Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз жазушысы
French author
Пол Моран (13 наурыз 1888 – 24 шілде 1976) – француз жазушысы, оның әңгімелері мен повестері стильімен, өткірлігімен және көркемдік шеберлігімен бағаланды. Оның ең өнімді әдеби кезеңі 1920-1930 жылдардағы соғыстар аралық кезең болды. Ол қоғамның жоғарғы топтары мен өнер авангардысының құрметіне ие болды, олар оны өте бағалайтын жазушы ретінде қабылдады. Ол ертедегі модернист және имиджизм өкілі саналды. Моран Париж саяси зерттеулер институтын бітірген, ол оны дипломатиялық мансапқа дайындады, сондай-ақ Оксфорд университетінде оқыды. Жоғары топқа жататын, бай әйелге үйленген Моран түрлі дипломатиялық қызметтерде болды және көп саяхаттады. Ол өзінің әлеуметтік ортасындағы адамдар сияқты, жеңілдік пен құқықтармен өмір сүрді, таптық айырмашылықтың қажеттілігіне және сөзсіздігіне сенді. Моран нәсілдік, этникалық және антисемиттік идеологияларды жақтады. Оның ой-санасына әсер еткен жазушылар Фридрих Ницше, Освальд Шпенглер және ақ нәсілдің басымдығы туралы трактат авторы Джозеф Артур де Гобино болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол француз Виши режиміне адалдық серт берді, үкіметтік қызметкер болып жұмыс істеді және нацистермен ынтымақтастық жасады. Соғыс жылдарында ол Румыния мен Швейцарияда Виши елшісі қызметін атқарды. Моран экзистенциализмге қарсы болған гусарлар әдеби қозғалысының демеушісі және шабыттандырғыш тұлғасы болды. Ол беделді Француз академиясына төрт рет түсуге өтініш берді және 1968 жылы Шарль де Голль наразылығына қарамастан қабылданды.
Paul Morand (13 March 1888 – 24 July 1976) was a French author whose short stories and novellas were lauded for their style, wit and descriptive power. His most productive literary period was the interwar period of the 1920s and 1930s. He was much admired by the upper echelons of society and the artistic avant garde who made him a cult favorite. He has been categorized as an early Modernist and Imagist. Morand was a graduate of the Paris Institute of Political Studies, preparing him for a diplomatic career, and also attended Oxford University. A member of the upper class and married into wealth, he held various diplomatic posts and traveled widely. He was typical of those in his social group who enjoyed lives of privilege and entitlement, adhering to the inevitability and desirability of class distinction. Morand espoused a reflexive adherence to racial, ethnic and antisemitic ideologies. His intellectual influences included the writing of Friedrich Nietzsche, Oswald Spengler, and the author of a treatise on the superiority of the white race, Joseph Arthur de Gobineau. During World War II, he pledged allegiance to the French Vichy regime, and became a government functionary, and Nazi collaborator. He served as Vichy ambassador in Romania and Switzerland during World War II. He was a patron and inspirational figure for the Hussards literary movement, which opposed existentialism. Morand made four bids for admission to the prestigious Académie française and was finally accepted in 1968, over the protest of Charles de Gaulle.
Алғашқы жылдар
Бастапқы деректер бойынша, Моран Ресейде француз ата-анасының отбасында дүниеге келген, олар кейін Парижге көшіп кеткен. Моранның әкесі Эжен Моран драматург және суретші болған. Үлкен Моран Луврде куратор болып, École des Arts Décoratifs директоры қызметін атқарды. Моран үйі әлеуметтік элитаның және өнер мен әдебиет саласындағы белгілі тұлғалардың жиналатын орны болды. Сол кездегі танымал опералардың композиторы Жюль Массенет, мүсінші Огюст Роден және жазушы Оскар Уайльд қонақтары болды. Жастық шағында Моран актриса Сара Бернхардт пен ақын Стефан Маллармемен таныстырылды. Көп қырлы жазушы және дипломат Жан Жироду оның ұстазы болды және өмір бойына дос болды. Оның әкесі Альфред Дрейфустың кінәсіздігіне сенетіндермен бірігіп, бірақ Моран үйіне еврейлерді кіргізбеу саясатын ұстанды. Моран, фин-де-сиекл сезімталдығы бар адам, «өнер үшін өнер» деген қағидаға сенеді. Әкесінің «әрқашан күдікпен қара» деген кеңесінен кейін, оның бойында терең пессимизм қалыптасты. Ол Фридрих Ницше мен Освальд Шпенглердің философтарының өркениеттің құлдырауына және төмендеуіне сенімін қолдаған зиялы жақтаушысы болды. Моран үшін топтық айырмашылықтар өркениетті қоғамның табиғи тәртібін көрсетеді және ол нәсілдің басымдығы/кемсіздігіне негізделген теорияларды қабылдады. Оған 1853 жылы жазылған «Адам нәсілдерінің теңсіздігі туралы эссе» атты еңбегінде ақ нәсілдің басымдығын дәлелдеген аристократ Джозеф Артур де Гобиноның жазулары әсер етті. Моран Оксфорд университетінде оқуға жіберілді. 1913 жылы ол Лондондағы француз елшілігінің мәдени атташесі болып тағайындалды. Англиядағы уақыты оны британдық қоғамның және аристократияның көрнекті өкілдерімен таныстырды.
Source material indicates that Morand was born in Russia to French parents who subsequently moved to Paris. Morand's father, Eugène Morand was a playwright and painter. The elder Morand was a curator at the Louvre and served as director of the École des Arts Décoratifs. The Morand home was a gathering place for the social elite and those notable in the arts and literature. Jules Massenet, composer of popular operas of the era, sculptor Auguste Rodin and writer Oscar Wilde were guests. As a youth Morand was introduced to the actress Sarah Bernhardt, and poet Stéphane Mallarmé. The multi faceted writer and diplomat Jean Giraudoux was his tutor and became a lifelong friend. His father allied himself with those who believed in the innocence of Alfred Dreyfus, yet maintained a policy of banning Jews from the Morand home. Morand, a man of fin de siècle sensibilities, believed in the credo of "art for art's sake". He was ingrained with a deep pessimism, influenced by his father's cautionary advice to "be always distrustful". He was an intellectual proponent of Friedrich Nietzsche, and Oswald Spengler, espousing the philosophers’ belief in the decadence and decline of civilization. For Morand, class distinctions spoke to the natural order of a civilized society and he subscribed to theories based on the superiority/inferiority of race. He was influenced by the writing of Joseph Arthur de Gobineau, an aristocrat who presented his case for the superiority of the white race in an essay written in 1853, "Essay on the Inequality of the Human Races". Morand was sent to study at Oxford University. In 1913, he was appointed cultural attaché to the French Embassy in London. His sojourn in England brought him into acquaintance with the prominent members of British society and aristocracy.