Илоило провинциясының Санта-Барбара муниципалитетінің тарихы

Кіріспе

Илоило муниципалитеті, Филиппин.

Санта-Барбара, ресми түрде Санта-Барбара муниципалитеті (,) – Филиппиннің Илоило провинциясындағы 2-ші сыныпты муниципалитет. 2020 жылғы халық санауы бойынша, халқы 67 630 адамды құрайды. Санта-Барбара – Илоило қаласы орталығында орналасқан Metro Iloilo–Guimaras аймағының бір бөлігі.

Тарих

Августин мұрағаттары, 17–18 томдары, августиндік миссионерлердің миссионерлік табыстарын тіркеген, 1617 жылы миссионерлер сол кезде Катмон деп аталған қауымға қызмет еткенін көрсетеді. Катмон атауы бір түрлі жеміс ағашынан шыққан, ол Salug (қазіргі Тигум) және Ағанан өзендерімен кесілген бай және құнарлы жазықта маңызды белгі болып тұрды. Онда күріш, жүгері, қант, бұршақ және темекі өндірілді. Сол кезде Катмон – Жаро викариатының «Катмон визитасы» ғана еді. 1760 жылы Катмон тәуелсіз шіркеу болып құрылды, оның қасиетті қамқоршысы Санта-Барбара болды және елді мекен оның атымен аталған «пуэбло» болды. Ол кезде оның жалпы халқы 15 094 адамды құрады. 1845 жылы халқы 19 719 адамға жетті және қазіргі Маасин, Жаниюай, Кабатауан, Алимодиан, Сан-Мигель, Заррага, Жаңа Лусена және Леганес пен Павияның бір бөліктерін қамтыған аумақты құрады. 1896 жылы Лусонда Филиппин революциясы басталғанда, ол бірден Илоилоға тараған жоқ. Испан билігі илонгголарды Испанияға адал ұстап тұруға сенді. Губернатор-генерал Базилио Агустин Илоилода ерікті жасақ құрып, илонгголарды тагалогтарға қарсы күреске шақырды. «Метис» болған және қаласындағы ең жоғары лауазымды иеленген Мартин Теофило Дельгадо Санта-Барбарадағы «еріктілердің» командирі болып тағайындалды. Бірақ испандықтар Дельгадоның бұрыннан «революционер» болғанын білмеді. 1898 жылдың 28 қазанында ол революцияны қолдайтынын жариялап, муниципалды ғимаратты басып алды. Висаяс революциялық үкіметі құрылды және 1898 жылдың 17 қарашасында Санта-Барбара қалалық алаңында ресми түрде ашылды. Илоилоның көптеген аймақтарынан келген көпшілік бұл тарихи оқиғаға жиналды. Филиппин туы алғаш рет Лусон аралдарынан тыс жерде көтерілді. Революциялық үкіметтің лауазымды тұлғалары: президент Роке Лопес, вице-президент және ішкі істер министрі Висенте Франко, қаржы министрі Венансио Консепсьон, мемлекеттік хатшы Рамон Авансенья, әділет министрі Ховито Юсай, соғыс министрі Хулио Эрнандес, бас хатшы Фернандо Салас. Генерал Мартин Т. Дельгадо Революциялық күштердің бас қолбасшысы болып сайланды. Санта-Барбара Революциялық күштердің штабы болды және осы жерден генерал Дельгадо провинцияны толық азат ету науқанын бастады, ол 1898 жылдың 24 желтоқсанында генерал-губернатор де лос Риос Илоило қаласын тапсыруымен аяқталды. Испанияға қарсы жеңіс ұзаққа соқпады, себебі филиппин-американ соғысы басталды. Генерал Дельгадо 1899-1901 жылдар аралығында американдықтарға қарсы сол әскерді басқарды. Дельгадо 1901 жылдың 2 ақпанында қарсыласудан бас тартуға мәжбүр болды. Азаматтық үкімет құрылғаннан кейін Мартин Дельгадо Илоило провинциясының алғашқы губернаторы болып тағайындалды және 1903 жылы өткен алғашқы сайлауда сол лауазымға қайта сайланды. Санта-Барбара американдық билік кезінде қалаға айналды және Коммуналдық үкіметтің муниципалитетіне қосылды. Қала тез арада дамуын бастады. 1948 жылы Тубуран Сольбуд ауылы Заррага, Илоило қаласына көшірілді. Филиппин Конституциясы оған рұқсат берген соңғы мерзімінің соңында Фердинанд Маркос 1972 жылы Филиппинді әскери тәртіпке енгізді. Бұл 14 жылдық бір адамдық биліктің басталуын белгіледі, ол адам құқықтарын бұзуымен тарихта есте қалды. Осы кезеңдегі азаптауларға байланысты болған өлімдердің бірі – әскери тәртіпке қарсы болған 2-ші лейтенант Пабло Г. Фернандес, оның салдарынан тұтқындалып, «Санта-Барбарадағы әскери лагерьде» жазаланды. Санта-Барбарадағы қарқынды даму 2007 жылы Кабатауандағы Илоило халықаралық әуежайы ашылғаннан кейін басталды, себебі Санта-Барбара Илоило қаласына бағыт беруші жол ретінде қызмет етеді. Мегаворлдтің Global Estate Resorts сияқты құрылыс компаниялары Санта-Барбараға тартылып, әуежай маңында аралас пайдалануды дамытуға инвестиция салды. Санта-Барбара провинциялық және аймақтық үкімет кеңселерінің орталығы болуға дайын, себебі Илоило провинциялық үкіметі үкіметтік кеңселерді Илоило қаласынан Санта-Барбарадағы жаңа орнына көшіруде, қаладағы тығырындарды жеңілдетуді мақсат етеді.

