Дэниел Пёрселл: Генри Пёрселлдің туысы және барокко дәуірінің композиторы
Daniel Purcell
Дэниел Перселл – ағылшын барокко композиторы, Генри Перселлдің туысы. Шоқыралы капелласында әнші, Оксфордта органит, 40-тан астам пьесаға музыка жазған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Генри Перселлдің туысы, ағылшын композиторы. Дэниел Перселл (шамамен 1664 жылы туған, 26 қараша 1717 жылы қайтыс болған) – ағылшын барокко композиторы, Генри Перселлдің інісі немесе туысы.
English composer relative of Henry Purcell. Daniel Purcell (c. 1664 – buried 26 November 1717) was an English Baroque composer, the younger brother or cousin of Henry Purcell.
Өмірбаян
Генри Перселл сияқты, Дэниел Перселл шамамен 14 жасында Корольдік капелланың хорына қосылды. Жиырма жасқа жеткен шағында Оксфордтағы Магдалена колледжінің органшысы болып тағайындалды, онда ол шығармалар жазуды бастады. 1695 жылы ол Лондонға көшіп, театр үшін музыка жазумен айналысты, 40-тан астам пьесаға қосымша музыка жазды. Оның алғашқы жұмсалымдарының бірі – «Үнді патшайымы» жартылай операсының V актісі үшін қорытынды масканы аяқтау болды, ал оған дейінгі музыка Генри Перселл 1695 жылдың басында жазған еді. Дэниел Перселлдің алғашқы қойылымға уақытында аяқтау үшін қысыммен шақырылғаны ма, әлде Генри Перселлдің денсаулығы нашарлап, соңынан қайтыс болуының нәтижесі ме, белгісіз. Бұл туындының сахналық тарихы нақты емес, ал алғашқы қойылым Дэниел Перселлдің қатысуынсыз өткен болуы мүмкін. 1696 жылы ол Джордж Пауэллдің либреттосына сәйкес «Альбаның Брутусы» жартылай операсы үшін музыка жазды. 1701 жылы Уильям Конгревтің «Париж соты» маскасының ең жақсы музыкалық безендірілуі үшін өткен байқауда үшінші орын алды. Оның шамамен 1710 жылы жарық көрген аспаптық шығармаларына скрипкаға арналған туындылармен қатар, флейтаға арналған сонаталар мен трио сонаталар жинағы кірді. 1713 жылы, 49 жасында ол Холборндағы Сент-Эндрю шіркеуінің органшысы болып тағайындалды және өмірінің соңына дейін осы лауазымда қызмет етті. Кейін ол жұмыс істеген Сент-Эндрю шіркеуіне жерленді. Оның ең көп орындалатын шығармаларының бірі – Англия шіркеуінің кешкі құлшылық қызметінде қолданылатын E минорындағы «Магнификат» және «Nunc dimittis» литургиялық шығармалары болып табылады.
Like Henry Purcell before him, Daniel Purcell joined the choir of the Chapel Royal at about the age of 14. In his mid twenties he was appointed organist of Magdalen College, Oxford where he began to compose. In 1695 he moved to London to compose for the theatre providing incidental music for more than 40 plays. One of his first engagements was to complete the concluding Masque for Act V of the semi opera The Indian Queen, the preceding music for which had been written by Henry Purcell during the early months of 1695. It is unclear whether Daniel Purcell had been engaged because of pressure to complete the score in time for the first performance or as a result of Henry Purcell's failing health and subsequent death. The performance history of the piece is uncertain, and the first performance may have gone ahead without Daniel Purcell's contribution. In 1696 he composed the score for the semi opera Brutus of Alba to a libretto by George Powell. In 1701, he came third in a competition for the best musical setting of William Congreve's masque, The Judgment of Paris. His instrumental compositions published c.1710 included sets of sonatas and trio sonatas for recorder in addition to works for violin. In 1713, at the age of 49 he was appointed organist of St Andrew's, Holborn, a position he held until his death. He was subsequently buried in St Andrew's Church where he had worked. The most frequently performed of his compositions are probably the Magnificat and Nunc dimittis in E minor, liturgical pieces written for use in the Church of England service of Evensong.