Ален Виньо: Канадалық хоккейші және жаттықтырушы

Кіріспе

Канадалық хоккейші және жаттықтырушы

Ален Виньо (14 мамыр 1961 жылы туған) – канадалық бұрынғы кәсіби хоккей жаттықтырушысы. Виньо НХЛ-де 19 маусым бойы «Монреаль Канадиенс», «Ванкувер Канукс», «Нью-Йорк Рейнджерс» және «Филадельфия Флайерс» командаларын, сондай-ақ Квебек үлкен жасөспірімдер хоккей лигасын (QMJHL) жаттықтырған. «Канукс» командасымен жұмыс істеген кезінде ол 2006–07 жылдары жылдың үздік жаттықтырушысы ретінде Джек Адамс сыйлығын жеңіп алды және жаттықтырушы ретінде жеңістер саны бойынша команданың рекордшысы атанды. Виньо басшылығымен «Ванкувер» президенттер кубогын екі рет (2010–11 және 2011–12) жеңіп алды және 2011 жылы Стэнли кубогының финалына шықты. «Нью-Йорк» командасындағы алғашқы маусымында ол «Рейнджерс» клубын 20 жылдан кейін алғаш рет Стэнли кубогының финалына (2014) және 2014–15 жылдары президенттер кубогына жеткізді. Жаттықтырушылық мансабына дейін Виньо алты маусым бойы НХЛ, Орталық хоккей лигасы және Америка хоккей лигасы (АХЛ) құрамында қорғаушы ретінде ойнады. НХЛ-де ол 1981–82 және 1982–83 жылдары екі маусымда «Сент-Луис Блюз» командасы үшін 42 ойын өткізді.

Ойын мансабы

Жас кезінде Виньо 1973 және 1974 жылдардағы Квебек халықаралық «Пи-Ви» хоккей турнирлерінде Халл, Квебек қаласынан шыққан жас хоккей командасымен, содан кейін Шығыс Оттава командасымен ойнады. Виньо 1977–78 маусымында «Халл Олимпикс» командасы сапында төрт маусым бойы QMJHL-де қорғаушы ретінде өнер көрсетті. Жаңадан бастаған маусымда ол 59 ойында 11 гол мен 46 ұпай жинады, ал келесі маусымда 72 ойында 13 гол мен 54 ұпайға ие болып, командалық есепте бес орынға көтерілді. QMJHL-дегі үшінші маусымында Виньо «Халл» командасынан «Труа-Ривьер Драверс» командасына ауыстырылды. Екі командада ойнаған кезеңде ол 63 ойында 64 ұпай (11 гол және 53 нәтижелі пас) жинады – жас шағындағы ең жоғары көрсеткіші. Келесі маусымда, QMJHL-дегі төртінші және соңғы маусымында, ол 67 ойында жеті гол мен 62 ұпай жинады, содан кейін 19 плей-офф ойынында төрт гол мен он ұпай қосты. Оның күш-жігері «Драверс» командасына QMJHL финалына өтуге көмектесті, бірақ олар «Корнуолл Роялс» командасынан 4:1 есебімен жеңіліс тапты. QMJHL мансабынан кейін Виньо 1981 жылғы NHL Draft-та «Сент-Луис Блюз» командасымен 8-ші раундта, жалпы есеп бойынша 167-ші болып таңдалды. 1981–82 маусымында «Блюз» командасына қосылып, 14 ойында өнер көрсетіп, 1 гол мен 2 нәтижелі пас берді. Жаңа маусымның қалған бөлігін «Блюз» командасының Орталық хоккей лигасының (CHL) филиалы – «Солт-Лейк Голден Иглз» командасымен кіші лигада өткізді. Виньо келесі маусымда қайтадан «Блюз» командасына шақырылды, онда ол 28 рет ойынға қатысып, 1 гол мен 3 нәтижелі пас берді, ал плей-офф ойындарында төрт нәтижелі пас жасады. 1983 жылғы плей-офф Виньоның NHL-дегі соңғы ойындары болды, өйткені ол келесі маусымда AHL лигасындағы «Мэн Маринерс» және CHL лигасындағы «Монтана Мэджик» командалары арасында уақытын бөліп, мансабын аяқтады.

