Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бэкингемширдегі темір жол станциясы, Англия.
Railway station in Buckinghamshire, England
Айлсбери темір жол станциясы – Англияның Бэкингемшир округіндегі Айлсбери қаласында орналасқан темір жол станциясы. Ол Амершам арқылы өтетін Лондон – Айлсбери бағытындағы темір жол желісінде жатыр. Айлсбериден Мэрилебонға дейінгі қашықтық 38 миль (61 км) құрайды. Чилтерн магистральдық желісінен басталатын тармақ желісі осы станцияда аяқталады. 1961 жылға дейін Лондон метрополитенінің Метрополитен желісінің соңғы станциясы осы болған, бірақ қызмет Амершамға дейін қысқартылды. 1948 жылдан 1960 жылдарға дейін Британ темір жолдары басқаруында станция Айлсбери Таун деп те аталып келді.
Aylesbury railway station is a railway station in Aylesbury, Buckinghamshire, England, on the London–Aylesbury line from via Amersham. It is 38 mile (61 km) from Aylesbury to Marylebone. A branch line from on the Chiltern Main Line terminates at the station. It was the terminus for London Underground's Metropolitan line until the service was cut back to Amersham in 1961. The station was also known as Aylesbury Town under the management of British Railways from c. 1948 until the 1960s.
Тарих
Айлсбери қаласына 1839 жылдан бері Лондон және Бирмингем темір жолы (L&BR) қызмет көрсетіп келді, ол Айлсбери темір жолының ашылуымен мүмкін болды. Бұл L&BR-дің Чеддингтоннан Айлсбери Хай-стритке дейінгі басты желісінен тараған тармақ болды. Қазіргі орналасқан жердегі алғашқы станция 1863 жылы Уайкомб темір жолы арқылы ашылды, ал 1867 жылы оны Ұлы Батыс темір жолы (GWR) иеленді. 1868 жылы Айлсбери және Бэкингем темір жолы (кейін Метрополитен темір жолының бір бөлігі) Айлсбериге жетті. Желі Принс-Рисбороудан Айлсбериге дейін ашылғанда кең тарамды болды. 1868 жылы станцияға стандартты тарамды Айлсбери және Бэкингем келгенде, аралас тарамды жолдарды болдырмау үшін Принс-Рисбороуға дейінгі бөлік стандартты тарамға ауыстырылды. Сондықтан, 1870 жылы Уайкомб темір жолының қалған бөлігі ауыстырылғанға дейін GWR жүйесінің қалған бөлігіне қол жеткізу мүмкін болмады. GWR, Wycombe Railway және A&B үшін локомотивтер мен пойызбен қамтамасыз етті және Принс-Рисбороудан Верни Джанкшнға дейін шаттл қызметін іске қосты. Станция 1863 жылы ашылғаннан бастап кең тарамды бір жолды локомотив депосы салынды; депо бір-екі жыл ішінде екі есеге ұзартылды, ал 1870 жылы екі жолды депоға айналдырылып, бастапқы депоның шығыс жағына қосымша құрылыс салынды. 1892 жылы Метрополитен темір жолы келген кезде депо бастапқы кең тарамды депоның батыс қабырғасын және 1870 жылғы кеңейтудің шығыс қабырғасын пайдалана отырып, солтүстік жарығы бар екі жолды депоға айналдырылды. Метрополитен темір жолы 1892 жылы Чалфонт-Роудтан GWR станциясының жанында орналасқан Айлсбери (Брук-стрит) атты жеке станцияны ашты. Ол 1894 жылы қызметтер GWR станциясына ауыстырылғанда жабылды. Тергеуде назар аударылмаған мәселе – бұл газет пойыздарының жылдам жүру тарихы болды, олар Ұлы Орталық темір жолы үшін маңызды тасымал құралы болған. Бұл оқиға Бур соғысына дейін екі жыл бұрын аяқталды. Манчестер Гардианның Бур соғысына қатысты ұстанымы газет таралымының айтарлықтай төмендеуіне әкелді. Daily Mail газетінің бастамасымен лондондық газеттер Манчестер аймағында үлкен бизнес мүмкіндіктерін көріп, таңғы газеттерін Манчестерге осы нарықтың үлесін жеңіп алу үшін жеткізуге тырысты. Бұл пойыздар сол дәуір үшін рекордтық уақыт көрсетті, тоқтауларды есепке алғанда 206 мильдік (332 км) сапарды 220 минутта жүрді. Кейін, 1908 жылы станция қайта жаңартылып, қисықтардағы жолдар қайта құрылды.
