Кіріспе
Королева Викторияның кім тудырғаны туралы әртүрлі болжамдар айтылды. Оның нағыз әкесі Кент және Стратхерн герцогы Эдуард емес деген пікірлер де болды. Бұл пікір көбінесе отбасында мұрагерлік аурулардың кездесуімен және жағдайға байланысты айғақтармен байланысты, бірақ оған көп адам сенбейді.
The parentage of Queen Victoria has been the subject of speculation. It has been suggested that her biological father was not Prince Edward, Duke of Kent and Strathearn. This suggestion has largely centred on the familial incidence of hereditary diseases and circumstantial evidence, and is not widely believed.
Мұрагерлік дағдарыс
Уэльс принцессасы Шарлотта – регент принцінің (кейін король Георг IV) жалғыз қызы еді. 1817 жылы оның және туған баласының қайтысы регент принцінің бауырлары, король Георг III-нің тірі қалған алты кіші ұлы арасында заңды мұрагерді дүниеге келтіру үшін жарыс бастады. Бауырлардың кейбіреулері бұрынғы қастандықтарға қатысқан болатын. Йорк және Олбани герцогы Фредерик, таққа екінші кезектегі мұрагер, әйелінен, Пруссия принцессасы Фредерика Шарлоттадан, бала туу жасына жетпегендіктен, жақсы қарым-қатынаста бөлініп кетті. Алтыншы ұлы, Сассекс герцогы принц Август Фредерик, 1772 жылғы Корольдік неке туралы заңға қайшы келіп, екі рет үйленді (принц-регент Шарлоттаның анасына үйленгенге дейін де осылай істеген). Үш бауыр, үшінші, төртінші және жетінші кезектегі мұрагерлер 1818 жылы үйленді: Кларенс герцогы Уильям, Кент және Стратерн герцогы Эдвард және Кембридж герцогы Адольф. Бесінші ұлы, Камберленд герцогы Эрнест Август, бұрын үйленген, бірақ сол кезде балалары болған жоқ. Кларенс герцогы Саксен-Майнинген принцессасы Аделаидаға үйленді. Ол бұрынғы сүйіктісі Доротея Джорданнан он баланың әкесі болғанмен, әйелінен туған балаларының ешқайсысы балалық шақты өткерген жоқ. Екінші қызы Елизавета 1820 жылдың 10 желтоқсанында дүниеге келіп, 1821 жылдың 4 наурызында қайтыс болды. Мұрагерді алғаш рет Кембридж герцогы тапты, оның ұлы Джордж 1819 жылдың 26 наурызында дүниеге келді. Екі айдан кейін Кент герцогы мен оның әйелі Саксония-Кобург-Заальфельд принцессасы Викторияның қызының дүниеге келуімен оның орны ауыстырылды. Олардың тұңғыш және жалғыз баласы – Виктория ханшайымы. Ол 1819 жылдың 24 мамырында, Камберленд герцогының ұлы Джордж дүниеге келгенге үш күн бұрын туды. Георг III де, Кент герцогы да 1820 жылдың қаңтар айында қайтыс болды. Регент принці Георг IV болды, ал Виктория таққа үшінші кезектегі мұрагер болды, оның алдында Йорк герцогы мен Кларенс герцогы (болашақ Уильям IV) тұрды. Ол 1837 жылы Виктория патшайымы ретінде таққа отырды.
Дау
Викторияның тегі туралы әңгімелер оның анасының жеке хатшысы және үй шаруашылығының бақылаушысы болған, даулы ирланд сарбазы және авантюрисі, сэр Джон Конройға байланысты болды. Кент герцогинясы Конроймен бір жаста болса, күйеуінен он тоғыз жас кіші еді; сарайда олардың қарым-қатынасы туралы ашық әңгімелер тарады. Герцог қайтыс болғаннан кейін Конрой Викторияға әкелік рөл атқарды, бірақ ол оған қатты наразылық білдірді. Бұл Виктория мен анасы, сондай-ақ герцогиня мен оның қайнағасы Уильям IV арасындағы терең жарыққа себеп болды. Конрой Виктория патша болғанда оның жеке хатшысы болады деп күткен, бірақ оның орнына, монарх ретінде жасаған алғашқы қадамдарының бірі оны үйінен қуу болды. Герцогиня мен Конройдың махаббатта екендігі туралы кең пікір қалыптасқан. Чарльз Гревилл олардың махаббатта екеніне сеніп-сенбегенін сұрағанда Веллингтон герцогы «солай деп ойлаймын» деді. Кейін герцог Викторияның кішкентай кезінде Конрой мен герцогиняның дипломатиялық тілмен «жақындық» деп аталатын іс-әрекеттеріне куә болғанын айтты. Веллингтонның сөзіне қарағанда, ол баронша Луиза Лехзенге айтқан, ол өз жақын одақтасы, мадам де Спетке герцогиняның мінез-құлқы туралы айтқан. Веллингтонның айтуынша, Кент герцогинясы ашуланып, дереу де Спетті жұмыстан шығарған. Виктория патшайым болғаннан кейін, анасының ізгілігі Конроймен кез келген орынсыз жақындыққа жол бермейтінін айтып, бұл оқиғаны жоққа шығарған сияқты көрінеді.