QMJHL және Ottawa Senators

Виньо өзінің жаттықтырушылық мансабын 25 жасында 1986–87 маусымда, ойыншы ретінде зейнетке шыққаннан кейін бір маусым өткен соң бастады. Ол QMJHL лигасында мансабын бастады, бір маусым Trois Rivières Draveurs командасын, ал бес маусым Hull Olympiques командасын жаттықтырды – осы екі командада ол өзі де жасөспірімдер хоккейін ойнаған болатын. 1987–88 маусымда ол Olympiques командасын жеке QMJHL тұрақты маусымындағы ең жақсы көрсеткішке жеткізді: 43–23–4 есебімен және плей-оффта жеңіс. 1992–93 маусымда Виньо Ұлттық хоккей лигасында (НХЛ) кеңейтілген Ottawa Senators командасының көмекші жаттықтырушысы ретінде алғашқы мүмкіндігін алды. Осы лауазымда 3 жарым жыл жұмыс істегеннен кейін, 1995–96 маусымында Senators командасының көмекші жаттықтырушылары жұмыстан босатылып, Виньо QMJHL лигасына оралып Beauport Harfangs командасын жаттықтырды. Ол команданы екінші рет QMJHL финалына шығарды, бірақ онда Granby Prédateurs командасынан жеңілді.

Монреаль канадиандары

1996–97 жылдары «Харфангс» командасында толық маусым өткізгеннен кейін Виньо НХЛ-де екінші рет және бас бапкер ретінде алғаш рет «Монреаль Канадиенс» командасында жұмыс істеді. «Түпнұсқа алты» командасының тарихындағы 20-шы бапкер атанды. 1993 жылы Стэнли кубогын ұтқаннан кейін команда төрт жыл бойы плей-оффтың бірінші турында тоқтады. «Канадиенс» командасымен өткізген алғашқы маусымында ол команданы 37 жеңіс, 32 жеңіліс және 13 тең ойын нәтижесімен Солтүстік-Шығыс дивизионында төртінші орынға жеткізді. Олар «Питтсбург Пингвинз» командасын төрт ойыннан екі рет жеңіп, екінші раундқа өтті, бірақ «Буффало Сэйбрз» командасынан төрт ойында жеңіліс тапты. Келесі маусымда «Канадиенс» 32–39–11 есебімен плей-оффқа қатыса алмады. 1999–2000 маусымында, негізгі ойыншылардың көптеген жарақаттарына қарамастан, Виньо команданы 500-ден жоғары көрсеткішке жеткізді, бірақ маусым соңында плей-оффқа түсе алмады. Осы жетістіктері үшін, командасы қатарынан екінші жыл плей-оффқа қатыса алмаса да, ол Лиганың жыл бапкері аталымын алған «Жек Адамс» сыйлығына ие болды, бірақ ақырында «Сент-Луис Блюз» командасының бапкері Жоел Квенневильге есе жіберді. «Канадиенс» командасы келесі маусымда да қиындыққа тап болғаннан кейін Виньо маусымның ортасында қызметтен босатылып, оның орнына Мишель Терриен тағайындалды. «Канадиенс» командасымен жұмысынан кейін ол 2,5 жыл бапкерлік қызметтен тыс қалды. 2003–04 маусымында «Принс-Эдвард Аралдық Рокет» командасын басқаруға тағайындалды. Сол маусымда ол команданы 40–19–5 көрсеткішке жеткізіп, плей-оффтың екінші раундына шығарды.