The town of Aylesbury had been served by the London and Birmingham Railway (L&BR) since 1839 when the Aylesbury Railway was opened; this was a branch from the L&BR's main line at Cheddington to Aylesbury High Street. The first station on the present site was opened in 1863 by the Wycombe Railway, which in 1867 was taken over by the Great Western Railway. In 1868 the Aylesbury & Buckingham Railway (later part of the Metropolitan Railway) reached Aylesbury. When opened, the line to Aylesbury from Princes Risborough was broad gauge. To avoid mixed gauge track when the standard gauge Aylesbury and Buckingham arrived at the station in 1868, the section to Princes Risborough was converted to standard gauge, and therefore until the rest of the Wycombe Railway was converted in 1870 there was no access to the rest of the GWR system. The GWR provided motive power and trains to both the Wycombe Railway and the A&B, and ran a shuttle service from Princes Risborough to Verney Junction. A broad gauge single road engine shed was provided from the station's opening in 1863; the shed was doubled in length within a year or two, and in 1870 became a two road shed with a lean to added to the east side of the original shed. By 1892, with the arrival of the Metropolitan Railway, the shed was converted to a north light two road shed using the west wall of the original broad gauge shed and the east wall of the 1870 extension. The Metropolitan Railway opened from Chalfont Road in 1892 to a separate station named Aylesbury (Brook Street) adjacent to the GWR station. It closed in 1894 when services were diverted to the GW station. What the inquiry did not touch on was that there had been a history of fast running of these newspaper trains, which had become an important traffic for the Great Central Railway. This dated back to the Boer War which had ended only two years earlier. The Manchester Guardians stance on the Boer War had resulted in significant drops in circulation. London newspapers, led by the Daily Mail, saw a significant business opportunity in the Manchester area, and sought to get their morning newspapers to Manchester in time to win a share of this market. These trains recorded fast times for the era, including an authenticated timing of 220 minutes for the 206 mile (332 km) journey including stops. Afterwards in 1908 the station was reconstructed and tracks at the curve were realigned.
Станция ғимараттары
Бастапқы станцияда бір платформа және кірпіштен салынған станция ғимараты болған, ал ғимараттан платформаға қарай темір бағаналарға тіреліген шатыр созылып тұрған. Станция ғимаратының құны Уайкомб темір жолы мен Айлсбери және Бэкингем темір жолы арасында бөлісілген; бастапқы жоспарлар Айлсбери жергілікті мұрағат кеңсесінде сақтаулы. Қазіргі станция ғимараттары 1926 жылға дейін салынған, сол кезде станция кеңінен қайта жаңартылды – бұл жолы Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолы арқылы. 1948 жылы мемлекеттік меншікке өткенге дейін Айлсбери станциясын бірлескен комитет басқарды, оның құрамында GWR & GCR Joint және Metropolitan and GCR Joint сияқты бірлескен комитеттер болды; LNER бұрынғы Ұлы Орталық темір жолының рөлін барлық үш бірлескен комитетте қабылдаса да, бұл комитеттер аттарын өзгерте қойған жоқ.
The original station had one platform with a brick built station building a canopy projected from the building over the platform supported on cast iron pillars. The cost of the station building was shared between the Wycombe Railway and the Aylesbury and Buckingham Railway; the original plans are in Aylesbury local records office. The current station buildings date from 1926, when the station was extensively rebuilt again—this time by the London and North Eastern Railway. Until nationalisation in 1948, Aylesbury station was operated by a joint committee whose constituents were also joint committees: the GWR & GCR Joint and the Metropolitan and GCR Joint; although the LNER had taken on the role of the former Great Central Railway in all three joint committees, these committees were not renamed.
