Андроников монастыры: Тарихы мен өнерінің қайнар көзі
Andronikov Monastery
Андроников монастырь Мәскеудегі ескігі монастырь, 1357 ж. құрылған. Андрей Рублев мұражайы орналасқан, қаланың ең көне ғимараты бар. Тарих пен өнерді зерттеңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бұрынғы монастырь, Ресей. Андроников Құтқарушы монастыры (Андро́ников монасты́рь, Спа́со Андро́ников монасты́рь, немесе Андро́ников Нерукотво́рного Спа́са монасты́рь) – Мәскеудегі Яуза өзенінің сол жағалауында орналасқан, Қолмен жасалмаған Құтқарушының қасиетті бейнесіне арналған және Мәскеудегі ең көне (Кремльден тыс) ғимаратты сақтайтын бұрынғы монастырь. Бұл жерде Андрей Рублев атындағы Ескі орыс өнері мұражайы орналасқан, ол осы монастырьдың ең танымал монахының құрметіне аталған.
Former monastery in Moscow, Russia
Andronikov Monastery of the Saviour (Андро́ников монасты́рь, Спа́со Андро́ников монасты́рь, or Андро́ников Нерукотво́рного Спа́са монасты́рь) is a former monastery on the left bank of the Yauza River in Moscow, consecrated to the Holy Image of Saviour Not Made by Hands and containing the oldest extant (i. e. outside the Kremlin) building in Moscow. It is home to Andrei Rublev Museum of Old Russian Art, named after the most famous monk of this abbey.
Мәскеу және императорлық кезең
Монастырь 1357 жылы митрополит Алексис қатты дауылдан аман қалғаны үшін алғыс айту мақсатымен құрылған. Оның алғашқы игумені – Сергий Радонежскийдің шәкірттерінің бірі, әулие Андроник болды. Қазіргі төрт бағаналы Құтқарушы соборы 1420–1427 жылдары салынды. Орта ғасырдың ұлы суретшісі Андрей Рублев өмірінің соңғы жылдарын осы монастырда өткізіп, сонда жерленді. Бұған қоса, монастырь аумағында лайықты жамағат үшін ең ірі жаппай қабірлердің бірі (скудельница, skudelnitsa деп аталады) орналасқан. 14 ғасырдың екінші жартысында Андроников монастырының қабырғаларынан тыс монастырь кварталы пайда болды, ол Мәскеу Кремлінің (1475 ж.) салынуына қажетті кірпіш өндіруді бастады. Андроников монастыры құрылғаннан бастап Мәскеудегі кітап көшіру орталықтарының біріне айналды. Монастырьдың қолжазбалар жинағында грек Максимнің көптеген еңбектері сақталған. 1653 жылдың тамызында архиерей Аввакум осы монастырда тұтқындалды. Андроников монастыры бірнеше рет (1571, 1611, 1812) қарақшылардың шабуылына ұшырады. 1748 және 1812 жылдары мұрағат өртте жойылды. 19 ғасырда монастырь аумағында дінтану семинариясы мен кітапхана орналасқан. 1917 жылы монастырда он жеті монах және бір жаңа келген (жаңаша) болды.
The monastery was established in 1357 by Metropolitan Alexis as a way of giving thanks for his survival in a storm. Its first hegumen was Saint Andronik, one of Sergii Radonezhsky's disciples. The extant four pillared Saviour Cathedral was constructed from 1420–1427. The great medieval painter Andrei Rublev spent the last years of his life at the monastery and was buried there. In addition, one of the largest mass graves for lay brothers (called скудельница, skudelnitsa) was located on the cloister's premises. In the second half of the 14th century, a monastic quarter formed outside the walls of the Andronikov Monastery, which started producing bricks for the ongoing construction of the Moscow Kremlin (1475). From its beginning, Andronikov Monastery was one of the centres of book copying in Muscovy. Manuscript collection of the cloister included most of the works by Maximus the Greek. In August 1653, archpriest Avvakum was held under arrest at this monastery. Andronikov Monastery has been ransacked on numerous occasions (1571, 1611, 1812). In 1748 and 1812, its archives were lost in fires. In the 19th century, there were a theological seminary and a library on the cloister's premises. In 1917, there were seventeen monks and one novice in the monastery.
