Кіріспе
Графикалық карта (оларды бейнекарта, дисплейлік карта, графикалық адаптер, VGA карта / VGA, бейне адаптер, дисплей адаптері немесе әдеттегі тілде GPU деп те атайды) – компьютерге қосымша орнатылатын карта, ол монитор сияқты дисплей құрылғысына графикалық сигналды жібереді. Графикалық карталар кейде дискретті немесе арнайы графикалық карталар деп аталады, олардың аналық платадағы немесе орталық процессордағы (CPU) енгізілген графикалық процессордан ерекшеленуін көрсету үшін. Графикалық картаның негізгі құралы – қажетті есептеулерді орындайтын графикалық процессор (GPU), бірақ "GPU" деген аббревиатура кейде графикалық картаның өзін толықтай атау үшін қолданылады. Көптеген графикалық карталар тек қарапайым дисплей шығарумен шектелмейді. Графикалық процессорды қосымша өңдеу үшін пайдалануға болады, бұл орталық процессордың жүктемесін азайтады. Сонымен қатар, OpenCL және CUDA сияқты есептеу платформалары графикалық карталарды жалпы мақсаттағы есептеулер үшін пайдалануға мүмкіндік береді. Графикалық карталарда жалпы мақсаттағы есептеулерге жасанды интеллектті оқыту, криптовалюта өндіру және молекулалық модельдеу кіреді. Кейбіреулері арнайы корпусқа орнатылып, компьютерге док станциясы немесе кабель арқылы қосылады. Бұлар сыртқы графикалық процессорлар (eGPU) деп аталады. Графикалық карталар көбінесе өнімділікті арттыру үшін енгізілген графикалық карталардан артықшылыққа ие.
A graphics card (also called a video card, display card, graphics adapter, VGA card/VGA, video adapter, display adapter, or colloquially GPU) is a computer expansion card that generates a feed of graphics output to a display device such as a monitor. Graphics cards are sometimes called discrete or dedicated graphics cards to emphasize their distinction to an integrated graphics processor on the motherboard or the central processing unit (CPU). A graphics processing unit (GPU) that performs the necessary computations is the main component in a graphics card, but the acronym "GPU" is sometimes also used to erroneously refer to the graphics card as a whole. Most graphics cards are not limited to simple display output. The graphics processing unit can be used for additional processing, which reduces the load from the central processing unit. Additionally, computing platforms such as OpenCL and CUDA allow using graphics cards for general purpose computing. Applications of general purpose computing on graphics cards include AI training, cryptocurrency mining, and molecular simulation. Others may have dedicated enclosures, and they are connected to the computer via a docking station or a cable. These are known as external GPUs (eGPUs). Graphics cards are often preferred over integrated graphics for increased performance.
Тарих
Графикалық карталар тарихи түрде дамыған сайын әртүрлі компьютерлік дисплей стандарттарын қолдады. IBM PC-ге үйлесімді машиналар үшін, ерте кездегі кең таралған стандарттар MDA, CGA, Hercules, EGA және VGA болды. 1980 жылдардың соңында Radius сияқты компаниялар Apple Macintosh II үшін дискретті 2D QuickDraw мүмкіндіктерімен графикалық карталар жасады. 3dfx Interactive 3D үдеуімен (Voodoo сериясымен) тұтынушыға бағытталған GPU-ны жасаған алғашқы компаниялардың бірі болды және 3D-ге арналған, бірақ 2D қолдауы жоқ (сондықтан жұмыс істеу үшін 2D картасы қажет болды) графикалық чипсетті жасаған алғашқы компания болды. NVIDIA RIVA 128 – чипте біріктірілген 3D және 2D өңдеу блогы бар тұтынушыға бағытталған алғашқы GPU-лардың бірі. Көбінесе қазіргі заманғы графикалық карталар AMD немесе Nvidia компанияларынан алынған графикалық чиптермен құрастырылады, ал "графика" деген сөз көбінесе жіберіліп қалады.