Мотивті қуат депосы
Уайком темір жолы 1863 жылы станциядан батысқа қарай елу фут ұзындықтағы бір жолды локомотив депосын ашты. Ол көп ұзамай артқа қарай кеңейтілді және 1871 жылы Ұлы Батыс темір жолы оны екі жолды депоға дейін кеңейтті. 1893 жылы бастапқы қабырғаларға тісті шатыр қосылды; ол 1962 жылдың 16 маусымында жабылды және 1967 жылы бұзылды. Ағаштан жасалған су резервуары станция ашылғаннан бастап локомотив депосының сыртында орналастырылды, ол 1899 жылы әсем тіректері және көмір тиейтін платформасы бар стандартты GWR су резервуарымен ауыстырылды; бұл өз кезегінде 1950-жылдардың ортасында Брэйтвейт резервуарымен ауыстырылды. Эйлсберидегі локомотив туралы алғашқы мәлімет 1863 жылы кең еңісті локомотив Жираф, Күн класының мүшесі туралы болды.
The Wycombe Railway opened a single road engine shed fifty feet in length to the west of the station in 1863. This was extended to the rear shortly after and enlarged to a two road shed by the Great Western Railway in 1871, around 1893 the saw tooth roof was added on the original walls; it was closed on 16 June 1962 and was demolished in 1967. A wooden water tank was positioned outside the locomotive shed from the station's opening, being replaced by a standard GWR water tank with decorative supports and coaling stage underneath in 1899; this itself was replaced by a Braithwaite tank in the mid 1950s. The first mention of a locomotive at Aylesbury was of the broad gauge loco Giraffe in 1863, a member of the Sun class.
1930 жылдардан бүгінгі күнге дейін
1966 жылға дейін Айлсбери Лондон Мэрилебоны мен Манчестер Лондон Роуд арасындағы бұрынғы Ұлы Орталық магистраль желісінде, Уудхед туннелі арқылы өтетін аралық станция болды. Айлсбери сонымен қатар Метрополитен теміржолында (кейін Метрополитен желісі) орналасқан және 1936 жылға дейін Бейкер-стриттен келетін пойыздарды қабылдады. 1948 жылдан 1961 жылға дейін Айлсбери Меттің басты желісінің соңғы станциясы болды, онда пойыздар Рикмансвортта электр және бу локомотивтерін ауыстыруға мәжбүр болды. Рикмансворттан Амершамға дейін электрлендірілгеннен кейін Айлсбериге Лондон метрополитенінің пойыздары енді келмейтін болды. 1966 жылы Британ темір жолдары Айлсбериден солтүстікке қарай Ұлы Орталық магистральды жапты. Осылайша Айлсбериде тек Лондонға қатынайтын жолаушылар пойыздары қалды. 1960 жылдардан 1980 жылдарға дейін Айлсберидегі жолаушылар пойыздары негізінен Британ теміржолының 115 класты дизельді локомотивтерімен жүргізілді. 1980 жылдары Айлсбериге қызмет ететін желілердің жағдайы нашар болды. Айлсбери станциясының өзі тозығы жетіп, жөндеуді қажет етті. Network SouthEast Мэрилебоннан шығатын желілерді жаңартуға шешім қабылдады, нәтижесінде Айлсбери жаңа күту залы, жаңа әбдетханалар және жақсы жарықтандыру алды. 4-платформа жабылып, тұрақ кеңейтілді. 3-платформада жүргізушілерге арналған жаңа бөлме және станциядан солтүстікке қарай ауыр техникалық жөндеу депосы салынды. Айлсбери Чилтерн желісінің операциялық бөлімінің бас кеңсесіне айналды. (Қосымша ақпарат алу үшін: Chiltern Line Modernisation) 2008 жылдың 14 желтоқсанында Айлсбериден солтүстікке қарай 2 миль (3 км) қашықтықтағы жол жолаушылар тасымалы үшін қайта ашылды, 1966 жылдан бері алғаш рет станцияның солтүстігіне тұрақты жолаушылар пойыздары жүрді. Бұл Айлсберидің солтүстік-батыс шетінде орналасқан және Чилтерн теміржолымен басқарылатын жаңа станцияға қызмет көрсетеді.
