Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер
British politician
Эндрю Грэм Мюррей, 1-ші виконт Дюнедин, (21 қараша 1849 – 21 тамыз 1942) – шотланд саясаткері және судья. Ол 1903-1905 жылдары Шотландия хатшысы, 1905-1913 жылдары Сессия сотының Лорд-генерал-судьясы және Лорд-президенті, ал 1913-1932 жылдары апелляциялық Лорд қызметін атқарды.
Andrew Graham Murray, 1st Viscount Dunedin, (21 November 1849 – 21 August 1942) was a Scottish politician and judge. He served as Secretary for Scotland between 1903 and 1905, as Lord Justice General and Lord President of the Court of Session between 1905 and 1913 and as a Lord of Appeal in Ordinary between 1913 and 1932.
Өмірбаян және білім
Мюррей Томас Грэм Мюррей WS LLD (1816–1891) және Джон Тодтың қызы Кэролайн Джейн Тодтың ұлы болды. Оның әкесі мен атасы заңгерлер болған және Эдинбургтегі Tods Murray & Jamieson фирмасын құрған серіктестер еді. Ол Харроу мектебінде және Кембридж университетінің Тринити колледжінде білім алды.
Murray was the son of Thomas Graham Murray WS LLD (1816 1891) and Caroline Jane Tod, daughter of John Tod. His father and grandfather were solicitors, and founding partners of the Edinburgh firm Tods Murray & Jamieson. He was educated at Harrow and Trinity College, Cambridge.
Саяси және заңгерлік мансап, 1891-1905
Мюррей 1874 жылы шотландтық адвокатураға қабылданды және 1891 жылы Корольдік кеңесшісі атанды. Ол 1905 жылға дейін осы лауазымды сақтап, Лорд Солсберидің консервативтік үкіметінде Шотландияның бас прокуроры болып тағайындалды. Консерваторлар 1892 жылы биліктен түсті, бірақ 1895 жылы Солсбери басшылығымен қайта билікке келгенде Мюррей тағы да Шотландияның бас прокуроры болды. 1896 жылы ол Лорд-адвокат болып тағайындалды және Жеке кеңес мүшесі болып ант берді. 1902 жылы Артур Балфур премьер-министр болғанда ол Лорд-адвокат қызметін жалғастырды, бірақ келесі жылы Бурлидің лорды Балфурдан кейін Шотландия хатшысы болып тағайындалды және кабинетке енді. 1900 жылы ол Эдинбургтың сәнді Батыс бөлігіндегі 7 Rothesay Terrace мекенжайында тұрды.
Murray was called to the Scottish Bar in 1874 and became a Queen's Counsel in 1891. a seat he held until 1905, and appointed Solicitor General for Scotland in Lord Salisbury's Conservative administration. The Conservatives lost power in 1892 but when they returned to office in 1895 under Salisbury, Murray was once again made Solicitor General for Scotland. In 1896 he was promoted to Lord Advocate and sworn of the Privy Council. He remained as Lord Advocate when Arthur Balfour became Prime Minister in 1902, but the following year he succeeded Lord Balfour of Burleigh as Secretary for Scotland, with a seat in the cabinet. In 1900 he was living at 7 Rothesay Terrace in Edinburgh's fashionable West End.