Дискретті және интеграцияланған графиктер
Графикалық картаны пайдаланудың баламасы ретінде бейнеаппараттық құрал интеграцияланған графика ретінде аналық платаға, процессорға немесе чиптегі жүйеге біріктірілуі мүмкін. Аналық платаға негізделген жүзеге асырулар кейде "аналық платадағы бейне" деп аталады. Кейбір аналық платалар бөлек дисплейлерді қуаттандыру үшін интеграцияланған графиканы және графикалық картаны бір мезгілде қолдауға мүмкіндік береді. Интеграцияланған графиканың басты артықшылықтары: төмен құн, ықшамдылық, қарапайымдық және энергияны аз тұтыну. Интеграцияланған графиканың өнімділігі графикалық картаға қарағанда көбінесе төмен болады, себебі интеграцияланған графикалық процессордың ішіндегі графикалық өңдеу блогы жүйе ресурстарын процессормен бөлісуі тиіс. Ал графикалық картада жеке кездейсоқ сәйкес жад (RAM), салқындату жүйесі және арнайы қуат реттегіштері болады. Графикалық карта жүктемені процессордан ауыстырып, жад шинасының процессор мен жүйелік жадтан тартылуын азайтады, соның салдарынан компьютердің жалпы өнімділігі графикалық өңдеуде өнімділіктің артуымен қатар жақсаруы мүмкін. Мұндай өнімділіктің артуын бейне ойындарда, 3D анимацияда және бейне өңдеуде байқауға болады. AMD және Intel процессорлар мен аналық плата чипсеттерін енгізді, олар процессордың бір кристаллінде GPU интеграциясын қолдайды. AMD интеграцияланған графикасы бар процессорларды Accelerated Processing Unit (APU) тауарлық белгісімен жарнамалайды, ал Intel ұқсас технологияны "Intel Graphics Technology" брендімен белгілейді.
Электр қуатына сұраныс
Графикалық карталардың өңдеу қуаты артқан сайын, оларға қажетті электр қуаты да артты. Қазіргі жоғары өнімділіктегі графикалық карталар көп мөлшерде қуатты тұтынады. Мысалы, GeForce Titan RTX үшін жылулық жобалау қуаты (TDP) 280 ваттты құрайды. Видео ойындармен сынағанда, GeForce RTX 2080 Ti Founder's Edition орташа есеппен 300 ватт қуат жұмсайды. CPU және қуат көзі өндірушілері соңғы кезде тиімділікті арттыруға ұмтылып жатқандықтан, графикалық карталардың қуатқа деген талабы артып, компьютердегі жеке компоненттердің арасында ең көп қуатты тұтынушыға айналды. Қуат көзінің қуаты да артқанымен, PCI Express қосылысында шектеулер бар, ол 75 ваттқа дейін қуат беруге ғана қабілетті. 75 ватттан артық қуатты тұтынатын заманауи графикалық карталар көбінесе алты контактілі (75 Вт) немесе сегіз контактілі (150 Вт) ұялардың комбинациясын қамтиды, олар тікелей қуат көзіне қосылады. Мұндай компьютерлерде тиімді салқындатуды қамтамасыз ету қиындық тудырады. Егер компьютерде бірнеше графикалық карта орнатылса, қуат көзі 750 ватттан жоғары болуы керек. Жылуды сыртқа шығару екі немесе одан да көп жоғары деңгейдегі графикалық картасы бар компьютерлерді жобалау кезінде маңызды фактор болып табылады. Nvidia GeForce RTX 30 сериясының Ampere архитектурасы негізінде жасалған, "Hall of Fame" деп аталған RTX 3090 картасының ең жоғары қуат тұтынуы 630 ваттқа жететіні тіркелді. Стандартты RTX 3090 картасы 450 ваттқа дейін, RTX 3080 – 350 ваттқа дейін, ал RTX 3070 – оған ұқсас немесе сәл төмен ең жоғары қуат тұтыну деңгейіне жете алады. Founders Edition нұсқасындағы Ampere карталары "қос осьтік ағын" салқындату жүйесін қолданады, ол картаның үстінде және астында орналасқан желдеткіштерді қамтиды, олар компьютер корпусының артқы жағына барынша көп жылуды таратуға мүмкіндік береді. Осыған ұқсас дизайнды Sapphire Radeon RX Vega 56 Pulse графикалық картасы да қолданды.
