Римдік театрлар: тарихы, грек театрларынан айырмашылықтары, архитектуралық ерекшеліктері. Испаниядан Ближней Шығысқа дейін салынған театрлар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Көне римдік дәуірде салынған театр ғимараты.
Theatre building built in ancient Roman times
Рим театрлары ерте грек театрларының дамуынан туындаған және олардың жалпы эволюциясының бір бөлігі болып табылады. Римдіктер гректерден көп сәулеттік ықпал алды, театр құрылысының дизайны да басқа ғимараттардан ерекшеленбеді. Дегенмен, римдік театрлардың нақты айырмашылықтары бар, мысалы, олар көбінесе топыраққа немесе төбеге емес, жеке іргетастарға салынған және барлық тараптан толығымен жабық болған.
Roman theatres derive from and are part of the overall evolution of earlier Greek theatres. Much of the architectural influence on the Romans came from the Greeks, and theatre structural design was no different from other buildings. However, Roman theatres have specific differences, such as generally being built upon their own foundations instead of earthen works or a hillside and being completely enclosed on all sides.
Сәулет
Рим театрлары Испаниядан Таяу Шығысқа дейінгі империяның барлық аймақтарында салынған. Римдіктердің жергілікті сәулетке әсер ету қабілетінің арқасында бүкіл әлемде ерекше римдік элементтері бар көптеген театрларды кездестіруге болады. Көне Римдегі театрлар мен амфитеатрлардың арасында ұқсастықтар бар. Екеуі де римдік бетоннан салынған және көпшілікке түрлі шараларды тамашалауға мүмкіндік берген. Дегенмен, олар екі мүлдем бөлек құрылыс, әр түрлі іс-шараларға бейімделген ерекше орналасуға ие. Римдік театрлардың құрылысымен қамтамасыз етілгендей жоғары сапалы акустика амфитеатрларға қажет болған жоқ. Амфитеатрларда жарыстар мен гладиаторлардың күресі өткізілсе, театрларда пьесалар, пантомималар, хор өнерлері, сөз сөйлеу және сауда-саттық сияқты шаралар ұйымдастырылған. Олардың жартылай дөңгелек пішіні табиғи дыбысты күшейтеді, бұл дөңгелек пішіндегі римдік амфитеатрларынан өзгеше. Көрермендерге орындықтардың астындағы немесе артындағы Vomitoria (өтпе жолдар) арқылы ыңғайлы өтуге мүмкіндік берілген. Кейбір ағаштан салынған римдік театрлар, олар үшін арналған фестиваль аяқталғаннан кейін бұзылып, қайтадан материал ретінде пайдаланылған. Бұл, тұрақты театр құрылыстарына 55 жылға дейін салынған тыйымның салдарынан болды, содан кейін Помпей театры заңды айналып өту үшін храммен бірге салынды. Кейбір римдік театрлар мүлдем аяқталмаған болуы мүмкін. Рим қаласының ішінде, құрылысынан кейін ғасырлар өткеннен кейін сақталған театрлар өте аз, сондықтан нақты театрлар туралы мәліметтер шектеулі. Қазіргі Франциядағы Оранж қаласындағы Рим театры классикалық римдік театрдың көрнекті мысалы болып табылады, оның ойысқан scaenae frons (сахна алды) Батыс Рим театрының дизайнын еске түсіреді, бірақ сәндік тас бағаналары мен мүсіндерінен айырылған.
Roman theatres were built in all areas of the Empire, from Spain to the Middle East. Because of the Romans' ability to influence local architecture, we see numerous theatres around the world with uniquely Roman attributes. Similarities exist between the theatres and amphitheaters of ancient Rome. They were constructed out of the same material, Roman concrete, and provided a place for the public to go and see numerous events. However, they are two entirely different structures, with specific layouts that lend to the different events they held. Amphitheatres did not need superior acoustics, unlike those provided by the structure of a Roman theatre. While amphitheatres would feature races and gladiatorial events, theatres hosted events such as plays, pantomimes, choral events, orations, and commerce. Their design, with its semicircular form, enhances the natural acoustics, unlike Roman amphitheatres constructed in the round. Vomitoria, passages situated below or behind a tier of seats, were made available to the audience. Some Roman theatres, constructed of wood, were torn down after the festival for which they were erected concluded. This practice was due to a moratorium on permanent theatre structures that lasted until 55 BC when the Theatre of Pompey was built with the addition of a temple to avoid the law. Some Roman theatres show signs of never having been completed in the first place. Inside Rome, few theatres have survived the centuries following their construction, providing little evidence about the specific theatres. The Roman Theatre of Orange in modern Orange, France, is a good example of a classic Roman theatre, with an indented scaenae frons, reminiscent of why Western Roman theatre designs, however, stripped of its ornamental stone columns and statues.