Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Көне рим театры, Италияның Рим қаласының танымал орны.
Ancient Roman theatre, a landmark of Rome, Italy
Марцелл театры (Theatrum Marcelli) – Рим республикасының соңғы жылдарында салынған, Италияның Рим қаласындағы көне ашық аспан астындағы театр. Бұл театр жергілікті тұрғындар мен қонақтарға драма және әннен қойылымдарды тамашалау мүмкіндігін берді. Бүгінде Римдегі Сант-Анжело ауданында орналасқан оның көне ғимараты, қаланың көптеген танымал көрікті жерлерінің біріне айналды.
The Theatre of Marcellus (Theatrum Marcelli, ) is an ancient open air theatre in Rome, Italy, built in the closing years of the Roman Republic. At the theatre, locals and visitors alike were able to watch performances of drama and song. Today its ancient edifice in the rione of Sant'Angelo, Rome, once again provides one of the city's many popular spectacles or tourist sites.
Құрылысы және римдік кезеңдегі қолданылуы
Театр үшін орынды Юлий Цезарь тазартты, ол құрылысы басталмас бұрын өлтірілді; 17 жылға дейін б.з.д. театр жеткілікті деңгейде дамыды, сондықтан ludi saeculares мерекесінің бір бөлігі театрдың ішінде өтті; ол 13 жылға дейін б.з.д. аяқталды және 12 жылы Август ресми түрде ашты, бұл театр оның жүрегі жарылған немересі Марк Клавдий Марцеллдың құрметіне аталды, ол 23 жылға дейін б.з.д. қайтыс болды. Театрдың диаметрі 111 метр болды және бұл ежелгі Римдегі ең үлкен және маңызды театр болды; бастапқыда ол 11 000 мен 20 000 көрерменді қабылдай алатын. Бұл Рим әлемінің ең кең таралған қалалық сәулеттік формаларының біріне айналғанның әсерлі мысалы болды. Театр негізінен туфтан және тастармен opus reticulatum үлгісімен жабынған бетоннан салынған, толығымен ақ травертинмен қапталған. Алайда, бұл грек әлемінен жаңа енгізілген, күйдірілген римдік кірпіштен жасалған Римдегі ең ерте дараланған ғимарат. Мұндай римдік театрлардың ішкі кеңістігіне кіруге мүмкіндік беретін аркалар, дәліздер, туннельдер және пандустар желісі әдетте грек тәртібімен: негізінде дорикалық, ортасында иондық колонналармен әшекейленген. Жоғарғы деңгейде коринфтік колонналар қолданылған деп есептеледі, бірақ бұл белгісіз, өйткені театр орта ғасырда қайта құрылды, соның салдарынан жоғарғы қатардағы орындықтар мен колонналар алынып тасталды.
Space for the theatre was cleared by Julius Caesar, who was murdered before its construction could begin; the theatre was advanced enough by 17 BC that part of the celebration of the ludi saeculares took place within the theatre; it was completed in 13 BC and formally inaugurated in 12 BC by Augustus, named after his nephew Marcus Claudius Marcellus who had died in 23 BC. The theatre was 111 m in diameter and was the largest and most important theatre in Ancient Rome; it could originally hold between 11,000 and 20,000 spectators. It was an impressive example of what was to become one of the most pervasive urban architectural forms of the Roman world. The theatre was built mainly of tuff, and concrete faced with stones in the pattern known as opus reticulatum, completely sheathed in white travertine. However, it is also the earliest dateable building in Rome to make use of fired Roman brick, then a new introduction from the Greek world. The network of arches, corridors, tunnels and ramps that gave access to the interiors of such Roman theatres were normally ornamented with a screen of engaged columns in Greek orders: Doric at the base, Ionic in the middle. It is believed that Corinthian columns were used for the upper level but this is uncertain as the theatre was reconstructed in the Middle Ages, removing the top tier of seating and the columns.
Көшірмелері
Римдегі Рим өркениеті мұражайының IX бөлмесінде театрдың 1:100 масштабты моделі табылған.
A 1:100 scale model of the theatre is found in Room IX of the Museum of Roman Civilization in Rome.