Өлшемі
Үстелдік компьютерлерге арналған графикалық карталар әртүрлі өлшемдерге ие, бұл кішігірім компьютерлерге графикалық карталарды орнатуға мүмкіндік береді. Кейбір графикалық карталар стандартты өлшемнен өзгеше болып, "төмен профильді" деп аталады. Графикалық карта профилі тек биіктігімен анықталады, төмен профильді карталар PCIe ұясының биіктігінен кем, ал кейбіреулері "жарты биіктікте" болуы мүмкін. Ұзындығы мен қалыңдығы әртүрлі болуы мүмкін, жоғары деңгейдегі карталар көбінесе екі немесе үш кеңейту ұясын алып жатады, ал RTX 4090 сияқты заманауи жоғары деңгейдегі графикалық карталардың ұзындығы 300 мм-ден асып кетеді. Егер бірнеше картаны орнатуға тырыссаңыз немесе графикалық карталар DIMM немесе PCIE ұялары сияқты басқа аналық плата компоненттерімен аралық кеңістік мәселесіне тап болса, төмен профильді картаны пайдалану тиімді. Бұл мәселені ортаңғы мұнара немесе толық мұнара сияқты үлкен компьютер корпусымен шешуге болады. Толық мұнаралар әдетте ATX және micro ATX сияқты үлкен аналық платаларды қабылдай алады.
Көп карталы масштабтау
Кейбір графикалық карталарды бірнеше карталар арқылы графикалық өңдеуді масштабтау үшін біріктіруге болады. Бұл негізгі платадағы PCIe шинасын немесе, көбінесе, деректер көпірін пайдалану арқылы жасалады. Әдетте, карталар біріктірілуі үшін бірдей модельді болуы керек, ал көптеген төменгі деңгейдегі карталарды осылай біріктіру мүмкін емес. AMD және Nvidia-ның әрқайсысының меншікті масштабтау әдістері бар: AMD үшін CrossFireX, ал Nvidia үшін SLI (Turing ұрпағынан бастап NVLink-ке алмастырылды). Әртүрлі чипсет өндірушілерінен немесе архитектураларынан карталарды көп карталы масштабтау үшін бірге пайдалануға болмайды. Графикалық карталарда жадтың көлемі әртүрлі болса, ең кіші көлем қолданылады, ал үлкенірек көлемдер ескерілмейді. Қазіргі уақытта тұтынушыларға арналған карталарда төрт картаға дейін масштабтауға болады. Төрт картаны пайдалану үшін дұрыс конфигурацияланған үлкен негізгі тақта қажет. Nvidia GeForce GTX 590 графикалық картасын төрт карталық конфигурацияда орнатуға болады. Жоғарыда айтылғандай, пайдаланушылар оңтайлы жұмыс істеу үшін бірдей өнімділікке ие карталарды таңдаған жөн. ASUS Maximus 3 Extreme және Gigabyte GA EX58 Extreme сияқты негізгі тақталар осы конфигурациямен жұмыс істеуге сертификатталған. SLI немесе CrossFireX арқылы карталарды іске қосу үшін үлкен қуат блогы қажет. Қуат блогын орнату алдында қуат талаптарын білу қажет. Төрт карталық конфигурация үшін 1000 Вт-тан жоғары қуат блогы қажет. SLI және Crossfire азайып барады, себебі көптеген ойындар бірнеше GPU-ды толыққанды пайдаланбайды, сондай-ақ көптеген пайдаланушылар оларды алуға шамасы келмейді. Бірнеше GPU әлі де суперкомпьютерлерде (мысалы, Summit), жұмыс станцияларында бейне және 3D рендерингті жеделдету, визуалды эффекттер, симуляциялар және жасанды интеллектіні оқыту үшін қолданылады.
