Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон адмиралы және саясаткер; Жапонияның премьер-министрі (1940) Мицумаса Йонаи (米内 光政) – жапон теңізші офицері және саясаткер. Ол Жапон императорлық теңіз күштерінің адмиралы, Теңіз министрі және 1940 жылы Жапонияның премьер-министрі қызметін атқарды.
Japanese admiral and politician; Prime Minister of Japan (1940)
Mitsumasa Yonai (米内 光政) was a Japanese navy officer and politician. He served as admiral in the Imperial Japanese Navy, Minister of the Navy, and Prime Minister of Japan in 1940.
Ерте өмір және мансап
Ионай 1880 жылдың 2 наурызында Иватэ префектурасының Мицувари қаласында, бұрынғы самурай Ионай Нагамасаның тұңғыш ұлы болып дүниеге келді. Нагамаса Мориока доменінің Нанбу кланына қызмет еткен. 1886 жылы Качичо бастауыш мектебіне қабылданды, ал 1890 жылы Мориока орта мектебіне қабылданды. Мориока орта мектебін бітіргеннен кейін Жапон императорлық теңіз академиясына түсті. «Конго» жапондық темір кемесінде және «Токива» жапондық крейсерінде мичман болып қызмет еткеннен кейін, 1903 жылдың қаңтарында прапорщик болып тағайындалды. 1904–1905 жылдардағы орыс-жапон соғысының соңына дейін әкімшілік қызметтерде болды, содан кейін «Иназума» жапондық эсминеці мен «Ивате» жапондық крейсерінде қайтадан теңізге шықты. Соғыстан кейін «Ниитака» жапондық крейсерінде, «Сикисима» жапондық линкорда және «Тоне» жапондық крейсерінде бас артиллерия офицері болып қызмет етті. 1912 жылдың желтоқсанында лейтенант-коммандер болып жоғарылатылғаннан кейін Теңіз соғыс колледжін бітіріп, 1915 жылдан 1917 жылға дейін Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ресейге теңіз атташесі болып тағайындалды. Шетелде жүргенде командир болып тағайындалды; Ресей империясы құлағаннан кейін Жапонияға қайта шақырылып, кейіннен «Асахи» жапондық линкорының басқарушы офицері болды. Хата отставкаға кеткеннен кейін Ионай 1940 жылдың 21 шілдесінде отставкаға кетуге мәжбүр болды. Жапон Конституциясы армия министрінің міндетті түрде әрекеттегі генерал болуын талап етті және Жапон императорлық армиясының оське бейімдігіне байланысты ешбір генерал бұл лауазымды қабылдағысы келмеді. Үшжақты келісім 1940 жылдың 27 қыркүйегінде қол қойылды.
Yonai was born on 2 March 1880, in Mitsuwari, Iwate Prefecture, the first son of former samurai Yonai Nagamasa. Nagamasa had formerly served the Nanbu clan of the Morioka Domain. He entered Kajichō Elementary School in 1886, and entered Morioka Middle School in 1890. After graduating from Morioka Middle School, he entered the Imperial Japanese Naval Academy. After midshipman service on the corvette Japanese ironclad Kongō, and cruiser Japanese cruiser Tokiwa he was commissioned as ensign in January 1903. He served in administrative positions until near the end of the Russo Japanese War of 1904–1905, when he went to sea again on the destroyer Japanese destroyer Inazuma and the cruiser Japanese cruiser Iwate. After the war, he served as chief gunnery officer on the cruiser Japanese cruiser Niitaka, battleship Japanese battleship Shikishima, and cruiser Japanese cruiser Tone. After his promotion to lieutenant commander in December 1912, he graduated from the Naval War College and was assigned as naval attaché to Russia during the height of World War I, from 1915 to 1917. While overseas, he was promoted to commander; after the collapse of the Russian Empire, he was recalled to Japan and later became executive officer on the battleship Japanese battleship Asahi. When Hata resigned, Yonai was subsequently forced to resign on July 21, 1940. The Japanese Constitution required the Army Minister to be an active duty general and no other general would accept the position, due to the pro Axis stance of the Imperial Japanese Army. The Tripartite Pact was signed on September 27, 1940.