The Augustinian Archives, Vol. 17–18, which recorded the missionary achievements of the Augustinian missionaries, mentions that in 1617 the missionaries ministered a community then known as Catmon, a name derived from a fruit tree which was an imposing landmark, which sat on a rich and fertile plain traversed by the Salug (now Tigum) and Aganan rivers, producing rice, corn, sugar, mongo and tobacco. Then Catmon was only a “Visita Catmon” of Jaro vicariate. In 1760, Catmon was established as an independent parish, whose patron saint was Santa Barbara and the settlement became a “pueblo” named after her. Its total population at the time was 15,094. In 1845, its population was 19,719 and it covered an area which are now the Municipalities of Maasin, Janiuay, Cabatuan, Alimodian, San Miguel, Zarraga, New Lucena and parts of Leganes and Pavia. When the Philippine Revolution broke out on Luzon in 1896, it did not spread immediately to Iloilo. The Spanish authorities thought that they could keep the Ilonggos loyal to Spain. Governador–General Basilio Agustin organized the Volunteer Militia in Iloilo to enlist Ilonggos to fight the Tagalog rebels. Being a “mestizo” and having occupied the highest office in his town, Martin Teofilo Delgado was appointed commander of the “voluntaries” in Santa Barbara. Unknown to the Spaniards, however, Delgado had already become a “revolucionario”. On October 28, 1898, he publicly declared himself for the Revolution and seized the municipal building. The Revolutionary Government of the Visayas was organized and on November 17, 1898, was formally inaugurated at the town plaza of Santa Barbara. A large crowd hailing from many places across Iloilo gathered for the historic occasion. The Philippine flag was raised for the first time outside of Luzon. The officials of the Revolutionary Government were Roque Lopez, president; Vicente Franco, vice president and secretary of the interior; Venancio Concepcion, secretary of finance; Ramon Avanceňa, secretary of state; Jovito Yusay, secretary of justice; Julio Hernandez, secretary of war; Fernando Salas, secretary general. General Martin T. Delgado was chosen General –in Chief of the Revolutionary Forces. Santa Barbara became the headquarters of the Revolutionary Forces and from here, Gen. Delgado launched the campaign to liberate the whole province which culminated in the surrender of Iloilo City by Governor General de los Rios on December 24, 1898. The victory against Spain was short lived as the Philippine–American War followed. Gen. Delgado led the same army against Americans from 1899 to 1901. Delgado was forced to surrender on February 2, 1901. Upon the establishment of the civil government, Martin Delgado was appointed as the first provincial Governor of Iloilo and was elected to the same position in the first elections held in 1903. Santa Barbara became a town under American regime and was incorporated into a municipality by the Commonwealth Government. The town soon began to progress. In 1948, Barangay Tuburan Solbud was transferred to Zarraga, Iloilo. Towards the end of the last term allowed to him by the Philippine Constitution,Ferdinand Marcos placed the Philippines under martial law in 1972. This marked the beginning of a 14 year period of one man rule, historically remembered for its human rights abuses One of the prominent torture related deaths during this period was that of 2lt Pablo G. Fernandez, who objected to martial law, and as a result was caught, detained, and summarily executed at an unspecified "military camp in Santa Barbara"