Өнеркәсіп
2016 жылғы деректер бойынша, графикалық карталарда қолданылатын графикалық процессорлардың (графикалық чиптер немесе чипсеттер) негізгі жеткізушілері – AMD және Nvidia. Jon Peddie Research мәліметтеріне сәйкес, 2013 жылдың үшінші тоқсанында AMD-нің нарықтағы үлесі 35,5% болса, Nvidia-ның үлесі 64,5% құрады. Экономикада мұндай салалық құрылым дуополия деп аталады. AMD және Nvidia графикалық карталарды өндіріп, сатады, олар салалық терминологияда графикалық қосымша тақталар (AIB) деп аталады. (Nvidia графикалық процессорларын салыстыру және AMD графикалық процессорларын салыстыру бөлімдерін қараңыз.) Өз графикалық карталарын сатудан бөлек, AMD және Nvidia өздерінің GPU-ларын AIB-нің ресми дистрибьюторларына сатады, оларды AMD және Nvidia «серіктестер» деп атайды.
Нарық
1999 жылы графикалық карталардың жалпы саны 114 миллион данаға жетті. Ал 2013 жылдың үшінші тоқсанында 14,5 миллион дана сатылды, бұл 2012 жылдың үшінші тоқсанымен салыстырғанда 17%-ға төмендеді. Ойын және мультимедия салаларынан бөлек, графикалық карталар қазір жалпы мақсаттағы есептеулерде, мысалы, үлкен деректерді өңдеуде жиі қолданылуда. Криптовалютаның дамуы оның өндірісінде артықшылықтары болғандықтан, жоғары қуатты графикалық карталарға, әсіресе көп мөлшерде, өте жоғары сұраныс тудырды. 2018 жылдың қаңтар айында орта және жоғары деңгейдегі графикалық карталардың бағасы күрт өсті, көптеген сатушыларда осы нарықтағы сұраныстың артуына байланысты тауар жетіспеді. Графикалық карта компаниялары тәулігіне 24 сағат, аптасына 7 күн жұмыс істеуге арналған, бейне шығару порттары жоқ, арнайы карталарды шығарды. 2020-2021 жылдарғы чиптер тапшылығы графикалық карта индустриясына кері соққы берді.
Бөлшектері
Қазіргі заманғы графикалық карта, компоненттері орнатылған баспалы схема тақтасынан тұрады. Оларға мыналар кіреді:
Графикалық өңдеу қондырғысы
Графикалық процессор (GPU), кейде визуалды процессор (VPU) деп те аталады, дисплейге шығаруға арналған кадр буферіндегі кескіндерді құруды жеделдету үшін жадты жылдам өңдеуге және өзгертуге арналған арнайы электрондық тізбек. Мұндай міндеттің жоғары бағдарламаланатын есептеу күрделілігіне байланысты, қазіргі заманғы графикалық карта да өз алдына толыққанды компьютер болып табылады.
Жылу бөлгіші
Қазіргі заманғы графикалық карталардың көпшілігіне жылуды тарату құрылғысы орнатылады. Бұл құрылғы графикалық процессордың бөліп шығарған жылуын тарату құрылғысының өзінде де, оның ішінде де біркелкі таратуға көмектеседі. Жылуды тарату құрылғысының үстіне көбінесе осы құрылғыны және графикалық процессорды салқындату үшін желдеткіш орнатылады. Барлық карталарда жылуды тарату құрылғысы бола бермейді, мысалы, кейбір карталар сұйық салқындату жүйесімен жабдықталған және олардың орнына су блогы қолданылады. Сонымен қатар, 1980-ші жылдар мен 1990-шы жылдардың басындағы карталар көп жылу шығармайтындықтан, оларға жылуды тарату құрылғысы қажет болмады. Көптеген қазіргі заманғы графикалық карталарға тиімді жылулық шешімдер қажет. Оларды сумен немесе жылу құбырлары қосылған жылуды тарату құрылғылары арқылы салқындатуға болады, бұл жылуды ең жақсы түрде беру үшін әдетте мыспен жасалады.