Кейінгі саяси қызметі
1944 жылдың 22 шілдесінен бастап премьер-министр Куниаки Койсо кабинетінде премьер-министрдің орынбасары және қайтадан Теңіз министрі қызметін атқарды, осы кезде ол резервтен қайта әрекетке кірісті. Сол шақта Сайпан одақтастардың бақылауына өтті. Ионай премьер-министр Кантаро Судзуки басқаруы кезінде Теңіз министрі болып қалды. Жапонияның капитуляциясына бірнеше апта қалғанда, ол премьер-министр Судзуки мен Сыртқы істер министрі Шигенори Тогомен бірге Потсдам декларациясын қабылдауды және Жапонияның капитуляциясын қолдады, соның салдарынан Армия министрі Коречика Анамиге, Әскери-теңіз күштерінің Бас штабының бастығы адмирал Соэму Тойодаға және Армия Бас штабының бастығы генерал Йошижиро Умедзуға қарсы шықты. 1945 жылдың тамыз айынан бастап премьер-министр принц Нарухико Хигасикуни және премьер-министр Кидзуро Шидехара кабинетінде Теңіз министрі қызметін атқарды, осы кезеңде ол Жапон императорлық Теңіз күштерінің толық таратылуына жетекшілік етті. Ол Қиыр Шығыстағы Халықаралық Әскери Трибунал кезінде бұрынғы премьер-министр Хидеки Тоджо сияқты негізгі айыпталушылармен бірлесіп, император Хирохитоны айыптаудан сақтау үшін олардың куәліктерін үйлестіруде маңызды рөл атқарды. Оның аудармашысы Суичи Мизотаның сөзіне сәйкес, 1946 жылдың наурыз айында Боннер Феллерс одан Тоджоның Ұлы Шығыс Азия соғысы үшін толық жауапкершілікті мойнына алуын сұрады. Соғыстан кейін Ионай өмірінің қалған бөлігін Жапонияны қайта құруға арнады. Ионай өмірінің көп бөлігінде жоғары қан қысымымен күресті, бірақ 1948 жылдың 20 сәуірінде 68 жасында пневмониядан қайтыс болды. Оның қабірі туған қаласы Мориокадағы Энко джи храмында орналасқан.
Yonai served as the Deputy Prime Minister and concurrently as the Navy Minister again under the cabinet of Prime Minister Kuniaki Koiso from July 22, 1944, during which time he returned to the active duty roster from the reserve list. By this time, Saipan had fallen to the Allies. Yonai remained Navy Minister under the administration of Prime Minister Kantarō Suzuki. In the last few weeks before Japan's surrender, he sided with Prime Minister Suzuki and Foreign Minister Shigenori Tōgō in support of acceptance of the Potsdam Declaration and surrender of Japan in opposition to Army Minister Korechika Anami, Chief of Naval General Staff Admiral Soemu Toyoda and Chief of the Army General Staff General Yoshijirō Umezu. Yonai remained Navy Minister in the cabinet of Prime Minister Prince Naruhiko Higashikuni and cabinet of Prime Minister Kijūrō Shidehara from August 1945, during which time he presided over the final dissolution of the Imperial Japanese Navy. He played a major role during the International Military Tribunal for the Far East in working with the major defendants, such as former Prime Minister Hideki Tōjō, to coordinate their testimonies so that Emperor Hirohito would be spared from indictment. According to his interpreter Suichi Mizota, in March 1946 Bonner Fellers asked him to make Tōjō bear all responsibility for the Greater East Asia War. After the war, Yonai devoted the rest of his life to help to rebuild Japan. Yonai suffered from high blood pressure most of his life, but died of pneumonia on 20 April 1948 at the age of 68. His grave is located at the temple of Enko ji in his hometown of Morioka.