Ванкувер Канукс

Команда плей-оффқа шыға алмаған тағы бір маусымнан кейін Виньо «Ванкувер Канукс» ұйымымен Америка хоккей лигасының (АХЛ) «Манитоба Мус» кіші лигалық командасын жаттықтыру үшін шақырылды. «Манитобадағы табысты маусымнан кейін, онда «Мус» 100 ұпай жинап, плей-оффтың екінші турында өнер көрсетті, ол 2006-07 маусымы алдында Марк Кроуфордты ауыстырып, «Канукс» командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. «Канукс» Кроуфордтың командамен өткізген соңғы маусымында плей-оффқа қатыса алмады және 2004-05 жылғы НХЛ локаутынан кейін Стэнли кубогына талапкер деп есептелгеннен кейін нашар нәтижелер көрсетті. Кроуфордты алмастыру арқылы Виньо команда тарихындағы 16-шы бас жаттықтырушы атанды. Кроуфорд команданы шабуылға басымдық беретін стильде жаттықтырғанымен, Виньо жұмысқа орналасқан кезде қорғанысқа басымдық беретін репутацияға ие болды. Кроуфордты жұмыстан босатумен қатар, бас менеджер Дейв Нонис команданы айтарлықтай жаңартты. Негізгі шабуылшылар Эд Йовановски мен Тодд Бертуцци кетіп, қорғауға баса назар аударатын Уилли Митчелл және жұлдыз қақпашы Роберто Луонго келді. «Канукс» командасының бас жаттықтырушысы болған алғашқы маусымында Виньо оларды 49 жеңіске жеткізді, бұл Пэт Куинннің 1992-93 жылғы 46 жеңістік маусымын артта қалдырды. Команда тұрақты маусымда Солтүстік-Батыс дивизионының титулын жеңіп алды және 2007 жылғы плей-оффтың бірінші турында «Даллас Старз» командасын жеті ойында жеңіп алды, бірақ екінші раундта «Анахайм Дакс» командасынан бес ойында жеңіліс тапты, ал «Дакс» кейіннен Стэнли кубогын жеңіп алды. 2006-07 жылғы табысты маусымның нәтижесінде Виньо Джек Адамс сыйлығына екінші рет ұсынылды және 2007 жылдың 14 маусымында «Буффало Сэйбрс» командасының Линди Раффын және «Питтсбург Пингвинз» командасының Мишель Терриенін жеңіп, жылдың жаттықтырушысы атанды. 2008 жылы «Канукс» плей-оффқа қатыса алмады, ал бас менеджер Дейв Нонис жұмыстан босатылды. Нонистің орнын басатын Майк Гиллис тағайындалғаннан кейін, Виньоны сақтап қалу мүмкіндігі талқыланды. Гиллиспен бірнеше кездесуден кейін Виньо 2009-2010 жылғы маусымға дейін «Ванкуверде» қалу үшін келісімшартты бір жылға ұзартты. Виньоның көмекші жаттықтырушылары Барри Смит пен Майк Келли, Кроуфордтың жаттықтырушы штабынан қалғандары, екеуі де жұмыстан босатылды. 