Кіріспе

Француз иезуиті және жазушы Рене Рапин (1621–1687) француз иезуиті және жазушы болған. Ол Тур қаласында дүниеге келіп, 1639 жылы Иса қоғамына қосылған. Ол риториканы оқытқан, сондай-ақ өлең және проза жанрында көптеген еңбектер жазған.

Шығармалары

Оның алғашқы туындысы Eclogæ Sacræ (Париж, 1659) оған екінші Теокрит атағын әкелді, ал бау-шабалар туралы өлеңі Hortorum libri IV (Париж, 1665) екі рет ағылшын тіліне аударылды (Лондон, 1673; Кембридж, 1706) және оны көрнекті латын өлеңшілерінің қатарына қосты. Оның сындық мақалаларының ең белгілілері: Observations sur les poèmes d'Homère et de Virgile (Париж, 1669); Réflexions sur l'usage de l'éloquence de ce temps (Париж, 1672); Réflexions sur la poétique d'Aristote et sur les ouvrages des poètes anciens et modernes (Париж, 1674). Ол сонымен қатар бірнеше дінтанулық және аскетикалық трактаттардың авторы, мысалы, De nova doctrina dissertatio seu Evangelium Jansenistarum (Париж, 1656); L'esprit du christianisme (Париж, 1672); La perfection du christianisme (Париж, 1673); La foi des derniers siècles (Париж, 1679). Бұл кітаптар мен көптеген басқа да жазбалар 1709–10 жылдары Амстердамда жарық көрген Oeuvres complètes жинағында топтастырылды. Рапиннің ең танымал еңбектері – оның өлімнен кейін жарық көрген екі туындысы: Доменек редакциялаған Histoire du jansenisme (Париж, 1861) және Обино редакциялаған Mémoires sur l'église, la société, la cour, la ville et le jansénisme (Париж, 1865). Соңғы кітап Газиер редакциялаған XVII ғасырдағы шіркеу тарихы туралы Годфруа Германның жазбаларына (Mémoires de Godefroi Hermant sur l'histoire ecclésiastique du XVIIe siècle, Париж, 1905) қарсы тұрады. Стей Бёв өзінің Порт-Рояль еңбегінде Рапинге қарсы айыптау іздеумен айналысады, бірақ Янсенизмді зерттеудің соңғы нәтижелері оның көбінесе дұрыс екенін көрсетеді.