Кіріспе

Англиядағы темір жол

Манчестер, Бекстон, Матлок және Мидленд Junction темір жолы Амбергейттегі Мидленд темір жолымен қосылған жерден Матлоктың солтүстігіндегі Роузлиге дейін, содан әрі Бекстонға дейін созылды. Уақыт өте келе ол Лондон мен Манчестер арасындағы Мидленд темір жолының басты желісінің бір бөлігіне айналды, бірақ бастапқыда Манчестерден Англияның шығысына қарай, Амбергейт, Ноттингем, Бостон және Шығыс Қосқақ темір жолы арқылы, ол Солтүстік Мидленд желісі бойында Амбергейттен сәл солтүстікке қарай кездесетін маршрут ретінде жоспарланған еді. 1846 жылы Стокпорттың оңтүстігінен Амбергейтке дейінгі желіні салу туралы акт қабылданды. Қазіргі уақытта Миллерс-Дэйлден солтүстікке қарайғы бөлік Great Rocks жүк желісі ретінде ашық, Дербиден Матлокқа дейінгі жолаушылар тасымалы әлі де Дервент аңғары желісі ретінде жалғастырылуда, Матлоктан Роузлиге дейінгі бөлік Peak Rail мұра желісі болып табылады, ал Роузлиден Бекстонға дейінгі Monsal Trail велосипедпен, жылқымен және жаяу серуендеуге арналған жолға айналды.

Амбергейт - Роузли

Бастапқы жоспар "Манчестер және Бирмингем темір жолынан Чедлге, Честер округінде, немесе Дерби округіне жақын, Мидлендс темір жолының Амбергейт станциясына дейін темір жол салу туралы акт" деп аталатын. Заң жобасы 1846 жылы Парламент мақұлдауына ие болды. Желі 1849 жылдың 4 маусымында Роузлиге дейін ашылды, бірақ одан әрі салынбады, себебі қаржысы таусылды, бұл оның ұйымдастырушыларына қиындық тудырды. Мэтлок-Бат бұрыннан-ақ туристік қала болып келген. Амбергейт станциясы ашылғаннан бері туристер автобус және канал арқылы жеткізіліп келді. Күн сайын осы бағыттан отызға жуық көлік өтсе, алпыс-жетпіс мыңдай адам Чатсуорт үйіне баратын. Сол кезде сауданы одан әрі дамыту мақсаты болды. Мидленд темір жолы 1845 жылы алғаш ұсынылғаннан бері желіде үлеске ие болды, оның мүддесі Лондонға қарай бағытты кеңейту еді. Манчестер және Бирмингем біраз уақыттан бері өз бағытын іздеп, Чурнет аңғары арқылы (кейін Солтүстік Стаффордшир темір жолы салған) желі құруды қарастырған, бірақ оның орнына Маттлок бағытын қолдады, үлкен үлес салған. Алайда, 1846 жылы ол басқа желілермен бірігіп, LNWR құрды, ол Лондонға бәсекелес желі құруға бармады. 1852 жылы екі компания желіні 19 жылға жалға беруге келісті. Сонымен қатар, Мидленд желіні пайдалануға және жалға төлеуге, сондай-ақ Кромфорд каналын иеленуге міндеттенді. Желі Rowsley-ден Buxton-дағы SD&WBR желісімен кездесуі тиіс болды. Бұл жұмыс Альфред Эндрю Лэнглидің (1883 жылдан бастап Мидлендтің бас инженеры) басшылығымен жүзеге асырылды. Мидленд үшін бұл тік төбелер мен терең аңғарлармен сипатталатын мұндай қиын жерде алғашқы құрылыс болды, өзі Бакстон теңіз деңгейінен шамамен 1000 фут (305 м) биіктікте орналасқан. Желі Уай өзенінің бойымен Бакуэллге дейін созылды, Хэддон туннелінің қиындығын еңсерді және 1862 жылы Хассопқа жетті. Содан кейін Миллерс Дейл мен Монсал Дейлде екі виадук, сондай-ақ сегіз туннель салынды, 1863 жылы Бакстонға жетті.

