Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бербер конфедерациясы 10-11 ғасырларда
Berber confederation in 10th–11th centuries
Маграва немесе Меграва (المغراويون) – ірі зената бербер тайпаларының конфедерациясы, олардың отаны және билік орталығы қазіргі Алжирдің солтүстік-батыс бөлігіндегі Хлеф аймағында орналасқан. Олардың аумағы оңтүстікте Уарсенис тауларымен, солтүстікте Жерорта теңізімен және батыста Тлемсен қаласымен шектелген. Олар 10 ғасырдың соңында және 11 ғасырдың бірінші жартысында Кордоба Омейяд халифатының атынан осы аймақтарды басқарды.
The Maghrawa or Meghrawa (المغراويون) were a large Zenata Berber tribal confederation whose cradle and seat of power was the territory located on the Chlef in the north western part of today's Algeria, bounded by the Ouarsenis to the south, the Mediterranean Sea to the north and Tlemcen to the west. They ruled these areas on behalf of the Umayyad Caliphate of Cordoba at the end of the 10th century and during the first half of the 11th century.
Шығу тегі
Магравалар Мадгис (Медгассен) тайпасынан тараған. Магравалар Бану Ифран және Ирнян тайпаларымен туыс. Магравадан Бани бу Саид, Бани Илит (Илент), Бани Зендак, Бани Урак (Уртезмир, Уртесмин), Бани Урцифан, Бани Лагуат, Бани Рига, Бани Сиди Мансур (Бани Мансур), А. Лахсен және тағы да басқа бірнеше тайпалар тараған. "Магра" сөзі бербер тілінде "өзінің үлесін сатқан адам" және "ескі" деген мағынаны білдіреді. Оның көпше түрі – Aimgharen. Маграва атауы араб әдебиетінде де қолданылған, мысалы, 14 ғасырдың Магриб тарихшысы Ибн Халдун осы атауды пайдаланған. Бірінші ғасырдың басында Магравалар қазіргі Алжирдің бір бөлігі болған Икозиум аймағында көптеп қоныстанған, бірақ ол кезде бұл аймақ Мавританияның римдік клиент патшаларының билігінде болды. Мавританиялық Птолемей қауіпсіздік шаралары ретінде Маграва тайпасының бір бөлігін Хлеф аймағына көшірді. Блиде таулары, Типазадағы Дахра жотасы, Мостаганем, Мазуна, Алжир, Черчел, Тенес, Шелиф, Милиана және Медея қалалары нумидиялық дәуірден бері Маграва тайпаларының жері болды. 19 ғасырда Батыс Дахраны билеген Маграва тайпаларының ішінде Ахахас, Зеррифа, Улед Хеллуф (марабоут Сиди Лакдардың кесенесі орналасқан жерде), Бени Зеруал және Медиоун тайпалары бар, олардың көпшілігі Мостаганем вилаятының коммуналары болып табылады.
The Maghrawa descend from Madghis (Medghassen). The Maghrawa are related to the Banu Ifran and the Irnyan. Several tribes descend from the Maghrawa, including the Bani bou Said, Bani Ilit (Ilent), Bani Zendak, Bani Urac (Urtezmir, Urtesminn), Bani Urcifan, Bani Laghouat, Bani Righa, Bani Sidi Mansour (Bani Mansour), A. Lahsen, etc. Maghra means "someone who has sold his share" but also "old" in Berber. Its plural form is Aimgharen. The name Maghrawa is also used in literary Arabic, by writers such as Ibn Khaldun, the 14th century historian of the Maghreb. Around the beginning of the first century the Maghrawa were very numerous around Icosium, now part of Algiers but then subject to Roman client kings of Mauretania. As a security measure, Ptolemy of Mauretania relocated some of the Maghrawa people to the Chlef region. The Blidéen Atlas, the Dahra Range in Tipaza, Mostaganem, Mazouna, Algiers, Cherchel, Ténès, the Chélif, Miliana and Médéa were the territory of the Maghrawa since Numidian times. Among the tribes of Maghrawa ancestry and masters of the Western Dahra in the nineteenth century were the Achaachas, the Zerrifas, the Ouled Khellouf (where the mausoleum of the marabout Sidi Lakhdar is located), the Beni Zeroual and the Mediounas, most of them communes of the wilaya of Mostaganem.