Видео BIOS
Видео BIOS немесе микрокод графикалық картаны бастапқы орнату және басқару үшін минималды бағдарламаны қамтиды. Ол жад және жад уақыты, графикалық процессордың жұмыс жылдамдықтары мен кернеулері және кейде өзгертілуі мүмкін басқа да мәліметтерді қамтуы мүмкін. Қазіргі заманғы Видео BIOS графикалық карталардың толық функционалдығын қолдамайды; олар картаны бірнеше фрейм буферінің немесе мәтіндік дисплей режимдерінің біреуін көрсету үшін анықтау және инициализациялау үшін ғана жеткілікті. Ол YUV-тан RGB-ға түрлендіруді, бейне масштабтауды, пиксел көшіруді, композициялауды немесе графикалық картаның көптеген басқа 2D және 3D мүмкіндіктерін қолдамайды, оларға бағдарламалық драйверлер арқылы қол жеткізу қажет.
Видео жады
Түрі Жады сағаттық жылдамдығы (МГц) Өтімділік (ГБ/с) DDR 200–400 1.6–3.2 DDR2 400–1066 3.2–8.533 DDR3 800–2133 6.4–17.066 DDR4 1600–4866 12.8–25.6 GDDR4 3000–4000 160–256 GDDR5 1000–2000 288–336.5 GDDR5X 1000–1750 160–673 GDDR6 1365–1770 336–672 HBM 250–1000 512–1024
Қазіргі заманғы графикалық карталардың жады сыйымдылығы көбінесе 2-ден 24 ГБ-қа дейін жетеді. Бірақ соңғы 2010 жылдардағы 32 ГБ-ға дейін жад көлемі ұлғайып, графикалық қолдану саласындағы қосымшалардың қуаты артып, таралу аймағы кеңейді. Видео жадына GPU және дисплей тізбегінен қол жеткізу қажет болғандықтан, көбінесе VRAM, WRAM, SGRAM сияқты арнайы жоғары жылдамдықты немесе көп портты жад қолданылады. 2003 жылға дейін видео жад әдетте DDR технологиясына негізделген. Осы және одан кейінгі жылдары өндірушілер DDR2, GDDR3, GDDR4, GDDR5, GDDR5X және GDDR6 түрлеріне көшті. Қазіргі заманғы карталардағы жадтың тиімді сағаттық жылдамдығы әдетте 2 мен 15 ГГц аралығында болады. Видео жад экрандағы кескінді ғана емес, Z-буфер (3D графикадағы тереңдік координаттарын басқаратын), текстуралар, төбелік буферлер және компиляцияланған шейдер бағдарламалары сияқты басқа деректерді сақтау үшін де пайдаланылуы мүмкін.
RAMDAC
RAMDAC немесе кездейсоқ қолжетімділік жадының цифрлық-аналогтық түрлендіргіші, цифрлық сигналдарды катодты сәулелі түтік (CRT) дисплейлері сияқты аналогты кірістерді пайдаланатын компьютерлік дисплейде қолдану үшін аналогты сигналдарға түрлендіреді. RAMDAC – графикалық картаның жұмысын реттейтін RAM чипінің бір түрі. Қолданылатын биттер саны мен RAMDAC деректерді беру жылдамдығына байланысты түрлендіргіш компьютерлік дисплейдің әртүрлі жаңарту жиіліктерін қолдай алады. CRT дисплейлерінде 75 Гц-тен жоғары және 60 Гц-тен төмен жиілікте жұмыс істемеу ұсынылады, бұл экранның жыпылықтауын азайтуға көмектеседі. (Бұл LCD дисплейлерде мәселе емес, себебі оларда жыпылықтау өте аз немесе мүлдем жоқ.) Цифрлық компьютерлік дисплейлердің танымалдылығының артуы және RAMDAC-тің GPU-ға интеграциялануына байланысты ол көбінесе жеке компонент ретінде қолданылымнан шықты. Қазіргі кезде тек цифрлық қосылымдары бар LCD/плазмалық мониторлар, теледидарлар және проекторлар сандық режимде жұмыс істейді және оларға осы қосылымдар үшін RAMDAC қажет емес. Аналогты кірістері (VGA, компонент, SCART және т.б.) ғана бар дисплейлер де бар. Оларға RAMDAC қажет, бірақ олар аналогты сигналды көрсету алдында қайтадан цифрлық сигналға түрлендіреді, бұл цифрлықтан аналогқа және қайтадан цифрлыққа түрлендіруден туындайтын сапаның жоғалуына әкеледі. VGA стандартының цифрлық форматтарға көшуіне байланысты RAMDAC графикалық карталардан жоғала бастады.
