Питого: Тарихы мен құрылуы

Кіріспе

Питого муниципалитеті, ресми түрде Питого муниципалитеті, Филиппиннің Кесон провинциясындағы 4-ші санаттағы муниципалитет. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 22 798 адамды құрайды.

Тарих

Питогоның дөңгелек төбелерге орналасуының себебі бар. Тарихи мәліметтерге сәйкес, қаланың негізін қалаушылар 1766 жылы осы жерді таңдаған, себебі оның биік орны оларға мұсылман қарақшыларының винталарын (тоналған кемелерді) жақсы көруге мүмкіндік берді, олар сол кезде жергілікті халықтың қауіпсіздігіне қауіп төндіріп жүрді. 1754 жылы Хуан Маурисио басқаратын христиан қоныс аударушылар тобы, морос шабуылдарынан сақтану үшін қаланың ішкі жағында, Майубок өзенінің (қазіргі Пинбаянан) бойында бірнеше шақырым қашықтықта қоныс тапты. Бірақ, бұл сақтық шараларына қарамастан, морос тайпасы келіп, қалаға шабуыл жасады. Олар теңіз жағасындағы Калилайян (Тайабас) қаласы арқылы келді. Екі жыл өткен соң, 1756 жылы Алехо Баутиста келесі билеуші болды. Морос бұл жерді есінде сақтап, қайтадан Майубокқа келді, елді мекенді өртеп, көптеген тұрғындарын өлтірді. Осы қорқыныштан сақтану үшін, халық ең үлкен шіркеу қоңырауын банкаға салып, бірақ банка Аснан жанында суға батып кетті. Тәжірибелі суға түсушілер тарихи қоңырауды іздеуге тырысты, бірақ олардың күш-жігері нәтижесіз аяқталды. 1760 жылы аман қалғандар Бернабе Рафаэль басшылығымен Каваянин өзенінің жағасында жаңа қоныс құрды. Бірақ, бұл қауым да морос шабуылынан зардап шекті. Қасиетті Пауыл (қорғаншы) жоғалып кетті, бірақ ол жақын маңдағы бариодан табылды. Халық аталған бариода қысқа уақыт тұрып, оны "Адия" деп атады, яғни "қауіпсіздік" орны. 1766 жылы Буэнавентура Сальвадор Малиу төбесіндегі балық аулау шатырларын таңдады. Бұл жердің таңдалу себебі – оның шыңындағы жергілікті күзет мұнарасынан (Кастильо) алыстан келе жатқан морос винталарын оңай көруге болатын. Питогоның негізі қаланғандығын Джеронимо Сантьяго poblacion-ды қамқорлағанда толық сенімділікке ие болды. Ол пираттардың қорқынышына толы Маниаго деп танылды. Ол 1771 жылдан 1780 жылға дейін шамамен он жыл билік жүргізді. Осы кезеңде қасиетті Пауыл да кеңінен танымал болды. Халықтың сенуіне сәйкес, Қасиетті Пауыл жаңа қаланы керемет түрде қорғап отырды. Бірде, морос қалаға кірмек болғанда, жер қараңғылыққа толып, олар басқа амалсыз кері қайтуға мәжбүр болды. 1781 жылы Хуан Энкарнасьон билеуші болды. Аңыз бойынша, осы жылы Малиу төбесіндегі үлкен Питого ағашының астынан Әулие Пауылдың бейнесі табылды. Бұл жақсы белгі деп есептеліп, халық Әулие Пауылдың осы жерді poblacion-ның тұрақты орны ретінде ұнатқанына сенді. Сондықтан, олар осы жерді "Питого" деп аталатын пальма ағашының атымен атады және осында қоныстанды. Бұл атау кейіннен қаланың бүкіл аумағына тарады. 1814 жылы тағы бір Маурисио билеуші болды. Қала тұрғындарының абайсыздығынан қала алғаш рет өртенді. 1817 жылы Геронимо де Лос-Анджелес жақсы басшы болып келді. Оның кезінде Малиу төбесінде, бір кезде Әулие Пауылдың табылу орнында тас шіркеу салынды. Екі ғасыр бойы Питого мұсылман шабуылдарынан, жұқпалы аурулардан және екі ірі соғыстан аман қалды, соңғы онжылдықтарда даму мен өркендеуді көрген гүлденген қауым ретінде қалыптасты.

The fact that Pitogo is built on a promontory of rolling hills has a great rationale behind. Historical records show that this site was selected by the town's founders in 1766 because its lofty elevation provided them with good look out points for the marauding vintas of Muslim pirates who were then threatening the safety of the natives. In 1754, a band of Christian settlers led by Juan Mauricio founded the town farther inland, a few miles up the Mayubok River, (now Pinagbayanan), to be safe from Moro depredations. But despite this precaution, the Moros came and raided the town. They came along the coastal town of Kalilayan (Tayabas). Two years later, in 1756, Alejo Bautista became the next ruler. Again, the Moros remembering the place, visited Mayubok, burned the settlement and killed many of its inhabitants. Due to so much fright, the people placed the biggest church bell in a banca but the banca capsized at Aasnan. Expert divers tried to recover the historic bell but their toil remained futile and all in vain. The survivors built another settlement in 1760 along the banks of Cawayanin River under Bernabe Rafael. Likewise, this community was destroyed by the Moros. St. Paul (the patron saint) was lost. He was found in a nearby barrio. The people stayed for a short time in the said barrio naming it “Adia” meaning safety. In 1766, Buenaventura Salvador selected a well located hill, the Maaliw Hill where few fishing huts could be found. The place was chosen because from its summit, where a native watchtower (Castillo) could be found, the approaching Moro Vintas could easily be detected while still afar. The founding of Pitogo became very sure when a strong ruler in the person of Geronimo Santiago took care of the poblacion. He was known as Maniago whom the pirates feared so much. He ruled for almost ten years from 1771 to 1780. During that time the patron saint became famous too. The belief was that St. Paul was protecting miraculously the new town. On one occasion, when the Moros were about to enter the town, the place became all darkness and so the Moros had not other recourse but to go away. 1781 came and Juan Encarnacion became the ruler. According to legend, this was the time when St. Paul the Apostle was found under a big Pitogo tree on the promontory of Maaliw Hill. Taking this as a good omen and believing that St. Paul liked the place to be the permanent location of the poblacion, the people named the place after this palm tree known as “Pitogo” and began to settle here. This name later applied to this whole town as the community grew. Another Mauricio became the ruler in 1814. The town was burned for the first time due to the carelessness of the inhabitants. A very good ruler in the person of Geronimo de los Angeles came in 1817. During his time the stone church was built on the same place where St. Paul was once found on Maaliw Hill. For two centuries, Pitogo had survived Muslim raids, epidemic conflagrations and two major wars to emerge as a thriving, pulsating community that has seen some progress during the past decades.