Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Урс Граф (шамамен 1485 жылы Швейцарияның Солотхурн қаласында туған, болжам бойынша 1528 жылғы 13 қазанға дейін қайтыс болған) – швейцариялық Ренессанс кезеңінің алтын шебері, суретші және гравюрашы (ағаш кескілері, ойма және гравюралар), сондай-ақ швейцариялық жалдамалы әскер. Ол бар болғаны екі ойма жасаған, олардың бірі 1513 жылға жатады – күні анықталған ең ертедегі ойма. Дегенмен, оның ағаш кескілері зор маңызға ие, әсіресе ол ақ сызықпен ағашқа кесу техникасын ойлап тапқан деп саналады, онда ақ сызықтар қара фонда бейне жасайды. Ол сонымен қатар Мартин Шонгауэр мен Альбрехт Дюрердің туындыларының көшірмелерін қоса, бірнеше гравюралар жасады. Ол дайын өнер туындылары ретінде қарастырылған, жай ғана эскиз емес, жаңашыл суреттерді жасады.
Urs Graf (c. 1485 in Solothurn, Switzerland – possibly before 13 October 1528) was a Swiss Renaissance goldsmith, painter and printmaker (of woodcuts, etchings and engravings), as well as a Swiss mercenary. He only produced two etchings, one of which dates from 1513 – the earliest known etching for which a date has been established. However, his woodcuts are considered of greater significance, particularly as he is attributed with the invention of the white line woodcut technique, where white lines create the image on a black background. He also produced a few engravings, including copies of works by Martin Schongauer and Albrecht Dürer. He produced innovative drawings intended as finished works of art rather than just studies.
Өмірбаян
Граф алтын жасауды алдымен әкесі Уго Графтан, содан кейін Цюрихтегі алтын шеберінен үйренді. Ол алтын шебер ретінде жұмыс істеуді жалғастырды және бірнеше туындылары сақталған. Бастапқыда ол ағаш кескіндері кітаптарына иллюстрациялар жасау арқылы және боялған шыны суретшісі Лиенхарт Триблинге көмектесу арқылы ақша тапқан. 1511 жылы ол баспагерлер Йоханн Амербах, Йоханнес Петри және Йоханнес Фробен үшін *Decretum Gratiani* кітабының мұқабасын жасады, ал 1512 жылы Граф Йоханнес Петридің мұрагері және туысы Адам Петри үшін қайтыс болған Йоханн Гейлер фон Кейзерсбергтің уағыздары бар кітаптың мұқабасын жасады. 1512 жылы Базельде азаматтық сатып алып, алтын шеберлер гильдиясының мүшесі болды. Ол тез арада әйеліне қатысты зұлымдық жасағаны және жезөкшелермен араласқаны үшін заңмен келіспеушілікке ұшырады, бұл оны 1518 жылы қаланы тастап кетуге мәжбүр еткен, тіпті кісі өлтіруге талпыныс жасады деген айып та тағылды. Келесі жылы Базельге оралуға рұқсат алды, онда жұмысын жалғастырды, бірақ 1527 жылдан кейін өмірі белгісіз болып қалды. Оның сарбаз ретінде жиі жұмыс істегенін ескерсек, Римді тонау кезінде болуы мүмкін. Кристиан Андерссон былай атап өтті: "Оның қайда және қашан қайтыс болғаны белгісіз: оның әйелі 1528 жылдың қазан айында қайтадан тұрмысқа шықты, бірақ автордың суреті 1529 жылы салынған". Көптеген швейцарлар сияқты, Граф та ұзақ мерзімге жалдамалы әскер болып жұмыс істеген. Альбрехт Дюрер мен Ханс Балдунгтың дәстүрінен туындаған оның көркем шығармалары әлеуметтік, эротикалық, әскери, саяси және қылмыстық оқиғаларды бейнелейтін кең тақырыптарды қамтиды (мысалы, «Екі жезөкше монахты ұрып-соғуда»), сондай-ақ кейбір туындыларында көрінетін терең діни сезімдерді де қамтиды.
Graf learned goldsmithing first from his father, Hugo Graf, then from a goldsmith in Zürich. He continued to work as a goldsmith and a few pieces survive. He initially earned money as a designer of woodcut book illustrations and by assisting the stained glass painter, Lienhart Triblin. In 1511 he designed the book cover for the Decretum Gratiani for the printers Johann Amerbach, Johannes Petri and Johannes Froben and by 1512 Graf designed the cover of book with the sermons of the deceased Johann Geiler von Keysersberg for Adam Petri, the successor and nephew from Johannes Petri. In 1512, he bought citizenship in Basel and became a member of the goldsmiths' guild. He quickly came into conflict with the law for abusing his wife and consorting with prostitutes, culminating in accusations of attempted murder which caused him to flee the city in 1518. He was allowed to return to Basel the following year, where he continued working, but after 1527 his life becomes unclear. Given his frequent employment as a soldier of fortune it is possible he was present at the sack of Rome. Christiane Andersson noted that, "When and where he died are unknown: his wife remarried in October 1528 but an autograph drawing is dated 1529". Like many Swiss men of his day, Graf was known to have worked as a mercenary for considerable periods. His artistic output, arising from the tradition of Albrecht Dürer and Hans Baldung, includes a wide range of subjects, depicting social, erotic, military, political, and criminal images (e. g., Two Prostitutes Beating a Monk), as well as strong religious feelings which emerge in some works.