Станислав Скажыński: Атлант мұхитының батыры және Польша авиаторының тағдыры
Stanisław Skarżyński
Станислав Скажыньский – польский летчик, герой трансатлантического перелета 1933 года. Участвовал в Польско-Советской войне и ПОВ. Биография и подвиги.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корольдік әуе күштері офицері басқа адам.
Royal Air Force officer
another person
Станислав Якуб Скаржиньский (1 мамыр 1899 – 26 маусым 1942) – Польша әуе күштерінің подполковнигі және 1933 жылы Атлантика мұхиты арқылы жеке ұшқан ұшқыш ретінде танымал авиатор.
Stanisław Jakub Skarżyński (1 May 1899 − 26 June 1942) was a lieutenant colonel in the Polish Air Force and aviator famous for his transatlantic solo flight in 1933.
Ерте әскери мансап
1916–17 жылдары Скаржиньский Польша әскери ұйымының (POW) мүшесі болды. 1918 жылдың қараша айында ол жаңа құрылған Польша армиясына ерікті болып келіп, Вартада неміс әскерлерін қарусыздандырған бөлімдерге басшылық етті. Одан кейін ол Польша-Кеңес соғысында жаяу әскер қатарында шайқасты, 1919 жылы екінші лейтенант шеніне көтерілді. Ол жараланған, бірақ майданға қайта оралды. 1920 жылдың 16 тамызында Радзимин шайқасында бір аяғына ауыр жарақат алды. Жарақатының жұғуын емдеуге ұзақ уақыт кетті, содан кейін Скаржиньский өмір бойы ақсап жүрді. Жаяу әскерде қызметін жалғастыра алмай, ол әскери авиацияға ауысты. 1925 жылы Быдгощ қаласында ұшқыш дайындығын аяқтады және Варшавадағы 1-ші авиациялық полкте қызмет етті. 1927 жылы ол Flying Captain (ұшқыш капитан) атанды. 1931 жылдың 1 ақпаны мен 5 мамыры аралығында лейтенант Анджей Маркевичпен бірге Польшада жасалған PZL Ł 2 ұшағымен (тіркеу SP AFA) Африканы айналып, барлығы 25 770 км қашықтықты басып өтті.
In 1916–17 Skarżyński was a member of the Polish Military Organisation (POW). In November 1918 he volunteered for the newly created Polish Army, and commanded units disarming German soldiers in Warta. He then fought in the Polish Soviet War with the infantry, being promoted to second lieutenant in 1919. He was wounded but returned to the front. During the battle of Radzymin he was severely wounded in one leg on 16 August 1920. The infected wound needed long rehabilitation, and Skarżyński always limped thereafter. Unable to continue serving in the infantry, he managed to transfer to the military aviation arm. He completed pilot training in Bydgoszcz in 1925, and served in the 1st Aviation Regiment in Warsaw. In 1927 he became a Flying Captain (kapitan pilot). Between 1 and 5 February May 1931 together with Lt. Andrzej Markiewicz, he flew around Africa in the Polish designed aircraft PZL Ł 2 (registration SP AFA), a total distance of 25,770 km.
Атлантиканы аралай ұшу
1933 жылы 7-8 мамырда Скаржинский шағын бір орындық поляк туристік ұшағы RWD 5bis (SP AJU) арқылы Оңтүстік Атлантиканы, Сент-Луис (Сенегал) қаласынан Бразилиядағы Масейо қаласына дейін жалғыз өзі ұшты. Ұшу 20 сағат 30 минутқа созылды (мұхит үстінде 17 сағат 15 минут). Ол 3582 км қашықтықты FAI туристік ұшақтарының II категориясы бойынша (салмағы 450 кг / 1000 фунттан кем) әлемдік рекордты орнатты. Салмақ шектеулеріне байланысты ұшақта радио және қауіпсіздік жабдықтары болған жоқ. RWD 5bis Атлантиканы басып өткен ең кішкентай ұшақ болып табылады. Ұшу жоспары құпия сақталды. Бұл 27 сәуір мен 10 мамыр аралығында өткен, 17 885 км ұзындықтағы Варшава – Рио-де-Жанейро рейсінің бір бөлігі болды. Одан кейін ол Буэнос-Айреске ұшып, кемемен Еуропаға қайтып келді.
On 7/8 May 1933 Skarzynski flew solo in a small single seater Polish tourist airplane RWD 5bis (SP AJU) across the southern Atlantic, from Saint Louis, Senegal to Maceio in Brazil. The flight took 20 hours 30 minutes (17 hours 15 minutes above the ocean). He crossed 3,582 km, establishing a distance World Record in a FAI tourist plane category II (weight below 450 kg / 1000 lb). The plane had no radio nor safety equipment, due to weight restrictions. The RWD 5bis remains the smallest plane to ever to have flown across the Atlantic. Plans of his flight were kept secret. It became a part of Warsaw – Rio de Janeiro flight, between 27 April and 10 May 17,885 km long. He then flew on to Buenos Aires and returned to Europe by ship.