Until 1966 Aylesbury was an intermediate station on the former Great Central Main Line between London Marylebone and and on to Manchester London Road via the Woodhead Tunnel. Aylesbury was also on the Metropolitan Railway (later Metropolitan line) and through trains from Baker Street to operated until 1936. From 1948 to 1961 Aylesbury was the terminus of the Met's main line, on which trains had to change between electric and steam locomotives at Rickmansworth. Following electrification from Rickmansworth to Amersham, Aylesbury was no longer served by London Underground trains. In 1966 British Railways closed the Great Central Main Line north of Aylesbury. Aylesbury was thus left with commuter services to London only. From the 1960s until the 1980s, passenger trains at Aylesbury were almost exclusively operated by British Rail Class 115 diesel multiple units. By the 1980s the lines serving Aylesbury were in a poor state. Aylesbury station itself was run down and needed refurbishment. Network SouthEast decided to refurbish the lines out of Marylebone, and Aylesbury received a new waiting room, new toilets and better lighting. Platform 4 was closed and the car park was extended. A new driver's staff room was established on platform 3 and a new heavy maintenance depot was built just north of the station. Aylesbury became the headquarters of the operational side of the Chiltern Line. (For more information, see: Chiltern Line Modernisation)
On 14 December 2008 2 mile (3 km) of the line north of Aylesbury was reopened for passenger service, with regular passenger services running north of the station for the first time since 1966. This serves the new station, which is situated on the northwestern outskirts of Aylesbury and is operated by Chiltern Railways.
Қазіргі орналасуы
Айлсбери станциясы транзиттік қозғалыс үшін жасалған, сағат сайынғы пойыздар Айлсбери Вейл Парквейге және Калверттегі полигонға қалдық тасымалдау пойыздары солтүстікке қарай жүреді. Белгілі бір күндері, әдетте мерекелерде, Букингемшир теміржол орталығына арнайы жолаушылар пойыздары қатынайды. Станцияның солтүстігінде ірі жөндеу және техникалық қызмет көрсету депосы, сондай-ақ бірнеше қосымша жолдар бар. Үш платформа бар. 3-платформадан тек Амершам және Лондон Мэрилебоунға ғана өтуге болады, ал 1-платформадан Принсес Риcборо және Лондон Мэрилебоунға тек со арқылы өтуге болады. 2-платформа екі бағытқа да қызмет көрсетеді. Бұрын Метрополитен пойыздарының терминалы және бірнеше жүк вагондарының тұрағы болған 4-платформа болған, бірақ қазір сол жерде автотұрақ орналасқан және велосипед тұрақтары платформаның орнында. Жүк депосы станцияның батыс жағында орналасқан және 1960 жылдары бұзылған. Қазір бұл жерде заманауи пәтерлер салынған. Станцияны Чилтерн темір жолы басқарады, ол жақында автоматты билет бағаналарын орнатты. Екі FastTicket өзін-өзі қызмет көрсету билет автоматтары (нақты ақша және карта қабылдайтын), саяхатқа рұқсат беретін машина және екі билет кассасы бар. Станция сыртында такси тұрағы орналасқан. 2008 жылдың 21 қаңтарынан бастап, жаңа Сауткорт көпірі мен жаңа Станция бульварындағы күрделі құрылыс жұмыстарына байланысты такси тұрағы 52 аптаға автотұраққа көшірілді. 1950 жылдардың соңында салынған жеті бірінші буын DMU Айлсбериде орналасқан. Бұл пойыз бөлімдері Чилтерн темір жолы мен Network Rail бірлесіп маршрутты зерделеу және Sandite жұмыстары үшін пайдаланады. 2017 жылға дейін бір пойыз Принсес Риcбороға және кері жолаушыларды тасымалдау үшін ғана пайдаланылды. Барлық үш станция платформасына баспалдақсыз кіру мүмкіндігі бар, 1 және 2 платформаларға екі лифт арқылы өтуге болады.
Aylesbury station is laid out for through traffic, with hourly trains to/from Aylesbury Vale Parkway and waste freight trains to the landfill site at Calvert heading north. On selected days, usually bank holidays, special passenger services run to the Buckinghamshire Railway Centre at In addition there is a major repair and maintenance depot just north of the station, and several sidings. There are three platforms. Platform 3 gives access to Amersham and London Marylebone only, whilst platform 1 gives access to Princes Risborough and London Marylebone via only. Platform 2 can serve both routes. There was a bay platform (platform 4) that served as the terminus for Metropolitan trains and several freight sidings but the car park now lies on the trackbed and bike racks occupy the platform. The goods depot was to the west of the station and was demolished in the 1960s. Modern apartments now occupy the site. The station is managed by Chiltern Railways, which has recently had automatic ticket gates installed. There are two FastTicket self service ticket machines accepting cash and cards, a permit to travel machine and two ticket windows. There is a taxi rank outside the station. From 21 January 2008 the taxi rank was moved to the car park for 52 weeks as a result of major engineering work on the new Southcourt Bridge and the new Station Boulevard. Seven first generation DMUs built in the late 1950s are based at Aylesbury. These units are jointly used by Chiltern Railways and Network Rail for route learning and Sandite duties. One unit was used solely for passenger services until 2017 to and from Princes Risborough. All three station platforms have step free access, with access to platforms 1 and 2 via a pair of lifts.
