Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құрып кеткен келіспелер туысы
Extinct genus of reptiles
Брадизавр – ірі, ерте және көп кездесетін парейзавр болған. Олардың денесі қару-жарақ тәрізді қалқаншалармен жабылған, бұл, әсіресе, басты жыртқыштары – горгонопсилерге қарсы қорғануға арналған. Брадизаврдың қазба қалдықтары Оңтүстік Африканың Кару аймағындағы Тапиноцефалус жинақтау аймағынан (капитаниан дәуірі) табылған. Сол сияқты ірі диноцефалиялармен бірге брадизаврлар орта перм кезеңінің соңындағы шөп жейтін ірі жануарлар тобын құраған.
Bradysaurus was a large, early and common pareiasaur. They possessed a covering of armoured scutes, likely serving as defense against their main predators, the gorgonopsians. Fossils of Bradysaurus are known from the Tapinocephalus Assemblage Zone (Capitanian age) of the South African Karoo. Along with the similarly large dinocephalia, the bradysaurs constituted the herbivorous megafauna of the late Middle Permian Period.
Сипаттама
Брадизаврдың ұзындығы жарты тоннадан бір тоннаға дейін жететін. Бас сүйегінің ұзындығы шамамен 42-48 сантиметр, кең және алды бөлігі дөңгелек келген. Оның беті дөңгелек өркештермен қапталған, сүйектердің арасындағы тігістер анық көрінбейді. Шекаралық тістері биік және аз мөлшерде тілімшелері бар, бұл примитивтік ерекшелік. Аяқтары қысқа және кең, алдыңғы аяқтағы саусақ сүйектерінің саны 2, 3, 3, 3, 2, ал артқы аяқтағысы 2, 3, 3, 4, 3 болған. Бүкіл денесі тері қалқандарымен қоршалған, бірақ олар көбірек дамыған түрлердегідей қалың немесе ауыр емес.
Bradysaurus was in length and half a tonne to a tonne in weight. The skull was large (about 42 to 48 centimeters long), broad and rounded at the front. It was coarsely sculptured and knobby, with the sutures between the bones not clearly visible. The marginal teeth were high crowned, with only a few cusps, which is a primitive characteristic. The feet were short and broad, the phalangeal count being 2,3,3,3,2 on the fore foot and 2,3,3,4,3 on the hind. The whole body is protected by dermal scutes, although these are not as thick or heavy as in more advanced forms.
Жіктеу және түрлері
Брадизавр – Брадизавриналар тұқымдасының жалғыз өкілі. Бұл – белгілі ең алғашқы парейзавр және одан басқаларының дамуына негіз болған ата-бабалық түр деп санауға болады. Оның ірі дене мөлшері осы ерекше жануарлар эволюция тарихының ерте кезеңінде-ақ оңтайлы өлшемге жеткенін көрсетеді. Тіпті кейінірек, Скутозавр сияқты жетілген түрлер де одан ірі болған жоқ. Ірі дене мөлшерінің артықшылығы – жыртқыштардан қорғану және тұрақты дене температурасын сақтау (гигантотермия) болды. Кун 1969 жылы осы туысқа кем дегенде тоғыз түрді жатқызған, бірақ бұл әрине, артық көрінеді. Бунстра 1969 жылы тіс құрылымына сүйене отырып, тек төрт түрді ажыратқан, олардың екеуін Кун Эмбритозаврлар тұқымдасына жатқызған. Brachypareia, Bradysuchus, Koalemasaurus және Platyoropha туыстары – Bradysaurus-тың синонимдері. B. baini (Seeley, 1892) – Тапиноцефал аймағынан, Төменгі Бофорт қабаттарынан, Кару алабынан, Оңтүстік Африкадан табылған. Бұл – туыстың типтік түрі. Квадра-югалдық аймақ (жақ сүйектері) орташа деңгейде дамыған. Мұрынның тұмсығы кең және дөңгелек келген, әр жақта 15-16 жұп тіс орналасқан. Бұл жануарды жалпы алғанда ертедегі парейзавр деп санауға болады. Лидің (1997) мәлімдемесіне сәйкес, B. baini-дің қолда бар материалдарында ерекшеленетін аутапоморфиялар немесе белгілер жоқ. B. seeleyi (Haughton and Boonstra, 1929) – Тапиноцефал аймағынан, Төменгі Бофорт қабаттарынан, Кару алабынан, Оңтүстік Африкадан табылған. Бұл – сирек кездесетін түр. Бунстра (1969) осы жануарды Bradysaurus-тың жарамды түрі деп есептеген, ал Ли (1997) осы жануарды дамыған парейзаврлардың туыс тобы деп санайды. B. seeleyi Нохелезавр мен Эмбритозаврға жақын болуы мүмкін. Көптеген, бірақ шамамен бірдей өлшемдегі B. baini-ден айырмашылығы, бет сүйектері ауыр және айтарлықтай үлкейген. Әр жақта 19-20 жұп тіс күшті жабысып тұрған.
Bradysaurus is the only member of the subfamily Bradysaurinae. It is the most primitive known pareiasaur and can be considered a good ancestral type from which the others developed. Its large dimensions show that, even very early in their evolutionary history, these strange animals had already attained an optimal size. Even later, more advanced forms, like Scutosaurus, were no larger. The advantage of large size was to provide defense against predators and to maintain a stable body temperature (gigantothermy). Kuhn 1969 lists no fewer than nine species for this genus, but this is certainly an excessive number. Boonstra 1969 distinguishes only four species on the basis of tooth structure, two of which Kuhn places in the genus Embrithosaurus. The genera Brachypareia, Bradysuchus, Koalemasaurus, and Platyoropha are synonyms of Bradysaurus. B. baini (Seeley, 1892) is from the Tapinocephalus zone, Lower Beaufort Beds, Karoo basin, South Africa. This is the type species for the genus. The quadra jugal region (cheek bones) were only moderately developed. The snout was broad and rounded and there were 15 or 16 pairs of overlapping teeth in each jaw. This animal could be considered a generic early pareiasaur. According to Lee, 1997, the available material of B. baini lacks distinguishing autapomorphies or characteristics. B. seeleyi (Haughton and Boonstra, 1929) is from the Tapinocephalus zone, Lower Beaufort Beds, Karoo basin, South Africa. This is a less common form. Boonstra, 1969, considered this a valid species of Bradysaurus and Lee, 1997, considers this animal a sister group to more advanced pareiasaurs. B. seelyi seems to be closely related to Nochelesaurus and Embrithosaurus. In contrast to the more numerous but similarly sized B. baini, the cheekbones were heavy and greatly enlarged. There were 19 or 20 pairs of strongly overlapping teeth on each jaw.