aizu Wakamatsu. Under the new Meiji government, he became an officer in the fledgling Imperial Japanese Navy, and steadily rose through the ranks. He became first Director of the Imperial Japanese Naval Academy in 1870 and taifu (senior vice minister) of Navy in 1872. He was in command of Japanese naval forces during the Taiwan Expedition of 1874. During the Satsuma Rebellion, he was placed in command of all Imperial troops in September 1877 at the final Battle of Shiroyama near Kumamoto, when Saigō Takamori was killed (or committed seppuku). This battle, Saigō's last stand against the Meiji government, was the historical basis for the 2003 film The Last Samurai. In 1878, Kawamura became sangi (councillor) and the second Navy Minister. He remained in that position until 1885 except when he was temporarily replaced by Enomoto Takeaki, and during that period he expanded the influence of people from Satsuma within the navy. In 1884, he was ennobled with the title of hakushaku (count) under the kazoku peerage system. Later serving as court councillor and Privy Councillor, in 1901 he was given responsibility for the upbringing of the newborn Prince Michi (the future Emperor Hirohito) and his younger brother Prince Chichibu (Yasuhito). In 1904, Kawamura was posthumously appointed to the rank of admiral, setting a precedent for such honors. His cause of death remains unknown, setting a mystery.