Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мошето Автоматико Ревелли Беретта Мод. 1915 (көбінесе Беретта 1918 моделі деп аталады) – 1918 жылы итальяндық қарулы күштерінде қолданысқа енген өздігінен зарядталатын карабин. Жартылай автоматты карабин ретінде жобаланған бұл қаруда, жұмсалған оқтарды гравитация күшінің көмегімен ауыстыруды қамтамасыз ететін, еңсеруге арналған емес, бірақ қарапайымдылығымен ерекшеленетін үстінен салынатын дүңгірше болған. Қару Виллар Пероса ұшақ пулеметінің жартысынан жасалған. Виллар Пероса отбасының барлық қарулары сияқты, соның ішінде О.В.П. пулеметі де, бастапқыда 9 мм Глисенти патронының түрімен атуға арналған, ол Глисенти М.915 "Per Mitragliatrici" ("Пулеметтер үшін") деп аталды. Бұл стандартты Глисенти патронының жылдамдығы жоғары нұсқасы болып табылды, және әлсіз базалық патронның тегілу қабілетін жақсарту үшін арнайы жасалған.
The Moschetto Automatico Revelli Beretta Mod. 1915 (Commonly known as the Beretta Model 1918) was a self loading carbine that entered service in 1918 with the Italian Armed Forces. Designed as a semi automatic carbine, the weapon came with an overhead inserted magazine, an unconventional design based on the simplicity of allowing a spent round to be replaced using assistance from gravity. The gun was made from half of a Villar Perosa aircraft submachine gun. Like all weapons of the Villar Perosa family, including the O. V. P. submachine gun it was originally intended to fire a variant of the 9mm Glisenti cartridge, known as Glisenti M.915 "Per Mitragliatrici" ("For Machine Guns"). This was a higher velocity version of the standard Glisenti cartridge with an over powder wad, designed to improve the penetration abilities of the weak base cartridge.
Мод.1918/30
1930 жылдары жартылай автоматты Mod.1918/30 моделі әзірленді; ол қарудың механизмін толығымен өзгертіп, Виллар Перосаның кешіктірілген кері соққы механизмін жаңа, жабық ілмек жүйесімен алмастырды. Бұл жүйеде оқ ату механизмі артынан шығып тұратын бағытталған таяқша арқылы серіппеге тартылатын бос соққысы бар еді, ал серіппеге тарту үшін сақина тәрізді бөлік қолданылды. Осы ерекшелігі үшін қару "Иль Сирингоне" ("Шприц") деген атқа ие болды. Патрон ұйымдастыру жүйесі де жаңартылды, енді патрон ұялары қабылдағыштың астыңғы жағынан салынатын болды. Көптеген модельдерде бүгілетін пышақ сақталды. Mod.1918/30 моделі бұрынғы Mod.1918 үлгілерін түрлендіру арқылы жасалғандықтан, 1918 жылғы модельдің қалдықтары аз сақталып қалды.
In the 1930s the semiautomatic Mod.1918/30 model was developed; It completely revamped the action of the gun, replacing the delayed blowback Villar Perosa action with a new closed bolt system with a loose firing pin that was cocked by a guided rod protruding from the rear of the receiver, with a ring shaped cocking piece. This earned the gun the nickname "Il Siringone" ("The Syringe"). The magazine feed was also revamped, now taking straight box magazines from the underside of the receiver. The folding bayonet was retained on most models. Few examples of the Model 1918 survive, since the Mod.1918/30 was produced by converting existing Mod.1918s.
МИДА
Стандартты Ревелли Беретта карабині жартылай автоматты қару болғандықтан, бірнеше тәжірибелік нұсқалар таңдамалы атыс мүмкіндігімен жасалды. Олардың көпшілігі Береттада емес, Брешадағы Manifattura Italianad'Armi (MIDA) компаниясында жасалған, және Альфредо Скотти жобалаған болуы мүмкін. Бұларға екі иінтіктік ("bigrillo") модельдер кірді, олардың артқы иінтіктері автоматты түрде, ал алдыңғы иінтіктері бір рет атыс жасады. Мұндай иінтіктік жүйе кейінірек Beretta автоматтарының, соның ішінде танымал Model 38 сериясының стандарты болды. Иінтіктік жүйеден басқа, MIDA нұсқалары стандартты Береттадан көптеген бөліктерімен ерекшеленді: түрлі ұңғыштар, көзделгілер, доңғалақтарды босату құрылғылары, оқ шығару каналдары және ажыратылатын Carcano TS шөмішін қабылдайтын байнеттер, ал емес қабаттамалы кавалериялық шөмішін. MIDA жасаған бір тәжірибелік модельде оңға қарай иілген доңғалақ берілімі де болды, себебі белгісіз. Екі иінтіктік MIDA автоматтарының шағын партиясы жасалғаны белгілі болғанымен, олар, басымдық бойынша, пайдалануға енгізілмеген болуы мүмкін. MIDA автоматтарының жасалу себебі әлі толыққанды белгілі емес, бірақ бұл автоматты атыс мүмкіндігіне ие Revelli Beretta карабинінің нұсқасын қалаған арнайы әскери тапсырыс үшін жасалған болуы мүмкін.
While the standard Revelli Beretta carbine was a semi automatic weapon only, several experimental variants were developed with selective fire capability. Most of these were not made at Beretta, but at Manifattura Italianad'Armi (MIDA) in Brescia, and may have been designed by Alfredo Scotti. These included twin trigger "bigrillo" models which gave automatic fire on their rear triggers and single fire from their forward triggers. This type of trigger group became standard on later Beretta submachine guns, including the well known Model 38 series. Apart from the trigger system, the MIDA variants also differed from the standard Beretta in most of their components, with different stocks, sights, magazine release catches, ejection chutes, and bayonet mounts that took the detachable Carcano TS bayonet rather than the folding cavalry bayonet. One MIDA made experimental model also incorporated a right canted magazine feed; the reason for this is unknown. Although a small lot of twin trigger MIDA submachine guns are known to have been produced, they were probably never taken into service. The exact reason for the development of the MIDA submachine gun is still not entirely known but it was probably for a special military contract from some unit that desired a variant of the Revelli Beretta carbine with automatic fire capability.
Мемлекеттік емес ұйымдар
Ла Кагуле: OVRA итальян үкіметіне жасалған қызметтер үшін бірнеше Mod.1918/30 үлгісіндегі мылтықтарды контрабанда арқылы өткізді.
La Cagoule:A number of Mod.1918/30 carbines were smuggled by OVRA in exchange for favours to the Italian government.