2008 жылғы маусымда капитан Маркус Нэслундтың кеткенінен кейін Виньо және команда басшылығы Роберто Луонгоны «Канукс» командасының жаңа капитаны етіп тағайындады, НХЛ ережелері қақпашыларды осы лауазымға тағайындауға тыйым салған болатын. Луонго 60 жыл ішінде НХЛ командасының капитаны болған алғашқы қақпашы атанды, бірақ оған жейдесінде капитанның «С» таңбасын тағуға және НХЛ-дегі капитанның мұздағы дәстүрлі міндеттерін орындауға рұқсат берілмеді (мысалы, жаттықтырушы атынан төрешілермен сөйлесу). Жаңа басшылық пен менеджмент аясында Виньо және «Канукс» пост-сезонға оралды және үш жылдың ішінде екінші рет Солтүстік-Батыс дивизионының титулын жеңіп алды. Олар бірінші раундта «Сент-Луис Блюз» командасын таза жеңіске жеткізді, бірақ екінші раундта тағы да жеңіліс тапты; бұл жолы «Чикаго Блэкхокс» командасынан алты ойында жеңілді. 2009-2010 жылғы маусымда келісімшартының соңғы жылына кірген Виньо 2009 жылдың қыркүйегінде үш жылдық келісімшартқа қол қойды. «Канукс» Виньоның алғашқы маусымындағы 49 жеңіске теңесті және Солтүстік-Батыс дивизионының чемпионы атанды. «Канукс» плей-оффтың бірінші раундында «Лос-Анджелес Кингс» командасын алты ойында жеңіп, екінші раундта «Чикаго Блэкхокс» командасына екінші жыл қатарынан алты ойында жеңіліс тапты. Виньоның командадағы 2009-2010 маусымға дейінгі уақытында конференцияның жоғарғы жағында болғаннан кейін, «Канукс» лиганың ең жақсы тұрақты маусым командасы ретінде алғашқы Президенттер кубогын жеңіп алды, 2010-2011 жылғы маусымда 54 жеңіс және 117 ұпай жинады. Олар 1994 жылдан бері алғаш рет Стэнли кубогының финалына шықты, бірақ серияны жеті ойында «Бостон Брюинс» командасына ұтып алды. Виньо Джек Адамс сыйлығына үшінші рет ұсынылды, бірақ «Питтсбург Пингвинз» командасының Дэн Билсмасына жеңіліс тапты. 2011-2012 жылғы маусымда «Канукс» Президенттер кубогының жеңімпазы ретінде қайталанды. 2011 жылдың 23 қарашасында Виньо команданың 247-ші жеңісімен «Канукс» тарихындағы ең көп жеңіске жеткен жаттықтырушы атанды. 427 ойында ол өзінің алдыңғы жаттықтырушысы Марк Кроуфордқа қарағанда 97 ойынға аз өткізді. Лиганың ең үздік тұрақты маусым командасы 2011-2012 жылдары тағы да болса, «Канукс» 2012 жылғы Стэнли кубогының плей-оффынан бірінші турда шығарылды; бес ойында сегізінші орынға ие «Лос-Анджелес Кингс» командасына жеңіліс тапты. 2013 жылғы плей-офф кезінде «Канукс» командасы бірінші раундта «Сан-Хосе Шаркс» командасынан таза жеңіліс тапты. «Канукс» 2013 жылдың 22 мамырында Виньоны және көмекші жаттықтырушылар Рик Боунесс пен Ньюэлл Браунды «Шаркс» командасынан жеңіліс тапқаннан кейін 15 күн өткен соң жұмыстан босатылды.