Видео-графикалық матрица (VGA) (DE-15)
D sub деп те аталатын VGA – 1980 жылдардың соңында CRT дисплейлері үшін қабылданған, сондай-ақ VGA коннекторы деп те аталатын аналогтық стандарт. Бүгінде VGA аналогтық интерфейсі 1080p және одан да жоғары ажыратымдылықтағы бейнелерді көрсету үшін қолданылады. Осы стандарттың кейбір мәселелері – электр шуы, кескіннің бұрмалануы және пикселдерді бағалау кезіндегі қателіктер. VGA беріліс ені тіпті жоғарырақ ажыратымдылықта ойнатуды қолдайтын болса да, кабельдің сапасы мен ұзындығына байланысты сурет сапасы нашарлауы мүмкін. Сапаның айырмашылығы көлемі адамның көру қабілетіне және дисплейге байланысты; DVI немесе HDMI қосылымын пайдаланғанда, әсіресе үлкен LCD/LED мониторларында немесе теледидарларда, сапаның нашарлауы, егер байқалса, анық көрінеді. Егер Blu-ray дискісінде Image Constraint Token (ICT) қосылмаса, VGA аналогтық интерфейсі арқылы 1080p форматындағы Blu-ray ойнатуға болады.
Цифрлық визуалды интерфейс (DVI)
Digital Visual Interface – бұл жапсарма дисплейлер (LCD, плазмалық экрандар, кең, жоғары ажыратымдылықтағы теледидар дисплейлері) және бейне проекторлары сияқты дисплейлер үшін арналған цифрлық негіздегі стандарт. DVI қолданатын сирек кездесетін жоғары сапалы CRT мониторлары да болды. Ол кескіннің бұрмалануын және электр шуын болдырмайды, компьютердегі әрбір пикселді оның түпкі ажыратымдылығын пайдалана отырып, дисплейдегі сәйкес пикселге жібереді. Көптеген өндірушілер DVI I қосылысын қамтиды, бұл (қарапайым адаптер арқылы) VGA кірісі бар ескі CRT немесе LCD мониторға стандартты RGB сигналын шығаруға мүмкіндік береді.
S-Video, композиттік видео және компоненттік видео үшін бейне-кірісі (VIVO)
Бұл жалғағыштар теледидарларға, DVD ойнатқыштарға, бейнежазғыштарға және бейне ойын консольдерімен қосылу үшін қарастырылған. Олар көбінесе екі 10 контактілі мини DIN жалғағыш нұсқасында келеді, ал VIVO сплиттер кабелі әдетте 4 жалғағышпен (S Video кірісі және шығысы, сондай-ақ композиттік бейне кірісі және шығысы) немесе 6 жалғағышпен (S Video кірісі және шығысы, компоненттік YPBPR шығысы және композиттік кірісі және шығысы) бірге келеді.
Жоғары анықтамалы мультимедиялық интерфейс (HDMI)
HDMI – бұл ықшам аудио/бейне интерфейсі, ол қысылмаған бейне деректерін және қысылған/қысылмаған цифрлық аудио деректерін HDMI стандартына сәйкес келетін құрылғыдан ("көздік құрылғыдан") үйлесімді цифрлық аудио құрылғыға, компьютер мониторына, бейне проекторға немесе цифрлық теледидарға жіберуге арналған. HDMI – қолданыстағы аналогтық бейне стандарттарының цифрлық баламасы. HDMI HDCP арқылы авторлық құқықты қорғауды қолдайды.