Кеңес дәуірі мен одан кейінгі кезең
1917 жылғы Ресей революциясынан кейін Андроников монастыры жабылды. Чеканың алғашқы жазалау колонияларының бірі (көбінесе, шетел азаматтары үшін) монастырь қабырғалары ішінде орналасты. 1928 жылы кеңес үкіметі Андроников монастырының некрополын жойды, онда Андрей Рублев және Ұлы Солтүстік соғысы мен Отан соғысының сарбаздары жерленген. Бірақ 1947 жылы Андроников монастыры ұлттық ескерткіш деп жарияланды. 1985 жылы монастырь аумағында Андрей Рублев атындағы Ежелгі Ресей мәдениеті мен өнерінің орталық мұражайы ашылды. 1991 жылы Құтқарушы соборы Ресей Православие шіркеуіне қайтарылды. 1993 жылы монастырь аумағында жүргізілген археологиялық қазбалар нәтижесінде ежелгі алтарь және басқа да құнды жәдігерлер табылған.
After the Russian Revolution of 1917, the Andronikov Monastery was closed. One of the first Cheka's penal colonies (mostly, for foreign nationals) was located within the walls of the monastery. In 1928, the Soviets destroyed the necropolis of the Andronikov Monastery, where Andrei Rublev and soldiers of the Great Northern War and the Patriotic War had been interred. In 1947, however, Andronikov Monastery was declared a national monument. In 1985, the Andrei Rublev Central Museum of Ancient Russian Culture and Art was opened on the cloister's premises. In 1991, the Saviour cathedral was returned to the Russian Orthodox Church. Archaeological excavations on the cloister's territory in 1993 uncovered an ancient altar and other relics.
Ескерткіштер
1930 жылдан бері, коммунистер 14 ғасырдағы "Ормандағы Құтқарушы" соборының қиратылуынан кейін, монастырь соборы Мәскеудегі ең көне сақталған ғимарат ретінде қайтадан қызығушылық тудырды. Оның қазіргі келбеті, нәтижесінде, кейінгі кезеңдерде қосылған барлық элементтерді жоюға тырысқан, даулы советтік қайта жаңартудың (1959–1960 жж.) нәтижесі болып табылады. Қабырғаларында Андрей Рублев және Даниил Чёрный салған фрескалардың іздері ғана көрінеді. Аббаттағы екінші ең көне ескерткіш (1504–1506 жж.) – кең асхана, ол Фацеттер сарайы мен Иосиф Волоцкий монастырындағы асханалардан кейін үшінші үлкен құрылыс болып табылады. Жанындағы барокко стиліндегі шіркеуді Евдокия Лопухина 1694 жылы ұлы, Алексей Царевичтің дүниеге келуіне орай салдырған және Лопухин әулетінің қабірлері орналасқан. Мықты 17 ғасырға тән қабырғалар мен мұнаралар, монастырьдың Мәскеу Кремліне қарайтын шығыс бағыттарын қорғаған кезеңін еске салады. 1795 жылы неоклассикалық сағана мұнарасының құрылысын бастады, ол Мәскеудегі ең биік ғимараттардың бірі болды. Бұл таңғажайып сағана мұнарасы 1929–1932 жылдары бұзылып, кірпіштері жақын жердегі ғимараттарды салуға қайта пайдаланылды.
Since the 1930s, when the Communists destroyed the 14th century Saviour Cathedral in the Wood, the monastery's cathedral has attracted a renewed interest as the oldest preserved in Moscow. Consequently, its present outlook is the result of a controversial Soviet restoration (1959–1960), which sought to remove all additions from later periods. Nothing but traces of the frescoes by Andrei Rublev and Daniil Chyorny remain visible on its walls. The second oldest monument (1504–1506) in the abbey is a spacious refectory, the third largest such structure after those in the Palace of Facets and Joseph Volotsky Monastery. The adjacent baroque church was commissioned by Eudoxia Lopukhina in 1694 to commemorate the birth of her son, Tsarevich Alexis, and contains a burial vault of the Lopukhin family. Massive 17th century walls and towers are reminiscent of the period when the monastery defended the eastern approaches against the Moscow Kremlin. In 1795, they started a Neoclassical belltower, one of the tallest in Moscow. This astonishing belfry was destroyed in 1929–1932, and its bricks were subsequently reused in construction of nearby buildings.