Александр Вебстер: Шотландия жазушысы және дін қызметкерінің өмірі мен қызметі
Alexander Webster
Александр Вебстер (1707-1784) – шотланд жазушысы, дін қызметкері. Шотландия Шіркеуі Бас Ассамблеясының модераторы (1753). Биографиясы, білімі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
шотланд жазушысы Александр Вебстер (1707 жылдың 25 қаңтары – 1784 жыл) – шотланд жазушысы және Шотландия шіркеуінің пасторы, 1753 жылы Шотландия шіркеуінің Бас ассамблеясының модераторы болған. Модератор қызметін атқарғаннан кейін оған «Өте Құрметті Доктор Александр Вебстер» деген лақап берілді.
the Scottish writer
Alexander Webster (170725 January 1784) was a Scottish writer and minister of the Church of Scotland, who served as Moderator of the General Assembly of the Church of Scotland in 1753. After his service as Moderator he was addressed as Very Rev Dr Alexander Webster.
Өмір
Ол 1707 жылы Эдинбургте дүниеге келді, дін қызметкері Джеймс Вебстердің ұлы, Санкт-Джайлс соборындағы Толбут приходының екінші қызметкері және келісімшартты дін қызметкері, бастапқыда Файфтен шыққан. Александр Эдинбургтегі Жоғары мектепте білім алды, содан кейін Эдинбург университетінде оқыды. 1733 жылдың наурыз айында Хэддингтон пресвитериі оған уағыз айтуға лицензия берді. 1733 жылдың қыркүйегінде Александр Шотландия шіркеуінің батыс Файфтегі Кульрос приходының пасторы болып тағайындалды. 1737 жылдың 2 маусымында ол Эдинбургтегі Санкт-Джайлс соборындағы төрт приходтың бірі – Толбут приходына ауыстырылды. Ол 1742 жылы дін қызметкерлерінің жесірлеріне зейнетақы төлеу жоспарын ұсынды. Шотландияның барлық пресвитерияларынан алынған мәліметтер негізінде жасалған кестелер, актуарлық есептеулер жүйесіне негізделген, бұл қазіргі сақтандыру компанияларының ұзақ өмір сүрудің орташа мерзімін анықтау үшін қолданатын үлгі болды. Вебстер 1748 жылы "Есептеулерін" жариялады, онда жесірлерге зейнетақы төлеу схемасының қағидалары баяндалған; сонымен қатар ол 1742 жылы методистік қозғалысты қорғады және 1754 жылы "Адамзаттың азаматтық және діни мүдделеріне деген құлшыныс" атты еңбегін жазды. 1753 жылы ол Шотландия шіркеуінің Бас ассамблеясының модераторы болып сайланды. 1771 жылы ол Шотландиядағы Корольдік капелланың деканы және үшінші Георгтің капелланы болып тағайындалды. Қоғамда, шіркеудегі "Жоғары ұшу" евангелистік ұстанымына қарамастан, ол көңілді мінезді адам болды және кларнетке деген шеберлігі үшін "Ұлы жақсылық" деп аталды. Оның әйелінің сіңілі ұлы Босвелл отбасымен бірге тамақтану туралы жиі айтады. Ол 1784 жылдың 25 қаңтарында Эдинбургте қайтыс болды және Мэридің қасында Эдинбургтегі Грейфриарс Киркьярдында, қазір белгісіз қабірге жерленді.
He was born in Edinburgh in 1707, the son of Rev James Webster, second charge of Tolbooth parish in St Giles Cathedral and a covenanting minister, originally from Fife. Alexander was educated at the High School of Edinburgh then studied at Edinburgh University. He was licensed to preach by the Presbytery of Haddington in March 1733. In September 1733 Alexander was ordained as minister of the Church of Scotland at Culross Parish Church in western Fife. On 2 June 1737 he was translated to Tolbooth parish, one of the four parishes contained in St Giles Cathedral in Edinburgh. He propounded a scheme in 1742 for providing pensions for the widows of ministers. The tables which he drew up from information obtained from all the presbyteries of Scotland were based on a system of actuarial calculation that supplied a precedent followed by insurance companies in modern times for reckoning averages of longevity. Webster published in 1748 his Calculations, setting forth the principles on which his scheme for widows' pensions was based; he also wrote a defence of the Methodist movement in 1742, and Zeal for the Civil and Religious Interests of Mankind Commended (1754). In 1753 he was elected Moderator of the General Assembly of the Church of Scotland. In 1771 he was appointed a Dean of the Chapel Royal and Chaplain in Ordinary to George III in Scotland. Socially, despite his 'High Flying' Evangelical position in the Kirk, he was a convivial man, known as Bonum Magnum for his capacity for claret. His wife's nephew Boswell often mentions dining with the family. He died in Edinburgh on 25 January 1784 and is buried beside Mary in Greyfriars Kirkyard, Edinburgh, in a now unmarked grave.