Осы уақытқа дейін жолаушылар Амбергейтте ауысуға мәжбүр болды, бірақ сол жылы Мидленд оңтүстікке қарай бұрылыс қосып, станцияны Derby және оңтүстік бағытынан тікелей өтуге мүмкіндік беру үшін ауыстырды. Алайда, желінің бірлескен басқару мәселесі әлі де шешілмеген. Вирксворт қаласы көп жылдар бойы Дуффилдтен филиал желісін салу үшін күресті. C&HPR қызығушылық танытты, бірақ жеткілікті қаражаты болмады. Мидленд бастапқыда ынталы болмады, бірақ филиалды Роузлиге дейін ұзартуға болатынын түсінді, Амбергейтке дейінгі бөлімнен аулақ болды, себебі 1871 жылы жалға мерзімі аяқталғанда не болатыны белгісіз еді. Алайда, LNWR жалға мерзімі аяқталғаннан кейін желідегі үлесінен бас тартты. Ол компанияның негізгі жүйесінен алыс және оқшауланған еді. Сондықтан Мидленд Вирксворттан өте қиын жерді алып өту қажеттілігінен босатылды. Филиал 1867 жылы Вирксвортқа дейін ашылды, бірақ одан әрі салынбады.

Манчестер қаласына

Әр түрлі компаниялар арасындағы одақтар мен бәсекелестікке байланысты Манчестер, Шеффилд және Линкольншир темір жолы да Мидлендті өзі қызмет көрсететін көмір кеніштерінен алшақтатуды қалады және 1859 жылы Манчестердің жанындағы Хайдтан Нью-Миллс және Хейфилдке дейін желі құруды жоспарлады. Компанияға сондай-ақ, Ретфорд арқылы Лондонға пойыз қатынасын ұйымдастыруды көздеген GNR да қызығушылық танытты. Ал MS&LR менеджері Эдвард Уоткиннің Шеффилд арқылы Лондонға жетудің өз жоспары болды. Мидлендтің жалғыз мүмкіндігі Ланкашир және Йоркшир темір жолының көмегімен айналып өту болды, бірақ кейіннен соңғысының LNWR-мен басқа компаниялардың пойыздарын қабылдамау туралы келісімі бар екені белгілі болды. 1861 жылы Мидленд өзінің менеджері Джеймс Олпортты және бірнеше директорларын аймақты тану сапарына жіберді, сонда олар кездейсоқ түрде MS&LR директорларының бір тобын ат арбасында кездестірді. Осының нәтижесінде, бұрын осы компанияда жұмыс істеген Олпорт келісім шарттарын жасасуға тиіс болды. Мидлендтің әрқашан алға жылжуға бекініп алғаны анық болғандықтан, екі желінің қатар жүргені дұрыс болмас еді. Осы мақсатта Миллерс-Дейлде торап құрылды, нәтижесінде Букстон бір тармаққа қалды. Осылайша, теміржол саясаты (әсіресе сол кезде) Пик округінің ең ірі қаласы болған қаланың магистральдық станциядан айырылуына себеп болды. Мидленд желісі LNWR желісіне параллель, бірақ шығысқа қарай, Пик Форесттегі ең биік нүктеге дейін созылды. Содан кейін Dove Holes туннелі арқылы LNWR-дің астынан өтіп, Chapel en le Frith, Buxworth және Chinley станцияларына тоқтады, MS&LR-мен Нью-Миллсте қосылып, Манчестер Лондон жолына жетті, ол 1867 жылы ашылды. Бұл маршруттың бөлігі Букстон әк зауыдына тас тасымалдайтын жүк пойыздары үшін әлі де ашық, және оны Great Rocks Line деп атайды.