Нью-Йорк рейнджерлері

2013 жылдың 21 маусымында «Нью-Йорк Рейнджерс» клубы Виньолды 34-ші бас бапкер етіп тағайындады, ол Джон Торторелланың орнын басты. Анық айтқанда, Торторелла Виньолды «Ванкувер Канукс» командасында ауыстырған болатын, бірақ келесі маусымда Торторелла жұмыстан босатылды. Виньолды бес жылға 10 миллион долларлық келісімшартқа қол қойды. Виньолды басқарған «Рейнджерс» 2013–2014 маусымның бірінші жартысында күрескенмен, маусымды өте табысты аяқтады. Команда Метрополитен дивизионында екінші орын алды, плей-оффқа қатысты және 1993–94 маусымда «Ванкувер Канукс» клубын жеңгеннен бері алғаш рет Стэнли кубогының финалына өтті. Алайда, финалда «Лос-Анджелес Кингс» клубына бес ойында есе жіберді. 2014–15 маусымында, Виньолды командамен өткізген екінші жылында, «Рейнджерс» 113 ұпай жинап, клуб тарихындағы жаңа рекорд орнатты және 1993–94 маусымнан бері алғаш рет НХЛ Президенттер кубогын жеңіп алды. Плей-оффтың бірінші турында «Рейнджерс» «Питтсбург Пингвинз» клубын бес ойында жеңіп, бесінші ойында Карл Хагелиннің овертаймда соққан голымен жеңіске жетті. Бұл Сидни Кросби мен «Пингвинз» клубының 2006–07 маусымнан бері плей-оффтағы ең ерте кездесуі болды. Жартылай финалда «Рейнджерс» 2009 жылдан бері бес рет кездескен Александр Овечкин мен «Вашингтон Кэпиталз» клубына қарсы шықты (әр команда екі рет жеңіске жеткен). «Рейнджерс» серияда 3–1 есебімен ұтылып, бесінші ойында 1–0 есебімен ұтылып тұрғанда, Крис Крейдер гол соғып, жеңіліске бар болғаны 101 секунд қалғанда есепті теңестірді. Овертаймда команда капитаны Райан Макдонаг жеңіс голын соқты және серияны Вашингтонға қайтарды. Алтыншы ойында Крейдер тағы да команданы шабыттандырып, бірінші кезеңнің бірінші минутында және соңғы секундында гол соқты. «Рейнджерс» «Кэпиталз» клубының соңғы шабуылына тойтарыс беріп, 4–3 есебімен жеңіске жетіп, «Мэдисон Сквер Гарденде» 7-ші ойынды өткізуге мүмкіндік алды. Бұл ойынға қызығушылық өте жоғары болды, билет бағасы рекордтық деңгейге жетті. Овечкин бірінші кезеңде жоғары қолғапқа бағытталған күшті шабуылмен есеп ашты, бірақ «Рейнджерс» клубының жаңа ойыншысы Кевин Хейс пенальтиде есепті теңестірді. 1994 жылғы Стэнли кубогының финалынан бері «Мэдисон Сквер Гарденде» өткен алғашқы 7-ші ойынның овертаймында Дерек Степан жеңіс голын соқты, «Рейнджерс» клубын төрт жылда үшінші рет конференция финалына шығарды. Алайда, бұл финалда «Тампа Бэй Лайтнинг» клубына есе жіберіп, Стэнли кубогының финалына қатарынан екінші рет өтуге бір жеңіс жетпей қалды. 2018 жылдың 7 сәуірінде «Рейнджерс» клубы 2017–18 маусымды 34–39–9 есебімен аяқтағаннан кейін Виньолдыны жұмыстан босатты және 2010 жылдан бері алғаш рет плей-оффқа қатыса алмады.

Филадельфия флайерлері

2019 жылдың 15 сәуірінде «Филадельфия Флайерс» клубы Виньоны бас бапкер ретінде тағайындады. «Флайерс» сапындағы алғашқы маусымында ол команданы 41–21–7 есебімен плей-оффқа шығарды, бірақ COVID-19 пандемиясының салдарынан маусым тоқтатылды. «Флайерс» сапындағы алғашқы маусымында Виньо «Джек Адамс» сыйлығының иегері атануға таласқан финалист болды, бірақ соңғы дауыс беру нәтижесінде «Бостон Брюинз» командасының Брюс Кэссидиден екінші орынды иеленді. 2021 жылдың 28 ақпанында Виньо бас бапкер ретінде 700-ші жеңісін тіркеп, НХЛ тарихында осындай жетістікке жеткен тоғызыншы бапкер атанды. 6 желтоқсанда «Флайерс» клубы «Тампа Бэй Лайтнинг» командасынан 7:1 есебімен жеңілгеннен кейін Виньоны қызметтен босатылды. Бұл жеңіліс команданың жеңіліс тізбегін 8 ойынға дейін ұзартты, ал маусымның басындағы көрсеткіш 8–10–4-ке төмендеді, бұл өткен маусымда плей-оффқа қатыспағаннан кейін орын алды.