Кейінгі қызмет және Екінші дүниежүзілік соғыс
1934 жылы майор болып тағайындалып, бомбалаушы эскадрильяның командирі болды. 1938 жылдан бастап Торуньдегі 4-ші авиациялық полкінің командирінің орынбасары, подполковник (podpułkownik пилоты) шенімен қызмет етті. 1939 жылдың сәуір айында Польша Әуе клубының президенті болды. 1939 жылдың тамызында Румынияға әуе атташесінің орынбасары ретінде жіберілді. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, Польшадан Румыния арқылы Францияға қашып бара жатқан поляк ұшқыштарын тасымалдауға көмектесті, онда Польша Әуе күштері қайта құрылды. 1940 жылы Францияның құлауынан кейін Скаржиньский 17 000 поляк әуешісін Ұлыбританияға жеткізуге көмектесті, онда ол RAF Hucknall және RAF Newton әуе мектептерінің командирі болды. Әскери ұшқыш үшін оның жасы ұлғайған және қимыл-қозғалыс шектеулері болғанмен, ол жауынгерлік міндетке жіберуді сұрады және RAF Lindholme және №305 поляк бомбалаушы эскадрильясының командирі болып тағайындалды. Франция мен Германия үстінен екінші ұшқыш ретінде бес сәтті түнгі миссияны орындады. 1942 жылдың 25-26 маусымында Бремен қаласы үстінен (мың ұшақтың рейсінің бірі) ұшу кезінде оның Wellington Mk II ұшағының қозғалтқышы Солтүстік теңізде тоқтады, бортында SM R әріптері болған. Скаржиньский үйге қайта алмады және таңғы сағат 2-ден кейін, ағылшын жағалауынан шамамен 65 км қашықтықта, дауылды теңізге ұшақты құлатты. Скаржиньский Wellington ұшағынан жеке авариялық люк арқылы шығып, фюзеляждың үстінен теңізге ағып кеткен болуы мүмкін, ол экипаж мүшелерінің арасындағы жалғыз қаза тапқан адам болды. Оның денесі голланд жағалауынан табылды және кейін Голландияның Тершеллинг аралында толық әскери салтанатпен жерленді.
In 1934, he was promoted to major and commanded a bomber squadron. From 1938, he was deputy C. O. of the 4th Aviation Regiment in Toruń, with a rank of lieutenant colonel (podpułkownik pilot). In April 1939, he became President of the Polish Aero Club. In August 1939 he was sent to Romania as the deputy air attaché. After the outbreak of World War II, he helped in transporting Polish pilots, fleeing from Poland, through Romania to France, where the Polish Air Force was recreated. In 1940 Skarżyński, after the fall of France, helped ship 17,000 Polish airmen to Britain, where he became commanding officer of Polish Flying Schools at RAF Hucknall and then RAF Newton. In spite of his advanced age for a military pilot, and mobility impairment, he requested a combat posting, and was assigned as C. O. of RAF Lindholme and No. 305 Polish Bomber Squadron. He underook five successful night missions over France and Germany as the second pilot. On 25/26 June 1942, while flying on a mission over Bremen (one of the thousand aicraft raids), an engine stalled in his Wellington Mk II, code letters SM R, above the North Sea. Skarżyński did not make it home and ditched the aircraft in the stormy sea, after 2 am, around 65 km from English coast. Skarżyński, leaving the Wellington from a separate emergency hatch, was probably washed out to sea from the fuselage top, and was the only crew member lost. His body was found on the Dutch shore and he was later buried with full military honours on the Dutch island of Terschelling.
Құрметтер
Ол Virtuti Militari 5-сыныпты (Польша-Совет соғысы үшін), Тәуелсіздік крестімен, Polonia Restituta 4-сыныпты орденімен, Krzyż Walecznych (төрт рет), Алтын және Күміс Еңбек крестімен, Француз құрметінің Легионымен және Бразилияның Оңтүстік Крест орденімен марапатталды. FAI оған Луи Блерио медалін (1936) табыс етті, ол осы медальды алғашқы иеленушілердің бірі болды. Ол қайтыс болғаннан кейін толық полковник (пуłkownik pilot) шеніне көтеріліп, Польша Президентінің жарлығымен 2-дәрежелі Polonia Restituta орденімен марапатталды. Оның құрметіне көптеген көшелер мен мектептер аталған. Ол Влоцлавек әуе клубының және Краковтағы 13-ші көлік эскадрильясының меценаты. 2009 жылдың 10 тамызында Ұлттық қорғаныс министрі Краковтағы 8-ші әуе базасын оның есімімен атау және оның меценаты етіп тағайындау туралы қаулыға қол қойды.
He was awarded the Virtuti Militari 5th class (for the Polish Soviet war), Cross of Independence, Order of Polonia Restituta 4th class, Krzyż Walecznych (four times), Golden and Silver Cross of Merit, the French Legion d'Honneur and the Brazilian Order of the Southern Cross. The FAI awarded him the Louis Blériot medal (1936) of which he was one of the first recipients. Posthumously he was made a full colonel (pułkownik pilot) and awarded the Order of Polonia Restituta 2nd class by the President of Poland. There are numerous streets and schools named after him. He is the Patron of the Aeroclub of Włocławek and of the 13th Transport Squadron in Kraków. On 10 August 2009 the Minister of National Defense signed the Decree to appoint him as Patron of 8 Air Base in Kraków – Balice, which now is named after him.