Соттық мансап, 19051932
Мюррей 1905 жылғы ақпанда үкімет пен парламенттен кетіп, Лорд-Саджес генерал және Сессия сотының Лорд-президенті болып тағайындалды. Ол бұл лауазымдарды 1913 жылға дейін атқарып, содан кейін жалпы апелляциялық Лорд болып тағайындалды. Ол frustration мәселесі бойынша, сондай-ақ Tredegar v. Harwood ісі бойынша үй-жай иелерінің мүлікті сақтандыруға жауапкершілігі, Ellerman Lines Ltd v Murray ісі бойынша еңбек құқығы және преамбулаға немесе халықаралық құжаттың жобасына артық сену, Sorrel v Smith ісі бойынша сауданы немесе кәсіптік қызметті бұзуға жасалған құлық, Leyland Shipping Co Ltd v Norwich Union Fire Insurance Society Ltd ісі бойынша құқықтық жауапкершілікте себеп-салдар байланысы, Dunlop Pneumatic Tyre Co Ltd v New Garage & Motor Co Ltd ісі бойынша айыпталатын шарттар және Plumb v Cobden Flour Mills Co Ltd ісі бойынша жұмыс берушінің жауапкершілігі бойынша маңызды шешімдер қабылдады. 1923 жылы ол Саяси наградаларды қарау комитетінің төрағасы болды. 1932 жылы ол заң лорды қызметінен зейнетке шықты. 1908 жылы Корольдік Виктория орденінің командирі және 1922 жылы Корольдік Виктория орденінің үлкен крестімен марапатталды. 1926 жылы ол Перт графтығындағы Стэнтонның виконты, Дунедин атанды.
Murray left the government and parliament in February 1905, on being appointed Lord Justice General and Lord President of the Court of Session. He held these posts until 1913, when he was appointed a Lord of Appeal in Ordinary. concerning frustration and Tredegar v. Harwood concerning a landlord's liability to insure premises, Ellerman Lines Ltd v Murray on employment law and excessive reliance on a preamble or draft international instrument, Sorrel v Smith concerning the tort of conspiracy to interfere with a trade or calling, Leyland Shipping Co Ltd v Norwich Union Fire Insurance Society Ltd on causation in tort, Dunlop Pneumatic Tyre Co Ltd v New Garage & Motor Co Ltd on penalty clauses and Plumb v Cobden Flour Mills Co Ltd on employer's liability. In 1923 he was chairman of the Political Honours Review Committee. He retired as a Law Lord in 1932. He was appointed a Knight Commander of the Royal Victorian Order in 1908 and a Knight Grand Cross of the Royal Victorian Order in 1922. In 1926 he was further honoured when he was made Viscount Dunedin, of Stenton in the County of Perth.
Отбасы
Лорд Дюнедин екі рет үйленген. Ол 1874 жылы 4-ші баронет адмирал сэр Уильям Эдмонстонның қызы Мэри Клементинаға үйленді. Олардың бір ұлы және екі қызы болды. 1922 жылдың желтоқсанында Мэри қайтыс болғаннан кейін, ол 1923 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыста Шотландия соғыс үнемдеу комитетінің хатшысы болған Жан Элмсли Хендерсон Финдлейге, сондай-ақ Джордж Финдлейдің қызына екінші рет үйленді. Олардың балалары болмады. Оның жалғыз ұлы, құрметті Рональд Томас Грэм Мюррей (1875–1934) – «Қара күзет» полкіндегі майор, Бірінші дүниежүзілік соғыста қатысқан. Бірақ ол 1934 жылдың қыркүйегінде 59 жасында, үйленген күйінде, баласыз қайтыс болды, бұл оның әкесінен сегіз жыл бұрын болды. Лорд Дюнедин 1942 жылдың тамызында 92 жасында қайтыс болды. Оның тірі қалған еркек мұрагері болмағандықтан, оның өлімінен кейін екі лауазымы да тоқтатылды.
Lord Dunedin was twice married. He married firstly Mary Clementina, daughter of Admiral Sir William Edmonstone, 4th Baronet, in 1874. They had one son and two daughters. After Mary's death in December 1922 he married secondly Jean Elmslie Henderson Findlay, secretary of the Scottish War Savings Committee in WW1, and daughter of George Findlay, in 1923. They had no children. His only son the Hon. Ronald Thomas Graham Murray (1875–1934) was a major in the Black Watch and fought in the First World War. However, he died married but childless in September 1934, aged 59, predeceasing his father by eight years. Lord Dunedin died in August 1942, aged 92. As he had no surviving male issue both his titles became extinct on his death.