Кіріспе
Жапон суретшісі Томиока Тэсаи (富岡 鉄斎) – Жапон империясындағы суретші және каллиграфтың псевдонимі. Ол Бундзинья дәстүрінің соңғы маңызды өкілі және Нихонга стилінің алғашқы маңызды суретшілерінің бірі саналады. Оның нағыз аты Юсуке болған, кейін ол Хьякурен деп өзгертілді.
Tomioka Tessai (富岡 鉄斎) was the pseudonym for a painter and calligrapher in imperial Japan. He is regarded as the last major artist in the Bunjinga tradition and one of the first major artists of the Nihonga style. His real name was Yusuke, which he later changed to Hyakuren.
Өмірбаян
Тесаи 1836 немесе 1837 жылы Киотода діни киімдер сатушы Томиока Коренобудың екінші ұлы болып дүниеге келді. Оның есіту қабілеті нашар болғандықтан, ата-анасы оны саудагер емес, ғалым етіп тәрбиелеуге шешті. Ол классикалық қытай философиясы және әдебиеті, сондай-ақ ежелгі жапон классикасы бойынша білім алды. Тесаидің әкесі 1843 жылы, ол жеті жаста болғанда қайтыс болды. Отбасының жағдайы нашарлап, жас Тесаи синтоизм ғибадатханасында паж болып қызмет етті. Он екі жылдан кейін ол қазір танымал будда ақыны және монахы Отагаки Ренгетсумен бірге болды, ол оның ең жақын ғалым кеңесшісі мен қолдаушысына айналды. Ол келесі он жылдағы уақыт ішінде өзінің стилін дамытып, бірнеше тәжірибелі суретшілерден сабақ алды. 1861 жылы Тесаи Ренгетсу үйінде сурет салуды үйрету үшін жеке мектеп ашты, ал 1868 жылы жаңадан ашылған Рицумэйкан университетінде оқытушы болып жұмыс істеді. Ол сондай-ақ Мейдзи үкіметінде жұмыс істеп, өзі салған карталар мен топографиялық схемаларды ұсынды. Мейдзи дәуірінде Тесаи көп саяхаттап, кейіннен оның суреттерінде бейнеленетін әйгілі және көркем жерлерді аралады. Ол Нагасакиден Хоккайдоға дейін елдің әртүрлі аймақтарын көрді. Ол бірнеше синтоизм ғибадатханаларында діни қызметкер болып та қызмет етті, бірақ ағасы қайтыс болған соң, анасына күтім жасау үшін соңғы лауазымынан бас тартты. 1882 жылы Киотоға оралғаннан кейін Тесаи жапондық дәстүрлі суретшіліктің ескі стильдерін батыс өнерінің жаңа ықпалына (йога) қарсы қорғады, ол одан әрі танымал бола бастады, сонымен қатар ерте нихонга қозғалысының қатысушысы болды. Тесаидің алғашқы туындылары 19 ғасырдың басындағы бундзина стильдерін ұстанды, бірақ ол Киотомен байланысты барлық стильдерде де жұмыс істеді: Римпа, Ямато-э, Оцу-э және т.б. Алайда, оның жетілген стилі Нангаға, яки, Сучжоу және Цзянсу провинцияларының Мин дәуірінің соңғы суретшілеріне негізделген қытай стиліндегі суреттерге шоғырланды, олар Сакаки Хякусен арқылы Жапонияға әкелінді. Тесаи тарихи немесе әдеби эпизодты бейнелеуге немесе ойға түсіруге арналған композициямен пейзаждағы адамдардың көріністерін бейнелеу үшін бай түстерді қолдануға бейім болды. Ол кейде діни бейнелерді де қолданды, буддалық бодхисаттваларды даосизм немесе конфуциандық тұлғалармен біріктіріп, Азия діндерінің бірлігін көрсетеді. Тесаидің соңғы туындыларында өте жарқын түстер немесе бір түсті сиялар, тығыз, дөрекі щеткамен салынған және кейде жарқын пигменттердің сәл кедір-бүдір тиісімен бейнеленген. 1890 жылдары ол Жастар суретшілер қоғамының төрешісі болып тағайындалды және көп ұзамай Киото көркемсурет мектебінің профессоры болды. Ол сондай-ақ бірнеше басқа өнер бірлестіктерінің, соның ішінде Жапонияның Нанга қауымдастығының құрылуына қатысты. 1895 жылы анасы қайтыс болды, бірақ Тесаи отбасымен тығыз байланыста болып, бірнеше жылдан кейін немересі дүниеге келді. 1907 жылы ол Мейдзи императорының ресми суретшісі болып тағайындалды, император оның туындыларын қатты ұнатып, оның тапсырысын 1917 жылы сарай суретшісі ретінде Императорлық үй шаруашылығын қамтуға дейін кеңейтті. 1919 жылы ол Императорлық көркемсурет академиясының (Тейкоку Бидзюцуин) мүшесі болып тағайындалды. Тесаи өмір бойы синтоизм діни қызметкері және ғалым болып қызмет етті. Ол өте жемісті суретші болды және мансабында шамамен 20 000 сурет салғаны есептеледі. Бірде ол бір күнде 70 сурет салды. Тесаидің ең үздік туындылары оның өмірінің соңғы жылдарында, 80 жасынан бастап 1924 жылы 88 жасында қайтыс болғанға дейін жасалды. Тесаидің туындыларының ең ірі жинағы Тесаи еске алу мұражайында орналасқан, ол Хиогоның Такаразука қаласындағы будда ғибадатханасы Киёшикоджин Сейчодзи аумағындағы жеке өнер мұражайы болып табылады. Оның туындылары Принстон университетінің өнер мұражайында, Мичиган университетінің өнер мұражайында, Азия өнерінің ұлттық мұражайында, Британ мұражайында, Сиэтл өнер мұражайында, Метрополитен өнер мұражайында, Нельсон Аткинс өнер мұражайында, Бирмингем өнер мұражайында, Миннеаполис өнер институтында және Бостон көркем өнер мұражайында сақталады.