Booming developments in Santa Barbara began after the opening of the Iloilo International Airport in Cabatuan in 2007, as Santa Barbara serves as a thoroughfare to Iloilo City. Developers, including Megaworld's Global Estate Resorts, were drawn to Santa Barbara and invested in a mixed use development near the airport. Santa Barbara is also poised to become a hub for provincial and regional government offices, as the Iloilo Provincial Government is gradually relocating government offices from Iloilo City to their new site in Santa Barbara, aiming to alleviate congestion in the city.

География

Санта-Барбараның жер ауданы , провинцияның 42 муниципалитеті ішінде көлемі бойынша 29-шы орында тұр және Илоило провинциясының барлық жерінің 1,5%-ын құрайды. Санта-Барбараның жерінің шамамен 100% өңделіп, пайдалануға немесе иеліктен шығаруға жарамды. Ол Илоило қаласынан шалқаяды. Санта-Барбараның топографиясы көлбеу төбелерден бастап, дерлік жазық немесе бірте-бірте төмендейтін жазықтарға дейін өзгеріп, солтүстік-батыстан оңтүстік-шығысқа қарай ағатын Тигум өзенімен және оңтүстік бөлігінде Агана́н өзенімен тілген.

Көлік

Жалпы жол желісі -; оның ішінде барангай жолдары, провинциялық жолдар, муниципалдық көшелер және ұлттық тас жолдар бар. 2007 жылдың шілдесінде Кабатуан және Санта-Барбара, Илоилода орналасқан жаңа Илоило халықаралық әуежайы көпшілікке ашылды. Осының нәтижесінде әуе көлігіне қолжетімділік едәуір жақсарды. Бұрын Санта-Барбара тұрғындары үшін муниципалитетте таксилердің жүрісі сирек кездесетін жағдай болған, бірақ Жаңа Илоило әуежайының салынуы және жұмыс істеуімен қала жыл сайын экономикалық тұрғыдан дамып келеді. Соңғы жылдары құлаған Панай теміржолын қайта жаңғырту жөніндегі ұсыныстар жасалды, оған Санта-Барбарада теміржол станциясы да кіретін еді. Бұл қаланы Илоило қаласымен, Роксас қаласымен және Аклан облысының Малай қаласымен қайта байланыстырады.

