Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
RWD 4 – 1930 жылы RWD командасы жасаған поляк спорттық ұшағы.
The RWD 4 was a Polish sports plane of 1930, constructed by the RWD team.
Даму
RWD 4 Варшавада Станислав Рогальский, Станислав Вигура және Ежи Држевецкий командасымен құрастырылды. Ол олардың бұрынғы RWD 2 үлгісіне негізделген, бірақ кеңейтіліп, қуатты тік қозғалтқышпен жабдықталған. Пилоттың орналысынан тікелей алға қарау мүмкін болмаса да, балық пішіндес фюзеляжы сақталды, бірақ пилоттың алдындағы фюзеляждың жұқа профилі көріс жағдайын жақсартты. Сондай-ақ, ұшақтың силуэті де жіңішкерілді. Ұшақтың жасалуы Байланыс министрлігінің тапсырысы бойынша, әсіресе 1930 жылғы халықаралық әуе жарысына қатысу мақсатында жүзеге асырылды. Сонымен қатар, RWD 4 көптеген ерекшеліктерін бөлісетін RWD 3 ұқсас байланыс ұшағы жобасын дамытты. Бірінші үш ұшақ (SP ADK, ADL және ADM) 1930 жылдың басында жобалаушы Ежи Држевецкиймен аяқталды. 1930 жылдың соңында Польша Әуе клубы үшін тағы алты ұшақ салынды (SP AEK, AEL, AEY, AEZ, AFC, AGP тіркеу нөмірлерімен).
The RWD 4 was constructed by the RWD team of Stanisław Rogalski, Stanisław Wigura and Jerzy Drzewiecki in Warsaw. It was based upon their earlier RWD 2 design, but enlarged and fitted with more powerful inline engine. It retained the same fish shaped fuselage without a direct view forward from the pilot's seat, though the view improved due to thin fuselage profile before the pilot. Also a silhouette became slimmer. The aircraft development was ordered by the Ministry of Communication especially for participation in the Challenge 1930 international air competition. At the same time, the RWD developed similar liaison aircraft project, the RWD 3, which shared many features with the RWD 4. The first three aircraft (registration SP ADK, ADL and ADM) were completed and flown by the designer Jerzy Drzewiecki in early 1930. In late 1930, a further six aircraft were built for the Polish Aero Club (registration SP AEK, AEL, AEY, AEZ, AFC, AGP).
Қызмет
Бірінші үш ұшақ шілде айында өткен "Challenge 1930" жарысына қатысты. SP ADM ұшағымен жарысты тек Джерзи Баян 32-ші орынға (35 жіктеліп, 60 ұшақ экипажы қатысқан) аяқтады. Франциск Живирко (Станислав Вигурамен бірге ұшқан) қозғалтқыш бұзылуына байланысты, ал үшінші ұшқыш Тадеуш Карпинский ауруға байланысты жарыстан шықты. Кейіннен RWD-4 ұшақтары Польшаның жергілікті әуе жарыстарында бірқатар жетістіктерге қол жеткізді (мысалы, Ф. Живирко 1930 жылы 3-ші Польша жеңіл ұшақтар сайысында жеңіске жетті, ал басқа RWD-4 ұшақтары 2-ші, 5-ші және 6-шы орындарды иеленді). 1931 жылы Загребте өткен халықаралық әуе жиынында Ержи Баян жалпы есепте 2-ші орынды, ал акробатикалық ұшуда 1-ші орынды жеңіп алды. RWD-4 ұшақтары аймақтық әуе клубтарында оқу және планерлерді буксирлеу үшін де қолданылды. Алғашқы екеуі 1931 жылы қызметтен шығарылды, ал соңғылары Польша спорттық авиациясындағы қысқа, бірақ құнды қызметтен кейін 1936 жылы жаратылды.
The first three aircraft took part in the Challenge 1930 competition in July. Only Jerzy Bajan completed the race on SP ADM on the 32nd place (of 35 classified and 60 starting crews). Franciszek Żwirko (flying with Stanisław Wigura) withdrew due to engine failure, while the third pilot Tadeusz Karpiński withdrew due to illness. RWD 4s were later used in Polish local air competitions, with some success (for example, F. Żwirko won the 3rd Polish Light Aircraft Contest in 1930, and other RWD 4s took the 2nd, 5th and 6th place). In 1931, in an international air meeting in Zagreb, Jerzy Bajan won 2nd place overall and the 1st place in aerobatics. RWD 4s were also used for training and glider towing in regional aero clubs. The first two were withdrawn in 1931, the last were scrapped in 1936, after quite short, but meritorious service in Polish sporting aviation.
Сипаттама
Ағаштан жасалған құрылымдық спорттық ұшақ, дәстүрлі компоновкамен, жоғары орналасқан қанатты консольді моноплан. Фюзеляждың көлденең қимасы тікбұрышты (жоғарғы бөлігінде тар), фанерамен қапталған. Трапеция тәрізді бір бөлікті қанаты, мата және фанерамен жабылған. Екі адамнан тұратын экипаж, фюзеляжда тандемдік түрде, екі басқарумен отырады. Кокпиттер бүйірлерге ашық, оң жақта жеке есіктер бар. Негізінен 4 цилиндрлі ауамен салқындатылған 115 а.к. Cirrus Hermes тік қозғалтқышымен (105 а.к. номиналды қуат, 115 а.к. ұшып шығу қуаты) және екі қанатты ағаш винтпен жұмыс істейді. Бұл ұшаққа 85 а.к. Cirrus III және 105 а.к. de Havilland Gipsy II қозғалтқыштары да орнатылған. Шасси дәстүрлі, бекітілген, артқы шанасы бар. Отын бакінің сыйымдылығы 110 литр, ол қанатта орналасқан, сағат сайынғы отын шығыны 21 литрді құрайды.
Wooden construction sports plane, conventional in layout, high wing cantilever monoplane. The fuselage rectangular in cross section (narrower in upper part), plywood covered. Trapezoid one part wing, canvas and plywood covered. A crew of two, sitting in tandem in the fuselage, with dual controls. The cockpits were open to the sides, with individual doors on the right. Principally powered by a 4 cylinder air cooled 115 hp Cirrus Hermes straight engine (105 hp nominal power, 115 hp take off power), driving a two blade wooden propeller, the aircraft was also known to be fitted with 85 hp Cirrus III and 105 hp de Havilland Gipsy II engines. Landing gear was conventional, fixed, with a rear skid. The fuel tank capacity was 110 litres held in wing giving fuel consumption of 21 litres per hour.