Бенин саяхатшысы: Нисефор Сёгло өмірі мен саяси жолы

Кіріспе

Никефор Диедонне Согло (Никефор Диедонне Согло) – Бенин саяхатшысы, 1990 жылдан 1991 жылға дейін Бениннің премьер-министрі, ал 1991 жылдан 1996 жылға дейін президенті болған. 2003 жылдан 2015 жылға дейін Котону қаласының мэрі қызметін атқарды. Согло Бениннің бұрынғы бірінші ханымы және саяхатшы Розин Виейра Соглоға үйленген.

Өмірбаян

Согло француз Тоголанда дүниеге келген. Париж университетінде және Ұлттық әкімшілік мектебінде заң және экономика мамандықтарын оқыған. Согло өзінің болашақ әйелі, Бенин студенті Розин Виейрамен 1947 жылы Францияда оқып жүргенде танысқан. 1958 жылдың 2 шілдесінде олар үйленді. Олардың екі ұлы болды: Лехади (1960 жылы туған) және Ганиу Согло (1962 жылы туған). Париж университетінен заң және экономика мамандығы бойынша білім алғаннан кейін Согло Бенинге (бұрынғы Дагомея) оралды. Ол 1965-1967 жылдары қаржы инспекторы болып жұмыс істеді, содан кейін оның туысы, полковник Кристоф Согло президент Сору Миган Апитиді құлатып, Никефорды қаржы және экономикалық істер министрі етіп тағайындады. 1972 жылы Матье Кереку билікке келген соң ол елден кетіп, Халықаралық валюта қоры (ХВҚ) және Дүниежүзілік банк сияқты халықаралық ұйымдарда жұмыс істеді. 1980 жылдардың соңында, экономиканың тоқырауына байланысты наразылық күшейген кезде, Кереку үкіметі елді көппартиялық демократияға бағыттайтын ұлттық конференция өткізуге келісті. Конференция Никефор Соглоны премьер-министр етіп тағайындады, ол 1990 жылдың 12 наурызында қызметке кірісті. Конференция нәтижесінде 1990 жылдың 2 желтоқсанында референдумда мақұлданған конституция қабылданды. Елдегі алғашқы көппартиялық президенттік сайлауда Согло 1991 жылдың 10 наурызында өткен бірінші турда 36,31% дауыспен жеңіске жетті. 24 наурызда Керекумен сайыс өтті, онда Согло 67,73% дауыс жинап, басым түсті – бұл колониядан кейінгі франкофондық Африкадағы оппозициялық кандидаттың сайлауда алғашқы жеңісі болды. Ол 1991 жылдың 4 сәуірінде қызметке кірісті. Келесі жылы Розин Виейра Согло Бениннің қайта өрлеу партиясын (PRB немесе RB) құрды, ал оның күйеуі 1994 жылы партия басшысы болды. 1993 жылы президент Согло Африка дамуы жөніндегі Токиодағы бірінші халықаралық конференцияға қатысқан Бенин делегациясын жетекшілік етті. Президенттік кезеңінде Согло Бениннің қиын жағдайдағы экономикасын жақсартуға күш салды. Бұл экономикалық шаралар халық арасында наразылық тудырып, оның беделін төмендетті. Осы қиындықтарға қарамастан, оның үкіметі демократиялық принциптерге адалдығы мен адам құқықтарын құрметтегені үшін мақтау алды. 1996 жылғы наурыздағы президенттік сайлауда Согло бірінші турда жеңіске жетті, бірақ екінші турда Матье Керекуға 47,51% дауыспен жеңілді. Ол "Бениннің Валенсасы" деп танылды. 2001 жылғы наурыздағы президенттік сайлауда ол Матье Керекудан кейін екінші орынды иеледі, 27,12% дауыс жинады. Согло Керекумен сайысуға құқылы болғанымен, бұзушылықтарды айтып, сайлаудан бас тартты, нәтижесінде Кереку жеңіске жетті. Ол 8,44% дауыспен төртінші орын алды, бірақ жалпы нәтижесі нашар болды, бар болғаны 0,17% дауыс жинады. 12-ші округте Согло үкіметті қолдайтын "Хәрәкәт" партиясының үміткері Северин Аджовиді жеңді. Согло 2003 жылдың 13 ақпанында қалалық кеңесте 41 кеңесшінің қолдауымен қала әкімі болып сайланды және сол күні ант берді. Ол ластануды азайтуға, қалдықтарды басқару және су өткізу жүйесін жақсартуға баса назар аударатынын мәлімдеді. Согло АҚШ-тың бұрынғы президенті Джимми Картермен бірге Ұлттық демократиялық институт пен Картер орталығының 2005 жылғы қазандағы Либерия сайлауындағы көпұлтты делегациясын басқарды. Согло 2008 жылғы сәуірде Котонудағы жергілікті сайлауда муниципалдық кеңесші болып қайта сайлануға үміткер болды, сонымен қатар қала әкіміне үміткер ретінде қаланы жаңғыртуды және қоғамдық көлік жүйесін құруға уәде берді. Ол "Жаңа Бенин үшін" Каурис күштері" партиясының өкілі Жером Данджинумен бақ сынасты. Жергілікті сайлаудан кейін муниципалдық кеңесшілер 2008 жылдың 3 маусымында Соглоны қала әкімі етіп қайта сайлады. Оны 48 кеңесші қолдады, бір кеңесші дауыс бермей қойды. Оның орнына бұрынғы орынбасары Легади Согло қала әкімі болды.

