Кіріспе

Құрып кеткен американдық газет

The National Sports Daily, көбінесе The National деп аталатын, 1990 жылдың 31 қаңтарынан бастап АҚШ-та шығарылған спортқа арналған газет болды. Газет Нью-Йорк қаласында орналасқан, таблоид форматында басылып, аптаның дүйсенбісінен жұмасына дейін жарық көрді. 1991 жылдың маусым айында жабылды. The National – бұл La Gazzetta dello Sport (Италия), L'Equipe (Франция) сияқты бірнеше халықаралық спорт басылымдарының үлгісін қайталауға жасалған американдық әрекет болды. Газетті мексикалық-американдық медиа магнаты Эмилио Аскарага Милмо құрды, ол мексикалық Televisa телекоммуникациялық компаниясының иесі болған және оның отбасы Univision телеарнасын құрған еді. Аскарага газеттің негізгі қаржыландырушысы болды және халықаралық спорт газеттерінің жетістіктерін The National газетін құруға шабыттандырды.

Шолу

The National жарық көргенде, алғашқы мұқабасында National Basketball Association супержұлдыздары Майкл Джордан, Мэджик Джонсон және Патрик Юинг бейнеленген. Бұл Чикаго, Лос-Анджелес және Нью-Йорк медиа нарықтарын (газет бастапқыда осы қалаларда таратылған) көрсететін еді. Газеттің бағасы 50 цент болды. Бас редакторлық қызметке Аскарага тәжірибелі спорт журналисі Франк Дефордты шақырды. Газет құрылған кезде Дефорд Sports Illustrated журналында жазып, NPR-ге материалдар дайындаған. Оның газет саласындағы тәжірибесі, әсіресе редакторлық жұмыста, өте аз болды. Кейін ESPN басшысы болған Винс Дориа атқарушы редактор болып тағайындалды. Дефорд бірден Билл Симмонс "қылмыскерлер қатары" деп атаған, таңдаулы спорт журналистерін The National-ға тартып алуға кірісті. Дефордтың айтуынша, Атланта Журналының Конституциясы спорт редакторы Ван Маккензиді осы газеттен шақыру – «оның жасаған ең дұрыс қадамы» болды және көптеген жазушыларды The National-ға жазуға ынталандырды.

Қиындықтар

The National әр уақыт белдеуінде жеке басылымдар шығару үшін The Wall Street Journal баспа және тарату желісін пайдаланды. Бірақ бұл жағдайды жақсартпады. Газет күтілгендей кеңінен таралмағандықтан, проблемалар шамалы мерзімнен кейін туындады. Басылымды нарықтар бойынша кезең-кезеңімен таратқан алғашқы айларда күніне 250 000 дана таратылуы күтілді, ал 2001 жылға қарай 1 000 000 данаға жетеді деп жоспарланған. The National жарнамадан да көп кіріс таппады, себебі баспагерлер жарнамалық орын сатып алуға дайын (немесе мүмкіндігі бар) компанияларды таба алмады. Сонымен қатар, The National оқырмандары газетті газет стендтері мен кітап дүкендері сияқты сауда орындарында немесе көшедегі қораптардан ғана сатып ала алатын. Газет үйге жеткізу қызметін ұйымдастыруға тырысты, бірақ логистикалық мәселелерді шеше алмады. Бас редактор Франк Дефорд өзінің абоненттік тілімін де тоқтатуға мәжбүр болғанын айтты, себебі оның көшесіндегі басқалардың барлығы да тілімін тоқтатып тастады. Уақыт мәселесі де маңызды болды. The Wall Street Journal зауыттары көбінесе таратқыштарға газетті тым ерте жеткізіп жібергендіктен, The National ойын нәтижелерін жариялау мерзімін үлгере алмайтын. Бұл да тұрақсыздыққа әкелді, өйткені The National газетін сататын кейбір қалалардағы көшедегі қораптар жиі бос тұрып қалатын. Одан асып, ірі газеттер The National-ға өз басылымдарында жарнама беруге рұқсат бермеді, ал бәсекелес жергілікті газеттердің спорт журналистері кейде бейсбол таяқшаларымен көшедегі қораптарды қиратып тастады.

Соңы

Жыл өте келе "Нэшнл" газетінің қаржылық жағдайы нашарлап, 1991 жыл басында газет бюджетінен ондаған миллион доллар кесілді. Бағасы да төрттен бір бөлікке өсті, бұл оқырмандардың газетке деген қызығуын одан да азайтып жіберді, себебі олар жергілікті басылымдарда немесе жалпыұлттық "USA Today" газетінде 50 цент немесе тіпті арзанрақ бағамен ұлттық спорт жаңалықтарын таба алатын, ал енді 75 цент төлегісі келмеді. Compuserve арқылы онлайн таратуды іске қосуға жасалған соңғы тырысқа қарамастан, тираждың төмендеуі "Нэшнл" газетінің жабылу туралы хабарлауына себеп болды. 1991 жылдың 13 маусымында "Нэшнл" газетінің соңғы саны шықты, ал мұқабасында "Қатыстық, қуандық: семіз әйел әнімізді айтады" деп жазылған еді.