Кіріспе

Американдық романист, сыншы және академик, Англияда туған австралиялық ақын Эмили Бартон (1969 жылдың қыркүйегінде туған) – американдық романист, сыншы және академик. Ол үш романның авторы: «Ив Гундронның өсиеті» (2000), «Брукланд» (2006) және «Естер кітабы» (2016).

Өмірбаян және білім

Бартон Нью-Джерси штатында өсті, онда Кент Плейс мектебіне қатысты. Ол Гарвард колледжін summa cum laude көрсеткішімен және Phi Beta Kappa академиялық құрмет қоғамының мүшесі ретінде бітірді. Сонымен қатар, ол Айова жазушылар шеберханасынан көркем әдебиет бойынша магистр дәрежесін алды.

Романдар

Бартонның алғашқы романы "Ив Гундронның өсиеттері" 2000 жылдың қаңтар айында Farrar, Straus & Giroux баспасында жарық көрді. Кітаптың басты кейіпкері – Мандрагораның примитивті және оқшауланған шаруашылық ауылындағы өнертапқыш. Гундрон шаруашылықтың мәнін өзгертетін құрал – арқанды ойлап тапқанда, ауыл тұрғындарының өмірі түбірімен өзгереді. Ив осы өзгерістердің тарихын айта бастағанда, Гарвард антропологы Рут Блум ауылды зерттеу үшін келеді. Романның оқиғасы орта ғасырда өткендей көрінсе де, Ивтің інісі "Индоқытайға" саяхаттары туралы әңгімелейді, ал ауыл тұрғындары блюздің нақты мысалдары болып табылатын әндерді орындайды. Кейбір сыншылар Бартонның мәдени орталарды қатар қою тәсілін қызықтырғандықтан таңқалды. Бірақ көптеген адамдар романның постмодернистік ойыншылдығын бағалады. Сирек кездесетін пікірде, әйгілі тым жабық жазушы Томас Пиншон Ив Гундронды "[б]ақытты түрде ирониядан арылған, қызықты және шынайы сезімтал – берілген әлемді терең құрметтейтін, әрі арманның тұтастығымен жарқырап тұратын, оңай және сенімді қозғалатын әңгіме" деп мақтады. Time Out New York үшін жазған Джон Фриман оны "Технологияға құмар дәуірімізде міндетті түрде оқылуға тиіс қызықты халық ертегісі" деп атады. "Ив Гундрон" 2000 жылғы New York Times газетінің ең көрнекті кітабы деп танылды. Ол голланд, француз, норвег және грек тілдеріне аударылды. Бартонның екінші романы "Брукленд" 2006 жылы жарық көрді. "Брукленд" негізінде Томас Поуптың "Радужный көпірі" жатыр, бұл Джон Роблингтің Бруклин көпірі салына бастағанға дейін шамамен жүз жыл бұрын Ист-Риверде ұсынылған, бірақ ешқашан салынбаған көпір. "Бруклендте" көпір Поуптың емес, Бартонның ойлап тапқан кейіпкерінің – Пруденс ("Пру") Уиншиптің, әкесінен мұраға алған табысты джин зауытының иесінің идеясы болып табылады. Роман көпірді жоспарлаудың, салудың және ақырында құлатудың Пру мен оның қауымына келтірген қаржылық және жеке шығындарының тарихын баяндайды. Жарияланғаннан кейін "Брукленд" кеңінен мақтауға ие болды. The New Yorker журналында Джоан Акоцелла Пру Уиншиптің "феминистік қаһарманның "үлгілі" моделі емес, сонымен қатар екінші толқын феминизмінің "жаман қыз" қаһармандарының бірі де емес. Ол – тікенді, күресіп жатқан жан. Осы керемет кейіпкер, кітаптың ағартушылық дәуірінен туған рухани ауруларды терең зерттеуімен бірге, Бартонның бізге жасаған басты сыйы болып табылады". "Брукленд" сонымен қатар New York Times газетінің ең көрнекті кітабы деп танылды және Лос-Анджелес Таймс газеті оны жылдың ең жақсы жиырма бес көркем әдебиет және поэзия туындысының бірі деп атады. Оның үшінші романы "Эстер кітабы" – балама тарихтық әңгіме, онда он алты жасар қаһарман 1942 жылы сиқыр мен стимпанк технологиясын қолдана отырып, неміс басқыншылығына қарсы еврей империясының қарсылығын жетектейді.

Басқа жазбалар

Бартонның көркем әңгімелері Conjunctions, Story журналы және American Short Fiction басылымдарында жарияланды, ал ол Moistworks.com және Boston Review сияқты жерлерде эсселер жариялаған. Ол The New York Times Book Review, Los Angeles Times Book Review және Bookforum үшін кітап туралы рецензияларды жиі жазады.

Жеке өмір

Бартон 2018 жылы Оберлин колледжінің шығармашылық жазу факультетіне қосылды. Бұрын Йель университеті, Нью-Йорк университеті, Колумбия университеті, Принстон университеті, Смит колледжі, Бард колледжі және Юджин Ланг колледжінде оқытқан. Ол әңгімелер жазушысы Томас Израиль Хопкинсқа үйленген, олардың екі ұлы бар. 2008 жылы Nextbook.org (қазір Tablet Magazine) сайтында жарияланған «Эли Миллердің газдалған су жеткізу қызметі» атты эссесінде Бартон еврейлік тәрбиесі туралы кеңінен жазады, бірақ 2007 жылғы бір мақаласында өзін «Тайленол, қауіпсіздік инелері және мятты сағызсыз үйден шығуға батыл бармайтын еврей қызы» деп сипаттаған.