Soglo was born in French Togoland. He studied law and economics at the University of Paris and the École nationale d'administration. Soglo met his future wife, a Beninese student named Rosine Vieyra, in 1947, while both were studying in France as teenagers (he was 16, whilst she was 14 for she was two years his junior). The couple married on July 2, 1958. They had two sons, Léhady (born 1960) and Ganiou Soglo (born 1962). After receiving degrees in law and economics from the University of Paris, Soglo returned to Benin (then called Dahomey) and was the inspector of finance (1965–1967) before his cousin, Colonel Christophe Soglo, overthrew President Sourou Migan Apithy and appointed his relative, Nicéphore, as minister of finance and economic affairs. Following the 1972 coup that brought Mathieu Kérékou to power, he left the country and held positions at international organizations such as the International Monetary Fund (IMF) and the World Bank. In the late 1980s, faced with growing dissatisfaction over a stagnant economy, the Kérékou government agreed to convene a national conference that would lead the country towards multiparty democracy. The conference designated Nicéphore Soglo Prime Minister, and he took office on March 12, 1990. The conference produced a constitution that was overwhelmingly approved in a referendum held on 2 December 1990. In the country's first multiparty presidential election, Soglo took first place in the first round, held on March 10, 1991, with 36.31% of the vote. A run off against Kérékou followed on 24 March in which Soglo won a strong majority, receiving 67.73% of the vote—the first time that an opposition candidate in post colonial Francophone Africa had won an election. He took office on April 4, 1991. In the following year, the Renaissance Party of Benin (known by the acronym PRB or RB) was founded by Rosine Vieyra Soglo; her husband became leader of the party in 1994. In 1993, President Soglo headed the Benin delegation which participated in the first Tokyo International Conference on African Development. During his presidency, Soglo took efforts to refurbish Benin's devastated economy. These economic measures caused civil unrest and undermined his popularity. Despite these problems, his government was praised for its adherence to democratic principles and respect for human rights. In the March 1996 presidential election, Soglo again took first place in the first round, but in the second round he was defeated by Mathieu Kérékou, receiving 47.51% of the vote. He is known as "Benin's Walesa". In a bid to regain the presidency in the March 2001 election, he placed second behind Mathieu Kérékou, winning 27.12% of the vote. Although Soglo qualified to participate in a run off against Kérékou, he withdrew alleging irregularities, which resulted in a Kérékou victory. placing fourth with 8.44% of the vote. but he fared poorly, receiving only about 0.17% of the vote. In the 12th arrondissement, Soglo defeated pro government Movement candidate Sévérin Adjovi. Soglo was elected as Mayor by the city's council on February 13, 2003, receiving the support of 41 of the 45 councillors, and he was sworn in on the same day. He said that he would focus on reducing pollution and improving waste management and drainage. Along with former United States President Jimmy Carter, Soglo headed the multinational delegation of the National Democratic Institute and the Carter Center for the October 2005 Liberian election. Soglo ran for re election as a municipal councillor in the April 2008 local election in Cotonou; he was also the RB candidate for Mayor, vowing to continue to modernize the city and create a system of public transportation. He faced Jérôme Dandjinou of the governing Cauris Forces for an Emerging Benin. Following the local election, the municipal councillors re elected Soglo as Mayor on June 3, 2008. There were 48 votes in favor of Soglo and one abstention. He was succeeded as Mayor by his son, Léhady Soglo, who had previously served as his deputy.