Ресей мен Польшадағы әскери атташе ретінде қызмет еткен және Еуропа елдеріне саяхаттаған Ионай, көптеген басқа жоғары жапондық әскери шенеуніктерге қарағанда әлемдік мәселелерге кеңірек көзқарас танытты. 1930 жылдардың соңында Ионай Жапон императорлық теңіз күштерінің және одақтас елдердің теңіз күштерін Германия мен Италияның теңіз күштерімен салыстырып талдады және Жапонияның Осі державаларымен одақтаспауы керек деген қорытындыға келді. Атташе ретіндегі тәжірибесінен өзгеше, ол орыс-жапон соғысы кезінде лейтенант болып Жапон теңізіндегі шайқасқа (Батыста Цусима шайқасы деп белгілі) қатысқан, сондықтан теңіз соғысының шынайы жағдайларын жақсы түсінді. Осы себепті 1939 жылдың 8 тамызында соғыс жоспарын жасау мақсатында құрылған бес министрлік комиссиясындағы Қаржы министрі Ишивата Ионайдан: «Жапон императорлық теңіз күштері Америка мен Ұлыбританияны жеңе ала ма?» деп сұрады (Агава, к.с.). Ионай: «Жоқ. Жапон императорлық теңіз күштері оларға қарсы атыс ашуға дайындалмаған. Үшінші рейх пен Италия теңіз күштері туралы әңгіме қозғаудың қажеті жоқ», - деп жауап берді (Агава, к.с.). 1905 жылғы орыс-жапон соғысындағы Жапон теңізіндегі тарихи жеңісінен кейін Жапон императорлық теңіз күштері әлемде үшінші орында тұрды. Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңына қарай Жапонияда қуатты теңіз флоты болды. 1930 жылдары Вашингтон теңіз келісімінен кейін Жапония тамаша ұшақтары мен ұшқыштары бар күшті теңіз авиациясын құрды. Дегенмен, Жапон императорлық теңіз күштері әлемдегі ең ірі екі теңіз күші – Ұлыбритания және АҚШ теңіз күштерімен бәсекелесе алмады. Осының салдарынан, әлдеқайда кішкентай Крайгсмарин (Германия теңіз күштері) және Регия Марина (Италия теңіз күштері) осы екі күшті жеңе алмады. Бұған қоса, Жапон императорлық теңіз күштері жеңіске жеткеннен кейін артық сенімділікке ие болды және төмен дәрежеде екенін мойындағысы келмеді. Алайда, оның ерекше тәжірибесі оны өз көзқарасында нығайтты. Сондықтан Ионай өзінің пікірін ашық жариялады: Жапон императорлық теңіз күштері Ұлыбритания және АҚШ теңіз күштеріне шабуыл жасаса, жеңіледі.
Because of Yonai’s work as a military attaché in Russia and Poland and his travels around European countries, he had a broader perspective of world affairs than many other senior Japanese military officials. In the late 1930s Yonai already analyzed the naval capabilities of the Imperial Japanese Navy and Allied countries, versus those of Germany and Italy and he concluded that Japan should not ally itself with the Axis Powers. In addition to his experience as an attaché, he had participated in the Battle of the Japan Sea (known in the West as the Battle of Tsushima) during the Russo Japanese War as a lieutenant, so he understood the realities of naval warfare. Hence, on August 8, 1939, at the five ministry commission that was intended to make a plan for war, the Minister of Finance, Ishiwata, asked Yonai, "Is it possible for the Imperial Japanese Navy to triumph over America and Britain?" (Agawa, n. d.). Yonai answered, "No. The Imperial Japanese Navy is not designed to open fire against them. The Third Reich and the Italian Navy are out of question." (Agawa, n. d.). After the historical triumph of the Battle of the Japan Sea in 1905 during the Russo Japanese War, the Imperial Japanese Navy was the world's third strongest. By the end of World War I, Japan had a powerful battle fleet. In the 1930s, following the Washington Naval Treaty, Japan built a strong naval aviation arm with excellent aircraft and pilots. Even so, the Imperial Japanese Navy could not compete against the Royal Navy and the United States Navy, the top two navies in the world. Consequently, the much smaller Kriegsmarine (German Navy) and the Regia Marina (Italian Navy) could not defeat these two dominants. Furthermore, the Imperial Japanese Navy had been made overconfident by its victory and was not willing to acknowledge a position of inferiority. However, his unique experiences made him convinced of his view. Therefore, Yonai clearly announced his opinion: the Imperial Japanese Navy would lose if it attacked the Royal Navy and the United States Navy.