Винслоу, Милтон-Кейнс, Бедфорд және Кембридж қалаларымен байланыс
2004 жылы Бэкингемшир округі кеңесі үшін кеңесшілер жасаған "Аймақтық жоспарлау бойынша нұсқаулық" есебінде Айлсбери Вейлді дамыту мәселесі қарастырылды, онда Блетчли және Бедфордқа пойыз қызметін одан әрі кеңейту ұсынылды. "East West Rail" жоспарының аясында, Оксфорд-Кембридж бағытын қайта жаңғыртуға бағытталған бұл қызметтер Aylesbury Vale Parkway станциясының солтүстігіндегі, қазіргі тасымалға ғана арналған теміржол желісінен Claydon LNE Junction арқылы жаңа желіге дейін созылып, соңында тоқтауы тиіс немесе Көлік министрлігі 2017 жылдың желтоқсанында жоспарды бекітті, ашылу 2024 жылға жоспарланған. Дегенмен, 2020 жылдың қарашасында Айлсбериге соққан бөлігінің бірінші кезеңнен алынып тасталуы мүмкін екендігі хабарланды. 2021 жылдың наурызында East West Rail компаниясы East West Rail ашылу жоспарлары өзгергенін, атап айтқанда Айлсбериге қосылу мерзімін белгісіз күшке қалдырғанын мәлімдеді.
In 2004, a 'regional planning guidance' report by consultants for Buckinghamshire County Council concerning the development of Aylesbury Vale recommended further expansion of rail services to Bletchley and Bedford. As part of the 'East West Rail' plan to reinstate the Oxford Cambridge route, these services would be extended from the current freight only line north of Aylesbury Vale Parkway to the new line via Claydon LNE Junction and terminate at or The Department for Transport endorsed the scheme in December 2017, with opening planned for 2024. However, in November 2020 it was reported that the Aylesbury leg may be dropped from the first phase. In March 2021, the East West Rail Company announced that its opening plans for East West Rail have changed, notably deferring indefinitely a connection to Aylesbury.
Артқа жалғаулар
Айлсбери автобус станциясы стансадан екі минуттық жерде орналасқан. Автобустардың көпшілігі Arriva Herts & Essex компаниясымен жүзеге асырылады және Букингемшир, Гертфордшир және Оксфордшир облыстарындағы, соның ішінде Стоук Мандевилл ауруханасына, Милтон Кейнске, Оксфордқа, Трингке, Уотфордқа, Лутонға және Лейтон Базардқа бағыттарға қатынайды. Автобустардың келу уақыты теміржол станциясының күту залынан тыс жердегі экрандарда, сондай-ақ автобус станциясында көрсетіледі. Айлсбери – Принцс-Рисборо тарамдық желісі Хай-Уайкомб, Бичестер, Банбери және Бирмингем қалаларымен байланысты. Бұл маршрут "Эвергрин" жобасы арқасында айтарлықтай жақсартылды, ол Мэрилебон – Рисборо – Бирмингем тарамдық жолын екі жолақты қылып қайта жаңарту және жылдамдығын арттыруды қамтыды. 2015 жылдан бері Рисборо Бичестер ауылындағы жаңа торап арқылы Оксфордқа тікелей пойыз қатынасын да пайдалана алады.
Aylesbury bus station is a two minute walk from the station. Buses, the majority of which are operated by Arriva Herts & Essex, depart to several destinations across Buckinghamshire, Hertfordshire and Oxfordshire, including Stoke Mandeville Hospital, Milton Keynes, Oxford, Tring, Watford, Luton and Leighton Buzzard. Bus departure times are displayed on screens outside the rail station's departure lounge as well as at the bus station itself. The Aylesbury–Princes Risborough line offers connections to High Wycombe, Bicester, Banbury and Birmingham. This route was greatly improved by "Project Evergreen" the re dualing and speeding up of Marylebone Risborough Birmingham track and services. Since 2015 Risborough has also had access to direct Oxford trains via a new junction at Bicester Village.