Маргам: Уэльс қаласының тарихы мен географиясы

Кіріспе

2003 жылғы үнді Малаялам фильмі.

Маргам – Уэльстің Ниэт Порт Талбот округіндегі Порт Талбот қаласының маңындағы шағын қала және аудан. Бұл ауданның 2011 жылғы халқы 3017 адамды құрады; құрылыс аймағы үлкенірек және Тайбах ауданына дейін созылады.

Тарих

Маргам – ежелгі Уэльс қауымы, бұрын Тир-Иарл cwmwd-ының бөлігі, бастапқыда 1147 жылы құрылған цистерциандықтардың бай үйі – Маргам аббаттығының билігінде болған. (Маргамның Клерволық Әулие Бернардың еңбектерін ертерек таратуда маңызды рөл атқарғанына сенімді). Монастырлар таратылған кезде ол Мансел отбасының меншігіне өтті, кейін әйел желісі арқылы олардың ұрпақтары – Талботтар отбасы, Шрусбери графының отбасынан тараған әскери тармағы олардың орнын басты. Приход шіркеуі Маргам аббаттығының негізгі залында жұмыс істеуін жалғастырды, және ол әлі де солай. Маргам қамалының аумағында Капитул үйінің қираған қалдықтары және маңызды 17 және 18 ғасырлардағы ескерткіштер сақталған. Тас мұражайы аймақта ерте христиан дінінің пайда болуына қатысты маңызды дәлелдерді ұсынады. Өнеркәсіптік революция кезінде Маргам екі себепке байланысты маңызға ие болды. Біріншіден, оның жақсы порты болды, ол ақырында Порт-Талботқа айналды, Маргамның құрметіне аталды. Екіншіден, онда көмір кендері табылды, және 18 ғасырдың соңында приходта көмір өндіру қарқын алды. Жергілікті отынның және порттан жақсы көлік байланыстарының үйлесімі Маргамды Оңтүстік Уэльс көмір кенішінің өнеркәсіптік ландшафтының маңызды бөлігіне айналдырды. Бастапқыда көміршілер Маргам ауылынан шалқап, әсіресе Тайбахтағы елді мекенде тұрды. Бірақ, ақырында, бүкіл приход өнеркәсіптік жұмысшылардың қауымымен толып кетті. Содан кейін Маргам Порт-Талботтың қалалық аймағы ретінде қазіргі түрін алды. Дегенмен, Маргамның қалалық және өнеркәсіптік дамуына Маргам аббаттығының жері кірмеді, ол Талботтар отбасымен жақын маңдағы 19 ғасырлық сарайлары – Маргам қамалының аумағына қосылды (20 ғасырдың соңында өрттен зардап шекті, бірақ қазір қайта жаңартылуда). Талботтар отбасы бұрын, 18 ғасырда Маргамда Еуропадағы ең ұзын апельсин үйін салған, ол әлі де тұр. Барлық жер 20 ғасырдың ортасында Талботтар отбасынан сатылды, бірақ ол Маргам ауылдық паркі ретінде сақталды, ол жергілікті кеңес меншігінде және басқаруындағы, жергілікті тұрғындар үшін танымал орын. Талботтар отбасы жинаған ерте христиан кельт айқыштары мен жазулы тастар 1932 жылы жақын маңдағы шіркеу мектебінің залына көшірілді, ол Cadw басқаратын Маргам тастары мұражайына айналды. 20 ғасырдың басында Маргам маңызды British Steel plc зауытының орны болды.

Margam was an ancient Welsh community, formerly part of the cwmwd of Tir Iarll, initially dominated by Margam Abbey, a wealthy house of the Cistercians founded in 1147. (Margam is believed to have played a significant role in the early transmission of the work of St. Bernard of Clairvaux). At the dissolution of the monasteries, it came into the possession of the Mansel family who were eventually succeeded by their descendants in the female line, the Talbot family, a cadet branch of the family of the Earls of Shrewsbury. The parish church continued to operate from the nave of Margam Abbey, as it still does. Margam Castle grounds contain the ruins of the Chapter House and major 17th century and 18th century monuments. The Stones Museum contains important evidence for the advent of early Christianity in the area. With the coming of the industrial revolution, the parish of Margam became important for two reasons. First, it had a good harbour which was ultimately developed into Port Talbot, named in honour of the squires of Margam. Second, it had coal deposits, and coal mining in the parish took off in the late 18th century. The combination of local fuel and good transport links from the harbour made Margam an important part of the industrial landscape of the South Wales Coalfield. At first, the coal workers lived away from the village of Margam itself, notably in a settlement at Taibach. However, eventually, the whole of the parish was submerged by the community of industrial workers. Margam then assumed its modern form as a suburb of Port Talbot. Not included in the urbanisation and industrialisation of Margam, however, were the grounds of Margam Abbey, which were incorporated by the Talbot family into the grounds of their nearby 19th century mansion, Margam Castle (badly damaged by fire in the late 20th century but now in process of restoration). The Talbot family had previously, in the 18th century constructed at Margam the longest orangery in Europe, which still stands. All the land was sold out of the Talbot family in the mid 20th century but it has been preserved as Margam Country Park, an estate of some owned and administered by the local council which is a major local attraction. The collection of early Christian Celtic crosses and inscribed stones which the Talbot family had collected from the locality, were moved in 1932 into the nearby Church Schoolroom, to become the Margam Stones Museum, now managed by Cadw. In the early 20th century, Margam became the site of an important British Steel plc works.