Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Саул Форбс Рей (31 желтоқсан 1914 – 9 қаңтар 1999) – Канаданың Пирсон дәуіріндегі сыртқы саясатында қызмет еткен канадалық дипломат.
Canadian diplomat
Saul Forbes Rae (December 31, 1914 – January 9, 1999) was a Canadian diplomat during the Pearsonian era of Canadian foreign policy.
Өмір және мансап
Раидің әкесі Гудман Коэн болып дүниеге келген. Литваның Паланга қаласында. Коэн отбасы 1890 жылдардағы погромдардан қашып Шотландияға көшіп барған, ал Гудман Гласгоу кемежайларында металл плацдармшының қызы Хелен Реймен танысқан. Бұл махаббат пен одан кейінгі неке екі отбасында да үлкен дүрбелең тудырды. Коэн әйелінің тегін қабылдады, ал жұбайлар 1912 жылы Манитоба штатының Виннипег қаласына көшіп баруды шешті. Саул 31 желтоқсанда Онтарионың Гамильтон қаласында дүниеге келген. Оның екі бауыры болған: үлкен әпкесі Грейс, ол Радио Сити музыка залында биші болып жұмыс істеді, және кіші інісі Джеки, ол канадалық шоу-бизнес саласында ұзақ жылдар бойы еңбек етті. 1920 жылдары үш бауыр Канададағы водевильде "The Three Little Raes of Sunshine" деген атпен өнер көрсетті. Ол англикан дініне кірді. Саул Рей Джарвис колледжін бітіргеннен кейін 1936 жылы Торонто университетінің Университет колледжін аяқтады, содан соң Лондон экономика мектебінде Масси стипендиясы бойынша докторлық диссертациясын қорғады. Ол сондай-ақ Оксфордтың Баллиол колледжінде оқыды және Принстон университетінде дәріс берді, сонымен қатар Америкалық қоғамдық пікір институтында жұмыс істеді. Ол Джордж Гэллаппен бірлесіп 1940 жылы "Демократияның пульсі: қоғамдық пікір және оның қалай жұмыс істейтіні" атты кітабын жазған, қоғамдық пікірді зерттеуші пионер болды. 1939 жылы Лоис Эстер Джорджқа үйленді. Ол Хэмпстедтегі жалпы тәжірибелі дәрігер Стэнли Джордж пен Милдредтің қызы, оның отбасы Англияның Уотфорд қаласынан шыққан. Ол Кембридждегі Ньюнхэм колледжінде оқыған. Екеуі Швейцарияның Женева қаласында Сэр Норман Ангел ұйымдастырған жазғы мектепте танысып, Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Мэриленд штатының Балтимор қаласында неке қиды. Саул Рей 1940 жылы Сыртқы істер министрлігіне қосылды және мансапты дипломат ретінде азаматтық қызметте қырық жыл бойы жұмыс істеді. Рей 1944 жылы Париж азат етілгеннен кейін Париждегі алғашқы дипломаттардың бірі болды, ол Алжирдегі еркін француз күштеріне Канада өкілі генерал Жорж Ваньеге көмекші болды. 1955 жылы ол Вьетнамдағы Халықаралық қадағалау және бақылау комиссиясында Канада комиссары Шервуд Летттің орынбасары болып жұмыс істеді. Комиссияның міндеті Бірінші Индокитай соғысының соңындағы бейбіт келісімді қадағалау болды. Кейін ол АҚШ-та Канаданың министрі (Вашингтон, 1956-1961), Женева мен Нью-Йоркте (1972-1976) БҰҰ-да Канаданың елшісі болды. Соңғы қызметке оның ұлы Боб 2020 жылдың шілдесінде тағайындалды. Ол Мексикадағы (1967-1972) және Нидерландыдағы (1976-1979) елшілік қызметін атқарды. 1980 жылы бірнеше ұсақ инсульттан кейін зейнетке шықты.
Rae's father was born Goodman Cohen. in Palanga, Lithuania. The Cohen family had moved to Scotland fleeing the pogroms of the 1890s, and there Goodman met Helen Rae, the daughter of a metal plater in the Glasgow shipyards. The romance and subsequent marriage caused considerable turmoil in both families. Cohen adopted his wife's surname, and the couple decided to move to Winnipeg, Manitoba in 1912. Saul was born in Hamilton, Ontario on December 31. He had two siblings, an older sister, Grace, who went to work as a dancer at the Radio City Music Hall, and a younger brother Jackie who had a long career in Canadian show business. The three worked in vaudeville in Canada in the 1920s under the name "the three little Raes of Sunshine". He converted to Anglicanism. Saul Rae graduated from Jarvis Collegiate, then from University College at the University of Toronto in 1936, and went on to earn a doctorate from the London School of Economics as a Massey Fellow. He also studied at Balliol College, Oxford, and went on to lecture at Princeton University where he also worked at the American Institute of Public Opinion. He was a pioneering public opinion researcher co authoring with George Gallup the 1940 book The Pulse of Democracy: Public Opinion and How It Works. He married Lois Esther George in 1939. She was the daughter of Stanley George, a Hampstead general medical practitioner, and Mildred, whose family was from Watford, England. She had studied at Newnham College, Cambridge. The two met at a summer school organized by Sir Norman Angell in Geneva, Switzerland, and were married in Baltimore, Maryland at the outbreak of the Second World War. Saul Rae joined the Department of External Affairs in 1940, and would spend four decades with the civil service as a career diplomat. Rae was one of the first diplomats to serve in Paris after its liberation in 1944, having served as assistant to General Georges Vanier, Canada's representative to the Free French in Algiers. In 1955, he worked on the International Commission for Supervision and Control in Vietnam as deputy to the Canadian Commissioner, Sherwood Lett. The role of the commission was to supervise the peace settlement at the end of the First Indochina War. He later served as Canadian Minister in the United States (Washington DC 1956–1961), and was Canada's Ambassador to the UN in both Geneva and New York (1972 1976) the latter a role to which his son Bob was appointed in July 2020. He served as Ambassador to Mexico (1967 1972), and to the Netherlands (1976 1979). He retired in 1980 after suffering a series of small strokes.