Негізгі маусым және плей-офф

Тұрақты маусым Плей-офф Маусым Команда Лига Ойын Гол Пас Ұпай Айып уақыты Ойын Гол Пас Ұпай Айып уақыты 1977–78 Hull Olympiques QMJHL 59 11 35 46 92 4 0 1 1 20 1978–79 Hull Olympiques QMJHL 72 13 41 54 217 — — — — — 1979–80 Hull Olympiques QMJHL 35 5 34 39 82 — — — — — 1979–80 Trois Rivières Draveurs QMJHL 28 6 19 25 93 7 1 5 6 30 1980–81 Trois Rivières Draveurs QMJHL 67 7 55 62 181 19 4 6 10 53 1981–82 St. Louis Blues NHL 14 1 2 3 43 — — — — — 1981–82 Salt Lake Golden Eagles CHL 64 2 10 12 266 7 1 1 2 37 1982–83 St. Louis Blues NHL 28 1 3 4 39 4 0 1 1 26 1982–83 Salt Lake Golden Eagles CHL 33 1 4 5 189 — — — — — 1983–84 Montana Magic CHL 47 2 14 16 139 — — — — — 1983–84 Maine Mariners AHL 11 0 1 1 46 1 0 0 0 4 NHL барлығы 42 2 5 7 82 4 0 1 1 26 CHL барлығы 144 5 28 33 594 7 1 1 2 37

НХЛ жаттықтырушыларының рекорды

Команда Год Регулярный сезон Плей-офф И В П Н ОТН Очки Место В П %Поб Результат MTL 1997–98 82 37 32 13 — 87 4-е в Северо-восточном 4 6 0.400 Поражение в полуфинале конференции (BUF) MTL 1998–99 82 32 39 11 — 75 5-е в Северо-восточном — — — Не прошли в плей-офф MTL 1999–00 82 35 34 9 4 83 4-е в Северо-восточном — — — Не прошли в плей-офф MTL 2000–01 20 5 13 2 0 (12) (уволен) — — — —MTL итого 266 109 118 35 4     4 6 0.400 1 выход в плей-офф VAN 2006–07 82 49 26 — 7 105 1-е в Северо-западном 5 7 0.417 Поражение в полуфинале конференции (ANA) VAN 2007–08 82 39 33 — 10 88 5-е в Северо-западном — — — Не прошли в плей-офф VAN 2008–09 82 45 27 — 10 100 1-е в Северо-западном 6 4 0.600 Поражение в полуфинале конференции (CHI) VAN 2009–10 82 49 28 — 5 103 1-е в Северо-западном 6 6 0.500 Поражение в полуфинале конференции (CHI) VAN 2010–11 82 54 19 — 9 117 1-е в Северо-западном 15 10 0.600 Поражение в финале Кубка Стэнли (BOS) VAN 2011–12 82 51 22 — 9 111 1-е в Северо-западном 1 4 0.200 Поражение в первом раунде плей-офф (LAK) VAN 2012–13 48 26 15 — 7 59 1-е в Северо-западном 0 4 0.000 Поражение в первом раунде плей-офф (SJS)VAN итого 540 313 170 — 57     33 35 0.485 6 выходов в плей-офф NYR 2013–14 82 45 31 — 6 96 2-е в Столичном 13 12 0.520 Поражение в финале Кубка Стэнли (LAK) NYR 2014–15 82 53 22 — 7 113 1-е в Столичном 11 8 0.579 Поражение в финале конференции (TBL) NYR 2015–16 82 46 27 — 9 101 3-е в Столичном 1 4 0.200 Поражение в первом раунде (PIT) NYR 2016–17 82 48 28 — 6 102 4-е в Столичном 6 6 0.500 Поражение во втором раунде (OTT) NYR 2017–18 82 34 39 — 9 77 8-е в Столичном — — — Не прошли в плей-оффNYR итого 410 226 147 — 37     31 30 0.531 4 выхода в плей-офф PHI 2019–20 69 41 21 — 7 89 2-е в Столичном 10 6 0.625 Поражение во втором раунде (NYI) PHI 2020–21 56 25 23 — 8 58 6-е на Востоке — — — Не прошли в плей-офф PHI 2021–22 22 8 10 — 4 (20) (уволен) — — — —PHI итого 147 74 54 — 19     10 6 0.625 1 выход в плей-оффTotal 1,363 722 489 35 117     78 77 0.503 12 выходов в плей-офф