DisplayPort- ті қосу
DisplayPort – Видеоэлектроника стандарттары қауымдастығы (VESA) әзірлеген цифрлық дисплей интерфейсі. Бұл интерфейс негізінен бейне көзін компьютер мониторы сияқты дисплей құрылғысына қосу үшін қолданылады, сонымен қатар аудио, USB және басқа да деректерді таратуға да мүмкіндік береді. VESA техникалық талаптары авторлық құқықсыз қолданылады. VESA оны VGA, DVI және LVDS интерфейстерін алмастыру мақсатында жасады. Адаптерлерді пайдалану арқасында VGA және DVI интерфейстерімен кері үйлесімділік сақталады, бұл тұтынушыларға ескі дисплей құрылғыларын алмастырмай-ақ DisplayPort мүмкіндігі бар бейне көздерін пайдалануға мүмкіндік береді. DisplayPort HDMI сияқты функциялар бойынша жоғары өткізу қабілетіне ие болғанымен, оның осы интерфейсті толықтыратыны, емес, алмастыратыны күтілуде.
Қосылу жүйелерінің басқа түрлері
Қосылым түріТөзімдемеКомпозиттік бейне SD (PAL немесе NTSC) ажыратымдылығы бар аналогтық жүйелерде көрсету үшін RCA қосылымының шығысын пайдалануға болады. Бір пиндік жалғауыш барлық ажыратымдылық, жарықтық және түстік ақпаратты қамтиды, осылайша оны ең төмен сапалы арнайы бейнеқосылымға айналдырады. Картаға байланысты SECAM түстік жүйесі, PAL 60 немесе NTSC50 сияқты стандартты емес режимдермен бірге қолдау көрсетуі мүмкін. S Video SD (PAL немесе NTSC) ажыратымдылығы бар аналогтық жүйелерде бейнелеу үшін S-Video кабелі төрт пиндік мини DIN қосқышында Y және C деп аталатын екі синхронды сигнал және жер жұптарын жеткізеді. Композиттік бейнеде сигналдар әртүрлі жиіліктерде бірге өміршең болады. Мұны іске асыру үшін жарықтық сигналы төмен өткізгіш сүзгісінен өтеді, бұл кескінді бүркемелейді. S-Video екеуін де жеке сигнал ретінде сақтайтындықтан, жарықтық үшін мұндай зиянды төмен өткізгіш сүзгісі қажет емес, бірақ түстік сигналдың компоненттік бейнеге қарағанда шектеулі өткізгіштік қабілеті бар. 7P Кейбір компьютерлік жабдықтарда (PC және Mac) стандартты 7 пиндік мини DIN қосқыштары (7P деп аталады) қолданылады. 7P ұясы стандартты 4 пиндік S-Video ашасын қабылдайды және оған толық үйлесімді. Үш қосымша ұя композиттік (CVBS), RGB немесе YPbPr бейне сигналын немесе I²C интерфейсін беру үшін пайдаланылуы мүмкін. 8 пиндік мини DIN 8 пиндік мини DIN қосқышы кейбір ATI Radeon бейнекарталарында қолданылады. Компоненттік бейне Ол үш кабельді пайдаланады, әрқайсысы RCA қосқышымен жабдықталған (цифрлық компонент үшін YCbCr немесе аналогтық компонент үшін YPbPr); ол ескі проекторларда, бейне ойын консольдерінде және DVD ойнатқыштарда қолданылады. Ол SDTV 480i/576i және EDTV 480p/576p ажыратымдылықтарын, сондай-ақ HDTV 720p және 1080i ажыратымдылықтарын қолдай алады, бірақ индустрияның көшірмеден қорғау туралы алаңдаушылығына байланысты 1080p-ны қолдамайды. Оның графикалық сапасы қолдайтын ажыратымдылық үшін HDMI-ге тең, бірақ Blu-ray үшін ең жақсы өнімділікке, PPV немесе 4K Ultra HD сияқты басқа 1080p көздері үшін цифрлық дисплей қосылымы қажет. DB13W3 Бір кезде Sun Microsystems, SGI және IBM қолданған аналогтық стандарт. DMS 59 Бір қосқышта DVI немесе VGA шығысын қамтамасыз ететін қосқыш. DE 9 EGA және CGA графикалық карталарында қолданылған тарихи қосқыш – тоғыз пиндік D субминиатюрасы (DE 9). Сигнал стандарты және пин-аут CGA-мен кері үйлесімді, бұл EGA мониторларын CGA карталарында және керісінше пайдалануға мүмкіндік береді.