Көрнекті орындар

Рим-католик шіркеуі мен монастыры Санта-Барбара шіркеуі провинциядағы жақсы қалпына келтірілген және сақталған шіркеулердің бірі. Бұл неоклассикалық шіркеу, онда Висай революциялық үкіметінің генералы Мартин Т. Дельгадо Илоилода Испанияға қарсы алғашқы көтерілістің хунтасын шақырды. Шіркеу қасиетті Санта-Барбараның қалалық қамқоршысына арналған, 2015 жылдың 3 желтоқсанында киеленді. Ол сондай-ақ 1991 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш, 2015 жылы Ұлттық музей және 2015 жылы Филиппиннің ұлттық қазынасы деп жарияланды. Санта-Барбараның дауысы Бұл оқиға Лусонның сыртында филиппин туы алғаш рет көтерілген жерде болды. Бұл оқиға қазір Санта-Барбараның дауысы деп белгілі, ол генерал Мартин Т. Дельгадо мен оның азат ету армиясының ерлігі мен батылдығын мойындайды. Бұл белгі Филиппин тарихындағы қаланың маңызды рөлінің куәсі. Рим-католик зираты Қаладағы ең көне ескерткіштердің бірі. Оның фасады елдегі испандық әсердің белгісін көрсетеді және қаладағы ең берік құрылымдардың бірі саналады. Ол 1845 жылы салынған. Catmon ағашы – қалың, жасыл жапырақтары мен ерекше үлкен, ақ гүлдері бар ағаш, қала осы ағаштан аты аталған. Қалалық әкімдіктің ғимаратының алдында, сол жағында жалғыз тұрған Catmon ағашы қазір қалада кездесетін жалғыз ағаш. Ту тіреуі Қалалық әкімдік ғимаратының алдында 120 фут биіктіктегі ту тіреуі орналасқан, айналасы әдемі бағымен көмкерілген. Бұл 1998 жылғы Филиппиннің жүз жылдық мерейтойына орай салынды және Лузоннан тыс Филиппиннің ең үлкен туын желбіретеді. Бұл елдегі бес алып тудың бірі. Санта-Барбара алаңы Жеңіс алаңы Қаланың ортасында орналасқан және 1998 жылғы Филиппиннің жүз жылдық мерейтойына орай абаттандырылған, бұл жастар мен қарттардың, әсіресе түстен кейін және кешкі уақытта сүйікті орыны болып саналады. Оның екі негізгі тарихи ерекшелігі бар: оркестр трибунасы және Ризал ескерткіші. 1925 жылы салынған сегізбұрышты құрылыс түрлі саяси жиындар мен басқа да қоғамдық шараларға арналған. Алаңдағы тарихи құндылығы бар тағы бір маңызды құрылыс – доктор Хосе Ризал мен Пропагандашылардың ескерткіші. Санта-Барбара алаңы Филиппиндегі ең әдемі алаңдардың бірі. Бұл жерде 1898 жылдың 17 қарашасында президент Роке Лопес басқаратын Висая Республикасы жарияланды. Бұл алаң сондай-ақ 1898 жылдың 25 желтоқсанында Лузоннан тыс жерде алғаш рет филиппин туының көтерілген жері болды, содан кейін сол күні Метро Илоилодағы Пласа Либертадта да осы оқиға болды. 2015 жылы бұл алаң тарихи ескерткіш деп жарияланды. Генерал Мартин Дельгадо ескерткіші "Жеңіс алаңының" солтүстік-батыс кіреберісіндегі муниципалдық ғимаратына қарап тұрған қоладан жасалған мүсін. Бұл ескерткіш қаланың ең көрнекті ұлы және Висаядағы ең ұлы революциялық батыры генерал Мартин Т. Дельгадоға арналған. 1998 жылғы жүз жылдық мерейтойға орай ашылған мүсін генерал Дельгадоның ерлігі мен патриотизмінің және оның революциялық күштерінің мәңгілік естелігі болып табылады. Илоило гольф клубы мен ел клубы 35 гектарлық жазық және төбелі жерлерге орналасқан 18 тесік гольф алаңы, Сан-Себастиан ауылында гольф тарихында даусыз үстемдікке ие. Азиядағы ең ірі гольф басылымы "Golf Digest" Санта-Барбара гольф алаңын Филиппиндегі ең көне алаң және Азиядағы ең көне алаңдардың бірі деп атады. 1907 жылы Панай теміржолы жүйесінде жұмыс істейтін британдық экспатрианттар тобы салған бұл клуб басқа клубтардан емес, демалыс орны ғана емес, сонымен қатар тарихи ескерткіш ретінде ерекшеленеді. Жүз жылдық мұражай және конгресс орталығы 1998 жылы Филиппиннің жүз жылдық комиссиясының жүз жылдық бостандық жолы жобасы аясында салынған, мұражайда Санта-Барбараның мақтан тұтатын тарихи мұрасының тарихын баяндайтын антикварлық заттар, артефакттар және фотосуреттер жинақталған. Санта-Барбара суару бөгеті 1926 жылы салынған, бұл суару бөгеті Висаядағы алғашқы гравитациялық суару жүйесі болып табылады және шаруашылықты революцияға ұшыратты. Бұл елдегі ең көне суару жүйесі.