Кейінгі тарих

"Мидленд" ақыры Лондоннан Манчестерге қарайтын бағытын анықтады. Жылдар бойында бірнеше жақсартулар жасалды. Ромилиден Хайд арқылы өтетін бағыт ұзақ айналуды қажет етті, сондықтан 1875 жылы Реддиш арқылы жаңа, тікелей желі ашылды. 1865 жылы "Мидленд" 1880 жылы Манчестер орталық теміржол стансасын ашқан Чешир желілері комитетімен серіктес болды. Осылайша, "Мидленд" көптеген пойыздарын сол стансаға көшірді, бастапқыда Стокпорт Тивиот Дейл арқылы жетті. Бірақ бұл бағыт тығырылып, экспресс бағытына жарамсыз болды, сондықтан 1897 жылы "Мидленд" Нью-Миллстен Дисли туннелі мен Хитон Мерси арқылы жаңа желі ашты.

Жабылу

Мэтлоктан Бэкстонға дейінгі теміржол желісі 1968 жылғы маусымда Көлік министрі Барбара Каслмен жабылды, бұл көбінесе Бичинг реформаларының нәтижесі деп есептелгенімен, шын мәнінде солай емес. "Пик Рейл" тарихи мұраны сақтау тобы Матлоктан Роузлиге дейінгі бөлігін қайта жаңартып, қолдау көрсетуде. Мэтлоктан Амбергейтке дейінгі желі және Мидленд магистральдық теміржолының Дербиге дейінгі бөлігі қазір Дервент аңғары желісі деп аталады. Ал Уирксворт тармағы әлі де сақталып, қазір Экклсборн аңғары теміржолы ретінде аса мұқият қалпына келтірілуде.

Ағымдағы жағдай

Роузли мен Бакстон арасындағы жол көтеріліп, қазір Монсал жолының бөлігі болса да, оны қайта ашу жоспарлары әлі де уақыт-уақыт ұсынылып тұрады, ал Дербишир округі кеңесі жол төсегін құрылыстан босатуға міндеттенді. Жолдың бір бөлігін Peak Rail мұралық темір жол ұйымы Matlock-тан Rowsley-ге дейін қызмет көрсету арқылы қайта ашты, қазіргі уақытта оның ұзындығы 4 миль (6 км) құрайды. Бэкуэллге Роузли темір жол стансасы орналасқан жер арқылы және Бакстонды кеңейту жобасының бөлігі ретінде Haddon аялдамасы арқылы кеңейту жоспарлануда. Бұл жоба жоспарлауға рұқсат берілгеннен кейін бүкіл учаскені және Бэкуэлл темір жол стансасын бұрынғы қызметіне қайтаруды, сондай-ақ ескі Haddon туннелі мен Coombs Road және Rowsley виадуктарын (Бэкуэлл мен Роузли арасындағы жолда) толық қалпына келтіруді қамтиды. 2011 жылдың мамыр айында төрт туннель (Headstone, Cressbrook, Litton және Chee Tor) Ұлы Лонгстоун мен Пик Форест және Blackwell Mill арасында жаяу және велосипед жолы үшін қайта ашылды. 2018 жылдың наурыз айында карьерлік компаниялардың консорциумы мен Peak Rail мұралық темір жолы Matlock пен Buxton арасындағы желіні қайта ашуды зерттейтіні хабарланды. Бұл учаске "Жақсы көлік үшін" науқанының 2-ші кезеңіне жататын кандидат ретінде анықталды. 2020 жылдың наурыз айында Matlock пен Buxton арасындағы желіні қайта жаңғырту мүмкіндігін зерттеу үшін "Жележолды қайта жаңғырту" қорына өтініш берілді. Бұл өтініш қабылданбады. 2021 жылдың наурыз айында өтініш "Жележолды қайта жаңғырту" қорының үшінші кезеңі аясында қайтадан ұсынылды. 2022 жылдың маусым айында осы уақытта қаржыландыру мақұлданбағанын хабарлады. Manchester and East Midlands Rail Action Partnership (MEMRAP) бастамасымен жүзеге асырылып жатқан теміржолды қайта жаңғырту жобасы қолдауын арттыруда. Promoter, Peaks and Dales Railway және Goodshelter Group қолдауымен жұмыс істеу жоспарларына Monsal жолының қайта құрылуы және теміржолдың қайтаруы кіреді.