Шығуы және ерте тарихы
Магравалар конфедерациясы – Жерорта теңізі Магребінің басым бөлігін құрады, олар Зената (Гаэтули) тайпаларының ішінде ең көп санды халық болды. Көшпелі және отырықшы өмір салтын ұстанған Магравалар Маграва басшыларының немесе Зенатаның билігінде өмір сүрді. Алжир ежелгі заманнан бері Магравалардың жері болып келген. Маграва атауы грек тіліне тарихшылар аударған. Магравалардың қуатты мемлекеті Алжир, Чершель, Тенес, Хлеф, Милиана және Медея қалалары арасында орналасқан. Магравалар Аурес аймағында үстемдік құрды. Ибн Халдунның мәліметінше, Хлеф және оның төңірегі Магравалармен мекенделген. Магравалар 7 ғасырда ислам дінін қабылдаған алғашқы бербер тайпаларының бірі болды. Магравалар Зири ибн Атия (1001 жылы қайтыс болған) тұсында өркендеп, Омейядтардың билігінде Фес қаласында үстемдікке жетті және Солтүстік Магребтегі Бану Ифран тайпаларының есебінен аумағын кеңейтті. Зири ибн Атия қазіргі Марокконың солтүстік бөлігін басып алып, 987 жылы Фес қаласында билікке ие болды. 993 жылы оны Кордоваға Ибн Әби Әмір әл-Мансур шақырды. Ал оның қарсыласы Бану Ифран тайпасынан Ядду ибн Ялла Зиридің жоқтығын пайдаланып, Фес қаласын басып алды, бірақ Зири оны қанды шайқас арқылы қайта басып алды. Ол билігін Жерорта теңізі Магребінің орталық бөлігіне таратуды жоспарлаған болуы мүмкін, ал батысқа орналасқан Ужда қаласы осы мақсатқа Фестен гөрі қолайлырақ болды. Осыдан кейін Магравалар Зири ибн Атияның ұрпақтарынан Мұғанасир (немесе Муансар) билеуші етіп тағайындалды. Ол XI ғасырдың екінші жартысында Жерорта теңізі Магребінің батысындағы Зената билеушілерін жеңді. Әртүрлі дереккөздер олардың Фес қаласын 1069 жылы немесе 1070 жылдары басып алғанын көрсетеді. Атия Мұхаммед ибн Хазардың ұлы Фальфұл арқылы туған ұрпағы еді. Бір тармақ Зири ибн Атиядан, ал екінші тармақ оның інісі Әл-Муизз ибн Атиядан тарады. Олар бауырласып, 1061 жылы Әл-Муизз ибн Атия оны өлтірді.
The confederation of Maghrawa were the majority people of the central Maghreb among the Zenata (Gaetuli). Both nomadic and sedentary, the Maghrawa lived under the command of Maghrawa chiefs or Zenata. Algiers has been the territory of the Maghrawa since ancient times. The name Maghrawa was transcribed into Greek by historians. The great kingdom of the Maghrawa was located between Algiers, Cherchell, Ténès, Chlef, Miliana and Médéa. The Maghrawa imposed their domination in the Aurès. Chlef and its surroundings were populated by the Maghrawa according to Ibn Khaldun. The Maghrawa were one of the first Berber tribes to submit to Islam in the 7th century. The Maghrawa reached their peak under Ziri ibn Atiyya (d. 1001), who achieved supremacy in Fez under Umayyad suzerainty, and expanded their territory at the expense of the Banu Ifran in the northern Maghreb – whose alliances had shifted often between the Fatimids and the Umayyads of Córdoba. Ziri ibn Atiyya conquered as much as he could of what is now northern Morocco and was able to achieve supremacy in Fez by 987. In 993, he was invited to Córdoba by Ibn Abi 'Amir al Mansur. Meanwhile, his rival from the Banu Ifran, Yaddū ibn Ya'lā, had taken advantage of his absence and managed to capture Fez, which Ziri reconquered after a bloody struggle. He likely intended to expand his power to the central Maghreb and the position of Oujda, further west, was more appropriate for this goal than Fez. After this, the Maghrawa appointed one of Ziri ibn Atiyya's descendants, Mu'annaṣir (or Mu'anṣar), as ruler. The latter eventually overcame the Zenata rulers in the western Maghreb during the second half of the 11th century. Varying sources date their capture of Fez to 1069 or some time later in the 1070s. Atiya was a descendant of Muhammad Ibn Khazar via his son Falful. One branch descended from Ziri ibn Atiya and the other from his brother, Al Mu'izz ibn Atiya. fought with his brother and was killed by him in 1061.