Roman Catholic Church and Convent One of the better restored and preserved churches in the province, Santa Barbara Church is an excellent example of the Filipino baroque colonial architecture. It is a neoclassical church where General Martin T. Delgado of the Visayan Revolutionary Government convened the junta that raised the first of cry revolution against Spain in Iloilo. The church was dedicated to the towns patron saint, Santa Barbara last December 3, 2015. It was also declared as a National Historical Landmark in 1991, National Museum in 2015, and Philippine National Treasure also in 2015 because of the importance of the church and convent in the history of the Philippines. Cry of Santa Barbara Marker This lies in the same site where the Filipino Flag was first raised outside Luzon. The event is now popularity known as Cry of Santa Barbara, one which recognizes the heroism and bravery of General Martin T. Delgado and his Liberating Army. This marker is the anchor of the Town's important role in the Philippine History. Roman Catholic Cemetery One of the oldest landmarks in the town. Its facade bears the mark of the Spanish influence in the country and considered as one of the strongest structure in the town. It was constructed in 1845. Catmon Tree A tree with thick, green foliage and distinctly big, white flowers, this is where the town was first named after. Standing alone at the front, left side of the Municipal Hall Building, the Catmon Tree is the only one of its kind that can be found in the town now. Flagpole In front of the Municipal Hall building, stood a 120 feet flagpole amidst a well manicured mini park. This was constructed in time with the 1998 Philippine Centennial Celebration and it flies the biggest Philippine Flag outside Luzon. This flag is one of the only five giant flags in the country. Santa Barbara Plaza Victory plaza Nestled in the heart of the town and landscaped in time for the 1998 Philippine Centennial, this is considered as a favorite hang out of young and old especially during afternoons and early evenings. It has two main historical features which include the Bandstand and the Rizal Monument. The Bandstand, an octagonal shaped structure was constructed in 1925 and since then served as venue to various political gatherings and other social activities. Another prominent structure with historical value in the plaza is the monument of Dr. Jose Rizal and the Propagandist. The Santa Barbara plaza is one of the finest, and most beautiful plazas in the Philippines. It is also where the Seat of the Republic of the Visayas was declared on November 17, 1898, headed by president Roque Lopez. The plaza was also the site where the first Philippine flag was raised outside Luzon on December 25, 1898, followed by the plaza libertad in Metro Iloilo also in the same date. The plaza was also declared as a Historical Landmark in 2015. General Martin Delgado Monument A bronze statue, facing the Municipal Hall Building in the north western entrance of the "Victory Plaza". The monument is a tribute to the town's most distinguished son and the greatest revolutionary hero Visayas has ever produced, Gen. Martin T. Delgado. The statue which was unveiled in time with the 1998 Centennial Celebration is an unfading memorial of the gallantry and patriotism of Gen. Delgado and his revolutionary forces. Iloilo Golf and Country Club Carved on a 35 hectares of plain and rolling hills, the 18 hole golf course in Barangay San Sebastian claims an undisputed pre eminence in golfing history. Asia's largest golfing publication "Golf Digest" called Santa Barbara Golf Course as the oldest course in the Philippines and one of the oldest courses in Asia. Built in 1907 by a group of British expatriates working on the Panay Railways system, it distinguishes itself from other clubs as not only a place for recreation but a historical landmark as well. Centennial Museum and Convention Center Constructed in 1998 as part of the Centennial Freedom Trail Site Project of the Philippine Centennial Commission, the museum houses antiques, artifacts and photos which tells the story of Santa Barbara's proud historical heritage. Santa Barbara Irrigation Dam Constructed in 1926, the irrigation dam is the first gravity irrigation system in the Visayas that has revolutionized farming. This is the oldest irrigation system in the country.