Генетика
А.Н.Уилсон Викторияның әкесі Кент герцогы бола алмағанының екі себебін атап өтті: Викторияның ұрпақтарында гемофилияның күрт пайда болуы. Бұл ауру бұрын патшалық отбасында кездеспеген. Викторияның ұрпақтарынан порфирияның жоғалуы. Уилсонның сөзінше, бұл ауру Викторияға дейін патшалық отбасында болған, бірақ одан кейін жойылған. Аталған екі аргументті де жоққа шығаруға болады. Гемофилия Х-хромосомасына байланысты болғандықтан, әкесінде бұл жағдай болмаса, ол балаға берілмейді, бірақ Конрой сау болған. Тиімді емнің болмауына байланысты, гемофилиямен ауыратын адамдардың 19 ғасырдың басында тірі қалуы қиын болды. Шындығында, өмір сүру ұзақтығы 11 жылға дейін немесе одан да аз болды, тіпті 20 ғасырдың соңына қарай да, ал дамып келе жатқан елдерде бұл көрсеткіш әлі де төмен. Сонымен қатар, Конройдың ата-тегінде немесе ұрпақтарында гемофилияға қатысты ешқандай дерек жоқ, Кенттерге байланысты ешбір құжатта гемофилиямен ауыратын адамдар туралы еске алу жоқ. Мутация спонтанды түрде пайда болған болуы мүмкін, себебі Кент герцогы Виктория жүкті болғанда 50 жаста болған; гемофилияға себеп болатын мутациялар егде жастағы әкелердің балаларында жиірек кездеседі, ал спонтанды мутациялар жағдайлардың шамамен 30% құрайды. Порфирияға қатысты, патшалық отбасында мұндай аурудың бар екенін дәлелдейтін генетикалық деректер жоқ, және Джордж III-тің (және басқалардың) диагнозы күмәнді. Егер тұқым қуалайтын порфирия диагнозы дұрыс болса, онда ол Викторияның ұрпақтарында да жалғасуы мүмкін. Оның қызы, Виктория, ханшайым, және кем дегенде екі басқа ұрпағы – Саксен-Мейнинген герцогинясы Шарлотта және Глостер принці Уильям осы ауруға шалдыққан деген күдік бар. Гемофилияның пайда болуы және Викторияның әкесін анықтау үшін оның немесе оның ата-анасының қалдықтарының ДНК-сын зерттеуге болады, бірақ Корольдік отбасы мұндай зерттеуге рұқсат берген жоқ.
The sudden appearance of hæmophilia in the descendants of Victoria. The illness did not exist in the royal family before. The supposed disappearance of porphyria from the descendants of Victoria. According to Wilson, the disease was prevalent in the royal family before Victoria but not afterwards. Both arguments can be countered. Since hæmophilia is X linked, in order for a father to transmit the condition he must have it himself, but Conroy was healthy. Hæmophiliacs were unlikely to survive in the early nineteenth century due to the lack of effective treatments. Indeed, life expectancy was 11 years or younger, even into the later half of the twentieth century, and is still as low in developing countries. Nor is there evidence of hæmophilia in either Conroy's ancestors or descendants, or any mention of any hæmophiliacs in any document associated with the Kents. It is likely that the mutation arose spontaneously because the Duke of Kent was 50 when Victoria was conceived; hæmophilia causing mutations arise more frequently in the children of older fathers, and spontaneous mutations account for about 30% of cases. With regard to porphyria there is no genetic evidence that the royal family even had the disease and its diagnosis in George III's case (and others) has been questioned. If the diagnosis of hereditary porphyria is correct, it may have continued among descendants of Victoria. Her daughter Victoria, Princess Royal, and at least two other descendants, Charlotte, Duchess of Saxe Meiningen, and Prince William of Gloucester, are suspected of having suffered from it. Concrete evidence on the origins of the hæmophilia disease and paternity of Victoria could be achieved with a DNA test of her or her parents' remains, but no such study has been sanctioned by the Royal Family.