Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фрэнсис Джей Херрон (17 ақпан 1837 - 8 қаңтар 1902) – американдық саяси қайраткер және Америка Азаматтық соғысында Одақ әскерінің генералы болған американдық әскери шенді.
American politician
Francis Jay Herron (February 17, 1837 – January 8, 1902) was an American soldier who was a Union general during the American Civil War.
Өмірбаян
Фрэнсис Дж. Херрон оқыды Пенсильванияның Батыс университетінде, бірақ он алты жасында диплом алмай банк кызметкері болып жұмысқа орналасты. 1855 жылы ол үш бауырына Дубук, Айова штатында қосылды, онда олар банк құрды. 1859 жылы ол «Губернатордың сұрлары» деп аталған милиция ротасының капитаны болып сайланды және 1861 жылдың қаңтарында, Авраам Линкольннің қызметке кірісуіне екі ай бұрын президент сайланған Авраам Линкольнге осы ротаны ұсынды. 1861 жылдың сәуір айында Херрон 1-ші Айова ерікті полкінің I ротасының капитаны болып тағайындалды. Ол Миссуриде Натаниел Лион әскерлерімен бірге қызмет етіп, Бунвилл және Уилсон-Крик шайқастарына қатысты. Тамыз айында Херрон 9-шы Айова ерікті полкінің подполковнигі болып тағайындалды және Пи-Ридж шайқасында соғысты, онда жараланып, тұтқынға алынды, бірақ көп ұзамай алмастырылды. Ол осы шайқастағы ерлігі үшін еріктілердің бригадир генералы болып жоғарылатылды, кейіннен Құрмет медалімен марапатталды. Ол Шекара армиясының 2-ші және 3-ші дивизияларына қолбасшылық етті және үш күн ішінде 114 миль (183 км) қашықтықты жүріп, Джеймс Г. Блант дивизиясына қосылды, ол Арканзас штатының батысында орналасқан. Херрон мен Бланттың біріккен әскерлері Томас С. Хиндманмен Прери-Гроув шайқасында шайқасты және Конфедерация әскерлерін Арканзас штатының батысынан шығарып тастады. Прери-Гроувтағы әрекеттері үшін Херрон еріктілердің генерал-майоры болып тағайындалды, сол кезде ол екі жақтағы ең жас генерал-майор болды. Оның екі дивизиясы «Херрон дивизиясы» болып біріктірілді және XVII корпустың құрамына қосылды. Виксбургті қоршау кезінде Херрон дивизиясы одақтың әскерлерінің сол қанатында орналасты. Қала капитуляциялағаннан кейін Улисс С. Грант Херронды, генералдар Джеймс Б. Макферсон мен Джон А. Логанмен бірге қалаға шеруді басқаруға және 4 шілдеде, 1863 жылы қаруды ресми түрде қабылдауға таңдады. Ол Язу-Сити экспедициясын басқарды, қаланы, конфедерациялық флотты және ондағы жабдықты басып алды. Херрон XIII корпустың қолбасшысы болып тағайындалды және Браунсвиллдегі штаб-пәтерімен Техас жағалауын басып алды. Осы уақыт ішінде ол Мексика президенті Бенито Хуареске көмек көрсетті және император Максимилианның француз әскерлерінің Рио-Гранде бойында бекінуіне жол бермеді. Азамат соғысы аяқталғанда Херрон Солтүстік Луизиана округінің қолбасшысы болды. Азамат соғысынан кейін ол Батон-Руж қаласында қалды. Ол Нью-Орлеан округінің салық инспекторы болды және 1867 жылдан 1869 жылға дейін АҚШ маршалы болып қызмет етті. 1877 жылы Нью-Йорк қаласына көшіп барғанға дейін ол Луизиана штатының мемлекеттік хатшысы болды, онда ол заңгерлік тәжірибемен айналысып, банкир болып жұмыс істеді. Ол Аделаида Уилбрейге үйленген. 1901 жылдан бері жесір қалған ол алты апталық аурудан қайтыс болды, хабарлауынша, Нью-Йорктегі үйдің бірінде кедейлікте қайтыс болды және Нью-Йорктің Куинс округіндегі Кальвари зиратына жерленді. Ол Республиканың Ұлы Армиясының және АҚШ-тың адал легионының әскери орденінің мүшесі болды. Херронның кедейлікте қайтыс болғаны туралы кең таралған әңгіме жалған болуы мүмкін, өйткені ол қайтыс болған кезде тұрған «үй» сәнді ауданда орналасқан және жақсы жабдықталған.
Francis J. Herron attended the Western University of Pennsylvania, but left at the age of sixteen without completing his degree to become a bank clerk. In 1855, he joined his three brothers in Dubuque, Iowa, where they established a bank. In 1859, he organized and was elected captain of a militia company known as the "Governor's Greys," which Herron offered to President elect Abraham Lincoln in January 1861, two months prior to Lincoln's inauguration. In April 1861, Herron was appointed captain of Company I, 1st Iowa Volunteer Regiment. He served with Nathaniel Lyon's forces in Missouri, participating in the battles of Boonville and Wilson's Creek. In August, Herron was promoted to lieutenant colonel of the 9th Iowa Volunteer Regiment and fought in the battle of Pea Ridge, where he was wounded and taken prisoner, but exchanged shortly afterwards. He received a promotion to brigadier general of volunteers for his actions in this battle, and later received the Medal of Honor. He commanded both the 2nd and 3rd Divisions of the Army of the Frontier and made a forced march of 114 mile (183 km) in three days to join James G. Blunt's division in western Arkansas. Herron's and Blunt's combined command engaged Thomas C. Hindman in the battle of Prairie Grove and forced the Confederates to abandon western Arkansas. For his actions at Prairie Grove, Herron was appointed major general of volunteers, becoming the youngest major general on either side at the time of his promotion. His two divisions were consolidated to form "Herron's Division" which was attached to the XVII Corps. During the Siege of Vicksburg, Herron's division was placed on the extreme left flank of the Union lines. Upon the surrender of the city Ulysses S. Grant chose Herron, along with generals James B. McPherson and John A. Logan, to lead the procession into the city and accept the formal surrender of arms on July 4, 1863. He next led the Yazoo City expedition, capturing the city, a Confederate fleet and supplies there. Herron was appointed to command of the XIII Corps and occupied the Texas coast with headquarters at Brownsville. During this time, he provided aid to Mexican President Benito Juárez and prevented French troops of Emperor Maximilian from establishing themselves along the Rio Grande. As the Civil War came to an end, Herron commanded the District of Northern Louisiana. After the Civil War, he stayed in Baton Rouge. He was tax collector for a district in New Orleans and served as a United States Marshal from 1867 until 1869. He was the Secretary of State of Louisiana before moving to New York City in 1877, where he practiced law and served as a banker. He was married to Adelaide Wilbray. A widower since 1901, he died of a six week illness, reportedly a pauper in a tenement in New York City, and was buried in Calvary Cemetery in Queens, New York. He was a member of the Grand Army of the Republic and the Military Order of the Loyal Legion of the United States The commonly accepted story that Herron died in poverty is likely false, as the "tenement" in which he lived at the time of his death was in a fashionable neighborhood and well appointed.
Құрметтер
1914 жылдың қаңтар айында Херронның қола бюсті (Солон Борглум жасаған) орнатылды. Ол Виксбург ұлттық әскери паркіндегі Пембертон даңғылында тұр.
A bronze bust of Herron (sculpted by Solon Borglum) was erected in January 1914. It stands on Pemberton Avenue in Vicksburg National Military Park.